Z książki poświęconej odtwórcy słynnej roli Gustlika wyłania się obraz nie tylko fenomenalnego artysty, którego pokochały miliony widzów, ale przede wszystkim mądrego i szlachetnego człowieka, ponad wszystko miłującego rodzinę.
Transkrypcja podcastu do pobrania pod tekstem poniżej.
Franciszek Pieczka (1928-2022) wykreował niemal 450 ról, w czasie trwającej kilkadziesiąt lat kariery pracował z najwybitniejszymi reżyserami teatralnymi i filmowymi, ale to o Janie Jakubie Kolskim (aktor wystąpił w 9 jego filmach, w tym w „Jańciu Wodniku”, gdzie wcielił się w rolę tytułową) mówił „mój reżyser”. Ten z kolei odwdzięczył mu się tworząc „jedną pieczkę”, czyli jednostkę dobroci i bezinteresowności.
Pochodził ze Śląska, a przez bliskich nazywany był Francikiem. Do końca życia pozostawał wierny wyniesionym z domu rodzinnego zasadom. Uznawał prymat fundamentalnych wartości (w tej kolejności): Boga, rodziny, honoru i ojczyzny. I mimo ogromnego spokoju, w tych kwestiach pozostawał nieprzejednany.
Twórcy książki, dziennikarka Katarzyna Stoparczyk i syn artysty, Piotr Pieczka, zwracają uwagę na niezwykłą umiejętność oddzielania przez Franciszka życia domowego od zawodowego. W świecie artystycznym przez lata krążyła anegdota mówiąca o tym, że podczas pierwszych braw Pieczka się kłania, przy drugich pędzi do samochodu, a przy trzecich siedzi już w ulubionym fotelu w ukochanym falenickim domu. Był też osobą skrytą: ani dzielący z nim przez lata garderobę Kazimierz Kaczor, ani grająca z nim w serialu „Ranczo” Marta Lipińska, nie umieli „nic więcej o Franiu powiedzieć”.
Marta Lipińska była jedną z bohaterek cyklu „Mistrzowie mówią”.
W książce „Franciszek Pieczka. Portret intymny” przywołanych jest wiele anegdot z udziałem aktora, które dowodzą, że sława i rozpoznawalność go zawstydzały. A ta szczególnie dała mu się we znaki po roli Gustlika w serialu „Czterej pancerni i pies”.
W Audycjach Kulturalnych o Franciszku Pieczce i poświęconej mu książce, opowiedzieli jej autorzy: dziennikarka Katarzyna Stoparczyk oraz syn Aktora, Piotr Pieczka.
Zdjęcia udostępniło Wydawnictwo Mando.
Jak opowiedzieć 75 lat instytucji w drodze? Jak uchwycić spektrum działań Narodowego Centrum Kultury, nie ulegając pokusie kronikarskiego zapisu? W 2026 roku, przez 12 miesięcy, przyglądamy się nie tylko rzeczywistości kulturalnej wokół nas, ale także nam samym, rewidując własną przeszłość, antycypując przyszłość i celebrując teraźniejszość. Z okazji… Czytaj dalej
Przez 75 lat artysta łączył w nich swoje codzienne doświadczenia z bogatym życiem duchowym. Uzupełniał je o prace malarskie i szkice, wklejane bilety i zdjęcia. Wątek dzienników jest podejmowany także w najnowszej publikacji poświęconej artyście pt. „Czapski – rówieśnik XX wieku”. Józef Czapski był malarzem kapistą, rysownikiem, eseistą i komentatorem… Czytaj dalej
Pisała sztuki teatralne, recenzje, felietony. Występowała publicznie, wspierała potrzebujących, zarządzała instytucjami związanymi z literaturą. Mimo to, biografia Ireny Gombrowicz przez lata pozostawała nieznana. Może się to zmienić za sprawą poświęconej jej książki – choć, jak przekonuje autorka, Irena Gombrowicz ceniła „życie w ukryciu”. Irena Gombrowicz przyszła na świat jako trzecie… Czytaj dalej
Dwadzieścia pięć lat od pierwszego wydania, na polskim rynku wydawniczym pojawiło się pierwsze tłumaczenie jednej z najważniejszych teorii amerykańskiego socjologa, Howarda S. Beckera. „Światy sztuki” są próbą spojrzenia na proces powstawania dzieła, będącego wypadkową pracy wielu zaangażowanych osób. Sztuka w ujęciu Beckera staje się efektem zbiorowej pracy, a nie jedynie indywidualnego… Czytaj dalej
Powieść Wojciecha Chmielewskiego pozwala na odkrycie stolicy sprzed 30 lat a także na rozważania dotyczące jej kształtu i rzeczywistości za… niemal 300 lat. Jedno pozostaje niezmienne – wielka miłość do miasta. Wojciech Chmielewski, znany przede wszystkim z krótkich form, zaprasza Czytelniczki i Czytelników do lektury powieści „Księżyc ma zapach Warszawy”. Czytaj dalej
Nie jest rankingiem ani przeglądem: to katalog tytułów, które w szczególny sposób współtworzyły polską kulturę, wyobraźnię i pamięć. Projekt Filmoteki Narodowej Instytutu Audiowizualny w pionierski sposób analizuje polską kinematografię, zapraszając do tego nie tylko ekspertów, ale także miłośników kina. Na liście znajdziemy „Akademię Pana Kleksa” czy „Wielką podróż Bolka i… Czytaj dalej