00:01
Audycje kulturalne w dobrym tonie.
00:05
Dzień dobry Państwu, ja się nazywam Paweł Łysak, jestem członkiem zespołu programowego Współgresu Kultury.
00:12
Chciałem Państwa bardzo serdecznie przywitać, przywitać Państwa tutaj zgromadzonych na widowni i panelistki, panelistów tego ważnego panelu o kulturze lokalnej, o animacji kultury lokalnej, o uczestnictwie.
00:27
Chciałem powiedzieć, że debaty są rejestrowane, więc proszę uważać co będziecie mówić, ale mówię to dlatego, przepraszam za żart, ale mówię to dlatego, że będzie można je po prostu potem zobaczyć, odsłuchać i to wszystko co powiecie Państwo tutaj nie zaginie.
00:44
Także wszystko też dokumentujemy. Ja w tej chwili odłożę mikrofon, jak już podziękuję i siądę na widownię, odłożę mikrofon tutaj na ten stojak i potem jak przyjdzie runda pytań, to tutaj będzie można podchodzić i stąd zadawać pytania, żeby je wszyscy słyszeli i żeby się nagrały. Dobrze? Dziękuję bardzo.
02:06
Tak strasznie konieczna, więc waszych rekomendacji, waszych przemyśleń, waszych uwag, spostrzeżeń, może też pytań, chociaż nie czujemy się specjalnie ekspertami do wypowiadania się, ale na pewno z chęcią wysłuchalibyśmy wszystkich waszych przemyśleń.
02:21
Mamy też taki pomysł, żeby bardziej aktywnie tutaj próbować, bo wiem, że nie wszyscy będą mogli, albo będą chcieli, albo będą mieli taką potrzebę, ochotę, życzenie, żeby skorzystać z mikrofonu, który stoi na scenie i żeby podzielić się swoimi przemyśleniami.
02:38
Więc takim też naszym pomysłem jest uruchomienie takiej serii tak zwanych, ja to sobie określiłam mianem zeszyt książki zażaleń.
02:47
Takie zeszyty książki i taka księgi skargi zażaleń chcemy tutaj uruchomić w formie takich bloków, w których możecie zapisać swoje przemyślenia, swoje uwagi, coś co pojawi się w trakcie debaty i być może będzie dla was interesujące, czym chcielibyście się podzielić.
03:03
Mówię w sytuacji, gdyby nie zostało czasu, możliwości, ochoty, żeby podzielić się tym ustnie.
03:09
Tutaj z Natalią uruchomimy, ja postanowiłam zostawić to tutaj gdzieś w rzędach początkowych.
03:15
Mogę jeden, jeśli można.
03:17
I tutaj może też zostawię.
03:22
Na razie wydaje mi się, że może nie do końca się to przydać, ale może w trakcie pomoże w podzieleniu się różnymi przemyśleniami.
03:30
Drugą kwestią jeszcze, o której chcielibyśmy powiedzieć, to będzie taki motyw karteczek, które tutaj zostaną uruchomione przez Anię Michalak-Pawłowską, ale na razie może jeszcze poczekajmy na te karteczki.
03:44
Te nasze karteczki w formie takich tych przyklejanych sticków chcielibyśmy również uruchomić jako materiał, który byśmy zebrali od was z rekomendacjami i przemyśleniami.
03:55
I oczywiście każdy może dowolną rekomendację, dowolne spostrzeżenie.
03:59
Aczkolwiek dotyczące tego, co będzie, mam wrażenie, takim głównym motywem i wątkiem naszej debaty, czyli w jaki sposób systemowy wesprzeć animację kultury na poziomie lokalnym, bo to jest takie nasze główne zapytanie, żebyśmy te rekomendacje mogli w jakiś sposób zgromadzić, zebrać, przemyśleć.
04:22
Będą tu takie przestrzenie na podłodze, pomyśleliśmy na przyklejanie tych karteczek z przemyśleniami, więc jak będziecie wychodzili, a coś wam do głowy przyjdzie, czym chcielibyście się z nami podzielić, to serdecznie zapraszamy do takiej formuły pozostawienia po sobie śladu, który będzie dla nas materiałem też dającym nam feedback, czy o tym, o czym dzisiaj mówiliśmy, jak wy to widzicie, w jaki sposób to postrzegacie, jakie jeszcze dorzucilibyście do tego swoje własne przemyślenia.
04:49
Aniu, w trakcie, jak ci się uda, albo teraz, jak tam wygodniej.
04:54
Dobrze, więc tak, po pierwsze może powinnam się przedstawić, ja się nazywam Beata Cyboran, jestem, właściwie funkcjonuję przez ostatnie lata jako akademiczka, pracuję w Instytucie Sztuki i Designu w Katedrze Nauk o Sztuce Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie.
05:11
Jestem teoretyczką, badaczką zajmującą się edukacją, animacją kulturową, uczestnictwem w kulturze, rozwijaniem publiczności, troszeczkę polityką kulturalną na poziomie lokalnym.
05:23
To są zagadnienia, które mnie interesują teoretycznie, ale tutaj dzieląc się z koleżankami, chcę też powiedzieć, że przez 12 lat prowadziłam festyny wiejskie,
05:32
więc nie jestem tylko teoretyczką, jestem też praktyczką, może już od jakiegoś czasu mniej praktykuję, a bardziej teoretyzuję w temacie, ale mam za sobą na pewno też jakiś background doświadczeniowy.
05:44
To tyle, jeśli chodzi o mnie. Moimi współpanelistami będzie Magda Ulejczyk, Sula Borowska, Filip Kijowski, Natalia Nowacka i nasz specjalny gość, Marcin Piotrowski,
05:54
który również postanowił, że zgodził się dołączyć do naszego zespołu panelowego. Dlaczego to się wytłumaczy, jak przyjdzie na niego kolej.
06:05
Jeśli chodzi o przedstawienie, kim dokładnie są moi paneliści, gdzie działają, w jakich obszarach, z jakimi grupami pracują, to takie swoje dosje przedstawią samodzielnie, więc ja w ten temat nie będę wchodzić.
06:18
Ja też zaczynając to naszą dzisiejsze spotkanie, zastanawiałam się, kto będzie na widowni, kto będzie tutaj właśnie po drugiej stronie, kim będziecie.
06:29
Czy jesteście animatorami, czy jesteście edukatorami, czy twórcami, artystami, czy jesteście bardziej organizatorami, kim się czujecie.
06:37
Wydaje mi się, że patrząc też po innych panelach, przekrój osób uczestniczących we współkongresie jest bardzo, bardzo różnorodny,
06:45
więc witam oczywiście was wszystkich, reprezentujących zarówno ośrodki duże, duże miasta, mniejsze miejscowości, najróżniejsze wspólnoty zainteresowań, z którymi pracujecie, dla których pracujecie, w których działacie.
06:58
Też moi paneliści to są osoby aktywne w działalności społeczno-kulturalnej, kulturowej, w swoich środowiskach, w swoich lokalnościach,
07:08
ponieważ też chcę zwrócić na to uwagę, że nie traktujemy lokalności tylko w kontekście i w takim myśleniu o lokalności terytorialnej.
07:18
Myślimy także o lokalnościach mniej, o lokalnościach jako wspólnotach zainteresowań, o lokalnościach jako wspólnotach,
07:29
które różnymi kwestiami, wartościami, sposobami funkcjonowania są ze sobą połączone.
07:36
Więc nie chcielibyśmy też, żeby to hasło animacja lokalnie skuteczna, czy skuteczna lokalnie odnosiło się,
07:42
czy w waszym myśleniu tylko i wyłącznie do jakichś przestrzeni terytorialnych, mniejszych miejscowości,
07:48
ponieważ te lokalności, z którymi pracujemy są w bardzo różnych przestrzeniach, w bardzo różnych zakresach, w bardzo różnych obszarach.
07:55
To co jeszcze, na co chciałabym zwrócić uwagę, być może czytaliście opis naszej debaty,
08:01
dlaczego rozmawiamy o animacji skutecznej lokalnie?
08:06
Dlatego, że w ogóle ten temat animacji skutecznej lokalnie został zainicjowany przez Stowarzyszenie Forum Kraków,
08:15
Stowarzyszenie Animatorów i Animatorek Kultury Forum Kraków.
08:18
Też usprawiedliwiam się, że jestem członkiem zarządu stowarzyszenia
08:21
i poniekąd reprezentujemy tą dzisiejszą debatą materiały czy przemyślenia,
08:27
które zostały wypracowane przez Forum Kraków.
08:29
Z drugiej strony, jakby współorganizatorami czy podmiotami,
08:35
które z nami przy konstruowaniu tej debaty brały udział, czy pomagały nam,
08:41
to jest Mazowiecki Instytut Kultury, Stowarzyszenie Centrum Aktywności Lokalnej,
08:47
Stowarzyszenie Dyrektorów i Dyrektorek Samorządowych Instytucji Kultury.
08:51
Tutaj ta debata była konsultowana też przez takie podmioty.
08:56
Dlaczego Forum Kraków wymyśliło i takie przemyślenie się pojawiło,
09:01
że chcielibyśmy jeszcze raz powiedzieć o tym, co myślę wszyscy doskonale wiemy
09:06
i z czym się zgadzamy, że kultura jest ważnym elementem,
09:10
ważnym czynnikiem, ważnym narzędziem konstruowania różnego rodzaju zmian
09:15
w najbliższym otoczeniu, w najbliższych społecznościach.
09:19
Bo zdaję sobie z tego sprawę, że wszyscy jesteśmy przekonani o tym,
09:22
że tak właśnie jest, ale badania, które, bo też odwołam się odrobinę
09:28
do takich mikrobadań, które udało nam się przeprowadzić
09:31
przez właśnie Mazowiecki Instytut Kultury i Małopolski Instytut Kultury
09:36
w kooperacji. Były to badania zrealizowane w okolicach czerwca
09:41
do września tego roku. Badania ankietowe poparte też analizą
09:47
indywidualnych case'ów. Te badania są w trakcie opracowywań,
09:51
znaczy w trakcie opracowania, więc nie mam jeszcze tutaj żadnych
09:54
takich rekomendacji gotowych wynikających z tych badań
09:57
i wniosków przygotowanych. Ale wstępna analiza tego materiału
10:00
badawczego pokazała na, czy wskazała na takie kwestie,
10:03
które troszeczkę, które jakby zmobilizowały nas do podjęcia tematu
10:10
kultura jest lokalnie niezwykle istotnym elementem ekosystemu,
10:17
bo te badania i animatorów, bo to były badania skierowane
10:20
do animatorów kultury działających w różnych przestrzeniach
10:23
dla osób, które też identyfikują się jako edukatorzy kulturowi,
10:26
nauczyciele. Bardzo szeroko potraktowaliśmy tutaj naszych odbiorców
10:29
i te badania pokazały takie trzy kwestie, które są bardzo kłopotliwe,
10:37
dyskutowane albo właśnie wymagające jakiegoś wsparcia, rozwiązania,
10:41
żeby być może nie wybrzmiewały w takim tonie nie do końca przyjaznym.
10:45
Mianowicie animatorzy zapytani o sukces swoich działań odpowiedzieli,
10:51
że ich sukcesem jest coraz więcej organizowanych wydarzeń.
10:55
Większa frekwencja, duża ilość imprez, duża ilość przedsięwzięć.
11:00
To jest miara sukcesu. Ten sukces wpędza ich w totalne przepracowanie,
11:06
w taką sytuację chomika kręcącego się w kółku, przepracowanie wynikające
11:11
z nadmiaru, nadmiar wynikający z tego, że tak definiują sami animatorzy,
11:17
edukatorzy swój sukces. Okazuje się, że gdzieś w tym całym myśleniu
11:21
o sukcesie pracy animacyjnej gubi się to co najważniejsze.
11:26
Tak naprawdę celowość tych działań. Bardzo niewielu animatorów wskazuje,
11:31
że ich praca jest niezwykle znacząca. Nawet w tej ankiecie
11:36
zadaliśmy ostatnie pytanie, a co by było, gdyby nie było twojej pracy,
11:40
gdybyś nie wykonał tego, co robisz? I wiecie, że wielu animatorów
11:43
powiedziało, że nic by się nie stało? Że nie byłoby problemu.
11:47
Nie będzie, to też będzie. No właśnie. Chyba jednak tak nie jest.
11:54
Trudno powiedzieć, skąd jest taki poziom też niedocenienia tego,
11:58
co robi się, w czym się pracuje, gdzie się działa.
12:02
I w związku z tym to zagubienie celów, gdzieś zagubienie się w tej przestrzeni
12:10
wywołało taki motyw pomyślenia o tym, że może jednak trzeba się
12:15
w jakiś sposób dowartościować. Może należy opowiadać o swoich sukcesach.
12:20
Może należy myśleć o swojej pracy w kategorii małych kroczków.
12:24
Bardzo często tego, co opisaliśmy, co napisaliśmy w opisie debaty,
12:29
mikrozmian, które się dokonują, które może bardzo często jest trudno zauważyć,
12:35
a może my je doskonale potrafimy zidentyfikować, ale nie umiemy o nich mówić
12:39
jako o kwestii niezwykle znaczącej, wpływającej na szerszy kontekst.
12:44
Przecież doskonale zdajemy sobie sprawę, że dużymi krokami
12:48
niczego się nie realizuje. Zmiana przychodzi poprzez drobne, małe działania,
12:54
nawet powiedziałabym mrówczą pracę rzeszy animatorów, edukatorów,
12:59
którzy w swoich środowiskach, w swoich przestrzeniach działają.
13:05
Wyniki tych badań postanowiliśmy przekuć w taką debatę,
13:11
która by pokazała, że animacja na poziomie lokalnym jest skuteczna,
13:15
że mikrozmiany prowadzą do czegoś większego i bardziej znaczącego,
13:21
że warto opowiadać o swoich sukcesach, ponieważ przez pryzmat tych sukcesów
13:27
możemy pokazywać rzeczywistą zmianę, jaka w społecznościach
13:31
najróżniejszych lokalnych się dokonuje.
13:33
I w związku z tym też takie gdzieś myślenie zaczęło przyświecać
13:39
członkom stowarzyszenia podczas spotkań, że może przyszedł też czas
13:43
na wymyślenie, skonstruowanie, zaprojektowanie, zaprogramowanie,
13:49
podpowiedzenie różnym instytucjom zarządzającym rozwiązań,
13:55
które systemowo wsparłyby działalność rzeszy animatorów kultury
14:00
na poziomie środowisk lokalnych.
14:03
Jak już powiedziałam, w różnych lokalnościach różnie definiowanych.
14:06
Animatorów zinstytucjonalizowanych albo umocowanych w instytucjach,
14:12
animatorów pozainstytucjonalnych, freelancerskich,
14:17
NGOs-owskich i wszystkich, wszystkich, którzy w tym obszarze
14:20
różnorakie działania podejmują.
14:22
Więc tyle mojego wstępu, chyba i tak przydługawego,
14:25
a teraz oddaję głos moim panelistom,
14:30
żeby dokonali takiego krótkiego zaprezentowania się.
14:34
Kim są, kogo są głosem, jaką grupę animatorów lokalnej kultury reprezentują,
14:41
jak pracują, na rzecz kogo, dla kogo działają.
14:46
Dzięki Beato za wprowadzenie.
14:48
Szanowni Państwo, witam Państwa bardzo serdecznie.
14:51
Nazywam się Magdalena Ulejczyk.
14:52
Od pięciu lat jestem dyrektorką Mazowieckiego Instytutu Kultury.
14:56
Chociaż urodziłam się w Warszawie,
14:58
moje korzenie sięgają małych wioseczek na terenie Mazowsza
15:03
i tam jest cała moja rodzina i też moje serce na pewno.
15:08
Dzisiaj nie reprezentuję siebie przede wszystkim,
15:11
a zespół, który działa w Mazowieckim Instytucie Kultury,
15:15
to jest ponad 80 osób i wielu współpracowników,
15:19
którzy codziennie działają na rzecz lokalnych społeczności
15:23
i wsparcia animatorów, animatorek oraz tych mniejszych instytucji kultury
15:27
na terenie naszego województwa.
15:30
Jesteśmy instytucją regionalną, artystyczną,
15:34
której organizatorem jest Samorząd Województwa Mazowieckiego.
15:37
Nasza siedziba mieści się w Warszawie Przelektoralnej.
15:40
Działamy też w ramach naszych instytucji artystycznych,
15:47
Nasze galerie to Galeria XX1, Galeria Test, Galeria Foksal, Galeria Elektor.
15:53
Mamy też fundusz filmowy, wspieramy polskie produkcje filmowe
15:56
i robimy szereg wydarzeń związanych ze wsparciem sektora filmowego.
16:01
I mamy wyspecjalizowane działy, które właściwie w MIK-u
16:05
opiekują się wszystkimi dziedzinami kultury i sztuki.
16:08
Za pomocą tych działań, tych działów wspieramy artystów,
16:13
artystki z przeróżnych dziedzin.
16:16
Czy to w Warszawie, czy właśnie na terenie Mazowsza,
16:18
bo mogłabym tutaj, mamy kilka minut tylko, żeby powiedzieć o sobie,
16:23
więc nie będę opowiadać Państwu o bardzo dużej działalności MIK-u,
16:29
ale wspomnę chociażby nasze działania takie,
16:33
jak Mazowiecki Fundusz Teatralny, dzięki któremu szkolimy i pomagamy
16:38
animatorom, którzy zajmują się społecznościami teatralnymi
16:43
w swoich miejscowościach.
