Reportaże, wywiady i felietony w stylowej oprawie graficznej. Tak wygląda nowy niezależny nieregularnik reporterski „Non/fiction”. A stoją za nim młode absolwentki Polskiej Szkoły Reportażu.
Transkrypcja podcastu do pobrania pod tekstem poniżej.
Gdzie publikować teksty, jak dostać się do wymarzonej redakcji i czy taka w ogóle istnieje? Na takie i podobne pytania próbowały sobie odpowiedzieć Karolina Bednarz i Dorota Groyecka, absolwentki Polskiej Szkoły Reportażu. Rozmawiając z koleżankami i kolegami po fachu oraz miłośnikami literatury non-fiction doszły do wniosku, że miejsce, które sprosta ich oczekiwaniom, mogą stworzyć same. Tak powstał pomysł na magazyn reporterski. Miał być ładnie wydany, bliski czytelnikom i otwarty na współpracę z młodymi autorami. Czy jest taki w rzeczywistości, można sprawdzać już od 30 września, od kiedy ukazał się pierwszy numer „Non/fiction”.
Magazyn został sfinansowany społecznościowo, dzięki temu jest całkowicie pozbawiony reklam. Tematem numeru jest głód, ale obok poświęconych mu tekstów znalazło się także miejsce na wywiady z twórcami reportaży i promotorami idei „slow journalism”, która bliska jest także redaktorkom naczelnym „Non/fiction”. Ten projekt to nie tylko nieregularnik, ale także fundacja, której zadaniem będzie wspieranie młodych twórców, promowanie czytelnictwa i rzetelnego dziennikarstwa. Reporterki chcą również wychodzić do czytelników, organizując warsztaty i debaty. Pierwsza, dotycząca przyszłości reportażu, odbyła się w dniu premiery „Non/fiction” podczas targów „Niech żyje papier”.Posłuchajcie, co Karolina i Dorota mają do powiedzenia o swoim projekcie.
Choć legendarne domki ze spadzistymi dachami całym pokoleniom kojarzą się z wczasami spędzanymi za miastem, to do tej pory niewiele wiadomo było o ich historii. Brak archiwaliów utrudniał jej odtworzenie i gdyby nie teczka skryta za meblościanką, mogłoby się to w ogóle nie udać. Książka „Brda. Wczasy z fabryki” to… Czytaj dalej o Brda. Wczasy z fabryki
W którym parku najchętniej wypoczywał Juliusz Słowacki? Gdzie mieszkała Maria Skłodowska-Curie? Kto zaczął produkować słynne ratanowe krzesła, które stały się symbolem francuskich kawiarni? Odpowiedzi na te pytania można znaleźć w wydanej niedawno książce pt. „Polski Paryż”. Paryż jest jednym z najchętniej odwiedzanych przez turystki i turystów miast na świecie. Co… Czytaj dalej o Śladami wielkich Polek i Polaków nad Sekwaną
Całe jej życie wypełniała pasja do tańca: kontakt z nim wymuszała szantażem i głodem, by móc tańczyć jeździła po całej Europie, w końcu wyjechała do Stanów. Przez całe życie musiała też uciekać przed prześladowaniami i nienawiścią, w końcu, przed bolesną pamięcią. O Poli Nireńskiej pisze Weronika Kostyrko. Choć Pola Nireńska… Czytaj dalej o Tancerka i Zagłada. Historia Poli Nireńskiej
Przez 75 lat artysta łączył w nich swoje codzienne doświadczenia z bogatym życiem duchowym. Uzupełniał je o prace malarskie i szkice, wklejane bilety i zdjęcia. Wątek dzienników jest podejmowany także w najnowszej publikacji poświęconej artyście pt. „Czapski – rówieśnik XX wieku”. Józef Czapski był malarzem kapistą, rysownikiem, eseistą i komentatorem… Czytaj dalej o „Połączenie słów i obrazów”. Dzienniki Józefa Czapskiego
Pisała sztuki teatralne, recenzje, felietony. Występowała publicznie, wspierała potrzebujących, zarządzała instytucjami związanymi z literaturą. Mimo to, biografia Ireny Gombrowicz przez lata pozostawała nieznana. Może się to zmienić za sprawą poświęconej jej książki – choć, jak przekonuje autorka, Irena Gombrowicz ceniła „życie w ukryciu”. Irena Gombrowicz przyszła na świat jako trzecie… Czytaj dalej o Irena Gombrowicz – nie tylko „Starsza siostra”
Dwadzieścia pięć lat od pierwszego wydania, na polskim rynku wydawniczym pojawiło się pierwsze tłumaczenie jednej z najważniejszych teorii amerykańskiego socjologa, Howarda S. Beckera. „Światy sztuki” są próbą spojrzenia na proces powstawania dzieła, będącego wypadkową pracy wielu zaangażowanych osób. Sztuka w ujęciu Beckera staje się efektem zbiorowej pracy, a nie jedynie indywidualnego… Czytaj dalej o „Światy sztuki” Howarda S. Beckera