Wybrany utwór: Na czym polega fenomen gdańskiego „Falowca”?
Dla jednych jest koszmarkiem PRL-owskiej architektury, dla innych obiektem kultowym, a nawet modnym. Chodzi o drugi najdłuższy budynek mieszkalny w Europie czyli „falowiec” w gdańskiej dzielnicy Przymorze. Historia budynku i kontrowersje wokół niego sprawiły, że doczekał się wystawy, którą do stycznia można oglądać w gdańskiej Galerii Miejskiej 2.
Transkrypcja podcastu do pobrania pod tekstem poniżej.
Falowce powstawały w Polsce na przełomie lat 60 i 70. Najwięcej odnajdziemy ich w Poznaniu i właśnie w Gdańsku. Falowiec przy ul. Obrońców Wybrzeża poraża swoimi gabarytami: ma 16 klatek schodowych (między pierwszą i ostatnią znajdują się aż 3 przystanki autobusowe), 11 pięter a w środku znalazło się niemal 1800 mieszkań – w których może mieszkać ok. 6 tysięcy osób.
Poza imponującymi wymiarami, budynek może pochwalić się ciekawą historią. Niewiele brakowało, by pierwotny projekt, który wygrał w konkursie architektonicznym, w ogóle nie został zrealizowany. Duży wpływ na bryłę miała ceniona gdańska architektka Danuta Olędzka. Dzięki jej projektowi kuchnie w budynku mają okna – na początku były zaplanowane jako ślepe.
Na przestrzeni lat zmieniało się też nastawienie do budynku. Początkowo niechętnie mówiono o „mrowisku”, pojawiały się też głosy domagające się wprost jego wyburzenia. Mieszkańcy różnili się w ocenie galerii, jedni chwalili rozwijające się sąsiedzkie relacje, inni czuli się wyizolowani w gąszczu mieszkań. Dziś falowiec powrócił do łask: mieszkania są na wagę złota, m.in. z uwagi na bliskość morza. Budynek jest tłem akcji filmów i książek, a także modną scenerią dla fotografów.
Na wystawie „Fenomen Falowca – geneza i recepcja ikony gdańskiej architektury” w Gdańskiej Galerii Miejskiej 2 można zobaczyć m.in. oryginalne rysunki projektowe, grafiki, pocztówki i plakaty, ale także instalację z włóczki stworzoną przez Julitę Wójcik oraz nagrane wypowiedzi mieszkańców falowca.
W Audycjach Kulturalnych o wystawie opowiedział jej kurator, Klaudiusz Grabowski.
Raport powstał w wyniku rozmów z rodzicami, ekspertami oraz przedstawicielami sektora kultury. Pozwoliły one stworzyć wielowymiarowy obraz pokazujący, jakich aktywności dla swoich dzieci szukają rodzice, jakie są ich oczekiwania i potrzeby, a także co hamuje ich przed uczestnictwem. O raporcie „Dziecko i sztuka” opowiada Agnieszka Karp-Szymańska. Raport przybliża sposoby uczestnictwa… Czytaj dalej o Dziecko i sztuka – badanie praktyk i rekomendacje dla kadr kultury
Najnowsza wystawa w Muzeum Historii Polski przybliża muzykę rozrywkową lat 1944-1989, skupiając się nie tylko na najważniejszych wydarzeniach ze świata sztuki. Twórcy pokazują też, jakie funkcje muzyka pełniła w życiu Polaków i w jaki sposób próbowały ją wykorzystywać ówczesne władze. Ekspozycja „Za czym kolejka ta stoi? PRL w muzycznym zwierciadle”… Czytaj dalej o „Muzyka była sposobem reagowania na świat” – PRL w muzycznym zwierciadle
Muzycy zamiast na scenie filharmonii pojawiają się na placach zabaw, skwerach, przy piaskownicach. W ten sposób spotykają się z nowymi odbiorcami muzyki klasycznej „u nich”, w najbardziej naturalnym dla słuchaczy kontekście. I pokazują, że ten rodzaj sztuki nie musi onieśmielać. Ogólnopolski projekt „Bach w piach” – cykl muzyczno-edukacyjnych flashmobów w przestrzeniach… Czytaj dalej o „Bach w piach”: muzyka wychodzi z sal koncertowych
Dwadzieścia pięć lat od pierwszego wydania, na polskim rynku wydawniczym pojawiło się pierwsze tłumaczenie jednej z najważniejszych teorii amerykańskiego socjologa, Howarda S. Beckera. „Światy sztuki” są próbą spojrzenia na proces powstawania dzieła, będącego wypadkową pracy wielu zaangażowanych osób. Sztuka w ujęciu Beckera staje się efektem zbiorowej pracy, a nie jedynie indywidualnego… Czytaj dalej o „Światy sztuki” Howarda S. Beckera
Muzyczne doświadczenia nastoletniego Fryderyka Chopina w wersji dla najmłodszych – w ramach tegorocznych Eufonii, w Łazienkach Królewskich odbyły się wyjątkowe koncerty dla dzieci. Dla najmłodszych, zaledwie kilkumiesięcznych Słuchaczy, był to początek ich przygody z muzyką. Małe Eufonie są kierowane do rodzin z dziećmi w dwóch przedziałach wiekowych: 0-3 oraz… Czytaj dalej o Małe Eufonie – wielkie przeżycia
Jak rozmawiać o odejściu bliskich? Czy jest jeden wzorzec przeżywania żałoby i straty – przez dzieci i dorosłych? Czy śmierć może być dobra? W rozmowie Katarzyny Sanockiej usłyszymy osobistą historię Sylwii Grzegrzółki z Działu Badań i Analiz NCK oraz komentarz Mileny Pacudy z Instytutu Dobrej Śmierci, która tworzyła treści merytoryczne… Czytaj dalej o Zakończenia Wspólne