16:46
Mamy też ogromny dział Mazowiecki Obserwatorium Kultury,
16:51
dzięki któremu wspieramy dobrostan animatorów i animatorek kultury,
16:56
bo właściwie nie chciałabym już mówić,
16:57
że zajmujemy się profesjonalizacją tego sektora,
17:00
bo nasze doświadczenia pokazują, że ten sektor jest wyspecjalizowany
17:06
i animatorzy, animatorki, osoby pracujące w instytucjach kultury
17:11
to są eksperci, ekspertki, oni wiedzą co robią,
17:14
oni wiedzą dlaczego to robią, a tak naprawdę takim wyzwaniem
17:18
teraz dla nas w MIK-u jest zadbanie o ich dobrostan,
17:21
więc trochę mniej robimy już takich szkoleń skierowanych
17:25
na kwestie związane z wiedzą, a bardziej przyglądamy się
17:29
sytuacji psychicznej, sytuacji osamotnienia tych osób
17:33
w swoich społecznościach i robimy szereg wyjazdów dobrostanowych.
17:39
Tutaj, nie wiem, właśnie widać taki jeden z wyjazdów,
17:44
czy kolonie dla dorosłych, które realizujemy w ramach projektu
17:48
Bardzo Młoda Kultura, jesteśmy operatorem regionalnym tego programu
17:52
i tutaj również wspieramy animatorów, animatorki, osoby z edukacji,
17:57
które współpracują z młodzieżą i takie wyjazdy organizowaliśmy też,
18:03
które miały dużo o dobrostanie również i o takim wsparciu psychicznym.
18:08
Więc mogłabym o tym dużo mówić, a bardzo Was zachęcam,
18:11
jeżeli nas jeszcze nie znacie, żebyście zaglądali na stronę
18:15
Mazowieckiego Obserwatorium Kultury, gdzie szereg tych działań
18:19
wspierających sektor jest wymienionych.
18:22
Można się zapisywać też na różnego rodzaju sytuacje wsparciowe,
18:26
coachingowe, jeden na jeden, takie programy też mamy.
18:30
Mamy też program towarzyszenia, w którym wspieramy mniejsze instytucje kultury
18:35
w miejscowościach do 30 tysięcy mieszkańców i tam przechodzimy
18:39
z dyrektorem, z dyrektorką, z zespołem taki proces wzmacniania zespołu,
18:45
ale też szukamy sytuacji, z którymi się mierzą, nawet legislacyjnych
18:50
i tego typu zapraszamy ekspertów, którzy mogą w konkretnym problemie
18:58
Więc nie wiem, czy jeszcze mam czas, żeby mówić o Miku.
19:04
Więc tak naprawdę chciałabym też powiedzieć, że tworzymy zespół osób,
19:09
które są w jakiejś części cały czas w terenie i to jest, tak naprawdę MIG
19:15
to są osoby, które mam nadzieję i tak wiem, że tak jest, bo otrzymuję
19:20
mnóstwo takich informacji zwrotnych, które są same w sobie ogromnym wsparciem,
19:26
czasem telefonem zaufania dla środowiska, czasem też są osobami,
19:31
które bezpośrednio łączą różne środowiska ze sobą i też kiedyś pamiętam
19:36
robiliśmy jakąś konferencję w Miku i akurat zrobiliśmy ją w Warszawie
19:40
i były takie głosy z sali, co wy tu w Warszawie wiecie, w tym Mazowieckim
19:44
Instytucie Kultury, tu na tej elektoralnej, oderwani jakby od tej sytuacji,
19:48
która jest w terenie.
19:50
Ja wtedy powiedziałam, że wiemy, ponieważ my tak naprawdę jesteśmy cały czas
19:55
w terenie. Czasami moich pracowników nie widzę przez kilka tygodni,
19:58
bo się mijamy, bo są w różnych subregionach i działają bezpośrednio
20:04
Więc MIG to przede wszystkim wspaniałe ekspertki i eksperci,
20:08
którzy oddają też swoje serce, zaangażowanie ogromne,
20:12
żeby wysłuchać, co się dzieje lokalnie i szukać razem rozwiązań
20:18
na naprawdę już takie konkretne wyzwania i problemy, które się pojawiają.
20:23
Więc podsumowując, jesteśmy dla Was. Dzięki.
20:27
Tak, tutaj taką zrobiliśmy troszeczkę różnorodność naszych panelistów
20:31
z tego względu, że pośród panelistów mamy reprezentantów różnych instytucji,
20:36
podmiotów niezależnych, podmiotów samorządowych, działaczy
20:42
w najróżniejszy sposób umocowanych w swoich instytucjach
20:47
albo około instytucji.
20:48
A Magda akurat reprezentuje, można powiedzieć, ten poziom instytucji parasolowej
20:52
dla tych, którzy w terenie, w lokalnościach najróżniejszych swoich,
20:56
no głównie oczywiście związanych tutaj z Mazowszem,
20:59
no bo reprezentujesz Mazowiecki Instytut Kultury,
21:01
jesteś reprezentantką.
21:05
Dzień dobry wszystkim.
21:09
Tak, ja oczywiście jestem głosem swoim, działającym w różnych przestrzeniach.
21:15
Jedna przestrzeń to Kaszubski Uniwersytet Ludowy,
21:18
w którym działam od lat przeszło 20.
21:21
I w kontekście dzisiejszego spotkania myślę,
21:23
najważniejsze to, co o Kaszubskim Ulu można powiedzieć,
21:26
to, że działamy z i wspieramy środowisko,
21:29
nazywamy tak reanimatorek, czy reanimatorów życia społecznego na wsi,
21:35
czyli osób, które chcą budować relacje społeczne,
21:38
ale też na bazie dziedzictwa kulturowego,
21:40
też w kontekście wielokulturowości miejsca, w którym działam,
21:45
czyli Pomorza, Kaszubi.
21:47
Dzisiaj do państwa przejechałam właśnie z tamtych terenów.
21:50
Ale też jestem głosem animatorki działającej lokalnie
21:55
w sołectwie o cudownej nazwie Nowa Ameryka,
22:00
w której mieszkam od lat 14, na Kaszubach oczywiście, Nowa Ameryka.
22:06
Mieszkam tam od lat 14, od 5 staram się intensywnie współdziałować
22:12
z lokalną społecznością.
22:14
My jesteśmy sołectwem bardzo rozrzuconym.
22:16
Jest nas tam 110 osób uprawnionych do głosowania,
22:19
plus młodzi ludzie.
22:21
Bardzo lubię działać z młodymi, od nich się uczę najwięcej
22:24
w swoim życiu na tym etapie życia.
22:25
Natomiast zbudowaliśmy tam taką grupę nieformalną
22:28
i zaczęliśmy od święta sąsiadów i działań z młodzieżą.
22:32
W tym roku była czwarta edycja tego święta,
22:36
a rok temu powołaliśmy właśnie koło gospodyń
22:39
i gospodarzy wiejskich amerykańskie kamieniczki,
22:41
bo chcieliśmy połączyć nazwę Kamienicka Huta z Nową Ameryką.
22:47
Tak, ja też przygotowałam kilka zdjęć.
22:50
I to tak, mamy tutaj lawendę i pewnego owada.
22:54
Może ktoś z Państwa wie, co to za owad cudowny.
22:56
Taki widok też mam z okna, bo mamy też gospodarstwo,
22:59
kawałek ziemi i tam doświadczamy różnych rzeczy i sytuacji.
23:03
Też pole lawendy i chciałam być w swoim etapie w życiu
23:07
teraz może w aktywności tej wspierającej animatorki
23:11
i sama w byciu animatorką, edukatorką.
23:14
Żeby zobaczyć takiego owada, to przynajmniej z mojej perspektywy
23:19
trzeba potrafić się zatrzymać,
23:21
co nie jest takim łatwym i prostym zadaniem.
23:24
Myślę, że dla większości osób tu siedzących,
23:27
chyba że jestem w błędzie, że Państwo już potraficie.
23:30
Więc kwestia zatrzymania się, zobaczenia gdzie jestem.
23:34
Co mam, a czego nie mam i wyznaczania sobie,
23:36
czyli redefiniowania różnych celów.
23:39
Drugie to praca zrobiona w szkle.
23:42
Pracownię, raz mężem prowadzimy pracownię fuzingu.
23:47
Uczymy się tego, to też jest miejsce spotkania lokalnych mieszkańców,
23:50
bo my nie mamy wspólnego miejsca, spotykamy się po domach.
23:53
I ten pomysł na tą dyscyplinę rękodzielniczą
23:57
pojawił się w jednym z kryzysów, w których miałam działalności.
24:00
Przemęczenia, odchodzenia zespołu, braku środków i tak dalej.
24:04
I tak jak mnie wcześniej mąż namawiał,
24:06
że zacznijmy coś robić tam w tej pracowni,
24:08
w tym dawnym chlewie, że tak powiem,
24:10
gdzie kiedyś świnie krowy stały,
24:11
to ja oczywiście nigdy nie miałam czasu.
24:13
Jak pojawił się kryzys, to okazało się,
24:14
że to była taka przestrzeń dla mnie bardzo ważna,
24:17
nabierania sił, a rozwijaliśmy się zupełnie od...
24:22
Znaczy nie mamy doświadczenia, nie mieliśmy takiego artystycznego.
24:25
A kolory zresztą, ciepłe ognia, ale też żółty i czarny
24:29
to kolor kaszu, można powiedzieć.
24:33
Uwielbiam, znaczy uwielbiam, lubię tworzyć przestrzenie,
24:37
uczestniczyć w różnych przestrzeniach, gdzie spotykają się ludzie.
24:41
Ludzie, którzy mają czas na to, żeby porozmawiać,
24:43
żeby się poznać, zainspirować, ale też bezpieczniej przestrzeni
24:48
do dzielenia się swoimi refleksjami
24:51
i też w pełnym szacunku nawet i wtedy,
24:54
albo i wtedy, kiedy mamy różne zdanie.
24:57
I tu oczywiście są różne sytuacje,
24:59
ale chciałam powiedzieć to na dole,
25:01
to spotkanie, które odbyło się parę lat temu,
25:04
jak już mogliśmy się pokowicie spotkać
25:06
i nazywaliśmy je wspólnie z profesorem Cezarem Obraktem Prądzyńskim,
25:10
który wczoraj tutaj był obecny,
25:13
nieśpieszne, międzyświatowe spotkanie kultury.
25:17
Nieśpieszne, bo celem, który sobie założyliśmy,
25:20
Będziemy tak długo, jak będziemy.
25:22
Wiedzieliśmy, że to jest w kulu,
25:23
więc nikt nam drzwi nie zamknie.
25:26
Czyli, że mamy czas, żeby porozmawiać
25:28
o różnych sprawach dla nas ważnych.
25:30
Międzyświatowe, sama nazwa,
25:32
bo ludzie działający w instytucjach kultury,
25:34
nieformalni, formalni, badacze, badaczki,
25:39
Spotkanie, bo tak jak powiedziałam,
25:41
celem, żeby się spotkać i pogadać
25:43
i kultury dla tych osób,
25:45
które działają w kulturze,
25:47
z kulturą, poprzez kulturą.
25:53
Tak, to jest w takiej przestrzeni,
25:56
przeleciało, w takiej przestrzeni działam,
25:58
choć Kaszuby też się zmieniają
26:00
i działamy nie tylko z mieszkańcami,
26:01
którzy od pokoleń mieszkają na Kaszubach,
26:03
ale coraz więcej przenosi się do nas osób
26:06
z metropolii, z innych zakątków Polski.
26:08
Ja bardzo lubię różnorodność
26:10
i uważam, że to jest ogromny zasób.
26:12
Czasami trudne są sytuacje,
26:14
żeby się usłyszeć i nie zdominować.
26:16
Więc to jest moja droga.
26:18
Staram się wypoczywać też w przyrodzie,
26:21
która, asfalt już kładą dwóch lat
26:23
i on się pewnie pojawi,
26:24
więc przyroda też mi dużo daje
26:26
w mojej takiej codziennej aktywności.
26:28
A to zdjęcie przed naszą pracownią,
26:31
miejscem też spotkań lokalnych
26:32
mieszkańców i mieszkanek.
26:35
Tam odbyły się warsztaty
26:36
tradycyjnego wyplatania wieńców dożynkowych.
26:39
I ja powiem tak, dziedzictwo dla mnie
26:41
jest bardzo ważne w kontekście wielokulturowym,
26:44
ale też, żeby się kultura mogła,
26:45
znaczy, żebyśmy szli do przodu,
26:47
kultura też się musi rozwijać
26:50
i też tworzę takie przestrzenie,
26:53
gdzie i pojawiają się nowe dyscypliny,
26:56
czy sztuki ludowej,
26:57
czy rękodzieła artystycznego
26:59
i też jestem otwarta na te przemiany,
27:02
a nie wszyscy też chcemy to zaakceptować.
27:04
Więc uważam, że ważne jest,
27:08
żeby wiedzieć, skąd jesteśmy,
27:09
jaka jest tożsamość moja,
27:11
ludzi, z którymi działam,
27:12
ale też potrzebujemy tego rozwoju.
27:15
I to wszystko. Dziękuję.
27:18
Filip tutaj pojawił się jako reprezentant działania
27:22
w lokalności zupełnie inaczej definiowanej
27:24
niż Magda, niż Sula.
27:28
Reprezentuje bibliotekę Azyl
27:30
działającą przy Galerii Rabilient w Lublinie.
27:35
Jaka jest twoja lokalność, Filip?
27:37
Cześć, mam na imię Filip.
27:38
Dzięki za przedstawienie.
27:39
Używam zainteresów od niego,
27:40
jakby ktoś potrzebował tej informacji.
27:43
I moja lokalność jest, myślę,
27:45
niezwykle rozłożona.
27:49
Jakby zdaję sobie totalnie sprawę,
27:50
że będąc dzisiaj tutaj reprezentuję głos
27:51
wielu osób, które mają różne tożsamości
27:54
i staram się też wnieść ich zaplecze
27:57
i ich rzeczywistość,
27:58
tak żeby ona wybrzmiała.
28:00
Może powiem trochę o bibliotece Azyl.
28:02
Czym jest ten projekt?
28:03
Tutaj mamy nasze logo.
28:05
Biblioteka Azyl jest właśnie
28:06
w sumie przestrzenią społecznościową,
28:09
która funkcjonuje przy Galerii Labirynt.
28:11
Jesteśmy w centrum handlowym Plaza,
28:13
więc w bardzo publicznym miejscu
28:15
Jesteśmy tuż obok siłowni
28:16
i często osoby, które chodzą na siłownię,
28:19
mylą je z biblioteką
28:20
i czasami wchodzą na nas
28:23
A propos takiego wyobrażenia sobie,
28:25
I to logo też jest dużym takim
28:29
znakiem przy wejściu,
28:30
więc widzicie podobno sytuację,
28:31
którą widać przy wejściu.
28:34
Biblioteka Azyl powstała
28:35
podczas rocznej rezydencji
28:37
w Galerii Labirynt,
28:38
na którą byłem zaproszony
28:39
przez Waldemarca Torczuka
28:40
w Galerii Labirynt.
28:41
I to był 2021-20 rok
28:45
kiedy w ogóle nie wyobrażałem sobie,
28:51
jeżeli nie ma się dostępu do osób,
28:53
z którymi można pracować,
28:54
szczególnie, że moje zaplecze
28:55
jest związane z choreografią
28:57
i z tańcem i z pracą z ruchem
28:59
i z byciu z osobami w kole,
29:01
w przestrzeni, słuchanie się,
29:02
dotykanie nawzajem,
29:03
żeby dowiedzieć się czegoś,
29:06
I powstał taki pomysł,
29:08
żeby zbudować bibliotekę.
29:09
I tutaj jest pierwszy dzień
29:13
na którym oddałem własne książki
29:17
książki o szeroko pojętej tematyce
29:20
społeczności LGBT+.
29:21
Mieliśmy tylko cztery zdjęcia,
29:23
więc to kolejne zdjęcie
29:24
pozwolę wam sobie wyobrazić.
29:26
W ciągu kilku miesięcy
29:29
lokalna społeczność
29:33
bez finansów żadnych,
29:34
więc pisałem przez sześć miesięcy
29:38
i wydawnictw z całego świata
29:39
i w ciągu około czterech miesięcy
29:41
otrzymałyśmy około tysiąca książek,
29:43
stały zbiór biblioteki,
29:45
więc też ta lokalność
29:46
właśnie nasza lubelska
29:49
różnych lokalności,
29:52
że jest ważną informacją,
29:57
Jeżeli chodzi o Bibliotekę Azyl,
30:00
jeszcze kilka zdjęć,
30:03
Kręgi są stałym elementem
30:09
tworzymy Bibliotekę Azyl
30:11
wspólnie z Anastas Krusińską
30:12
i z Arielem i Halakiem
30:15
co dwa tygodnie w soboty
30:18
i dajemy społeczności lokalni
30:20
możliwość zagłosowania.
30:21
na który chce rozmawiać,
30:22
czasami są to tematy
30:24
przyszłości siebie w Lublinie,
30:26
czasami są to tematy
30:27
studiów za granicą,
30:29
czasami są to tematy
30:30
dlaczego kochamy nasze babcie,
30:32
więc też to jest o tym,
30:35
i nawiązywać więzi,
30:36
które mogą być długotrwałe.
30:38
I oprócz rezydencji,
30:43
mamy spotkania autorskie,
30:49
dla osób biurowych z Ukrainy,
30:51
artystów i artystek
30:52
i dzięki tej lokalności
30:54
udało nam się zebrać
30:56
dofinansowanie na to,
30:57
które wysyłały nam książki,
31:00
nasz wesprzeć dalej
31:01
i zbudować taki program rezydencyjny.
31:03
Poza tym organizujemy
31:05
wystawy dla lokalnych artystów
31:07
i chyba naszą taką celem
31:12
jak możemy współpracować
31:14
queerową społecznością osób,
31:16
często czują się wykluczone,
31:18
które często nie ufają instytucjom,
31:21
które często nie ufają
31:23
jakimś formom władzy
31:26
których może jeszcze
31:26
nie do końca rozumieją,
31:27
mają z nimi doświadczenie
31:28
i staramy się bezpośrednio włączyć
31:30
w tworzenie naszego programu.
