Wybrany utwór: Paul Anthony Romero o muzyce z „Heroes of Might and Magic”
„To miłe, że moja muzyka stanowi portal do muzyki minionych wieków” – mówi Paul Anthony Romero. Z kompozytorem i pianistą rozmawiamy o stworzonych przez niego ścieżkach dźwiękowych do serii gier „Heroes of Might and Magic”.
Paul Anthony Romero był cudownym dzieckiem. Koncertował w wielu miejscach na świecie, jednak gdy dorósł, muzyka nie była już elementem jego zawodowego życia. Wszystko zmieniło się, gdy stworzył ścieżkę dźwiękową do pierwszej części kultowej dziś gry. Jak potoczyła się ta historia? Zapraszamy do wysłuchania podcastu.
Muzykę z gry „Heroes of Might and Magic” wykonuje polski zespół Heroes Orchestra. Młodzi artyści wystąpią 28 kwietnia w Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie w ramach krajowego programu kulturalnego polskiej prezydencji w Radzie UE.
Fot. Alek Kozłowski
Uroli słuchają Państwo audycji kulturalnych podcastu Narodowego Centrum Kultury.
Teraz w Kalifornii jest godzina dziewiąta rano, więc dzień dobry.
Dziś ze mną wyjątkowy gość, kompozytor i pianista Paul Anthony Romero.
Dzień dobry, Paul. Bardzo mi miło, że możemy Cię gościć w naszym podcaście. Witaj.
Dzień dobry z Los Angeles.
Dzień dobry z Los Angeles.
Naprawdę miło Cię widzieć i rozmawiać z Tobą.
Na tę chwilę jest bardzo pochmurnie.
Trochę kropi, więc dzisiaj w Los Angeles jest bardzo szaro,
co w zasadzie jest całkiem dobre, ponieważ nasze rośliny potrzebują wilgoci.
Kilka miesięcy temu mieliśmy te pożary, więc tego rodzaju szary dzień jest bardzo przyjemny.
Dla nas to jak słoneczny dzień.
To rodzaj odwróconej psychologii.
Powiedziałabym, że dzisiaj w Warszawie mamy kalifornijską temperaturę.
Nie możemy się doczekać lata.
A dziś skupimy się na ścieżkach dźwiękowych, które skomponowałeś do bardzo popularnej serii gier,
szczególnie popularnej tutaj w Polsce, czyli Heroes of Might and Magic.
Myślę, że dla wielu ludzi w Polsce to są dźwięki i melodie ich dzieciństwa,
bez troskich czasów, ale także dźwięki, które przenosiły ich do innych światów.
A Twoja historia kryjąca się za tą ścieżką dźwiękową to historia wschodzącego kompozytora,
osoby, która bardzo chciała tworzyć własną muzykę zawodową
i pewnego dnia nadarzyła się okazja i Twoje marzenia mogły się spełnić.
Jak pamiętasz ten moment, kiedy zostałeś poproszony o napisanie muzyki do Heroes?
Jak pamiętasz ten moment, kiedy zostałeś poproszony o napisanie muzyki do Heroes?
To jest bardzo dobry pytanie.
Zostałem w tym momencie w życiu, ponieważ byłam w moich 20 lat
i muzyka nie było dla mnie.
Więc kiedy byłam młodym, byłam młodymi prodyżącą.
Więc nauczyciłem się, żeby grać, kiedy miałem 3,
i robili moich pierwszych profesjonalnych koncertów,
i filmów, kiedy miałem 11,
i bym przejrzewał na świecie,
nawet robili koncertów telewizji,
aż do 15 lat.
A potem znowu znowu do konserwatorów,
do 3 świetnych muzyki konserwatorów.
Ale kiedy zakończyłem, kiedy miałem 20-21,
to byłam całkiem edukowany,
byłem trochę pogubiony w tamtym momencie mojego życia,
ponieważ miałem 20 lat, a muzycznie nie wychodziło mi wtedy dosłownie nic.
Byłem cudownym dzieckiem.
Nauczyłem się grać w wieku 3 lat,
później przyszły pierwsze profesjonalne koncerty.
Nagrywałem w wieku 11 lat,
podróżowałem po świecie,
a nawet dawałem koncerty w telewizji.
Wszystko to do 15 roku życia.
Potem wyjechałem na studia do 3 świetnych konserwatoriów muzycznych.
Po zakończeniu nauki miałem 20-21 lat.
Byłem w pełni wykształcony,
byłem gotowy, żeby podbijać świat
i wróciłem do Kalifornii.
