W roku polskiego romantyzmu w Audycjach Kulturalnych rozmawiamy o niemal nieznanym fakcie z życia jednego z najważniejszych polskich twórców tej epoki – pobycie Juliusza Słowackiego w libańskim klasztorze.
Jest rok 1836, kiedy Juliusz Słowacki decyduje się na wielką podróż na Wschód. W czasie 10 miesięcy, przez Grecję, Egipt, Palestynę, Syrię i Liban podróżuje by znaleźć nowego siebie, by zmienić się jako człowiek, a przede wszystkim jako poeta.
Dlaczego wyjechał choć obawiał się tej podróży? Jak gługo pozostał w klasztorze w Ghazir? W jaki sposób przeżycia z podróży odmieniły poetę i wpłynęły na jego twórczość? Czy cokolwiek w Libanie ze Słowackiego pozostało?
Na te i wiele innych pytań dotyczących podróży na Wschód wielkiego polskiego romantyka odpowiada Agnieszka Papieska – kuratorka wystawy „Słowacki w Libanie“ w Muzeum Literatury w Warszawie.
Grafika: Widok na góry z klasztoru Betcheszban – rysunek Słowackiego z Album rysunkowego z podróży na Wschód (Ossolineum).
Karty z „Raptularza” dzięki uprzejmości prof. Henryka Głębockiego.
Wielka przemiana poety – transkrypcja podcastu
Choć legendarne domki ze spadzistymi dachami całym pokoleniom kojarzą się z wczasami spędzanymi za miastem, to do tej pory niewiele wiadomo było o ich historii. Brak archiwaliów utrudniał jej odtworzenie i gdyby nie teczka skryta za meblościanką, mogłoby się to w ogóle nie udać. Książka „Brda. Wczasy z fabryki” to… Czytaj dalej o Brda. Wczasy z fabryki
W którym parku najchętniej wypoczywał Juliusz Słowacki? Gdzie mieszkała Maria Skłodowska-Curie? Kto zaczął produkować słynne ratanowe krzesła, które stały się symbolem francuskich kawiarni? Odpowiedzi na te pytania można znaleźć w wydanej niedawno książce pt. „Polski Paryż”. Paryż jest jednym z najchętniej odwiedzanych przez turystki i turystów miast na świecie. Co… Czytaj dalej o Śladami wielkich Polek i Polaków nad Sekwaną
Całe jej życie wypełniała pasja do tańca: kontakt z nim wymuszała szantażem i głodem, by móc tańczyć jeździła po całej Europie, w końcu wyjechała do Stanów. Przez całe życie musiała też uciekać przed prześladowaniami i nienawiścią, w końcu, przed bolesną pamięcią. O Poli Nireńskiej pisze Weronika Kostyrko. Choć Pola Nireńska… Czytaj dalej o Tancerka i Zagłada. Historia Poli Nireńskiej
Przez 75 lat artysta łączył w nich swoje codzienne doświadczenia z bogatym życiem duchowym. Uzupełniał je o prace malarskie i szkice, wklejane bilety i zdjęcia. Wątek dzienników jest podejmowany także w najnowszej publikacji poświęconej artyście pt. „Czapski – rówieśnik XX wieku”. Józef Czapski był malarzem kapistą, rysownikiem, eseistą i komentatorem… Czytaj dalej o „Połączenie słów i obrazów”. Dzienniki Józefa Czapskiego
Pisała sztuki teatralne, recenzje, felietony. Występowała publicznie, wspierała potrzebujących, zarządzała instytucjami związanymi z literaturą. Mimo to, biografia Ireny Gombrowicz przez lata pozostawała nieznana. Może się to zmienić za sprawą poświęconej jej książki – choć, jak przekonuje autorka, Irena Gombrowicz ceniła „życie w ukryciu”. Irena Gombrowicz przyszła na świat jako trzecie… Czytaj dalej o Irena Gombrowicz – nie tylko „Starsza siostra”
Dwadzieścia pięć lat od pierwszego wydania, na polskim rynku wydawniczym pojawiło się pierwsze tłumaczenie jednej z najważniejszych teorii amerykańskiego socjologa, Howarda S. Beckera. „Światy sztuki” są próbą spojrzenia na proces powstawania dzieła, będącego wypadkową pracy wielu zaangażowanych osób. Sztuka w ujęciu Beckera staje się efektem zbiorowej pracy, a nie jedynie indywidualnego… Czytaj dalej o „Światy sztuki” Howarda S. Beckera