Najnowszy numer kwartalnika „Kultura Współczesna” dotyczy wspólnotowej funkcji fotografii. Gościem Audycji Kulturalnych jest prof. Marianna Michałowska, autorka artykułu poświęconego grupie Stado Prusa, działającej na przełomie XX i XXI wieku wokół Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. \
Transkrypcja podcastu do pobrania pod tekstem poniżej.
Ekscentryczna grupa studencka, dla której najważniejsze są relacje towarzyskie, a podczas spotkań powstają „raczej sztuczki niż sztuka” – tak w skrócie można opisać Stado Prusa. Grupa działała od 1999 do 2001 roku. Jej byli członkowie uczestniczą dziś aktywnie w świecie sztuki lub działają w polu animacji kultury. O Stadzie, jako przykładzie interesującego zgrupowania stworzonego wokół fotografii, rozmawiamy z prof. Marianną Michałowską z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
„Powstało coś w rodzaju wspólnoty, gdzie fotografia była jednym z wielu elementów działania” – mówi w podcaście autorka artykułu zatytułowanego „Działanie w Stadzie Prusa – fotografia i akademia”. Jak podkreśla, „To, co podpisujemy Stadem Prusa, jest kolektywne. (…) Tam nie ma autorów. Każdy robi to, co umie; to, co będzie się wpisywać we wspólny kształt”. Kluczem funkcjonowania grupy stała się towarzyskość i współdziałanie.
Młodych twórców interesowały przede wszystkim niemodne wówczas techniki fotograficzne. Wyrażali się artystycznie, budując jednak interdyscyplinarne wypowiedzi. Czy Stado miało ekskluzywny charakter? Czy odnalazłoby się w dzisiejszych realiach? Jakie formy wspólnot wykształcają nowe wcielenia mediów? Zapraszamy do słuchania!
Kwartalnik „Kultura Współczesna” jest dostępny w księgarni Narodowego Centrum Kultury.
Działanie w Stadzie Prusa. Wspólnota (w) fotografii – transkrypcja podcastu
Całe jej życie wypełniała pasja do tańca: kontakt z nim wymuszała szantażem i głodem, by móc tańczyć jeździła po całej Europie, w końcu wyjechała do Stanów. Przez całe życie musiała też uciekać przed prześladowaniami i nienawiścią, w końcu, przed bolesną pamięcią. O Poli Nireńskiej pisze Weronika Kostyrko. Choć Pola Nireńska… Czytaj dalej
Wykonywane z niezwykłą precyzją figurki dam w strojach dwudziestolecia międzywojennego, postaci w strojach ludowych, a nawet przedstawienia egzotycznych zwierząt. Unikatowe wyroby z manufaktury w Pacykowie, można oglądać na wystawie w Stalowej Woli pt. „Kruche dziedzictwo Pacykowa. Ceramika ze zbiorów Muzeum – Zamek Górków w Szamotułach”. Wytwórnia fajansu w Pacykowie, niewielkiej… Czytaj dalej
Choć artysta znany jest przede wszystkim ze swoich obrazów, nagradzanych i wystawianych na całym świecie, to tworzył także rysunki i grafiki, korzystając z rozmaitych technik. Przegląd jego prac, także tych wcześniej nieprezentowanych, można oglądać w Muzeum Narodowym w Poznaniu. Wojciech Weiss (1875-1950) był wybitnym malarzem i grafikiem, a także profesorem… Czytaj dalej
Przez 75 lat artysta łączył w nich swoje codzienne doświadczenia z bogatym życiem duchowym. Uzupełniał je o prace malarskie i szkice, wklejane bilety i zdjęcia. Wątek dzienników jest podejmowany także w najnowszej publikacji poświęconej artyście pt. „Czapski – rówieśnik XX wieku”. Józef Czapski był malarzem kapistą, rysownikiem, eseistą i komentatorem… Czytaj dalej
Pisała sztuki teatralne, recenzje, felietony. Występowała publicznie, wspierała potrzebujących, zarządzała instytucjami związanymi z literaturą. Mimo to, biografia Ireny Gombrowicz przez lata pozostawała nieznana. Może się to zmienić za sprawą poświęconej jej książki – choć, jak przekonuje autorka, Irena Gombrowicz ceniła „życie w ukryciu”. Irena Gombrowicz przyszła na świat jako trzecie… Czytaj dalej
Dwadzieścia pięć lat od pierwszego wydania, na polskim rynku wydawniczym pojawiło się pierwsze tłumaczenie jednej z najważniejszych teorii amerykańskiego socjologa, Howarda S. Beckera. „Światy sztuki” są próbą spojrzenia na proces powstawania dzieła, będącego wypadkową pracy wielu zaangażowanych osób. Sztuka w ujęciu Beckera staje się efektem zbiorowej pracy, a nie jedynie indywidualnego… Czytaj dalej