A tutaj nie mogłem znaleźć żadnej pracy w branży muzycznej.
Nie mogłem znaleźć pracy jako pianista.
Nie wiem nawet, gdzie trzeba uderzyć, żeby zacząć komponować.
Przecież nie zaczniesz chodzić od drzwi do drzwi i pytać,
hej, chcecie, żebym napisał dla was muzykę?
Więc próbowałem wyjść do ludzi.
A tu zero, kompletnie nic.
Jakby wszechświat odciął mnie od muzyki.
Co było bardzo ciekawe, ponieważ
zaledwie kilka lat wcześniej
miałem tyle możliwości w dzieciństwie,
a nagle wszystko się skończyło.
Więc po prostu pomyślałem sobie,
no cóż, chyba muszę znaleźć jakąś pracę.
Zatrudniłem się na budowie.
Sprzedawałem tusz do drukarek IBM.
Przez dwa lata pracowałem jako kucharz
w firmie cateringowej.
Przy okazji nauczyłem się gotować.
Więc jeśli ktoś by potrzebował
ugotować coś dla stu osób,
to chętnie pomogę.
Więc te lata między dwudziestką a trzydziestką
spędziłem pracując w wielu różnych branżach.
Kiedy miałem około dwudziestu ośmiu lat,
spotkałem na jakiejś imprezie Roba Kinga,
który powiedział, wiesz co,
słyszałem, że byłeś kiedyś muzykiem.
Użył słowa kiedyś.
Byłeś kiedyś muzykiem,
kompozytorem i pianistą.
I mówi dalej.
Pracuję dla małej firmy gamingowej
New World Computing.
I wydajemy nową grę.
Są zamki i wszystkie te stare scenariusze.
A my, muzycy w New World,
my wszyscy jesteśmy rock'n'rollowcami.
Próbujemy coś napisać,
ale nam nie wychodzi.
I mówi dalej.
Myślisz, że mógłbyś nam pomóc z tym projektem?
A ja na to, jasne, jaki jest termin.
A on, masz tydzień na skomponowanie całości.
Dosłownie jeden tydzień.
Więc mówię, jasne.
A on na to, możemy zapłacić ci 400 dolarów,
jeśli wymyślisz wszystkie motywy.
Poszedłem więc do ich studia.
Mieli tam mały keyboard, kilka komputerów.
Próbowaliśmy rozgryźć brzmienie.
Jakie brzmienie powinna mieć ta gra?
Nie gram w żadne gry,
więc nie miałem pojęcia.
Mówił, potrzebujemy dawnych, starodawnych grów.
Ale to przecież bardzo subiektywne.
Próbowałem zagrać muzykę w stylu Rachmaninova.
A on na to, nie, to nie brzmi starodawnie.
To brzmi bardziej jak muzyka filmowa.
Zagrałem coś w stylu Mozarta.
Ale to było z kolei zbyt proste.
Więc potem zagrałem trochę Bacha,
trochę Handla i trochę Scarletiego.
A on na to, wiesz co, to jest to.
To są te dźwięki.
Tak więc w przypadku języka muzycznego
dla Heroes One stanęło na baroku.
Ale eksperymentowaliśmy też z muzyką średniowieczną.
Ale muzyka średniowieczna jest zbyt płaska.
Nie ma w niej emocji potrzebnych w grze komputerowej.
Więc jesteśmy w epoce baroku.
Dobrze.
Jeśli mamy uzyskać barokowe brzmienie,
potrzebujemy barokowych instrumentów.
Czyli klawysynu, dużo dętych, drewnianych,
smyczków, trochę perkusji, może kotów.
Rob znalazł te wszystkie dźwięki w komputerze
i zebraliśmy prawdopodobnie około 30 instrumentów.
Czyli nie było tak źle.
A potem cały tydzień spędziłem w jego mieszkaniu.
Improwizowałem i komponowałem.
I udało mi się wymyślić wszystkie najważniejsze motywy
do Heroes of Might and Magic One.
Zapłacił mi 400 dolców i tyle.
Po sprawie.
Wróciłem do swojego życia.
Myślałem, że to będzie jednorazowa przygoda.
Zaraz potem wróciłem do pracy na budowie.
Ale kilka miesięcy później firma dzwoni do mnie.
Hej, mógłbyś jeszcze coś dla nas napisać?
Potrzebujemy dodatku do Heroes One.
A ja na to?
Jasne.
A potem robiliśmy też inną grę.
