Perły polskiej animacji – Marta Pajek „Snępowina”

Styl artystki jest rozpoznawalny od pierwszych sekund każdego jej filmu. Świetna animacja, miękka i rozpoznawalna kreska powoduje, że Marta Pajek to obecnie jedno z najbardziej rozpoznawalnych nazwisk polskiej animacji. Film „Snępowina”, który jest jej profesjonalnym debiutem, świetnie ukazuje motywy i cechy charakterystyczne, które znajdziemy też w innych filmach autorki. To studium psychologiczne głównej bohaterki, która nie może się odnaleźć w otaczającej rzeczywistości. Płyniemy przez rodzaj letargu i specyficznego bezwładu niezwykle przekonująco oddanego w języku animacji rysunkowej Marty Pajek.

Animacja z 2011 roku jest tematem ósmego odcinka cyklu Roberta Sowy o historii polskiej animacji. Zachęcamy Państwa do wysłuchania poprzednich odcinków:

Władysław Starewicz – „Rewanż kinooperatora” (1912)
Jan Lenica – „Labirynt” (1962)
Julian Antonisz – „Jak działa jamnicznek” (1971)
Zbigniew Rybczyński – „Tango” (1981)
Piotr Dumała – „Franz Kafka” (1991)
Jerzy Kucia – „Strojenie instrumentów” (2000)
Tomasz Bagiński – „Katedra” (2002)

Audycje Kulturalne są projektem realizowanym przez Narodowe Centrum Kultury.

Inne odcinki z tej kategorii

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Zapisz się do Newslettera