PRL chciał być dobrym miejscem do życia dla Afrykanów. Władze zachęcały ich do przyjazdu na studia i do pracy. Jak o przybyszach z Afryki pisała polska prasa, przekonacie się, odwiedzając DSH.
Transkrypcja podcastu do pobrania pod tekstem poniżej.
Po II wojnie światowej zmienił się nie tylko układ sił w Europie, ale także na kontynencie afrykańskim. Terytoria, które do tej pory były koloniami państw starego kontynentu, usamodzielniały się i formowały niezawisłe państwa. Procesom tym przyglądały się wielkie mocarstwa. Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich popierał działania wyzwoleńcze, licząc na poszerzenie swojej strefy wpływów. Za polityką ZSRR szła polityka Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, która budowała wizerunek państwa przyjaznego Afrykanom i zachęcała ich do studiowania i rozwijania kariery zawodowej nad Wisłą. W krajach afrykańskich ukazywały się magazyny przedstawiające PRL jako idealne miejsce do życia. W tym samym czasie o przybyszach z Afryki pisała krajowa prasa. W jaki sposób byli przedstawiani, pokazuje wystawa „Afro PRL. Wizerunek Afrykanów w polskiej fotografii prasowej 1955–1989”, którą można oglądać w Domu Spotkań z Historią w Warszawie.
Na wystawie znalazły się zdjęcia i wycinki z prasy codziennej, fotografie z prywatnych archiwów Afrykanów oraz fragmenty kroniki ze studium języka polskiego dla cudzoziemców w Łodzi. – Rozpoczynamy częścią „Delegaci”, a powód jest taki, że w 1955 roku w Warszawie gościliśmy Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów, na który przyjechało ponad sto tysięcy delegatów zagranicznych, w tym dziewięćset jedenastu Afrykanów. To była pierwsza okazja dla mieszkańców Polski na kontakt osobisty z Afrykanami na taką większą skalę – opowiada kurator wystawy „Afro-PRL”, Bartosz Nowicki.
Pozostałe części wystawy pokazują, jak polska prasa kreowała wizerunek Afrykanów jako rewolucjonistów, towarzyszy, obywateli oraz studentów. To właśnie ci ostatni najczęściej pojawiali się w gazetach, które przedstawiały ich w pozytywnym świetle. – Widzimy ich przy książkach, widzimy ich uczących się języka polskiego, widzimy ich piszących w języku polskim. Byli przedstawiani jako ludzie, dążący do sukcesu, czyli bardzo pozytywnie – dodaje Bartosz Nowicki.
Wystawę „Afro-PRL” można oglądać w warszawskim Domu Spotkań z Historią do 27. maja. A my zachęcamy do wysłuchania naszej rozmowy z jej kuratorem, Bartoszem Nowickim.
Zdjęcie: Warszawa, 08.08.1955. Na Politechnice Warszawskiej odbył się wielki studencki bal kostiumowy. Wzięły w nim udział delegacje młodzieży polskiej i zagranicznej, które przyjechały na Światowy Festiwal Młodzieży i Studentów. Autor: Bolesław Miedza (CAF).
Najnowsza wystawa w Muzeum Historii Polski przybliża muzykę rozrywkową lat 1944-1989, skupiając się nie tylko na najważniejszych wydarzeniach ze świata sztuki. Twórcy pokazują też, jakie funkcje muzyka pełniła w życiu Polaków i w jaki sposób próbowały ją wykorzystywać ówczesne władze. Ekspozycja „Za czym kolejka ta stoi? PRL w muzycznym zwierciadle”… Czytaj dalej
Muzycy zamiast na scenie filharmonii pojawiają się na placach zabaw, skwerach, przy piaskownicach. W ten sposób spotykają się z nowymi odbiorcami muzyki klasycznej „u nich”, w najbardziej naturalnym dla słuchaczy kontekście. I pokazują, że ten rodzaj sztuki nie musi onieśmielać. Ogólnopolski projekt „Bach w piach” – cykl muzyczno-edukacyjnych flashmobów w przestrzeniach… Czytaj dalej
Dwadzieścia pięć lat od pierwszego wydania, na polskim rynku wydawniczym pojawiło się pierwsze tłumaczenie jednej z najważniejszych teorii amerykańskiego socjologa, Howarda S. Beckera. „Światy sztuki” są próbą spojrzenia na proces powstawania dzieła, będącego wypadkową pracy wielu zaangażowanych osób. Sztuka w ujęciu Beckera staje się efektem zbiorowej pracy, a nie jedynie indywidualnego… Czytaj dalej
Muzyczne doświadczenia nastoletniego Fryderyka Chopina w wersji dla najmłodszych – w ramach tegorocznych Eufonii, w Łazienkach Królewskich odbyły się wyjątkowe koncerty dla dzieci. Dla najmłodszych, zaledwie kilkumiesięcznych Słuchaczy, był to początek ich przygody z muzyką. Małe Eufonie są kierowane do rodzin z dziećmi w dwóch przedziałach wiekowych: 0-3 oraz… Czytaj dalej
Jak rozmawiać o odejściu bliskich? Czy jest jeden wzorzec przeżywania żałoby i straty – przez dzieci i dorosłych? Czy śmierć może być dobra? W rozmowie Katarzyny Sanockiej usłyszymy osobistą historię Sylwii Grzegrzółki z Działu Badań i Analiz NCK oraz komentarz Mileny Pacudy z Instytutu Dobrej Śmierci, która tworzyła treści merytoryczne… Czytaj dalej
Pilotażowy projekt badawczy jest skoncentrowany wokół uczestnictwa ukraińskich i białoruskich dzieci w kulturze Warszawy. Jego wyniki są podstawą do rozmów na temat potrzeb najmłodszych, ich zainteresowań i oczekiwań, a także możliwości, jakie otwierają się przed stolicą jako miastem wielokulturowym. W stołecznych szkołach uczy się ponad 12 000 dzieci z Ukrainy… Czytaj dalej