A do tego też mógłbyś napisać muzykę?
Stopniowo New World Computing zlecało mi coraz więcej prac.
Do tego stopnia, że nie musiałem już dorabiać nigdzie indziej.
Na przestrzeni prawdopodobnie około dwóch lat
stałem się pełnoetatowym kompozytorem muzyki do gier.
Nie było to coś, o czym kiedykolwiek marzyłem, planowałem lub naprawdę myślałem, że muzyka to już dla mnie zamknięty rozdział.
Ale Rob King i New World na nowo otworzyli moje życie na muzykę.
A dokładniej na muzykę, którą kocham, czyli muzykę klasyczną.
Więc jest firma produkująca gry i ja, muzyk klasyczny.
Mówili, wiesz co, po prostu rób swoje.
Tak się zaczęło.
Wszystko potoczyło się bardzo naturalnie i naprawdę się cieszę, że moje życie zmieniło się w ten sposób.
Dzięki temu robię teraz te same rzeczy, które chciałem robić, kiedy byłem dzieckiem.
Czyli komponuję muzykę klasyczną.
Mogę ją wykonywać na żywo i jeżdżę i spotykam wspaniałych ludzi w różnych krajach, zwłaszcza społeczność Heroes.
A przede wszystkim gram muzykę dla ludzi i poznaję ludzi, którzy rzeczywiście słuchają tej muzyki.
To dla mnie cud, że dostałem od życia to, czego chciałem.
Chociaż w tak nieprzewidziany sposób.
Naprawdę. To była.
Dalej jest niesamowita podróż i naprawdę wydaje się, jakby to było wczoraj.
Nie mogę uwierzyć, że minęło już 30 lat.
To niesamowite.
I myślę, że to też jest opowieść o tym, żeby nie tracić wiary.
Żeby nie tracić nadziei.
Twoja historia może być źródłem inspiracji dla wielu młodych artystów, wielu młodych muzyków poszukujących dzisiaj swojej drogi.
A historia tej kultowej serii gier to również historia twojego rozwoju jako kompozytora.
Powiedziałabym, że z kolejnymi grami twoja muzyka stawała się bogatsza, bardziej zróżnicowana.
Ale jest też tutaj kwestia postępu technologicznego.
To wszystko, co mówiłeś o generowaniu i nagrywaniu dźwięków komputerowych te 30 lat temu.
Myślisz, że dzisiaj łatwiej byłoby wyprodukować tę muzykę?
Prawdopodobnie brzmiałoby to zupełnie inaczej.
Właściwie trudniej, co jest zabawne, bo jest więcej...
Mam dostęp do większej liczby dźwięków.
Przeświat dźwięków i instrumentów bardzo się rozrósł.
Więc to prawie tak, jakbym mieszkał w małym domku i gotował muzykę do Heroes.
Mając tylko kilka rodzajów przypraw i kilka garnków i patelni.
Teraz mam do dyspozycji całe centrum handlowe z artykułami spożywczymi, przyprawami i sprzętem, co jest ogromnie przytłaczające.
Teraz mam dostęp do dosłownie milionów dźwięków.
Wtedy liczba dźwięków, które brzmiały dobrze lub realistycznie, była bardzo ograniczona.
Jest tego za dużo.
Jest tyle decyzji, które muszę podjąć.
Tak naprawdę połowa pracy kompozytora polega na tym, że musisz dokonywać wyborów.
Weźmy najprostszy przykład.
Mam melodię i chcę w niej mieć dużo skrzypiec.
Jest tak wiele różnych rodzajów dźwięków skrzypiec, do których mam dostęp.
Tysiące, że muszę przewertować dosłownie całe katalogi dźwięków skrzypiec,
aby znaleźć te właściwe, które moim zdaniem będą brzmiały najlepiej.
To samo dotyczy fletów i basów, efektów dźwiękowych.
Jest tak wiele możliwości, że przesłuchanie dźwięków, których faktycznie będę chciał użyć, może zająć nawet miesiąc.
To prawie tak, jakby mieć firmę.
Otwierasz firmę i jest zaledwie 50 osób, które chcą tam pracować.
Ale i tak potrzebujesz tylko 20.
Czyli trzeba przeprowadzić rekrutację tylko z 50 osobami.
Ale teraz otwierasz większą firmę i masz 800 tysięcy osób, które się zgłosiły.
A musisz wybrać 200 tysięcy.
Po prostu masz o wiele więcej ludzi.
Więc w pewnym sensie jest trochę trudniej.
