85. rocznica śmierci poety stała się dla Muzeum Józefa Czechowicza w Lublinie okazją, do rozważań o związkach artysty i jego rodzinnego miasta. Choć studiował poza Polską, a w pewnym momencie przeprowadził się do Warszawy, jego miejscem na świecie pozostał Lublin. Wielokrotnie opisywał go w swojej poezji, a także w prywatnej korespondencji, którą możemy obejrzeć na ekspozycji „Lublin, Lublin, Lublin. Czechowicz i rodzinne miasto”.
Józef Czechowicz (1903-1939) był poetą, społecznikiem i aktywistą, a także fotografem-amatorem. Należał do licznych grup poetyckich, m.in. Lucyfer i Kwadryga. Jego twórczość nazywana jest „poezją trzeciego wyrazu”. Cechują ją oniryzm i wizyjność, a także powtarzający się motyw śmierci.
Czechowicz portretował rodzinny Lublin, do którego tęsknił mieszkając poza jego granicami. Najbardziej znany jest „Poemat o mieście Lublinie”. Poeta zginął na początku września 1939 r., kiedy zbombardowana została kamienica, mieszcząca w sobie zakład fryzjerski, z którego usług akurat korzystał.
Wystawa „Lublin, Lublin, Lublin. Czechowicz i rodzinne miasto” odtwarza relację artysty i ukochanego miasta. Pomagają w tym zachowane listy, które poeta wymieniał m.in. z przyjaciółmi oraz ukochaną siostrą Kicią. Katarzyna Czechowicz jeden z nich pisała nieświadoma śmierci brata. Na ekspozycji zostały też przedstawione pocztówki i fotografie Czechowicza, na których przedstawiał najważniejsze i najciekawsze dla siebie punkty miasta.
W Audycjach Kulturalnych o wystawie opowiedziały kuratorki: Anna Marcińczak i Magdalena Krasuska
Zdjęcia: Muzeum Józefa Czechowicza.
Kliknij i pobierz transkrypcję tego podcastu.
Przez 75 lat artysta łączył w nich swoje codzienne doświadczenia z bogatym życiem duchowym. Uzupełniał je o prace malarskie i szkice, wklejane bilety i zdjęcia. Wątek dzienników jest podejmowany także w najnowszej publikacji poświęconej artyście pt. „Czapski – rówieśnik XX wieku”. Józef Czapski był malarzem kapistą, rysownikiem, eseistą i komentatorem… Czytaj dalej
Pisała sztuki teatralne, recenzje, felietony. Występowała publicznie, wspierała potrzebujących, zarządzała instytucjami związanymi z literaturą. Mimo to, biografia Ireny Gombrowicz przez lata pozostawała nieznana. Może się to zmienić za sprawą poświęconej jej książki – choć, jak przekonuje autorka, Irena Gombrowicz ceniła „życie w ukryciu”. Irena Gombrowicz przyszła na świat jako trzecie… Czytaj dalej
Dwadzieścia pięć lat od pierwszego wydania, na polskim rynku wydawniczym pojawiło się pierwsze tłumaczenie jednej z najważniejszych teorii amerykańskiego socjologa, Howarda S. Beckera. „Światy sztuki” są próbą spojrzenia na proces powstawania dzieła, będącego wypadkową pracy wielu zaangażowanych osób. Sztuka w ujęciu Beckera staje się efektem zbiorowej pracy, a nie jedynie indywidualnego… Czytaj dalej
Powieść Wojciecha Chmielewskiego pozwala na odkrycie stolicy sprzed 30 lat a także na rozważania dotyczące jej kształtu i rzeczywistości za… niemal 300 lat. Jedno pozostaje niezmienne – wielka miłość do miasta. Wojciech Chmielewski, znany przede wszystkim z krótkich form, zaprasza Czytelniczki i Czytelników do lektury powieści „Księżyc ma zapach Warszawy”. Czytaj dalej
Charyzmatyczne trio inspirujące się muzyką latynoamerykańską, zapisało się w historii polskiej sceny muzycznej jako zespół, który nikogo nie pozostawiał obojętnym. Podobnie jak kreacje i dopracowany w każdym detalu sceniczny wizerunek, którego pieczołowitość, wyprzedzała swoją epokę. Tercet Egzotyczny powstał w 1963 r. – przez kilka dekad działalności artyści nie tylko podzielili… Czytaj dalej
5 grudnia minęło 100 lat od śmierci Noblisty Władysława Stanisława Reymonta. Narodowe Centrum Kultury wydało zbiór esejów, które ukazują twórczość pisarza z perspektywy całego stulecia. W rozmowie Katarzyny Sanockiej o Reymoncie mniej znanym, opowiada jeden z eseistów – prof. IBL PAN, dr hab. Marek Pąkciński. Jak postrzegamy dziś teksty i… Czytaj dalej