31:31
Także trochę jako osoby
31:33
rezygnujemy z naszych pomysłów
31:41
naszego programu wspólnie.
31:44
Tu jest jeszcze zdjęcie
31:45
z naszych pierwszych urodzin,
31:49
Podczas ostatnich urodzin
31:50
dołączyła do nas też
31:53
osób queerowych LGBTQ+,
31:56
wegańskie i niewegańskie.
32:00
Myślę, że nie wiem,
32:02
czy coś jeszcze mogę powiedzieć.
32:05
Myślę, że taką lokalnością
32:10
sposób, w jaki spotykamy się
32:11
może mieć potencjał
32:16
choreograf i osoba,
32:18
związane właśnie z ruchem,
32:22
tymczasowej społeczności
32:23
i co dzięki takim spotkaniom,
32:25
nawet jeżeli my trwają
32:30
tak żeby później mieć
32:36
w którym pracujemy.
32:38
I na razie do mnie tyle.
32:40
To jest zupełnie inny
32:45
działająca w Niepołomicach,
32:47
wcześniej działała w Myślenicach,
32:50
Fundacji Pani na Łąkach.
32:52
Więc różna perspektywa
32:55
i poza instytucjonalna
32:56
pracy w różnorodnych środowiskach.
33:00
Tak, dziękuję bardzo.
33:02
Tak, dyrektorka na Polach
33:04
i prezeska na Łąkach.
33:06
Natomiast rzeczywiście
33:07
ta moja perspektywa
33:11
Zaczynam od takiego zdjęcia,
33:13
żeby się przedstawić,
33:15
która jest dla mnie
33:17
i jest wielką inspiratorką
33:18
tego, jakim jestem człowiekiem,
33:21
ponieważ w centrum tego zdjęcia
33:23
ta osoba, która przykuca,
33:25
to jest moja babcia.
33:26
To jest moja babcia,
33:29
w powojennej miejscowości,
33:31
która została dotknięta
33:35
tragiczną działalnością,
33:38
to jest miejscowość,
33:40
mała wieść w Besidzie Wyspowym,
33:42
został właściwie spalony
33:45
w czasie II wojny światowej
33:47
jako działania odwetowe
33:52
rodzinnych pamiątek.
33:54
Jesteśmy odseparowani
33:56
i właściwie miejscowość,
33:58
i z którą się bardzo
34:01
musiało wybudować się
34:07
materialnym wymiarze
34:10
ale również musieli
34:11
wybudować się jako ludzie,
34:14
jakąś swoją tożsamość
34:17
w bardzo różny sposób.
34:18
robiło to w kontekście
34:28
animatorką życia społecznego,
34:33
zespół folklorystyczny
34:37
będąc przez wiele lat
34:42
bardzo, bardzo dużo.
34:43
To była jedyna przestrzeń
34:46
właściwie w tej miejscowości.
34:47
Mówimy o małej wsi,
34:49
mówimy o Małopolsce,
34:51
i to jest taka osoba,
34:54
Półtorej roku temu,
34:57
zaczęłam myśleć o tym,
34:58
że trzeba coś z tym zrobić.
35:01
w tej miejscowości,
35:02
w tym siedlisku naszym,
35:06
że trzeba po prostu
35:09
Fundacja Pani na Łąkach.
35:11
Ale jak wiecie Państwo,
35:13
życie płata nam figle.
35:18
półtorej roku temu,
35:23
zaczęła swoją działalność,
35:24
zaczęliśmy spotykać się
35:27
zrobiliśmy w okolicach
35:29
Matki Boskiej Zielnej
35:32
etnobotanicznym działaniem,
35:39
z dobrym przyjęciem
35:42
Ja się rozpędzałam,
35:43
a jak człowiek się rozpędza,
35:45
to zwykle dzieje się coś,
35:50
że to jest dla mnie
35:51
szalenie ważne miejsce,
35:52
dlatego, że to jest miejsce,
35:54
które jest miejscem dziedzictwa
35:56
nie tylko takiego historycznego,
35:59
związanego z archiwistyką,
36:00
za którą Pani na Łąkach
36:03
i na szczęście mojej mamy,
36:04
która również wniknęła
36:08
ale to jest też takie miejsce,
36:09
w którym najzwyczajniej
36:15
dlatego, że dla mnie bardzo ważnym
36:16
i to w budowaniu tożsamości
36:18
mnie jest szalenie ważne,
36:22
Ja po prostu mam ogród,
36:24
w którym uwielbiam grzebać
36:25
i nie mam na to czasu,
36:28
że to jest dla mnie
36:32
pół godziny w ziemi
36:34
przed wyjazdem do pracy.
36:40
bo zaraz powiem jakby
36:44
stałam się dyrektorką
36:48
ale nim się stałam,
36:49
to o tym rodowodzie.
36:51
Jestem artystką wizualną,
36:53
skończyłam Akademię Sztuk Pięknych
36:54
i pierwsze moje zawodowe ruchy
36:57
to były ruchy związane z ludźmi,
36:58
dlatego, że ja wiedziałam,
37:00
że chciałabym działać z ludźmi,
37:03
że ludzie są mi potrzebni
37:04
najzwyczajniej w świecie
37:05
żeby się w nich odbijać,
37:09
Więc pierwsze 10 lat
37:11
mojego życia zawodowego
37:12
to było warsztatowanie.
37:15
w bardzo różnych instytucjach,
37:17
w Akademii Sztuk Pięknych,
37:18
w Międzynarodowym Centrum Kultury,
37:21
i zbierałam doświadczenia
37:23
cały czas w kontekście
37:24
bycia w społecznościach,
37:27
szalenie, szalenie, szalenie ważne.
37:29
Mój rodowód to również
37:32
co też bardzo mocno wpływa
37:33
na moje dzisiejsze działania,
37:35
dlatego, że znam wagę
37:37
tych naszych działań,
37:40
Myślenickie Towarzystwo Kultury,
37:42
to również niewielka miejscowość,
37:45
która zaczęła w niezgodzie
37:48
na istniejący wtedy
37:50
porządek rzeczy w kulturze,
37:52
czyli najzwyczajniej w świecie,
37:54
na bardzo kiepsko działający
37:57
zaczęliśmy działania oddolne,
38:00
alternatywne działania
38:04
Te działania stały się
38:07
na skalę tej miejscowości,
38:09
dlatego, że pod naszymi
38:10
skrzydłami parasolowo
38:11
znalazł się Uniwersytet
38:14
liczne grupy nieformalne,
38:16
które zajmowały się
38:17
kulturą, spotkaniami,
38:19
budowaniem społeczności.
38:23
co mnie ukształtowało,
38:24
to właściwie cały czas
38:29
w bardzo, bardzo różnych sposób,
38:30
w bardzo różnych konfiguracjach.
38:32
No i jak wracam do tego,
38:36
to wydarzyło się to,
38:37
że jak już człowiek
38:39
i wie, że potrzebuje
38:41
i że będzie robił organizację
38:44
i że pani na łąkach
38:45
będzie rozwijała skrzydła,
38:49
że dostałam propozycję,
38:51
która spotkała się z takim,
38:54
nie spotkała się z odrzuceniem,
38:57
mimo to, że była to
38:58
szalona propozycja,
38:59
żeby zostać dyrektorką instytucji,
39:02
instytucji w Niepołomicach,
39:04
z którym byłam połączona,
39:06
dlatego, że współpracowałam
39:07
z ówczesnym Centrum Kultury,
39:10
współpracowałam z nim 10 lat
39:12
jako osoba prowadząca zajęcia artystyczne,
39:16
zarówno dla ludzi bardzo małych,
39:18
dorosłych, młodzieży i seniorów,
39:21
ale ta propozycja przyszła,
39:23
ponieważ ktoś z włodarzy,
39:25
burmistrz naszego miasta
39:28
że potrzebuje zmiany w instytucji
39:30
i że ktoś mnie polecił
39:33
i rzeczywiście z tej naszej pierwszej rozmowy
39:37
że tak, społeczność jest bardzo ważna
39:39
i ona nie do końca jest obecna
39:43
której zaproponowano mi dyrektorowanie,
39:46
a że sytuacja była też skomplikowana,
39:48
to od razu dostałam instytucję,
39:55
na terenie gminy Niepołomice,
39:58
w jednej z dzielnic Niepołomic,
40:00
no i dostałam od razu taki akces,
40:06
to się działo we wrześniu zeszłego roku,
40:08
muszę przygotować instytucję
40:09
na przejęcie jeszcze dwóch instytucji
40:11
w samych Niepołomicach.
40:13
To jest Małopolskie Centrum Dźwięku i Słowa
40:16
i otwarta od stycznia tego roku
40:20
W związku z tym, drodzy Państwo,
40:22
jak człowiek zaczyna sobie planować
40:24
i przychodzi taka propozycja,
40:26
to trzeba po prostu zobaczyć
40:29
i pomyśleć, czy to jest ten moment,
40:32
że można zmierzyć się z takim wyzwaniem.
40:37
od lutego tego roku
40:38
jesteśmy polem kultury,
40:40
samorządową instytucją kultury miasta
40:42
i gminy Niepołomice
40:43
i zaczynamy budować, odwracać,
40:46
być blisko społeczności,
40:50
dlatego, że o czym pewno
40:51
będziemy mówić później,
40:54
te nasze instytucje kultury,
40:55
bo mówimy o samorządowej,
40:58
W bardzo różnych otwartościach
41:00
na lokalne społeczności,
41:01
w bardzo różnym byciu wspólnie.
41:04
Czasem bardzo uważamy
41:06
i podskórnie czujemy,
41:08
a tak naprawdę chodzi o to,
41:11
żeby po prostu działać,
41:12
niezależnie pod jakimi auspicjami,
41:15
ale żebyśmy po prostu robili pewne rzeczy wspólnie.
41:20
No i to taka fotografia,
41:23
która jest takim otwarciem tego lata,
41:26
dlatego, że w tym momencie
41:28
nasze wydarzenia wyglądają już tak.
41:31
Wybrałam akurat takie zdjęcie,
41:34
w którym jesteśmy również w kole,
41:36
bo to też jest dla nas ważne,
41:39
ale też dla mnie szalenie ważnym
41:42
i to przede wszystkim chciałabym powiedzieć,
41:44
jest to ta wspólnota, tak?
41:47
Czyli to, że budujemy instytucje,
41:50
nie my jako dyrektorzy,
41:51
nie my jako zespoły,
41:53
tylko budujemy je w kontekście
41:55
i budujemy je dla ludzi i z ludźmi.
41:58
Dla mnie miarą instytucji jest to,
42:00
że ludzie w niej są,
42:01
co nie ma najmniejszego związku
42:09
Marcin Piotrowski postanowił do nas dołączyć,
42:12
zgodził się do nas dołączyć.
42:14
Miał uczestniczyć w innej debacie,
42:16
ale ta debata nie spotkała się
42:17
z pomyślnym przebiegiem głosowania,
42:20
o w ten sposób powiem.
42:21
A bardzo zależało nam,
42:23
żeby Marcin powiedział o swoich doświadczeniach,
42:28
o tym, jak dalej będziemy rozdyskutowali
42:30
o jego miarach sukcesu
42:32
w działaniach animacyjnych,
42:34
ale na razie niech nam więcej opowie o sobie.
42:37
Nie tylko festiwal Folkowisko,
42:40
ale też akcja Kultura w kwarantannie,
42:45
w kwarantannie, tak.
42:47
Kiedyś wszyscy żeśmy się w to bawili.
42:49
Niechle namotałeś wtedy, Marcin.
42:52
Pozwólcie, moja ADHD nie pozwala mi siedzieć,
42:57
Lepiej was będę też widział,
42:59
te światła troszeczkę.
43:00
Mam nadzieję, że nie uciekam chłopakom tam od kamer.
43:03
Dobra, zacznę od jądra.
43:06
Marcin, moja żona Marina
43:08
i trójka dzieciaków.
43:11
Mikołaj, Mira i Michał.
43:13
To teraz taka zagadka dla was.
43:16
Ja jestem Polakiem,
43:17
mam obywatelstwo polskie.
43:19
Marina, którą poznałem w Lublinie na studiach,
43:22
jest Rosjanką z Estonii.
43:25
Oprócz rodziny i bliskich przyjaciół,
43:29
to zgadnijcie, jakie obywatelstwo mają dzieciaki.
43:34
Estonka w rosyjskim pochodzeniu,
43:35
grudzińskie nazwisko.
43:36
Utrudnię wam jeszcze.
43:38
Jakiś tam żydowski background.
43:43
Gdzieś tam spod Chodla sama polska krew.
43:54
Kurczę, mówiłem, że rodzina ma nie przyjeżdżać.
43:58
Dobra, to ja mam polski, Marina, estoński,
44:02
a dzieciaki mają trzy irlandzkie.
44:04
I ostatnio celnik mnie pyta na przejściu granicznym,
44:07
panie, ale co to jest?
44:08
A ja mówię mu Unia Europejska.
44:12
Bo wyjechaliśmy do Irlandii po studiach socjologii w Lublinie
44:17
i tam się urodziły dzieciaki,
44:18
siedem lat temu wróciłem.
44:20
Te takie logotypy różne,
44:22
to rzeczy, które w jakiś sposób tam kreowałem,
44:25
kierowałem kilkoma rzeczami.
44:28
Ale chciałem wam opowiedzieć, jak już mamy to jądro,
44:30
to troszeczkę szerzej.
44:33
Jak myślicie, kto jest na tym zdjęciu?
44:38
Ktoś więcej niż tylko rodzina.
44:43
To są wszyscy moi sąsiedzi.
44:46
To jest wioska Gorajec.
44:48
Tu nawet jest bonus,
44:49
bo ci tacy ubrani w stroje ludowe,
44:50
to przyjechali do nas z sąsiedniej wioski,
44:52
bo to są nasze dożynki, tam z wąsem nasz sołtys.
44:55
Tak jak wy byście przyjechali do Gorajca,
44:58
to byście podwolili liczbę mieszkańców.
45:01
bo to tak jakbyśmy nagle na Stadionie Narodowym robili kongres
45:04
i dzisiaj przyszły tam miliony,
45:06
jakbyśmy mieli w Gorajcu.
45:07
41 osób mieszkających w Gorajcu.
45:10
Co można robić w takiej wiosce na Podkarpaciu,
45:14
10 kilometrów od granicy?
45:20
To robimy coś takiego.
45:22
W ogóle zapytam się,
45:24
czy ktoś z was kojarzy nazwę Folkowisko?
45:29
Bo Folkowisko ma trzy nogi.
45:31
Ponoć stół lepiej wtedy stoi.
45:34
Skąd kojarzycie Folkowisko?
45:39
Ktoś kojarzy niejako festiwal?
45:46
Wsparcie dla Ukrainy.
45:50
No i trochę takich działań oddolnych.
45:52
Zaraz wam o nich opowiem.
45:54
To jest właśnie festiwal.
45:55
I do tego się zaczęło.
45:56
W naszej wiosce zaczęliśmy,
45:58
jak kilkanaście lat temu,
45:59
mówiliśmy się z przyjaciółmi,
46:01
zróbmy coś, żeby się spotykać,
46:03
ale żeby też ludzie usłyszeli o tym końcu świata.
46:06
I zrobiliśmy festiwal Folkowisko,
46:08
w różnicę naszego ślubu z Mariną.
46:10
I nagle się okazało,
46:12
że na ten festiwal zaczęli przyjeżdżać ludzie.
46:14
I to jeszcze za to płacą.
46:16
I to nie tam tanio.
46:20
Ja myślałem, że to nas władza nie lubi,
46:23
ale okazuje się, że my słabe wnioski piszemy po prostu.
46:26
I opieramy się w wsparciu finansowym na biletach,
46:31
które ludzie kupują.
46:31
Jak myślicie, ilo osób przyjeżdża do wioski,
46:33
gdzie jest 41 osób i trzeba tam ze trzystówki
46:35
za festiwal zapłacić?
46:38
Musieliśmy ograniczyć.
46:40
W 2019 przegięliśmy trochę, bo przyjechało około 2 tysięcy osób.
46:45
I teraz dla ekologicznej pojemności naszej miejscowości
46:48
zmniejszyliśmy do tysiąca.
46:50
Bo to, co organizatorzy mają największy problem,
46:52
to rury kanalizacyjne, woda.
46:55
To nie to, że tam ten, tylko z tym był problem.
46:59
Ekipa ludzi różnych.
47:01
Od jakichś budowlańców, przez profesorów, uniwersytetów.
47:05
To są wszystko wolontariusze.
47:06
Bo mamy na festiwalu zatrudnione tylko cztery osoby ochrony,
47:09
jako taka, a reszta to tworzy ekipa.
47:13
I festiwal Folkowisko.
47:14
Dzieje się od 14 lat w niewielkiej właśnie wioseczce.
47:18
I to jest taki tygiel kulturowy, dziwny festiwal.
47:22
Cieszę się, że wybrany już kilkakrotnie
47:24
do grona najlepszych festiwali w Europie.
47:26
A to, co powiedzieliście, druga noga Folkowiska,
47:29
to jest ta ekipa, a dokładniej dwa tysiące ludzi,
47:32
którzy przez tą ekipę przeszli.
47:33
To jest Fundacja Humanitarna Folkowisko.
47:36
Bo myślałem, że ja mieszkam sobie na końcu świata.
47:39
Gdzieś w jakiejś wiosce.
47:40
Wrony tam zawracają, nie?
47:42
Ale okazało się, że trzy lata temu
47:43
wojna zapukała do naszych bram.
47:45
Ja mieszkam 10 kilometrów od granicy z Ukrainą.