Zawsze muszę sobie powtarzać, żeby nie kombinować.
Mówię sobie, wróć do melodii.
Jeśli melodia brzmi dobrze na fortepianie,
lub jeśli mogę ją po prostu zaśpiewać,
to wiem, że całość będzie brzmiała bardzo dobrze, niezależnie od orkiestracji.
Ale rzeczywiście, świetna muzyka bierze się z tego, że można ją zanucić.
Naprawdę, muzyka wzięła się z naszego głosu.
Głos jest pierwszym instrumentem muzycznym.
Myślę, że w przypadku kompozytorów bardzo ważne jest,
aby zawsze myśleć o symfoniach Beethovena.
Możesz dosłownie zaśpiewać każdą z nich,
nawet jeśli są szybkie i szalone.
Zawsze mają melodię.
I to samo dotyczy symfonii Rachmaninowa,
symfonii Mozarta.
Nieważne, jak bardzo są szybkie i szalone,
nie są efektami dźwiękowymi.
Zawsze są muzyką.
Muzyką w takim znaczeniu, że można ją zanucić,
jak wszystkie genialne utwory.
Jeśli naprawdę o tym pomyślisz,
o wszystkich kompozycjach, które lubisz
i które ci się podobają,
zdasz sobie sprawę, że jesteś w stanie je zanucić na głos.
Staram się więc nie dać się przytłoczyć technologii
i sprowadzać muzykę do piosenki,
do dobrej melodii,
więc takie jest teraz moje podejście.
Muszę przyznać, że bardzo mi się spodobało
to kulinarne porównanie.
Co czujesz, słysząc nowe aranżacje własnej muzyki,
wykonywane na przykład przez młodych muzyków
z Heroes Orchestra?
Jestem pod wielkim wrażeniem.
Uwielbiam to.
Każdy, kto coś tworzy i widzi kogoś,
kto chce to skopiować,
jest to coś więcej niż to zaszczyt,
to ekscytujące.
Naprawdę mnie to uszczęśliwie.
Nie pojmuję tego.
Trzeba sobie wyobrazić, powiedzmy,
Beethovena.
Beethoven ponad 200 lat temu napisał
dla Elizy,
dla jednej ze swoich uczennic.
To piękny, bardzo prosty utwór.
Myślę, że nawet w najśmielszych snach
nie spodziewał się,
że prawie każdy adept gry na fortepianie
będzie uczyć się grać dla Elizy.
Wyobrażam sobie, jak dumny byłby z tego,
że miliony ludzi na całym świecie
potrafią zagrać dla Elizy.
Więc każdy, kto gra Heroes of Might and Magic
i poświęca swój czas,
aby się tej muzyki nauczyć,
a trzeba przypomnieć,
że nie zapisuję moich ścieżek dźwiękowych,
więc każdy, kto uczy się grać moją muzykę,
nauczył się jej sam.
Naprawdę musiał włożyć w to całe swoje serce.
Właśnie przygotowuję pierwsze oficjalne wydanie
nutowe moich kompozycji.
W zasadzie zaraz po rozmowie z tobą
mam kolejne spotkanie z moim redaktorem.
Pojawi się więc pierwsza oficjalna publikacja
z muzyką Heroes of Might and Magic
na fortepian i wszystkie motywy z Heroes 3.
Tak więc fakt, że ktokolwiek,
kto nauczył się któregokolwiek motywu z Heroes
musiał nauczyć się tego sam
i ze słuchu pokazuje,
jak utalentowana jest społeczność Heroes.
To naprawdę nie jest łatwe
nauczyć się grać jakiegokolwiek utworu samemu
bez pomocy notacji muzycznej.
Więc jestem pełen podziwu
i naprawdę mnie to uszczęśliwia.
To marzenie każdego kompozytora,
każdego, kto pewnego dnia się obudzi
i powie, chcę pisać muzykę.
Jaki jest tak naprawdę cel?
Powiedzmy, że chcę pisać muzykę,
żeby ktoś inny chciał jej słuchać.
A później, że ten ktoś lubi ją do tego stopnia,
że chce się nauczyć ją grać.
To niesamowite, to niesamowity proces.
Wymyślasz przepis na babeczki jagodowe,
które są tak pyszne,
że twoi znajomi ich kosztują
i stwierdzają, że koniecznie muszą je zrobić sami.
Dzięki temu czujesz się świetnie
jako twórca tego przepisu.
Więc tak, czuję po prostu, naprawdę,
bardzo się cieszę,
że moja muzyka podoba się ludziom
do tego stopnia,
że chcą ją sami grać.
A przecież za każdym razem smakuje inaczej.
Czy kiedykolwiek spodziewałeś się,
że gra o smokach, czarodziejach, zamkach,
a w tym wszystkim twoja muzyka
będzie wzbudzać taki entuzjazm
po prawie trzech dekadach?
Bo jestem pewna, że w Polsce
twoja muzyka przyciągnęła do filharmonii
wielu ludzi, którzy nigdy sami z siebie
nie odwiedziliby takiego miejsca.
Jest coś bardzo wyjątkowego
w tej muzyce z pogranicza
muzyki klasycznej i świata gier.
To bardzo trafna uwaga.
Ludzie, którzy uczą się grać moją muzykę,
uwielbiam, kiedy dodają do niej własne rzeczy.
W zasadzie muszą to robić,
ponieważ nie jest zapisane.
Więc jest pewien poziom dowolności.
W związku z tym, zamiast patrzeć
na swoje odbicie w lustrze,
bo gdyby powielić muzykę dokładnie
tak, jak na nagraniu,
otrzymasz odbicie lustrzane.
Otrzymujesz różne portrety tego samego,
a jednak każdy z nich wygląda nieco inaczej.
Zawsze uważam, że to bardzo...
Doświadczam innej perspektywy
moich utworów w zależności od tego,
jak dana aranżacja została przygotowana,
jak jest zagrana
lub jakie są tam według jej wykonawców dźwięki.
Więc to naprawdę jest bardziej jak
wow, oni widzą tę muzykę w ten sposób.
W rzeczywistości jest to piękniejsze,
ponieważ dostaje wiele różnych wariacji i perspektyw.
Jeśli chodzi o to, o czym mówiłaś...
People who come to the Philharmonic.
Ludzie, którzy przychodzą do Philharmonic.
Tak, jest wiele osób, które powiedzą
naprawdę uwielbiam twoją muzykę.
Na tym poprzestają.
Mogą nie wiedzieć, jakie stoją za nią inspiracje.
Te inspiracje to wszyscy wspaniali kompozytorzy
mojego dzieciństwa,
z którymi dorastałem
i na czyich utworach uczyłem się grać.
I tak wszystko, co komponuję,
wynika z języków muzycznych
moich ulubionych twórców.
W pewnym sensie uszczęśliwia mnie to,
gdy ludzie lubią moją muzykę.
Wiem, że spodoba im się muzyka,
której słuchałem jako dziecko,
jak chociażby Chopin,
Franciszek List,
Strawiński,
Rachmaninoff,
Prokofiew,
Copeland,
Philip Glass.
To jest jak wow.
Zawsze, kiedy mam okazję o tym rozmawiać,
mówię ludziom,
wiesz, każda moja kompozycja,
każdy utwór ze ścieżki dźwiękowej Heroes of Might and Magic,
każdy z nich odnosi się do jakiegoś utworu, który lubię.
Może to być balet Romeo i Julia Prokofiewa.
Może to być koncert portepianowy Arama Hachaturiana z lat 30.
Niemal każda moja kompozycja jest bezpośrednio inspirowana
którymś z moich ulubionych utworów muzycznych z dzieciństwa.
Miło jest więc przenieść naprawdę niektóre z moich ulubionych rzeczy w życiu na nową publiczność.
Jeśli powiem ludziom o tych inspiracjach, mam nadzieję, że do nich zajrzą,
ponieważ jeśli spodoba im się moja muzyka, na pewno pokochają też pierwotne inspiracje.
Tak trochę jest z muzyką Johna Williamsa.
Wszyscy kochają Johna Williamsa,
ale muzyka Johna Williamsa jest tak naprawdę przefiltrowana przez całą historię muzyki.
Uwielbia na przykład muzykę Ravela.
Jeśli posłuchacie jego muzyki, a potem dowiecie się o wszystkich kompozytorach,
o których uczył się i których muzyki słuchał,
dorastając zobaczycie, że jego muzyka to tak naprawdę hołd
dla prawie wszystkich jego ulubionych kompozytorów.
Zrozumiawszy skąd pochodzą te wszystkie dźwięki,
będziecie mieć jeszcze większą przyjemność zesłuchania twórczości Johna Williamsa.
Tak, cieszę się, że ludzie przychodzą na koncert
i to jest, szczerze mówiąc powiedziałbym, że to jest muzyka klasyczna,
bo naprawdę piszę ją w ten sam sposób.