47:49
I nasza ekipa z robienia festiwalu
47:52
zrobiła festiwal pomagania.
47:55
Te same doświadczenia, które mamy w kulturze.
47:57
Stawianie namiotów, karmienie ludzi,
48:00
koła gospodyń, elektryki, rozkładanie,
48:05
Ja byłem dyrektorem rokowego festiwalu
48:07
w Cieszanowie 10 tysięcy ludzi.
48:09
To samo, co mieliśmy na granicy,
48:10
tylko po ukraińskiej stronie.
48:11
Przeszliśmy na drugą stronę.
48:12
Jesteśmy tam do tej pory.
48:14
Wczoraj byłem w Ukrainie.
48:17
Dzisiaj jestem tutaj z wami.
48:19
I to jest ekipa wielonarodowa,
48:22
którą też tworzy Folkowisko.
48:24
I jeszcze jest stowarzyszenie,
48:26
które powstało później niż festiwal.
48:28
Jutro mamy walne zgromadzenie.
48:30
Przyjeżdżają ludzie z całego Polski,
48:33
żeby pomyśleć, co możemy zrobić
48:34
dla tej małej społeczności.
48:36
Jutro o 16 będziemy na przykład
48:37
po naszej cerkwie oprowadzać,
48:39
jako zbiórkę na operację dla chłopaka
48:43
Dzień otwarty po prostu będziemy
48:47
oprowadzać przez najbliższe trzy dni.
48:49
Więc trzy odnogi Folkowiska
48:51
na trzech różnych etapach.
48:53
A o tym, jak tam działamy,
48:54
porozmawiamy sobie w samej debacie.
48:57
Troszeczkę przedługawe były te bio,
49:00
tak zwane, i prezentacje,
49:01
ale bardzo nam zależało,
49:02
żebyście poznali konteksty.
49:04
Bo kiedy chcemy mówić
49:05
o mikrozmianach poprzez nasze działania,
49:08
kiedy chcemy mówić o skuteczności
49:10
w lokalnych środowiskach,
49:11
bardzo ważny jest kontekst.
49:13
Bo ten kontekst jakby pokazuje,
49:16
jaki sposób definiowania właśnie
49:18
zmiany społecznej, sukcesu
49:21
gdzieś się pojawia.
49:23
Pierwsze pytanie moje,
49:25
które chciałabym wam zadać,
49:26
to o właśnie te mikrozmiany.
49:28
Czy wy je w swoich działaniach obserwujecie?
49:31
Jak zdefiniowalibyście te mikrozmiany?
49:33
Czym te mikrozmiany są?
49:34
Czy uważacie, że te mikrozmiany
49:36
mają moc oddziaływania na zmianę
49:38
mocniejszą, większą,
49:39
poprzez działania instytucji parasolowej,
49:42
jaką jest Mazowiecki Instytut Kultury,
49:44
poprzez wasze działania już,
49:45
można powiedzieć, w terenie,
49:49
mówię tutaj o Suli, Filipie,
49:51
Natalii i Marcinie.
49:53
Czy obserwujecie w swoich działaniach
49:56
Czy rzeczywiście gonicie za ilością?
50:01
I zmiana, cel, sens,
50:06
czy jeszcze istnieje?
50:07
Nie identyfikujecie go,
50:09
czy się właśnie gubicie?
50:11
Czy to jest tak, jak animatorzy,
50:13
którzy odpowiedzieli w ankietach,
50:14
że ten sens ucieka im z pola widzenia,
50:17
czy może jednak tak nie jest?
50:24
No właśnie odpowiadając na to pytanie,
50:27
jak z naszej perspektywy na nie odpowiedzieć,
50:29
bo tak naprawdę my jako instytucja,
50:32
no powiedzmy parasolowa właśnie,
50:34
obserwujemy cały czas
50:35
i trzymamy rękę na pulsie,
50:38
co się dzieje w regionie
50:39
i tak naprawdę dzieje się bardzo dużo
50:42
i na przykład mogłabym opowiadać
50:45
o konkretnych ludziach,
50:47
którzy tworzą te mikrozmiany
50:48
w swoich społecznościach lokalnych
50:50
i tego jest tak dużo,
50:52
że nawet nie wiedziałabym,
50:54
ale pomyślałam sobie,
50:55
że skupię się na jednym
50:57
z moich ulubionych programów,
50:59
które robimy w ramach
50:59
Mazowieckiego Programu Edukacji Kulturalnej
51:02
i ten program nazywa się
51:04
Rezydencje Animacyjne na Wsiach,
51:07
w których na kilka tygodni
51:09
zapraszamy animatorka, animatora
51:11
czy artystkę, artystę
51:13
do bardzo małej miejscowości
51:16
na terenie województwa mazowieckiego.
51:19
Ten, ta osoba współpracuje tam
51:23
dla mnie osobiście to jest bardzo ciekawa zmiana,
51:27
która się dzieje w województwie naszym,
51:30
a być może dzieje się tak po prostu w całej Polsce,
51:32
że następuje zmiana warty
51:35
na stanowiskach zarządzających wsią,
51:38
czyli zmienia się struktura pokoleniowa
51:42
i często też po prostu młode kobiety
51:46
I diagnozujemy całą masę aktywnych sołtysek,
51:50
dziewczyn takich gdzieś po trzydziestce,
51:53
które wprowadzają ogromne zmiany
51:56
w swoich społecznościach,
51:58
a my staliśmy się w przypadku dziewięciu takich rezydencji
52:03
dotąd przyprowadzonych częścią tych zmian.
52:06
Daliśmy tu jakiś asumpt z dziedziny kultury,
52:09
wysyłając właśnie te osoby animacyjne
52:12
do działań ze społecznością lokalną,
52:15
no ale nagle okazało się,
52:16
że niesamowitą partnerką,
52:18
bo zazwyczaj są to właśnie sołtyski,
52:20
staje się ta sołtyska
52:21
i chciałam tutaj powiedzieć na takim przykładzie
52:24
Ani Elsner w wsi Wola Cygowska,
52:27
w gminie Poświętne.
52:28
To jest bardzo mała miejscowość.
52:31
To jest osoba, która gdzieś tam na początku
52:34
myślała o tym, że zwiąże swoją przyszłość,
52:37
być może z Warszawą,
52:40
wyjechała ze swojej małej miejscowości,
52:41
ale tak potoczyły się jej losy,
52:43
że znalazła się w Woli Cygowskiej,
52:46
gdzie ktoś zaproponował,
52:47
żeby została sołtyską.
52:48
I teraz po kilku latach właśnie odbierała nagrodę
52:52
dla najbardziej aktywnego sołectwa
52:55
spośród dwustu gmin wiejskich
52:58
i bodajże kilku tysięcy wsi
53:02
w województwie mazowieckim.
53:05
Ta mała gmina, to małe sołectwo
53:07
zyskało nagrodę najbardziej prężnej
53:10
i super działającej sołectwa.
53:15
Między innymi po tej działalności
53:17
która wydarzyła się w ramach działań MPEK-u
53:20
zaczęła szukać lokalnych sytuacji,
53:24
lokalnego dziedzictwa,
53:26
które wiąże się z tą gminą.
53:30
że w każdym gospodarstwie
53:34
kiedyś znajdowało się Krosno.
53:36
Ona Krosno z powrotem sprowadziła
53:42
zaczęła prowadzić warsztaty.
53:43
Teraz w ogóle okazało się,
53:45
że jest świetną pleciąkarką,
53:49
plecie, nie tylko kosze,
53:50
ale różne instalacje artystyczne,
53:53
Zaczęła się sama niesamowicie rozwijać,
53:55
a taka liderka lokalna,
53:57
która sama się rozwija,
53:58
pociąga za sobą całą społeczność.
54:00
Więc dla mnie osobiście
54:02
to jest po prostu jeden z,
54:04
to jest promil jakiejś naszej też,
54:05
naszego wkładu jako MIK-u,
54:07
ale przynosi mi ogromnie dużo satysfakcji,
54:10
bo wzmocnienie takiej lokalnej liderki
54:13
pociąga ze sobą całą społeczność,
54:17
i inspiruje też kolejne osoby
54:19
do podejmowania takich działań.
54:21
My w MIK-u też działamy
54:23
na zasadzie sieciowania,
54:25
czy jak to wczoraj było na debacie powiedziane,
54:27
kłączowania różnych osób,
54:30
które działają na terenie województwa.
54:32
I te osoby prezentujemy
54:34
między innymi w naszych social mediach,
54:36
więc na stronie Mazowieckiego Programu
54:37
Edukacji Kulturalnej,
54:39
czy na stronie Mazowieckiego
54:40
Obserwatorium Kultury na Facebooku
54:44
i różne prezentacje
54:45
inspirujących osób działających
54:47
w naszym województwie.
54:49
I te osoby nawiązują
54:51
między innymi dzięki nam też
54:54
i tworzą kolejne działania
54:58
Więc z naszej perspektywy
54:59
to jest ogromny sukces
55:01
nie wiem czy są mikro już nawet,
55:03
dzieją się na styku
55:06
które działają na terenie województwa.
55:09
Więc powiem tylko tyle,
55:11
bo jest mało czasu,
55:12
ale mogłabym mówić dużo.
55:14
Mikro czy makrozmiany, Sula?
55:17
Znaczy ja tak pomyślam sobie,
55:21
że tu się chyba wszyscy zgodzimy,
55:22
że mikrozmiany tworzą duże zmiany,
55:25
wymagają czasu, procesu,
55:27
pewnie redefinicji.
55:28
Ale ja dzisiaj jadąc z pociągiem,
55:30
to jest taki dobry czas,
55:31
że nikt nie przeszkadza,
55:33
bo jest słaby zasięg.
55:35
Pomyślałam sobie o tym,
55:36
czym obecnie dla mnie jest mikrozmiana.
55:39
I to w kontekście działania Kulowskiego,
55:42
czyli z animatorkami,
55:43
ale też mojego tego lokalnego.
55:45
Bo myślę, że od tego trzeba zacząć,
55:49
I tak wypisałam sobie,
55:51
pozwolicie, że przytoczę kilka rzeczy.
55:54
czyli że ktoś albo ktoś odważysz się wyjść z domu,
56:00
zabierze głos publicznie,
56:03
poczuje sprawczość,
56:05
poczuje, że może mieć wpływ na coś,
56:08
poczuje, że warto wiedzieć więcej,
56:10
że można zadać pytanie
56:12
i ona nie musi być głupie,
56:14
że włączy się w lokalne działania,
56:17
że doświadczy usłyszenia siebie i innych,
56:21
że wyjdzie z swojej bańki
56:23
i zobaczy, że można mieć różne perspektywy
56:28
i nadal się można szanować.
56:29
I może z ostatniego doświadczenia,
56:33
na przykład, że na sztukę ludową,
56:35
można patrzeć i odbierać w różny sposób.
56:37
To pewnie oczywiste dla nas,
56:39
ale nieoczywiste w środowiskach,
56:41
I teraz pomyślałam sobie,
56:42
okej, ja sobie definiuję mikrozmiany
56:46
i gdzie się nazywam.
56:47
Ale teraz jak definiuje mikrozmiany
56:51
członkowie i członkinie zespołu,
56:54
czy my mówimy o tym,
56:56
czy i też inni aktorzy,
56:57
którzy dla nas są ważni,
56:59
czy my, myślę sobie,
57:01
żeby działać i zauważać te mikrozmiany,
57:04
to my się gdzieś musimy
57:05
w tych definicjach spotkać.
57:07
Mam wrażenie, że w tym pędzie,
57:09
wskaźnikach i w tym niedoczasie,
57:11
no to gdzieś to leci i ucieka.
57:15
Przecież jak zdefiniujemy te mikrozmiany,
57:18
to to wyznacza nasze cele albo cel,
57:21
a to determinuje działania,
57:24
które chcemy realizować.
57:25
I myślę w kontekście tych mikrozmian,
57:28
uważam, że to jest ważne,
57:29
aby się potrafić zatrzymać,
57:32
żeby on nie uleciał w przestrachu,
57:37
nazywać to i gdzieś się z tym spotykać.
57:43
starać się rozumieć wspólnie,
57:45
ale też promować i mówić o tym,
57:47
czym dla mnie jest mikrozmiana.
57:48
Mówię o szczególności w środowiskach,
57:50
bo działam też z formalnymi animatorkami,
57:54
ale też mężczyznami kultury,
57:57
a wójt, tam wójcina,
57:59
u nas akurat w moim powiecie
58:00
rządzą panowie jeszcze,
58:04
się pomału zmienia,
58:05
ale mam cudownego sołtysa.
58:07
bo jest młody sołtys,
58:09
i super się z nim działa,
58:13
że to oni nie zrozumieją
58:14
po jednym, drugim, trzecim spotkaniu,
58:16
ale w końcu chyba zrozumiemy,
58:17
znaczy gdzieś się musimy spotkać,
58:19
żeby móc te mikrozmiany
58:23
pewnie będziemy rozmawiali.
58:25
Więc chciałabym tak,
58:28
gdzieś się spotykać
58:31
to, co się wydarza u nas.
58:37
identyfikowane mikrozmiany
58:43
właśnie ową skuteczną?
58:47
Jak je zidentyfikować?
58:49
Przychodzą mi do głowy
58:51
wypowiedzieć trochę dłużej,
58:52
jednej na całkiem szybko.
58:54
która się wydarzyła,
58:55
to tak jak przez prawy rok
58:59
że zbieramy te książki,
59:00
chcemy spotkać archiwum,
59:01
który będzie dostępny
59:03
to w ostatnich półtorej roku
59:04
osoby do nas piszą.
59:07
że macie taką bibliotekę,
59:08
wydałam nową książkę,
59:09
czy chcecie ją do swojego zbioru
59:10
i to się żyje regularnie,
59:11
więc to też jest taka zmiana,
59:12
która zaszła bezpośrednio
59:21
dla mnie jest bardzo w ciele
59:23
o tym, co się zmienia
59:26
w temperaturze pokoju
59:28
które dzielą pokój,
59:32
że mamy regularne działania
59:33
w bibliotece azyli,
59:34
niektóre osoby przychodzą
59:37
rzeczywiście możemy
59:38
zaobserwować ich obecność
59:40
i przychodzą mi do głowy,
59:42
przychodzi mi do głowy
59:43
które na pierwszych spotkaniach
59:49
schowaną klatkę piersiową
59:54
i gdzieś są jeszcze
59:56
dbając swoją potrzebę,
59:58
i rok czy dwa lata później
01:00:03
autorską wystawę solową,
01:00:04
bądź prowadzą spotkanie
01:00:05
i ich klatki piersiowe
01:00:07
są bardziej otwarte
01:00:10
mówią otwartymi zdaniami
01:00:13
że taką mikrozmianą,
01:00:15
którą zauważyłem,
01:00:16
jest taka grupowa,
01:00:17
kolektywna odwaga,
01:00:18
ale nie mam na myśli
01:00:20
takiej znanej z filmów,
01:00:23
idzie na czele grupy
01:00:24
i rozpoczyna jakąś sytuację,
01:00:28
tylko taka odwaga
01:00:28
z definicji courage
01:00:31
w której core oznacza serce,
01:00:33
która jest o tym,
01:00:34
że możemy połączyć się
01:00:37
jak się rzeczywiście czujemy
01:00:38
i spróbować w grupie
01:00:39
o tym opowiedzieć
01:00:40
i na bazie tego serca
01:00:45
więc to są takie mikrozmiany,
01:00:46
które właśnie zauważą
01:00:47
bezpośrednio w ciele osób
01:00:48
i jak osoby są gotowe
01:00:52
które przychodziły na początku,
01:00:54
teraz proponują działania,
01:00:57
coraz bardziej samodzielne
01:00:59
i nie potrzebują
01:01:04
bardziej tych osób,
01:01:07
dalej funkcjonować.
01:01:10
mikrozmiany przez Ciebie
01:01:12
ich skuteczność,
01:01:16
Dla mnie mikrozmiana
01:01:18
tak jak dla Filipa
01:01:20
i po drugiej stronie
01:01:24
żeby ta mikrozmiana
01:01:26
rzeczywiście my musimy
01:01:27
mieć w sobie odwagę
01:01:28
pewnych działań,
01:01:31
po drugiej stronie
01:01:32
naszej społeczności,
01:01:33
tych, którzy nas otaczają,
01:01:35
naszych współpracowników,
01:01:38
naszych organizatorów
01:01:40
mieć dużą drodze zaufania.
01:01:47
to jest cały czas
01:01:54
co się może zadziać.
01:01:57
że mówimy o super lokalności
01:02:00
i tak to traktuję.
01:02:02
Natomiast ja bym
01:02:03
też takie światło
01:02:04
związane z tą mikrozmianą
01:02:06
jakby z perspektywy
01:02:09
Ja w tym momencie
01:02:10
rzeczywiście zbieram
01:02:11
takie doświadczenia
01:02:11
bycia świeżą dyrektorką
01:02:14
budowanie zespołów
01:02:25
Ale ważne jest również
01:02:28
u swoich współpracowników,
01:02:31
najzwyczajniej w świecie
01:02:32
dzielili się wszystkim.
01:02:34
w różnego rodzaju
01:02:37
Sami doskonale wiecie,
01:02:38
że mam takie wrażenie,
01:02:40
powiem w swoim imieniu,
01:02:42
czy nie rozleje się
01:02:45
po tej drugiej stronie
01:02:55
Być może one się dzieją
01:02:56
oczywiście gdzieś indziej,
01:02:57
w innych kontekstach,
01:02:59
jeśli jesteście tutaj,
01:03:02
że dla nas wszystkich,
01:03:03
jako dla animatorów,
01:03:04
to jest istotne,
01:03:06
I ja na przykład
01:03:14
wobec swoich organizatorów.