Używam tego samego kontrapunktu i parametrów muzycznych
co kompozytorzy muzyki klasycznej.
Więc w zasadzie piszę w stylu prawdziwej muzyki klasycznej.
Więc ludzie może tego nie wiedzą,
ale jest to miłe, że moja muzyka stanowi portal do muzyki minionych wieków.
I to jest fajne.
Uszczęśliwia mnie to, że ludzie, którzy nigdy nie byli
na żadnym koncercie muzyki klasycznej,
jeśli przychodzą na mój koncert
i jest to ich pierwsze doświadczenie
i im się spodoba, to super,
bo teraz nie będzie już ich przerażało
pójście do filharmonii na Beethovena,
na Carmine Burana, Strawińskiego
lub wielkich polskich kompozytorów.
To nie będzie już takie straszne.
Muzyka klasyczna nie jest straszna.
Jest głęboka, ale jest też bardzo bogata w przesłanie.
Ma tyle do powiedzenia.
Tak, z mojej perspektywy najciekawsze w Twojej przygodzie z muzyką do Heroes
jest to, że nie jest napisana w jednym konkretnym stylu muzycznym,
tak jak już wspominałeś.
Czerpie trochę z baroku, trochę z romantyzmu.
Można też usłyszeć inspirację muzyką etniczną czy współczesną,
ale trzeba wspomnieć, że skomponowałeś również
ponad 70 oryginalnych ścieżek dźwiękowych do filmów i gier
i zastanawiam się, gdzie umieściłbyś ścieżkę dźwiękową
z Heroes of Might and Magic
na cele swojej całej twórczości
z Twojej dzisiejszej perspektywy.
Zobaczmy, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że to jest to, że
Najlepsze warunki miałem w serii Heroes, bo dano mi tam właściwie wolną rękę. Po tym, jak zdecydowaliśmy się na barokowy język pierwszej części, twórcy później powiedzieli, w drugiej mógłbyś może wymyślić coś innego. W tamtym czasie pracowałem z wieloma śpiewakami operowymi, którzy byli jednocześnie moimi przyjaciółmi i organizowałem dla nich koncerty.
Wpadłem na ten pomysł z moim producentem i pomyślałem, hej, co pobierz na to, żeby nakłonić ekipę do stworzenia operowo brzmiących utworów do Heroes 2. Mój producent na to, wiesz, muszę o tym porozmawiać z New World. To programiści, niekoniecznie miłośnicy muzyki klasycznej. A podczas spotkania powiedział pewnie coś takiego. Paul chce wpleść coś z opery. Operowe brzmienia. No nie wiem, gracze nie polubią opery. To przenikliwe dźwięki.
Mówię, tak, ale opera jest piękna, jeśli przedstawi się ją w odpowiedni sposób. Daj mi spróbować. Przyprowadzę swoich przyjaciół, a jeśli twórcom się nie spodoba, wtedy usuniemy fragmenty operowe. Po prostu zamienię głosy na skrzypce.
Mieliśmy więc dwie wersje muzyki. Bez głosu i z głosem. A ludzie z New World mogli wybrać. I mówią, o, to ładnie brzmi. Naprawdę, brzmi bardzo, bardzo, bardzo ładnie.
Więc to było bardzo fajne, że nie powiedzieli po prostu, żebym zrobił to samo, co w poprzedniej części. Firma pozwoliła nam eksplorować różne języki muzyczne.
Tak więc w Heroes 2 było dużo opery. W Heroes 3 stwierdziliśmy, że koniec z operą. Idziemy w pełnowymiarową orkiestrę.
Wyszliśmy od muzyki barokowej w pierwszej części, a w Heroes 3 znaleźliśmy się w muzyce orkiestrowej końca XIX i początku XX wieku.
Dlatego też język muzyczny jest znacznie bogatszy w Heroes 3. Ponieważ korzystałem z takich inspiracji jak Prokofiew, Mussorgsky, Berlioz, Rachmaninoff.
Dużo muzyki neobarokowej. Czyli muzyka barokowa napisana w XIX wieku, ale brzmiąca tak, jakby została napisana w XVII wieku.
Dużo z tego czerpałem. Więc wzięliśmy dużo. Po prostu ubarwiliśmy to wszystko i pokazaliśmy w znacznie większym spektrum.
I twórcom to odpowiadało, bo spodobał im się nowy język muzyczny. A potem w Heroes 4 mówią, ok, spróbujmy muzyki celtyckiej.