01:03:17
to jest też ta odwaga,
01:03:19
żeby powiedzieć,
01:03:21
nie jest wskaźnik.
01:03:23
dla mnie istotne jest to,
01:03:28
że są w niej ludzie,
01:03:30
że ludzie przychodzą
01:03:33
mojej instytucji
01:03:35
że przychodzi do mnie
01:03:37
kompletnie doświadczeń
01:03:42
Powiem wam o takim
01:03:43
jakby szybkie z życia.
01:03:47
W mojej instytucji
01:03:54
i to jest istotne,
01:03:57
przychodzi ktoś,
01:03:58
kto się rozgląda,
01:04:00
zadaje jakieś pytanie
01:04:02
bo to kawiarnia,
01:04:04
nie wiadomo do końca
01:04:05
i dla mnie na przykład
01:04:07
ogromnie ważną sytuacją
01:04:10
że nasza współpracowniczka,
01:04:12
która sprzedaje te lody,
01:04:14
pyta tego człowieka,
01:04:17
zaczyna mu udzielać
01:04:19
w końcu mówi tak,
01:04:20
no ja to mam taką koleżankę,
01:04:21
która zbiera telefony,
01:04:23
aparaty telefoniczne
01:04:26
tej całej sytuacji
01:04:28
i tej mikrozmiany
01:04:31
która sprzedaje lody,
01:04:32
zbiera numer telefonu
01:04:34
do tej koleżanki
01:04:35
i my w tym momencie
01:04:36
w tej instytucji naszej
01:04:37
mamy czasową wystawę
01:04:41
która zbiera te telefony,
01:04:43
ponieważ ja mogłam
01:04:44
dać zaplecze do tego,
01:04:46
po prostu podzielił się
01:04:47
z nami swoją pasją
01:04:48
i tak u nas w muzeum
01:04:51
Muzeum Fonografii
01:04:52
w tej instytucji,
01:04:55
jest zorganizowana
01:04:56
czasowa wystawa,
01:04:58
bardzo wiele osób
01:05:00
zyskała ta osoba,
01:05:02
którą doceniamy,
01:05:03
bo to jest jej pasja.
01:05:11
która jest w zespole
01:05:12
i mogłaby się kompletnie
01:05:14
nie interesować tym,
01:05:15
że pracuje w instytucji,
01:05:17
bo sprzedaje loty.
01:05:20
to jest ta siła mikrozmiany,
01:05:22
że możemy stwarzać
01:05:25
stowarzyszeniami,
01:05:29
Ale to jest istotne.
01:05:31
I to, co ja bym chciała
01:05:32
wrzucić do tej dyskusji,
01:05:33
tak odrywając się
01:05:34
od tej historii,
01:05:38
a właściwie to by była
01:05:41
to jest przyzwyczajenie,
01:05:45
naszych organizatorów
01:05:48
że my nie jesteśmy
01:05:58
na ten konkretny
01:06:09
ten instytucjonalny
01:06:15
szalenie, szalenie ważne.
01:06:16
No, zwróciłaś Natalia
01:06:17
uwagę na kwestię,
01:06:19
o którą chcę zapytać
01:06:20
właśnie jak sprzedać
01:06:23
Także jeszcze do tego
01:06:25
ale niech Marcin nam
01:06:27
jak on identyfikuje
01:06:28
zmiany mikro, makro
01:06:32
Ja to jestem raptus,
01:06:34
ja bym anarchista
01:06:35
wrzuciłbym granat,
01:06:37
rozwalił wszystko
01:06:37
i przez to niestety
01:06:45
Pierwsza edycja,
01:06:47
bo co roku robimy inną.
01:06:49
przyjechaliśmy sobie trochę,
01:06:50
bo z padochronierzami
01:06:52
jesteśmy często,
01:06:52
ja jestem 40 kilometrów
01:06:54
ale u nas się mówi,
01:06:55
że jak ktoś już jest
01:06:57
i to już jest zajechany,
01:06:59
mówi się przywłoka.
01:07:08
i zaczęliśmy robić
01:07:15
to zrobimy o kulturze
01:07:20
Zrobiliśmy to jeszcze
01:07:21
w rocznicę naszego ślubu,
01:07:23
braliśmy ślub w tej wiosce
01:07:26
że to jest rocznica
01:07:28
ogłoszona 4 lata,
01:07:29
później rzezi wołyńskiej,
01:07:33
i że teraz tańczymy
01:07:34
na grobach przodków,
01:07:40
w który weszliśmy
01:07:47
może było trzeba
01:07:47
jakoś tak miękko wejść,
01:08:01
mikrozmian udało nam się
01:08:02
trochę jako małej organizacji
01:08:04
z jakiejś tam wioski
01:08:06
domino na przykład
01:08:11
o jestem w takiej
01:08:12
fajnej koszulce,
01:08:13
kiedyś nadaliśmy
01:08:16
bo wszyscy jesteśmy
01:08:19
drugim albo trzecim
01:08:21
nagonka na słoiki,
01:08:23
no i to się odbija
01:08:24
ruszyliśmy jakoś tą
01:08:26
bo jeśli ktoś czytał
01:08:32
że małe stowarzyszenie
01:08:34
i że jest możliwa
01:08:53
to my na popełnialiśmy
01:09:04
działania animatorów,
01:09:25
gdybyśmy chcieli
01:09:31
w mikrośrodowiskach,
01:09:34
społecznościach,
01:09:35
najróżniejszych,
01:09:52
tylko mikrozmiana
01:09:55
takiego argumentu,
01:10:00
w tych działaniach,
01:10:13
pomyślcie nad tym,
01:10:15
wy byście sprzedali
01:10:24
jak je wesprzeć.
01:10:26
jeśli mogę cię prosić
01:10:32
jak je wzmacniać,
01:10:34
jak je doceniać,
01:10:49
animacje kultury
01:10:50
w najróżniejszych
01:10:55
znaleźć argumenty,
01:10:58
jest bardzo trudno
01:11:00
doskonale wiemy,
01:11:06
ważnym działaniem,
01:11:09
jest niesamowicie
01:11:09
ważnym działaniem,
01:11:12
ale w jaki sposób
01:11:18
kluczem wartościowania,
01:11:24
to jest takie pytanie
01:11:25
o zmianę w ogóle
01:11:27
po co jest kultura
01:11:28
teraz we współczesnym świecie,
01:11:30
w tym świecie takim,
01:11:32
zmieniającym się
01:11:34
i ciągle się pojawiają
01:11:35
jakieś czynniki,
01:11:36
które wprowadzają nas
01:11:38
takiej niepewności,
01:11:47
który organizuje
01:11:50
Instytucji Kultury
01:11:51
Towarzystwa Inicjatych
01:11:56
o zdrowiu psychicznym
01:11:58
w instytucjach kultury
01:12:00
właściwie powiedzieliśmy
01:12:03
żyjemy w takim świecie,
01:12:07
co mogłoby przekonać
01:12:09
jak ważna jest kultura
01:12:10
i dlaczego warto
01:12:11
w nią inwestować,
01:12:12
ponieważ ten nasz sektor
01:12:16
żeby mniej pracy
01:12:18
miał sektor zdrowia,
01:12:19
czyli te wszystkie rzeczy,
01:12:21
na podstawie budowania
01:12:22
społeczności lokalnej,
01:12:25
które się wspierają,
01:12:28
na naprawdę szczerych
01:12:30
i dobrych relacjach.
01:12:34
Uniwersytety Trzeciego Wieku,
01:12:36
animatorki kultury
01:12:37
czy osoby pracujące
01:12:39
w małych miejscowościach
01:12:40
są tym tak zwanym
01:12:41
telefonem zaufania,
01:12:43
te mikrodziałania,
01:12:44
ale te działania
01:12:54
zdrowia psychicznego,
01:12:56
które są samotne,
01:12:58
z którą jak wiemy
01:12:59
jest teraz naprawdę
01:13:00
ogromne wyzwanie,
01:13:01
o ich jakby przyszłość też
01:13:06
odporność psychiczną,
01:13:07
to wszystko my robimy
01:13:08
w instytucjach kultury,
01:13:09
tylko o tym nie mówimy.
01:13:11
Więc jakie jakby to
01:13:13
przełożyć na pieniądze,
01:13:15
po prostu czy ktoś
01:13:16
by mógł to policzyć,
01:13:17
jaką pracę robią
01:13:18
lokalni animatorzy,
01:13:21
lokalne bibliotekarki,
01:13:24
jaką pracę robią,
01:13:28
na przykład po leki,
01:13:29
bo jednak dostał
01:13:31
jakieś wsparcie.
01:13:31
Oczywiście ja nie mówię
01:13:32
tu o wsparciu takim
01:13:34
fachowym, lekarskim,
01:13:36
nie będzie potrzebował go,
01:13:38
ponieważ społeczność
01:13:40
się nim zaopiekowała.
01:13:43
w których atomisuje się
01:13:46
w wioskach właśnie,
01:13:48
które się wzajemnie wspierają,
01:13:50
my w instytucjach,
01:13:51
czy właśnie lokalni animatorzy
01:13:53
robią wokół siebie
01:13:55
Więc wrzucam ten temat.
01:13:58
No zdecydowanie tak,
01:13:59
doskonale pamiętacie być może
01:14:00
całe debaty na temat
01:14:02
kultury jako czynnika
01:14:04
rozwoju społecznego,
01:14:05
kultura jako czynnik
01:14:07
zmiany społecznej.
01:14:09
te wszystkie kwestie
01:14:10
były dyskutowane
01:14:10
już wielokrotnie,
01:14:12
ale właściwie bardzo często
01:14:13
brakuje takich bardzo
01:14:16
tak jak powiedziałaś Magda,
01:14:18
które by w jasny,
01:14:20
niesłychanie precyzyjny
01:14:21
sposób wskazały,
01:14:23
ta przestrzeń jest
01:14:24
rzeczywiście istotna
01:14:26
na którejś z debat
01:14:27
poprzednich wczorajszego dnia
01:14:28
ktoś powiedział,
01:14:29
że dlaczego politycy
01:14:34
niespecjalnie interesują się
01:14:36
bo kultura jest nieważna.
01:14:40
taką przestrzenią,
01:14:41
która jest to dobrze,
01:14:47
i w konfrontacji tego
01:14:48
wyobraźmy sobie,
01:14:49
że ta rzesza ludzi,
01:14:55
nic się nie wydarzy?
01:14:59
Jak przekuć mikrozmianę,
01:15:03
Znaczy może tak powiem,
01:15:04
na sprzedawaniu się
01:15:06
niestety jeszcze.
01:15:07
Może się za ten temat
01:15:13
o tych mikrozmianach,
01:15:14
o których też mówiłam,
01:15:17
znaczy lokalnie działający,
01:15:19
mało kiedy mówimy
01:15:20
i uświadamiamy sobie
01:15:21
o zwagi mikrozmian.
01:15:22
To nie jest oczywiste,
01:15:24
przynajmniej w tym środowisku,
01:15:25
w którym ja działam.
01:15:26
A uświadomienie sobie tego,
01:15:29
też nas motywuje,
01:15:31
Pomyślałam sobie,
01:15:32
co powiedziałaś,
01:15:33
gdybyśmy powiedzieli,
01:15:34
jeśli te nasze działania
01:15:35
nie będą wyprowadzać
01:15:37
oni tam zasiądą,
01:15:38
nie będą się spotykać,
01:15:39
popadną w apatię,
01:15:40
depresję i tak dalej.
01:15:41
Gdyby może tymi liczbami,
01:15:42
że za chwilę tyle z podatków
01:15:45
być może to byłby
01:15:48
Myślę, że w naszym społeczeństwie
01:15:49
polskim jest to,
01:15:51
my jesteśmy też w procesie
01:15:54
społeczeństwa obywatelskiego
01:15:55
I o tych oczywistych rzeczach,
01:15:56
o których mówiliśmy,
01:15:57
na przykład w Danii,
01:15:58
ja tam mam kontakty
01:16:00
to jest oczywista oczywistość,
01:16:02
że ludzie nabierają odwagi
01:16:05
to się dzieje tam w procesach
01:16:07
u nich szkolnych,
01:16:08
u nas niestety nie.
01:16:10
jakich środowisk,
01:16:11
co jest oczywiste,
01:16:12
dla nas nie oczywiste.
01:16:13
Nawet to, że dzisiaj
01:16:14
państwo przyjechali,
01:16:15
jesteście na współkongresie,
01:16:17
z których ja działam,
01:16:19
bariera wyjazdu na szkolenie,
01:16:20
spotkanie do Gdańska
01:16:22
Ja ostatnio byłam w Tuchomiu,
01:16:23
profesor robi spotkanie
01:16:24
co roku tam animatorów
01:16:27
i zawsze jest taka część warsztatowa,
01:16:29
gdzie ja współtowarzyszkom
01:16:31
żeby ludzie się mogli podzielić
01:16:34
w atmosferze zaufania
01:16:37
I ostatnio siedzę na kolacji
01:16:38
jak pani opowiada,
01:16:39
bo na następnego dnia jest wyjazd,
01:16:40
że ona w tym roku
01:16:41
przyjechała następnego dnia,
01:16:43
bo tutaj się trzeba
01:16:44
przedstawiać publicznie
01:16:46
i trzeba się wypowiadać.
01:16:49
Więc oczywiste gdzieś rzeczy
01:16:51
dla nas są nieoczywiste.
01:16:52
I myślę, że naszych,
01:16:55
trzeba więcej mówić,
01:16:56
też dawać te przykłady na to,
01:16:59
do czego my dążymy,
01:17:01
co my chcemy osiągnąć.
01:17:02
I teraz przychodzi mi taki pomysł.
01:17:04
Jak kiedyś robiliśmy
01:17:06
z aktywizacji społecznej
01:17:07
i przyjeżdżała do nas
01:17:08
kontrola z Wojskiego Urzędu Pracy,
01:17:10
oni chcieli tylko kwity,
01:17:11
a moje koleżanki,
01:17:13
to my teraz opowiemy,
01:17:14
co myśmy osiągnęli
01:17:15
w ramach tego projektu.
01:17:16
I przez pryzmat przybywa,
01:17:17
a oni, że kwity,
01:17:20
jaki to dał efekt finalny.
01:17:22
może ktoś od nich
01:17:23
pomyślał od innej strony
01:17:24
tego, co się wydarzało
01:17:26
jakie zmiany zaszły,
01:17:27
oprócz tego fakturki,
01:17:28
że się zgadzały numery,
01:17:29
to też jest ważne.
01:17:31
więcej o tym mówić,
01:17:32
pokazywać w badaniach,
01:17:34
bo to nie jest dla nas
01:17:37
I póki zarządzający też
01:17:40
a to może będziemy rozumieć,
01:17:41
jak mają zrozumieć,
01:17:42
ale to trzeba wymawiać,
01:17:43
pokazywać w badaniach,
01:17:44
no to będą stawiali,
01:17:46
że ma być festyn
01:17:47
już nie powiem jaką
01:17:49
i ma być tyle osób
01:17:56
to nie jest oczywista oczywistość,
01:17:58
że my rozumiemy zmiany,
01:17:59
że my je definiujemy,
01:18:00
że my mamy prawo
01:18:01
do popełniania błędów
01:18:03
i że my też się chwalimy
01:18:04
tymi mikrozmianami,
01:18:07
To może tytułem tak.
01:18:08
Więcej się trzeba chwalić, Filip.
01:18:11
Bo kiedy się chwalimy,
01:18:13
jak wyjdzie festyn,
01:18:15
3000 osób przyjechało,
01:18:16
a przyjdzie 5 osób,
01:18:17
my nawet nie zrobimy zdjęcia,
01:18:19
że na Facebooka nie czuć się,
01:18:20
bo też doceniać tych,
01:18:23
którzy przyszli,
01:18:24
że my ich nie doceniamy.
01:18:26
to nieudana impreza,
01:18:27
to nie przyszło 20 osób.
01:18:29
Nie, udana impreza,
01:18:30
bo przyszły 2 osoby
01:18:30
i tych właśnie docenić
01:18:33
pokazać ich na zdjęciu,
01:18:36
żeby przyszli drugi raz.
01:18:38
Bo nam się wydaje,
01:18:38
że nie robimy do impreza.
01:18:40
I prezywowa impreza nie wyszła,
01:18:42
bo przyszło za mało osób.
01:18:45
No to jak czują się te osoby,
01:18:46
które przyszły, nie?
01:18:47
Dla mnie to było ważne wydarzenie.
01:18:49
Może właśnie jedyne wydarzenie,
01:18:50
które zobaczyłam w kalendarzu impreza,
01:18:52
które robi jakaś tam,
01:18:53
że to jest nieważne.
01:18:54
Więc doceniajmy tych,
01:18:56
którzy do nas przyszli,
01:18:58
próbujmy cały czas,
01:18:59
jak pozyskać tą młodzież.
01:19:01
Wszyscy tak u mnie mówią,
01:19:02
Boże, jak pozyskać?
01:19:03
Ja mówię, ale u mnie młodzież jest.
01:19:05
Gra w orkiestrze,
01:19:05
tańczą w mażoretkach tego,
01:19:06
dlaczego my ich nie docenimy,
01:19:08
nie zrobimy im fajnego,
01:19:09
nie kupimy im pizzy,
01:19:11
Nie, bo oni są już nasi,
01:19:13
to ich można trochę tak pominąć,
01:19:15
musimy przyciągnąć nowych.
01:19:17
Nie, zadbajmy o tych,
01:19:18
którzy do nas przyszli.
01:19:19
Może ich jest pięciu w tej orkiestrze,
01:19:20
może jeszcze grają słabo,
01:19:22
ale jak my o nich nie zadbamy,
01:19:24
to na siłę piszemy programy,
01:19:26
jak przyciągnąć młodzież,
01:19:27
co zrobić, żeby młodzież,
01:19:28
może taka impreza,
01:19:29
może festiwal młodych,
01:19:30
może youtuberów zaprosimy,
01:19:31
może ten, a ci młodzi,
01:19:33
oni grają na tej orkiestrze,
01:19:34
tańczą te mażoretki,
01:19:35
jedna lepiej, druga gorzej.