Więc tak, jakbyśmy wrócili do brzmień operowych. Wypróbowaliśmy wiele opcji, przez co w Heroes 4 jest dużo wokalu, którego prawie nie ma na Heroes 3.
Więc New World nie miał nic przeciwko eksperymentowaniu z pejzażem ekspresji muzycznej.
Przy Heroes mógłbym naprawdę zaszaleć. Naprawdę. Nawet Heroes 7. W Heroes 7 udało mi się nawet zmienić język, chociażby gaelicki.
Przeszedłem na język gaelicki. Z kolei w Heroes 6 był starofrancuski.
Jest trochę francuskiego, ale starofrancuskiego. Jak u Woltera. I trochę perskiego.
Więc dają mi poszaleć i poszerzać moje kompozytorskie horyzonty. Ponieważ, wiesz, stale się rozwijam, tak samo jak gry.
A jeśli ktoś powie, chcemy nowy utwór, tak jak było w przypadku Olden Era, pomyślałem, że zacznę od piosenki.
Więc właściwie jednym z pierwszych utworów, które wymyśliłem w Olden Era, była tak naprawdę piosenka popowa.
Przyszli do mnie popowi wokaliści i próbowaliśmy stworzyć melodię i tekst.
A potem, z tej melodii będącej piosenką popową, zrobiłem klasycznie brzmiącą ścieżkę dźwiękową.
Więc w przypadku Olden Era zacząłem od drugiej strony.
Chcę stworzyć nową piosenkę, ale wychodzi muzyka dawna.
Trochę sprzeczne z rzeczywistą nazwą gry.
Więc to tak jakby nowy proces.
Tak więc Heroes dali mi, w zasadzie wciąż dają, największą swobodę artystyczną w kwestii rozwoju kompozytorskiego, bo nie mam żadnych ograniczeń.
Była gra, nad którą pracowałem przez półtora roku.
Nazywała się Rift Plains of Tellara.
To była gra tego samego programisty, który stworzył Heroes of Might and Magic.
Stworzył nową firmę, a następnie stworzył tę ogromną, potwornie rozbudowaną grę.
A ja pracowałem nad muzyką przez prawie dwa lata.
A wymagane było, żeby muzyka nie miała żadnej melodii.
Za to, żeby była zorientowana na efekty dźwiękowe.
Więc muzyka jakby wchodzi i wychodzi ze świadomości.
A potem zamienia się w...
Są tak jakby głosy wyłaniające się z rytmem i jakby odrobiną melodii.
Potem rozprasza się to w efekt dźwiękowy.
A potem wraca niczym duchy.
Prawie jak na cmentarzu.
Gdzie widzisz jakiś element postaci.
Potem znika i pojawia się kolejny.
A to były... to są...
Utwory muzyczne, które trwały ponad siedem minut.
Więc to był zupełnie inny sposób pisania muzyki.
Muzyki, której melodia nie jest elementem przewodnim.
Raz jest, raz jej nie ma.
Stale rozmywa się w efektach dźwiękowych.
Więc to była bardzo trudna gra.
Niestety zwolnili mnie.
Nie dlatego, że nie podobała im się moja muzyka.
Ale dlatego, że firma podzieliła się na pół
i wtedy John wycofał się z projektu.
A odchodząc zabrał też mnie, kompozytora.
Więc ludzie, którzy mieli stworzyć grę,
zatrudnili zupełnie nowego kompozytora.
Prawie dwa lata muzyki,
która nigdy nie została usłyszona.
Nie dlatego, że nie lubili muzyki,
ale dlatego, że firma podzieliła się na pół.
I wtedy John Van Caningen
złożył projekt.
I kiedy złożył projekt,
złożył mnie, kompozytora,
złożył do projektu.
Więc teraz ludzie,
którzy zakończą się zainstalować grę,
złożyli w cały nowy kompozytora.
A więc problemy formalne.
W każdym razie z niecierpliwością
oczekujemy Twojej nowej muzyki.
Nie możemy się również doczekać,
kiedy usłyszymy ją na żywo.
Będzie to miało miejsce w kwietniu
w Filharmonii imienia Mieczysława Karłowicza
w Szczecinie.
Słyszałam, że byłeś kiedyś w Szczecinie.
Nielegalnie?
Ale to jest piękne.
To jest piękne.
To jest piękne koncert.
Ludzie są bardzo szczęśliwi,
że można go do tego koncertu.
To wspaniała sala koncertowa.
Ludzie mają wielkie szczęście,
że mogą tam chodzić na koncerty.