01:19:37
Trzecia pani wśpiewa w zespole
01:19:40
no bo to nasi, to tam,
01:19:43
wynajmiemy salę,
01:19:44
niech oni nie mają próby,
01:19:45
no bo przecież trzeba mieć salę,
01:19:46
bo trzeba trochę pieniędzy zarobić
01:19:49
Nie dzisiaj próby nie ma,
01:19:50
bo sala jest potrzebna,
01:19:51
dzisiaj próby nie ma,
01:19:52
bo przyjechał ważny pan i trzeba.
01:19:54
Nie, zadbajmy o tych,
01:19:55
którzy już u nas są
01:19:56
i chwalmy się nimi,
01:19:58
I mi się wydaje,
01:19:59
że to jest, to jest moim zdaniem
01:20:04
przekuwanie tej mikrozmiany w sukces, nie?
01:20:06
Że tymi małymi rzeczami,
01:20:08
że tym, chwalić się tymi nawet,
01:20:10
może komuś się wydaje
01:20:12
nieudanymi imprezami.
01:20:13
Niech te panie z zespołu zaśpiewają.
01:20:15
To nie jest może jakiś tam wysoki poziom, tak?
01:20:19
Ale dla nich, proszę państwa,
01:20:20
to jest największe wydarzenie,
01:20:22
po prostu w, no może w życiu ich, tak?
01:20:25
Jaka 70-latka jak zaśpiewa.
01:20:27
Zadbajmy o nią, kupmy jej ładny strój,
01:20:29
podziękujmy jej,
01:20:30
zaprośmy potem je na kawę.
01:20:34
że to taka mikrozmiana może być,
01:20:37
tak po prostu możemy osiągnąć sukces
01:20:39
z tymi małymi zmianami, nie?
01:20:41
Myślę, że wiele, wielu z nas
01:20:43
ma takie doświadczenia
01:20:44
i pewno mnóstwo, mnóstwo rzeczy
01:20:45
można by tutaj fajnych powiedzieć.
01:20:47
O jednym tylko rzeczy
01:20:48
chcę tutaj zwrócić uwagę,
01:20:50
że właściwie to jest bardzo
01:20:52
takie niesamowite.
01:20:54
My wszyscy doskonale wiemy,
01:20:56
że te mikrozmiany dokonujące się,
01:20:59
te bardzo małe działania najróżniejsze,
01:21:01
które są realizowane,
01:21:02
są niesłychanie wartościowe.
01:21:04
I dlaczego jest tak,
01:21:06
że wkręcamy się w taki niesamowity
01:21:11
kołowrotek ilościówki?
01:21:13
Ja wiem, że granty,
01:21:14
ja wiem, że finansowanie,
01:21:16
ja wiem, że programy.
01:21:17
Czy nas tak już niesamowicie mocno
01:21:20
wkręcił ten świat efektu ilościowego?
01:21:24
Wiecie, że były takie dyskusje i mówienie,
01:21:27
że pandemia troszeczkę
01:21:30
uspokoiła wskaźniki frekwencyjne
01:21:33
i że może się uda organizatorów zatrzymać,
01:21:37
że e, hello, było pięciu,
01:21:39
jest super, dało się zrobić,
01:21:42
Słuchajcie, minęło,
01:21:43
nakrętka frekwencyjna,
01:21:44
ilościówka poszła w ruch.
01:21:46
Jeszcze właśnie gorzej.
01:21:48
I to prowadzi do naprawdę sytuacji
01:21:51
tak olbrzymiego przemęczenia ludzi
01:21:53
w instytucjach i poza instytucjonalnie,
01:21:57
że wiele osób doświadcza
01:22:00
niesamowicie silnego wypalenia
01:22:02
przez sytuację po prostu
01:22:05
olbrzymiego pędzenia.
01:22:10
Tak, ale musimy jeszcze tutaj dokończyć
01:22:12
i będziemy finalizować.
01:22:13
Tak, Ania daje nam sygnały.
01:22:15
Ja tylko chciałam coś powiedzieć,
01:22:17
bo to tak dynamicznie nagle wyszło.
01:22:20
Przepraszam bardzo.
01:22:25
Ewa Jagiełło, ja pracuję w Werszowie
01:22:27
w jednej chwili z Domu Kultury Śródmieście
01:22:29
i bardzo podobnie jak moja przedumówczyni,
01:22:31
to co powiedziała,
01:22:32
my zaczynaliśmy od dwóch, trzech,
01:22:34
czterech, pięciu osób,
01:22:35
a później utworzyła się duża lokalność,
01:22:39
My ich nie wyganialiśmy.
01:22:41
To od tego właśnie powinniśmy zaczynać.
01:22:43
Powinniśmy te osoby doceniać.
01:22:44
Mamy też niewielką kawiarnię,
01:22:47
którą prowadzimy
01:22:48
i też właśnie w ten sposób zaczynaliśmy,
01:22:50
że to my pytaliśmy te osoby właściwie,
01:22:52
jak tu do nas trafili,
01:22:55
Opowiadaliśmy, że mamy pyszne ciasto,
01:22:57
skąd mamy to ciasto,
01:23:00
i oni jakby nabierali odwagi,
01:23:03
żeby opowiedzieć coś o sobie
01:23:05
i zostali na przykład z nami,
01:23:08
zrobili koncert,
01:23:09
opowiedzieli o sobie.
01:23:10
Okazało się, że to są autorzy,
01:23:12
którzy piszą książki.
01:23:14
Tak zaczynaliśmy,
01:23:15
że te dwie osoby rozpoczynają całą,
01:23:18
to jest taka kula śnieżna, wiecie.
01:23:22
Zdajemy sobie sprawę.
01:23:23
No to totalnie podpisuję się
01:23:25
po to, co było teraz mówione
01:23:26
i podam też przykład
01:23:28
na której otwarcie przyszło
01:23:30
i w tym byli moi rodzice,
01:23:31
więc jakby ich nie wliczam,
01:23:32
więc może nawet 17.
01:23:35
I teraz właśnie są takie sytuacje,
01:23:37
w których na wernisaże
01:23:38
przychodzi czasami po 160 osób,
01:23:39
ale to też jakby nie jest dla mnie,
01:23:41
żeby to definiowało ten sukces,
01:23:42
ale chciałem trochę
01:23:44
o tej sprzedaży sukcesu powiedzieć,
01:23:45
chociaż bardzo mam duży konflikt
01:23:47
z słowem sprzedaż.
01:23:49
Ja trochę z innej strony
01:23:50
może podejdę do tematu
01:23:51
i zaproponuję taką myśl
01:23:52
o tym, jak są definiowane
01:23:54
i jak są zadawane pytania
01:23:55
w pisaniu grantów.
01:23:57
Ja wczoraj składałem jeden wniosek
01:23:58
i pierwszym pytaniem było,
01:23:59
jaki jest rezultat projektu.
01:24:02
I ja się czuję strasznie niekomfortowo
01:24:05
z takim pytaniem,
01:24:05
ponieważ często w tych mikrozmianach
01:24:07
rzeczy, które są najbardziej istotne,
01:24:09
one są takimi rzeczami,
01:24:10
które dzieją się z zaskoczenia
01:24:12
albo dzieją się poprzez proces,
01:24:15
w którym pracujemy,
01:24:18
że tak będzie musiało być
01:24:19
i często te wnioski są takie,
01:24:21
że trzeba się dokładnie dotrzymać
01:24:22
tego, co się postanowiło,
01:24:23
a jeżeli nie będzie tam przestrzeni
01:24:26
to oznacza, że pieniądze
01:24:27
mogą być odebrane
01:24:28
bądź projekt będzie zrealizowany
01:24:29
w sposób, jaki był obiecany.
01:24:32
Więc z mojej perspektywy
01:24:34
widzę przestrzeń czy potencjał
01:24:36
na to, żeby móc zmieniać
01:24:37
to, co się zaproponowało.
01:24:38
W momencie, w którym to,
01:24:39
co się zaproponowało,
01:24:40
rzeczywiście zetnie się ze społecznością,
01:24:42
bo czasem nasze założenia
01:24:43
są zupełnie inne od tego,
01:24:44
co może społeczność
01:24:47
Myślę, że super przykładami w Polsce
01:24:48
są dwa fundusze.
01:24:49
Fundusz feministyczny,
01:24:51
który pozwala na to,
01:24:52
żeby w trakcie rocznego
01:24:54
projektu grantu mocy
01:24:56
kierunek projektu,
01:24:57
nad którym się pracuje,
01:24:58
mógł zmieniać swój kształt
01:24:59
w zależności od zasobów osób.
01:25:02
Biorą też pod uwagę
01:25:03
właśnie wypalenie,
01:25:08
Też jest fundusz dla odmiany,
01:25:09
który jest mikrodziałaniem,
01:25:11
bo daje co prawda
01:25:12
maleńkie granty,
01:25:13
ale również pozwala osobom
01:25:14
na przekształcanie tego procesu,
01:25:17
która wtedy właśnie
01:25:18
otwiera dla mnie tą rozmowę,
01:25:19
jak inaczej możemy
01:25:21
a propos momentu,
01:25:22
w którym aplikujemy
01:25:25
I mam kilka propozycji,
01:25:28
nie będę o nich teraz mówił,
01:25:29
bo też chcę dać głos
01:25:35
że jakby ad vocem tego,
01:25:36
co powiedziałaś,
01:25:38
my też jesteśmy odpowiedzialni
01:25:39
za to, jak nas widzą
01:25:40
i my też jesteśmy odpowiedzialni
01:25:43
za to, jakie granice stawiamy.
01:25:46
że mówię to z perspektywy osoby,
01:25:49
która moim wielkim szczęściem
01:25:52
że chyba mogę to powiedzieć,
01:25:54
że pracuję z takim samorządem,
01:25:57
który jest pełen zrozumienia,
01:25:59
który nie bywa tylko i wyłącznie
01:26:00
na wydarzeniach,
01:26:02
tylko muszę Państwu powiedzieć,
01:26:03
że ostatnio jak zdawałam,
01:26:05
że tak powiem rok,
01:26:06
to chyba najmilszym momentem
01:26:08
że przewodniczący Rady powiedział,
01:26:09
my bywamy u Was na wydarzeniach,
01:26:12
ale jesteśmy też na zajęciach.
01:26:14
I to jest właśnie ta relacja,
01:26:16
w której jeśli ktoś obserwuje nas na co dzień,
01:26:20
nie wtedy, kiedy zdajemy kolejne,
01:26:23
kiedy podliczamy się
01:26:27
jakby bo kończymy jakiś grant,
01:26:29
tylko jeśli jesteśmy w stanie wybudować
01:26:32
z naszymi mocodawcami,
01:26:34
z grantodawcami,
01:26:35
z organizatorami
01:26:36
relację, która jest relacją bliższą
01:26:39
niż to oglądanie się raz w roku,
01:26:43
oglądanie się z daleka,
01:26:45
oglądanie się przez pryzmat
01:26:46
właśnie tego wniosku,
01:26:48
który trzeba rozliczyć
01:26:49
i on ma 100 słów
01:26:51
albo 100 znaków do tego,
01:26:53
żebyśmy coś powiedzieli,
01:26:55
to to budowanie relacji,
01:26:57
w tym budowaniu relacji zawsze wygramy.
01:26:59
Natomiast ja sobie cały czas myślę
01:27:01
i nie mogę się wyzbyć jakby tej myśli,
01:27:05
że my tutaj jakby siedzimy w takim gronie osób,
01:27:09
które są zainteresowanych
01:27:10
dlatego, że robimy to na co dzień,
01:27:13
że te nasze społeczności,
01:27:14
te nasze mażoretki,
01:27:15
te nasze seniorki
01:27:16
są szalenie dla nas ważne,
01:27:18
ale my powinniśmy stworzyć przestrzeń
01:27:21
dla samorządowców tego,
01:27:23
żeby mogli się nauczyć,
01:27:25
czym jest kultura współcześnie,
01:27:29
jaką odnosi, jaką jakby ma rolę
01:27:32
dla budowania społeczności
01:27:35
i jak te społeczności współcześnie wyglądają.
01:27:39
Adwocem tego, co powiedziałaś o pandemii,
01:27:42
to, że my jesteśmy tak elastyczni
01:27:44
jako animatorzy i jako edukatorzy
01:27:47
i to, że natychmiast zmieniliśmy narzędzia,
01:27:50
jakimi pracujemy,
01:27:51
ale właściwie chodziło nam dalej o to samo,
01:27:53
to z jednej strony był strach,
01:27:56
jak my sobie poradzimy,
01:27:57
bo to jest ten moment,
01:27:58
w którym zamkniemy drzwi
01:28:00
i w którym może się okazać,
01:28:02
że nie jesteśmy ważni,
01:28:05
jak szybko użyliśmy tych narzędzi
01:28:07
i my się z tych narzędzi
01:28:08
już nie jesteśmy w stanie wycofać.
01:28:11
W związku z tym żyjemy
01:28:12
w równoległych światach,
01:28:14
w świecie realnym
01:28:15
i świecie w jakiś sposób wirtualnym
01:28:19
i my już nie zrobimy tego kroku w tył,
01:28:22
więc nie ma szansy na to,
01:28:24
że będziemy robić mniej.
01:28:26
Ja myślę, że cały czas
01:28:28
musimy sami dla siebie
01:28:30
pamiętać, że jesteśmy ludźmi,
01:28:32
którzy tak są niesieni swoją pasją,
01:28:35
bo bardzo często zatracamy tą granicę
01:28:38
gdzie jest nasza praca,
01:28:40
a gdzie jest nasza pasja,
01:28:42
ponieważ sprawia nam to
01:28:43
bardzo dużo radości,
01:28:45
bardzo dużo pozytywnych,
01:28:46
mamy takich pozytywnych cegiełek,
01:28:50
które budują również nas jako ludzi,
01:28:52
nas jako osoby odpowiedzialne.
01:28:54
Natomiast mnie cały czas brakuje tego,
01:28:57
bo my to sobie poradzimy.
01:28:58
Ja bym chciała, żeby zmienić
01:29:01
jakby to patrzenie na nas
01:29:03
i to, że jakby mnie się marzy
01:29:07
i podejrzewam, że samorządowcy z mojej gminy
01:29:10
pewno wzięliby udział w takiej przestrzeni
01:29:13
do tego, żeby można było się spotkać
01:29:16
i tak naprawdę to przyjrzeć się tym,
01:29:19
czym jest ta biblioteka,
01:29:21
czym jest to muzeum,
01:29:23
czym jest dom kultury.
01:29:24
Bo no tak, nie można bez nas żyć,
01:29:29
ale pojawia się takie zdanie,
01:29:33
że może nas nie być.
01:29:35
Nie może nas nie być,
01:29:37
bo kultura to jest nasze życie,
01:29:39
nie nas tu animatorów.
01:29:41
Kultura jest immanentną częścią cywilizacji.
01:29:47
Możemy zamknąć domy kultury,
01:29:49
ale to nie zniknie.
01:29:51
My cały czas będziemy się kształtować jako ludzie.
01:29:54
I słuchajcie, to chyba jest w nas,
01:29:57
że rzeczywiście może sami sobie
01:29:59
następnym razem powiedzmy,
01:30:02
że nie napiszę pięciu wniosków.
01:30:06
Napiszę trzy wnioski.
01:30:09
Ostatnio zaczęliśmy się zastanawiać nad tym,
01:30:12
być może, że mówię z perspektywy
01:30:14
rzeczywiście gminy zadbanej,
01:30:15
ale zaczęliśmy się zastanawiać,
01:30:18
ile z działań jesteśmy w stanie zrobić bez grantu.
01:30:22
I okazuje się, że patrząc na partnerów,
01:30:25
którzy są wokół nas,
01:30:26
możemy zrobić bardzo wiele,
01:30:28
nie mając tych dodatkowych złotówek.
01:30:32
To ja odniosę się też do ciebie,
01:30:34
bo ja, słuchajcie, nazwijmy to z biznesu,
01:30:37
w Irlandii jak pomieszkałem,
01:30:38
troszeczkę wywracali nam w głowie.
01:30:41
Na przykład pracowałem w sieci handlowej,
01:30:44
gdzie nam mówili zadbajcie o swojego klienta,
01:30:47
zróbcie mu zwrot,
01:30:48
pozadbajcie, głaszcie,
01:30:50
bo jest taniej utrzymać klienta,
01:30:52
niż pozyskać nowego.
01:30:54
I dla nas zdobywanie nowych osób
01:30:56
jest strasznie drogie.
01:30:58
My zapominamy często,
01:30:59
ja też zapominam o swojej ekipie,
01:31:01
o tych ludziach,
01:31:02
ale tak od tego dbania,
01:31:04
to zaczęliśmy budować właśnie przy folkowisku
01:31:07
taką kulę śnieżną,
01:31:09
pamiętać jak mają na imię,
01:31:12
znaleźć dla nich czas,
01:31:14
bo wychodzimy z takiego założenia,
01:31:16
że robimy wydarzenia z ludźmi,
01:31:19
a nie dla ludzi.
01:31:22
I my zawsze prosiliśmy,
01:31:23
pomóżcie nam przenieść ławeczki,
01:31:26
zaangażujecie się w to wydarzenie,
01:31:29
że on jest wasz,
01:31:31
macie sprawczość,
01:31:32
że nie jesteśmy bierni.
01:31:34
Jak wróciłem do Polski,
01:31:35
że zawsze pierwsze rzędy są wolne.
01:31:38
No bo dla VIPów,
01:31:40
wszyscy jesteśmy VIPami,
01:31:42
no u nas nie ustawia się dla burmistrza,
01:31:45
bo i tak zwykle nie przychodzi.
01:31:51
ale z drugiej strony,
01:31:51
ja bym chciał robić wydarzenia
01:31:55
Małe, kameralne,
01:31:56
bo jestem w małej przestrzeni,
01:31:57
ale ekonomicznie mi się to czasem nie spina.
01:32:01
chciałbym zapłacić zespołowi,
01:32:03
który do mnie przyjedzie godnie
01:32:07
oni muszą z tego żyć.
01:32:08
A jak mi przyjdzie pięć osób,
01:32:10
no to po ile my musimy się zrzucać,
01:32:12
żeby zapłacić temu zespołowi,
01:32:16
żeby on znowu przyjechał.
01:32:18
To, o czym mówicie,
01:32:20
fajnie z jednej strony,
01:32:21
ale w takiej małej społeczności jak nasza
01:32:23
i grupy wzajemnej adoracji trochę.
01:32:26
Nie wiem, jakie słowa.
01:32:27
Na każdym wydarzeniu
01:32:28
często widać te same twarze.
01:32:30
Jak czasem jest mi smutno,
01:32:32
zrobiliśmy coś wspaniałego,
01:32:33
ściągnęliśmy ludzi gdzieś teraz
01:32:35
i przychodzi pięć osób
01:32:36
i mi smutno przed tymi ludźmi,
01:32:38
dla których my to zrobiliśmy.
01:32:40
Myślimy, co my zrobiliśmy źle?
01:32:42
Datę, może promocję,
01:32:44
może trzeba było plakaty rozwiesić
01:32:46
albo przypomnieć.
01:32:49
Czasem nie wiem,
01:32:50
dlaczego coś wypali,
01:32:53
To też to budowanie takie długoterminowe.
01:32:55
My tak mamy z tym naszym festiwalem w Olkowisku.
01:32:57
Na początku to była grupa przyjaciół,
01:32:59
Nam zajęło dojście do tego takiego poziomu
01:33:02
tysiąca z hakiem,
01:33:04
ale stworzyliśmy sektę,
01:33:06
no po prostu grupę ludzi,
01:33:08
Tak jak sprzedajemy karnety,
01:33:10
to ludzie nawet nie wiedzą,
01:33:12
co jaki będzie program,
01:33:15
już kupuje 200 osób pierwszego dnia,
01:33:17
bo i tak wiedzą, że przyjadą.
01:33:19
Więc budowanie społeczności
01:33:20
dla mnie z perspektywy jest ważne,
01:33:22
ale jest cholernie trudne,
01:33:24
bo to zajmuje czas.
01:33:25
A skąd ekonomicznie w naszym takim
01:33:28
brać ten i później to,
01:33:32
burnić szkórzający się,
01:33:33
że nikt przecież nie przyszedł.
01:33:34
Jak nikt nie przyszedł,
01:33:36
No to też fajnie, nie?
01:33:37
Miałem czas na nich,
01:33:38
mogłem porozmawiać,
01:33:39
ale jedno i drugie mi się czasem zderza,
01:33:44
Ja chciałem jeszcze dorzucić szybko
01:33:46
do tych mikrozmian
01:33:47
i opróbować mnie też jak,
01:33:49
jak możemy zebrać feedback
01:33:50
które do nas przychodzą
01:33:51
poza takimi formularzami
01:33:56
I na przykład na naszych spotkaniach
01:33:57
poświęcamy zawsze
01:33:58
około 15-20 minut pod koniec,
01:34:00
żeby zrobić kółko,
01:34:01
w którym każda osoba,
01:34:02
jeżeli czuje taką potrzebę,
01:34:02
mogłaby coś wnieść
01:34:03
i powiedzieć na temat,
01:34:05
co możemy zmienić
01:34:06
albo co działa już.
01:34:08
I taką mikrozmianą,
01:34:09
którą też obserwujemy
01:34:09
jest kiedy nowa osoba
01:34:10
na nas przychodzi
01:34:11
i też często pytamy,
01:34:12
skąd wiesz o naszym działaniu,
01:34:14
żeby mieć poczucie
01:34:16
naszych działań,
01:34:17
skąd to się bierze
01:34:18
że to jest jakiś plotek,
01:34:19
że na przykład osoba,
01:34:21
z którą się trzymam
01:34:22
na przerwie w szkole
01:34:23
że takie miejsce jest
01:34:24
i można tutaj coś zrobić
01:34:26
czy mogę coś zrobić.
01:34:27
i takie mówienie sobie rzeczy
01:34:30
na przystanku autobusowym,
01:34:33
takie bardzo ludzkie,
01:34:35
w których możemy
01:34:38
między sobą się dzielić
01:34:39
poza takimi oficjalnymi
01:34:41
formatami subskrypcji w mailu,
01:34:43
czy posta na Facebooku
01:34:45
i zastanawiamy się,
01:34:46
jak możemy więcej
01:34:47
w te momenty inwestować.
01:34:51
Jeszcze Natalia?
01:34:52
Ja jeszcze jedno słowo tylko,
01:34:53
bo ja cały czas będę
01:34:54
o tych samorządowcach,
01:34:55
bo ja albo jestem rzecznikiem
01:34:57
trzeciego sektora,
01:34:58
będę dyrektorką instytucji,
01:35:00
albo będę o samorządowcach.
01:35:03
co jeszcze jest ważne?
01:35:04
z perspektywy naszej,
01:35:08
kiedy trzeba było
01:35:09
wybudować nowy budynek,
01:35:10
zająć się jakby tym,
01:35:11
że będzie jakby nowa przestrzeń,
01:35:15
to u nas w gminie akurat
01:35:17
że to jest taki super,
01:35:21
że jest konsultacja społeczna,
01:35:23
ale ta konsultacja społeczna
01:35:26
I w tym momencie
01:35:28
do nas do pracowni ceramicznych
01:35:31
a to ja pisałem o tym,
01:35:33
żeby była ceramika,
01:35:34
bo mi się marzyło.
01:35:35
I to jest super.
01:35:36
I chcę wam powiedzieć,
01:35:37
że u mnie w domach kultury
01:35:38
są konsultacje społeczne,
01:35:40
na przykład centrów wsi
01:35:42
i to jest takie szalenie ważne,
01:35:44
żeby usiąść przy jednym stole.
01:35:48
kiedy włodarz miasta
01:35:49
siada przy jednym stole
01:35:50
i jest na tej samej sali architekt,
01:35:52
są wszyscy zainteresowani,
01:35:55
to wspaniale jest,
01:35:57
która przychodzi z siatką
01:35:59
mówi nad planem,
01:36:02
ale ja tutaj potrzebuję przejść
01:36:04
ze swoim wnukiem
01:36:07
I to jest taki przykład,
01:36:08
w którym naprawdę
01:36:10
najzwyczajniej w świecie słuchać,
01:36:12
bo czasem to wybudowanie bramki
01:36:17
jest bezpieczniej,
01:36:18
nie trzeba wychodzić
01:36:19
na główną ulicę,
01:36:20
jest szalenie ważne,
01:36:22
a tak naprawdę niewiele kosztuje.
01:36:27
Oddaję głos uczestnikom, wam.
01:36:31
Zapraszam do mikrofonu,
01:36:32
bo tutaj ten mikrofon tak jest,
01:36:34
chyba, że ktoś będzie
01:36:35
próbował się z nim przemieszczać.
01:36:36
Jak wy chcielibyście
01:36:41
swoje mikrozmiany,
01:36:42
zmiany definiować jako sukcesy,
01:36:45
pokazywać jako sukcesy
01:36:48
i wszystkie inne rekomendacje,
01:36:50
które wzmacniałyby te działania
01:36:53
najmniejsze, lokalne
01:37:00
Krystian Kamiński.
01:37:03
nie odnieść się do tego,
01:37:04
o czym teraz powiedziałaś,
01:37:05
natomiast ja mam pytanie
01:37:06
i myślę, że ta dyskusja nie może,
01:37:09
ja bym nie chciał,
01:37:09
żeby ta dyskusja się zakończyła
01:37:11
bez zastanowienia się
01:37:13
albo w ogóle wspomnienia
01:37:15
ponieważ mówimy o animatorach,
01:37:19
osobach, które zajmują się animacją,
01:37:21
a ja bym chciał zapytać właśnie
01:37:23
i o to, co na tym kongresie
01:37:25
bardzo mocno wybrzmiewa,
01:37:26
czyli czy widzicie jakieś kwestie
01:37:30
dotyczące warunków zatrudnienia,
01:37:31
warunków pracy tych właśnie osób,
01:37:33
które robią wspaniałe rzeczy,
01:37:35
o których przy chwili opowiadałyście,
01:37:39
że należy wprowadzić jakąś zmianę
01:37:43
w jaki sposób się wynagradza
01:37:45
takie działania,
01:37:48
czy waszym zdaniem
01:37:50
należy zmienić w ogóle sposób,
01:37:51
nie wiem, zawierania umów
01:37:53
jakby o te warunki płacowe chodzi, tak?
01:37:57
Znaczy może do tego się bardzo szybko odniosę.
01:37:59
Mianowicie ta debata dzisiejsza,
01:38:02
kultura lokalnie skuteczna,
01:38:04
jak już wcześniej powiedziałam,
01:38:05
przez Stowarzyszenie Forum Kraków,
01:38:08
animatorów i animatorek kultury,
01:38:10
wynikła z takiego też myślenia właśnie
01:38:12
o zastanawianiu się nad jakimś formatem
01:38:17
systemowego wsparcia animatorów kultury
01:38:20
w swoich działaniach.
01:38:22
Systemowego w postaci programu,
01:38:25
w postaci być może jakiegoś dokumentu legislacyjnego,
01:38:28
który ewidentnie wymaga
01:38:31
bardzo dużego zastanowienia się
01:38:33
o olbrzymiej ilości dyskusji,
01:38:35
z tego względu, że to nie jest tak,
01:38:37
jak na panelu dotyczącym
01:38:39
samorządowych instytucji kultury,
01:38:42
dyrektorów samorządowych instytucji kultury
01:38:44
można powiedzieć,
01:38:44
że super byłoby,
01:38:46
gdyby byli traktowani jak pracownicy,
01:38:48
urzędnicy samorządu.
01:38:50
Przestrzeń animatorów, edukatorów
01:38:52
jest niesamowicie zróżnicowana.
01:38:54
Wiemy, że mamy osoby działające
01:38:56
w bardzo różnych formatach
01:38:58
i przyłożenie jakiegoś jednego rozwiązania
01:39:01
jest całkowicie niemożliwe,
01:39:05
więc nie potrafię odpowiedzieć.
01:39:08
Aczkolwiek wyobrażam sobie
01:39:11
w idealnym świecie
01:39:12
program wspierania animacji kultury
01:39:14
na poziomie lokalnym,
01:39:15
finansowanie otwarte dla wszystkich podmiotów,
01:39:19
podmiotów pozarządowych,
01:39:21
realizujących najróżniejsze przedsięwzięcia,
01:39:23
które byłoby rozwiązaniem,
01:39:26
gdzie nie musimy się wszyscy wykazywać
01:39:29
frekwencją, ilością,
01:39:31
ale bazujące na zupełnie innych wskaźnikach.
01:39:34
Nie wiem jak to zrobić.
01:39:36
Jak macie pomysły zapiszcie.
01:39:38
Z chęcią zbiorę to jako rekomendacje
01:39:40
i prześlę dalej.
01:39:41
Taki świat mi się marzy.
01:39:43
To, że cały czas forum Kraków,
01:39:45
znaczy spotykamy się jako stowarzyszenie
01:39:47
animatorów, animatorek kultury,
01:39:49
organizujemy nie kongresy,
01:39:51
zapraszamy na najbliższy,
01:39:53
nie kongres animatorów kultury 2025 rok,
01:39:56
Nowa Huta, Kraków zaprasza.
01:39:59
Będziemy dalej rozmawiać, dyskutować,
01:40:01
ale właśnie jakieś myślenie,
01:40:04
jak ten obszar wesprzeć,
01:40:06
nie możemy liczyć na to,
01:40:08
że pojawi się od organizatorów,
01:40:10
od samorządowców,
01:40:12
od jakichś podmiotów,
01:40:13
od których jesteśmy uzależnieni
01:40:14
jako animatorzy, edukatorzy.
01:40:16
To rozwiązanie musi wyjść od nas.
01:40:18
Aczkolwiek jest niesłychanie trudnym.
01:40:22
Więc prosimy Was o wsparcie.
01:40:24
Jeśli mogę też dodać,
01:40:26
że Mazowiecki Instytut Kultury
01:40:27
przeprowadza teraz też badanie
01:40:29
środowiska pracy animatorów
01:40:30
i animatorek kultury
01:40:31
i będziemy ten raport z tego badania
01:40:34
na początku grudnia
01:40:35
publikować na naszych stronach,
01:40:37
więc bardzo zachęcam,
01:40:38
żebyście śledzili.
01:40:39
No i mam nadzieję,
01:40:40
że tutaj pracujemy
01:40:41
z kolektywem badawczym.
01:40:42
Nad badaniem pracuje
01:40:45
z naszego Instytutu
01:40:48
kolektyw badawczy.
01:40:50
Czekam na ten raport,
01:40:52
że będą na pewno
01:40:53
jakieś rekomendacje,
01:40:58
to na pewno pojawia się,
01:41:02
takiej zdefiniowanej też
01:41:04
animatorki kultury
01:41:05
jako też kategorii zawodowej,
01:41:07
kiedy w oświacie
01:41:10
jest nauczyciel,
01:41:12
bardzo wypalający zawód,
01:41:14
no to są jakieś regulacje
01:41:17
typu nawet roczny urlop
01:41:19
związany ze zdrowiem psychicznym
01:41:20
i odpoczynkiem płatny
01:41:22
dla osoby w tym zawodzie,
01:41:25
więc na pewno jest ten kawałek,
01:41:26
a drugi kawałek,
01:41:27
który też się pojawia
01:41:28
w tych badaniach,
01:41:28
to, że jednak to środowisko
01:41:31
że nie ma takiej reprezentacji,
01:41:32
że nie ma jakiegoś takiego,
01:41:34
no tutaj Forum Kraków
01:41:35
robi ogromną pracę,
01:41:37
jestem też członkinią
01:41:38
i bardzo szanuję
01:41:39
wszystkie działania,
01:41:40
ale gdzieś jest poczucie
01:41:41
ze strony animatorów
01:41:42
i animatorek kultury,
01:41:43
że nie ma takiej silnej reprezentacji,
01:41:45
która może iść do ministerstwa
01:41:46
i działać na konkretach
01:41:49
już przy zmianie ustawy
01:41:52
czego to środowisko zawodowe
01:41:55
więc oczywiście wiemy,
01:41:56
że umowy o pracę
01:41:58
albo po prostu godne wynagrodzenie
01:42:00
to jest ten postulat,
01:42:02
ale żeby te wszystkie postulaty
01:42:05
i poszedł do tego ministerstwa
01:42:07
i zawalczył o to środowisko,
01:42:08
to to jest chyba apel
01:42:10
do nas wszystkich.
01:42:15
Przy półtorej roku
01:42:15
też byłem wicedyrektorem
01:42:17
Domu Kultury u nas
01:42:18
i jak ja przyszedłem tam
01:42:20
ile dziewczyny i chłopaki zarabiają,
01:42:25
Przecież to minimalne,
01:42:28
a poświęcają swój czas
01:42:33
Każdy, kto z nas pracuje
01:42:34
wie, że praca w kulturze
01:42:35
to nie jest od godziny do godziny,
01:42:38
tylko często po godzinach,
01:42:39
bo jest impreza,
01:42:40
trzeba posprzątać,
01:42:41
i jak zaangażować ludzi,
01:42:44
albo trzeba mieć
01:42:45
cholerną pasję w Polsce
01:42:49
żeby wytrzymać w tym środowisku,
01:42:53
Albo być wariatem,
01:42:54
chyba w większości jesteśmy,
01:42:56
bo godnie jednak trzeba żyć,
01:42:58
każdy musi spłacić kredyt,
01:43:00
chce żyć w sposób
01:43:06
naszego środowiska,
01:43:07
że chcąc działać,
01:43:09
chcielibyśmy być docenieni.
01:43:11
Kultura zawsze jest,
01:43:13
gdy są problemy finansowe,
01:43:14
ja tak patrzę przynajmniej,
01:43:15
od razu cięta pierwsza.
01:43:16
Ja to widzę na Ukrainie na przykład,
01:43:18
tam mam masę przyjaciół z kultury,
01:43:21
pierwsze co zabieramy środki z kultury.
01:43:24
a wy nie macie tej wojny czasem
01:43:25
o język i o kulturę?
01:43:27
Nie od tego się zaczęło,
01:43:29
powinniście wzmacniać kulturę swoją,
01:43:31
swój język w takim momencie,
01:43:33
a nie zabierać środki.
01:43:35
I u nas tak samo w gminach różnych
01:43:37
naszych wiejskich nie ma kasy,
01:43:39
a to utniemy domowi kultury.
01:43:41
Jak oni mają tutaj przeżyć,
01:43:44
robić wydarzenia,
01:43:45
bo wszystko musi być z pompą przecież.
01:43:49
No dlatego właśnie taki idealny świat,
01:43:51
w którym jest idealne rozwiązanie,
01:43:53
gdzie jest po prostu zabezpieczone,
01:43:54
są środki finansowe na takie działania,
01:43:56
byłby taką przestrzenią idealną.
01:44:01
że te artykuły w dwutygodniku
01:44:04
o biedocie w kulturze i tak dalej.
01:44:07
Widzę, że też ten kontekst
01:44:08
mocno dominuje debatę,
01:44:13
sami musimy też w jakiś sposób
01:44:15
szukać rekomendacji.