To naprawdę jedna z najpiękniejszych
akustycznie sal,
jakich kiedykolwiek byłem.
Więc żałuję, że mnie tam nie będzie.
Bardzo chciałbym pojechać,
ale w zeszłym tygodniu
miałem kilka koncertów w Kanadzie,
do których musiałem się długo przygotowywać.
Grałem trzeci koncert fortepianowy Rachmaninowy.
Musiałem wystąpić na koncercie szopanowskim.
Zagrałem też na koncercie,
na którym prawykonałem muzyka z Olden Era.
Zagrałem kilka motywów z Heroes of Might and Magic.
To oznaczało dużo prób
przez ostatnie kilka miesięcy.
Wróciłem dosłownie półtora dnia temu,
więc nie było czasu na przygotowanie się
do przyjazdu do Polski,
żeby zagrać z Heroes Orchestra.
Więc zamiast tego wkrótce przyjadę
i zostanę na dłużej.
I naprawdę chciałbym poznać każdego,
kto słucha mojej muzyki,
bo to jakby moi przyjaciele.
Wiesz, to nie jest bezosobowa publiczność.
To są ludzie, którzy mają ze mną więź od wielu lat.
Na wystawie pt. „George Sand (1804-1876). W kalejdoskopie życia i sztuki” zgromadzono unikatowe pamiątki związane z Artystką, które przekonują, że była wszechstronną humanistką, w wielu kwestiach wyprzedzającą swoją epokę. Celem twórców ekspozycji było przedstawienie Sand, jako kobiety wielu zainteresowań, pasji i talentów, która niezasłużenie jest przedstawiana przede wszystkim jako „partnerka… Czytaj dalej o Idea, twórczyni, kobieta – wyjątkowy portret George Sand w Żelazowej Woli
Interaktywna, dwujęzyczna mapa pozwala poznać skomplikowaną biografię oraz twórczość Mieczysława Wajnberga, jednego z najwybitniejszych kompozytorów XX wieku. Uniwersum będzie rozwijane, w miarę dalszych ustaleń dotyczących jego życiorysu. Mieczysław Wajnberg był kompozytorem polsko-żydowskiego pochodzenia. Urodził się w Warszawie, gdzie wraz z rodzicami i siostrą mieszkał w kamienicy przy ul. Żelaznej 66. Czytaj dalej o „Wyciąganie historii z pamięci”: Uniwersum Wajnberga
Najnowsza wystawa w Muzeum Historii Polski przybliża muzykę rozrywkową lat 1944-1989, skupiając się nie tylko na najważniejszych wydarzeniach ze świata sztuki. Twórcy pokazują też, jakie funkcje muzyka pełniła w życiu Polaków i w jaki sposób próbowały ją wykorzystywać ówczesne władze. Ekspozycja „Za czym kolejka ta stoi? PRL w muzycznym zwierciadle”… Czytaj dalej o „Muzyka była sposobem reagowania na świat” – PRL w muzycznym zwierciadle
Muzycy zamiast na scenie filharmonii pojawiają się na placach zabaw, skwerach, przy piaskownicach. W ten sposób spotykają się z nowymi odbiorcami muzyki klasycznej „u nich”, w najbardziej naturalnym dla słuchaczy kontekście. I pokazują, że ten rodzaj sztuki nie musi onieśmielać. Ogólnopolski projekt „Bach w piach” – cykl muzyczno-edukacyjnych flashmobów w przestrzeniach… Czytaj dalej o „Bach w piach”: muzyka wychodzi z sal koncertowych
Tadeusz Miller – pieśniarz powojennego Szczecina Słuchacze mylili go z Mieczysławem Foggiem, on sam cenił twórczość Binga Crosby’ego. Choć płyty z wykonywanymi przez niego tangami sprzedawały się w tysiącach egzemplarzy, przedwczesna śmierć sprawiła, że Tadeusz Miller na całe dekady został zapomniany. Zmienia się to m.in. za sprawą poświęconej mu… Czytaj dalej o Król Tanga
Nowa wystawa w Filharmonii Łódzkiej poświęcona jest niezwykłej relacji jej patrona z rodzinnym miastem. Przywołuje początki jego muzycznej drogi, prezentuje też artystyczną aktywność w mieście swojego urodzenia, w którym koncertował aż 34 razy. Nazywany królem pianistów i obywatelem świata, podziwiany i oklaskiwany na obu półkulach, wspominając lata artystycznej kariery, wydarzenia,… Czytaj dalej o „Wszystko się tu stało” – Łódź Artura Rubinsteina