01:44:17
Uwielbiam przemawiać,
01:44:18
ale i tak przejście do tego mikrofonu
01:44:24
że robię w kulturze 25 lat.
01:44:27
Od Gminnego Ośrodka Kultury
01:44:28
przez Muzeum Narodowe,
01:44:30
z Kansen w końcu
01:44:31
teraz pełnię funkcję
01:44:32
Monika Dudek, dyrektorki
01:44:34
Muzeum Etnograficznego w Krakowie.
01:44:38
w której dzisiaj biorę udział,
01:44:39
mnie napawa ogromnym smutkiem.
01:44:41
Mój postulat jest taki.
01:44:43
Zaproście w przyszłym roku
01:44:45
nie tych, którzy działają w kulturze,
01:44:48
bo oni wiedzą, co robić,
01:44:49
wiedzą, jak robić.
01:44:50
My cały czas wylewamy swoje żale,
01:44:52
cały czas mówimy o tym,
01:44:55
albo się cieszymy,
01:44:56
że ten zespół nam się rozkręcił,
01:44:58
albo że ta śnieżna kula,
01:44:59
za chwilę przyjdzie 10 osób.
01:45:01
Pełniłam też funkcję
01:45:02
przewodniczącej Komisji Kultury
01:45:04
w swojej gminie.
01:45:05
Prowadziłam fundację,
01:45:06
jakby pracuję od podstaw
01:45:07
po dyrektorowanie
01:45:09
i naprawdę samorząd
01:45:11
to bardzo mało obchodzi.
01:45:12
I chwalenie się,
01:45:15
i to, co ty, Natalio, robisz.
01:45:16
Wiem, że fajna gmina, znam to.
01:45:18
Ale tak naprawdę tutaj
01:45:20
powinni być burmistrzowie,
01:45:24
dyrektorzy, organizatorzy,
01:45:25
ci, którzy decydują o tym,
01:45:27
którzy nie mają pojęcia
01:45:32
Nie chcę tu nikogo dotykać,
01:45:38
Przypomniałam sobie dzisiaj,
01:45:39
że przez wiele lat myślałam,
01:45:40
że siłaczka i nagi bruk
01:45:42
to jest tytuł jednej lektury.
01:45:44
Dlatego, że były w jednej książeczce,
01:45:47
kiedy je czytaliśmy w dzieciństwie.
01:45:49
I ja całe życie,
01:45:50
nawet pełniąc teraz funkcję dyrektorki,
01:45:52
już trochę inaczej,
01:45:53
ale całe życie robiąc w kulturze,
01:45:55
w samorządzie, na wsi,
01:45:56
organizując, animując to,
01:45:58
co państwo tutaj też robicie,
01:45:59
całe życie mam wrażenie,
01:46:00
że jestem siłaczką,
01:46:02
która za dwa tysiące
01:46:03
miała na przykład
01:46:04
zorganizować imprezę
01:46:05
i to jest wielki gest
01:46:06
pana burmistrza.
01:46:07
Także i po tym debacie
01:46:09
o decentralizacji
01:46:10
i teraz po tej myślę
01:46:12
zróbcie spotkanie
01:46:14
dla tych, którzy kulturę muszą poznać,
01:46:16
bo my wiemy, co robić.
01:46:18
A czy ja mogę zapytać,
01:46:19
bo u nas przynajmniej
01:46:20
bardzo dużo burmistrzów, wójtów
01:46:22
jest byłymi dyrektorami
01:46:28
Ja mam tu paru przyjaciół
01:46:30
na przykład ze Szkoły Liderów,
01:46:31
z którymi uczyli nas,
01:46:34
bierzcie władzę, nie?
01:46:35
Bo w taki sposób podchodzili
01:46:37
i naprawdę bardzo tam
01:46:39
u ludzi od kultury,
01:46:40
bo oni są widoczni
01:46:41
na wydarzeniach,
01:46:42
później łatwiej im czasem
01:46:44
I ja tak jak popatrzyłem,
01:46:46
sobie zmapowałem,
01:46:48
Sorry, ale ja z siedmiu,
01:46:51
przynajmniej z trójka
01:46:53
w kulturze zamoczona.
01:46:57
No właśnie uspokoję
01:46:58
o systemowym rozwiązaniu.
01:47:00
Chciałabym przekazać
01:47:01
formalnie informację,
01:47:02
że po wczorajszym
01:47:04
panelu o animatorach
01:47:05
i edukatorach kulturowych,
01:47:08
przeróżnie to nazywamy,
01:47:10
zostały już złożone
01:47:11
wczoraj wieczorem
01:47:13
dla pani ministry kultury
01:47:15
o stworzenie formatu,
01:47:17
systemu, opisu, zawodu.
01:47:20
I to mamy już za sobą,
01:47:22
dzięki tym wszystkim osobom,
01:47:23
które wczoraj były
01:47:25
na spotkaniach Forum Kraków.
01:47:27
Rozmawiamy o tym od roku
01:47:28
właśnie w tym kontekście
01:47:30
i efektem tego jest
01:47:31
wczorajsze złożenie
01:47:34
Trzymajmy kciuki,
01:47:35
podpisujmy kolejne listy
01:47:38
że jeżeli pani ministra
01:47:43
z tych wszystkich paneli,
01:47:53
To mamy załatwiony temat
01:48:02
lokalnej kultury,
01:48:04
animacja społeczności,
01:48:06
animacja poprzez kulturę,
01:48:07
to jest niesłychanie
01:48:17
niesłychanie mocny,
01:48:19
i niech to wybrzmi.
01:48:23
to jest konieczne,
01:48:27
świat się zawali.
01:48:30
nic się nie stanie,
01:48:31
świat się zawali
01:48:46
włączona w temat
01:48:49
bardzo mnie dotyczy
01:48:57
takie doświadczenie,
01:48:58
namacalny przykład,
01:49:02
ponieważ pochodzę
01:49:10
nie było 20 lat.
01:49:15
ale w dalszym ciągu
01:49:23
Nie ma infrastruktury,
01:49:25
partycypacji w kulturze.
01:49:43
jak najbardziej.
01:49:49
Jeżeli nie muszę...
01:49:51
To jest stresujące.
01:49:54
tylko powiedzieć o...
01:49:56
Mieszkam w Gdańsku
01:49:58
na Przymorzu Małym.
01:50:00
najmniejsza dzielnica
01:50:06
w kontekście mikro.
01:50:12
organizację pozarządową
01:50:15
różne wydarzenia
01:50:19
zawsze chciały pomagać.
01:50:20
każdy robi tyle,
01:50:28
były wychowywane,
01:51:01
piszą ten wniosek,
01:51:13
może sobie życzyć,
01:51:25
bo my zrobiliśmy
01:51:27
będziemy pojutrze
01:51:37
właśnie podkreślić,
01:51:38
jestem strasznie,
01:51:39
ja jestem bardzo dumna
01:51:42
ale tych mikrozmian
01:51:43
u nas jest na szczęście
01:51:44
więcej i to jest
01:51:45
bardzo duża zmiana.
01:51:53
że nawet jeśli ktoś
01:51:54
nie ma ochoty tutaj
01:51:56
podejść do tego,
01:51:57
na tą scenę taką,
01:51:58
która jest oświetlona
01:52:01
to gdzieś te nasze
01:52:08
i może tam pojawią się
01:52:09
jakieś przemyślenia
01:52:11
będziecie nam chcieli
01:52:16
takich rozwiązań,
01:52:20
w bardzo różnych,
01:52:21
na bardzo różnych poziomach,
01:52:22
aczkolwiek tak jak mówię,
01:52:23
potrzebujemy tutaj
01:52:26
bo sami jesteśmy,
01:52:31
no nawet czujemy
01:52:34
że nie jesteśmy,
01:52:35
nie mamy takiego potencjału,
01:52:36
żeby taki pomysł
01:52:38
Mówię tutaj oczywiście
01:52:39
o Stowarzyszeniu Forum Kraków
01:52:42
jak jeszcze raz powiem,
01:52:44
przez forum zaprojektowana
01:52:47
że jesteśmy tutaj
01:52:48
tylko i wyłącznie
01:52:50
rzeczywiście członkinią
01:52:53
członkinią jest Magda
01:52:54
i członkinią jest Natalia,
01:53:01
ale nie zamykamy się
01:53:03
zaprosiliśmy także tych,
01:53:10
jesteśmy zdecydowanie otwarci.
01:53:12
Oczywiście zapraszamy
01:53:13
do Stowarzyszenia Forum Kraków,
01:53:15
w mediach społecznościowych,
01:53:17
Ania Michalak-Pawłowska,
01:53:18
która wypowiadała się
01:53:19
właśnie o zawodzie animatora
01:53:20
i tutaj rekomendacjach
01:53:23
na panelu poprzednim,
01:53:25
można do niej tutaj
01:53:27
z kontaktem przebiegać,
01:53:30
no i jeszcze tak właśnie
01:53:32
i o niej kongresie powie jeszcze Ania,
01:53:34
a teraz zapraszam.
01:53:37
bo się uduszę po prostu.
01:53:42
Ta pani w tych pięknych,
01:53:44
czerwonych koralach
01:53:45
mnie zainspirowała najbardziej.
01:53:48
Ja jestem już ponad 10 lat
01:53:52
Biblioteki Publicznej
01:53:53
i Centrum Animacji i Kultury
01:53:55
w województwie wielkopolskim
01:53:58
zorganizowałam teraz
01:53:59
taką konferencję,
01:54:03
Kultura jest ważna.
01:54:07
U mnie w Domu Kultury
01:54:10
poruszyliśmy tam takie tematy
01:54:12
jak zdrowie psychiczne,
01:54:15
jak konkrety dla kultury.
01:54:16
Był Paweł Kamiński właśnie
01:54:18
jako jeden z prelegentów.
01:54:20
Mieliśmy też spotkanie panelowe,
01:54:22
gdzie dzieliliśmy się wszyscy
01:54:23
swoimi przemyśleniami.
01:54:26
No i w zasadzie jakby
01:54:27
to spotkanie z Pawłem
01:54:30
że ja zaczęłam myśleć
01:54:33
jak powiedziała pani.
01:54:35
Kultura jest ważna,
01:54:38
i to jest dla nas oczywiste,
01:54:41
ale niekoniecznie ona jest ważna
01:54:43
w tym szerszym aspekcie
01:54:44
i co chciałam poruszyć
01:54:46
i co tak we mnie rezonuje
01:54:48
i co jest dla mnie istotne,
01:54:50
to to, że słuchajcie,
01:54:52
poprosiliśmy tych naszych dyrektorów,
01:54:54
bo w ogóle zgłosiło się,
01:54:55
60 dyrektorów z Wielkopolski,
01:54:58
bo jakby tutaj dwa stowarzyszenia WRK,
01:55:02
czyli Wielkopolska Rada Kultury
01:55:05
Zrzeszenie Lubuskich Instytucji Kultury
01:55:06
tak się spotkało w tym Międzychodzie
01:55:10
60 osób się zgłosiło,
01:55:12
ale też mieli za zadanie
01:55:13
przyciągnąć samorządowców swoich,
01:55:15
albo tam burmistrza,
01:55:17
albo jakiegoś zaangażowanego radnego.
01:55:24
jeden przewodniczący
01:55:29
akurat tak się złożyło,
01:55:30
że gminy Międzychód,
01:55:31
nie wiem, czy przypadek, czy nie,
01:55:33
no brawa dla tego pana,
01:55:35
nawet powiedziałam,
01:55:37
że cieszę się bardzo,
01:55:38
ale reszta wyszła.
01:55:41
miało mnóstwo ważnych zadań,
01:55:44
po prostu wyszli.
01:55:51
Nie było absolutnie
01:55:52
stołu Wipowskiego,
01:55:54
ważni byli działacze
01:55:55
i ludzie kultury,
01:55:56
ale właśnie również zaprosiliśmy
01:55:57
tych samorządowców
01:55:58
i w przyszłym roku
01:56:02
żeby zorganizować
01:56:03
tą konferencję jeszcze raz,
01:56:05
ale wtedy może właśnie
01:56:07
że kultura nie jest ważna.
01:56:09
Tak to we mnie teraz właśnie.
01:56:11
Ona nie jest ważna,
01:56:12
dla nas jest ważna.
01:56:14
na temat kultury,
01:56:15
na temat animacji kultury,
01:56:20
ale chodzi o to,
01:56:22
zobaczył tą kulturę,
01:56:23
którą robimy właśnie samorząd,
01:56:25
bo nieraz możemy naprawdę
01:56:26
robić dobrą robotę,
01:56:28
to padło na panelu wcześniejszym,
01:56:30
naprawdę robić dobrą robotę
01:56:31
i ona się nieraz nie obroni
01:56:33
niestety tylko dlatego,
01:56:34
że mamy jakichś decydentów,
01:56:36
którym te nasze działania
01:56:38
albo oni po prostu
01:56:38
tego nie rozumieją
01:56:40
że teraz właśnie ZLIK
01:56:43
i chyba Paweł Kamiński
01:56:48
dla samorządowców,
01:56:50
żeby ich przekonywać
01:56:51
i może to jest dobre,
01:56:53
żebyśmy my pojechali do nich,
01:56:56
No to tak ode mnie.
01:56:57
Bo skoro oni do nas
01:56:57
nie przyjadą albo wyjdą,
01:56:59
no to myśl do nich,
01:57:00
może właśnie tak powinniśmy.
01:57:02
że w nas jest cała nadzieja
01:57:04
i właśnie taka odwaga,
01:57:07
refleksja nad tym wszystkim,
01:57:11
galopującym świecie,
01:57:12
bo nie jest łatwo.
01:57:13
Dyrektorzy, dyrektorki
01:57:14
i pracownicy instytucji kultury.
01:57:16
Jeździć, pokazywać się,
01:57:22
fajnie, niefajnie.
01:57:25
Może to rzeczywiście
01:57:27
To jeszcze prosimy.
01:57:30
tutaj mało czasu,
01:57:36
chyba będzie ostatni,
01:57:39
kinim w morobisko na koniec.
01:57:41
Agata Tytul-Szubert,
01:57:43
Kinoteatr Realto,
01:57:44
ja się przez pewien czas
01:57:45
z takiej stałej pracy
01:57:47
w instytucji kultury,
01:57:48
nie pracowałam pięć lat,
01:57:49
chwilę byłam za granicą,
01:57:51
pięć miesięcy temu
01:57:54
Cieszę się bardzo
01:57:54
i jako kierowniczka
01:57:56
Kinoteatru Realto
01:58:00
to nowe doświadczenie
01:58:02
też spotykania się
01:58:03
właśnie z przedstawicielami
01:58:05
lokalnego samorządu naszego.
01:58:07
I nawiązując trochę
01:58:09
do tego, co pani powiedziałaby,
01:58:11
do tej naszej reakcji
01:58:14
pierwszego panelu
01:58:16
kiedy podeszła pani
01:58:19
do słów ministra,
01:58:21
bardzo zawiedziona
01:58:22
tym, co pan mówi,
01:58:23
to moja refleksja
01:58:28
żeby z przedstawicielami
01:58:34
jak jestem właśnie
01:58:35
w takim środowisku
01:58:36
jakby samych polityków,
01:58:41
żeby z nimi rozmawiać
01:58:42
i to w jaki sposób
01:58:44
czasami mam wrażenie,
01:58:45
że jest niezrozumiałe
01:58:46
i też nie rozumiem
01:58:51
absolutnie zwolenniczką
01:58:53
żeby wśród państwa
01:58:54
siedzieli politycy,
01:58:56
siedzieli decydenci,
01:58:59
które sobie teraz zadaję,
01:59:01
abstrahując od tego,
01:59:02
jak bardzo cenię
01:59:03
nasze środowisko,
01:59:04
jakim pięknym językiem
01:59:06
i jak mamy mocno
01:59:07
ugruntowane pewne rzeczy,
01:59:09
czy my jesteśmy w stanie
01:59:10
rozmawiać z kimś,
01:59:11
kto dopiero jakby,
01:59:12
kto jakby w ogóle
01:59:12
jest z innego świata
01:59:13
i totalnie nie rozumie
01:59:16
tej naszej perspektywy,
01:59:17
więc to jest jakby
01:59:18
co mi teraz przyszło
01:59:21
bo jak sobie myślę,
01:59:22
że w pewnych momentach
01:59:24
byliby tutaj politycy,
01:59:26
to po prostu byśmy ich
01:59:27
na samym początku
01:59:30
zanim byśmy w ogóle
01:59:31
jakby podjęli ten dialog,
01:59:32
o którym my mówimy
01:59:33
i zanim byśmy podjęli
01:59:35
to budowanie relacji,
01:59:37
o której tak dużo
01:59:40
całego współkongresu,
01:59:44
moja perspektywa.
01:59:49
Katarzyna Juranek-Mazurczak,
01:59:51
ja tutaj wybłagałam
01:59:53
Jestem dyrektorem
01:59:55
instytucji kultury
01:59:56
w małym miasteczku,
02:00:00
województwa opolskiego.
02:00:03
nie mówimy innym językiem.
02:00:06
Oni się nie urodzili
02:00:08
Oni chodzili do szkoły,
02:00:09
oni robili akademię,
02:00:10
oni chodzili do teatrów naszych,
02:00:13
Może im się coś stało,
02:00:17
politycznych stołkach,
02:00:19
przypomnieć język,
02:00:20
który nie jest językiem
02:00:21
z dawnej planety
02:00:22
i trzeba po prostu
02:00:25
te wszystkie momenty.
02:00:32
instytucje kultury.
02:00:42
Nie spotykajcie się,
02:00:44
nie umawiajcie się
02:00:46
ja to bym chciała
02:00:46
zrobić jakieś wydarzenie,
02:00:49
mieć wsparcie grantowe.
02:00:52
z gotowym dokumentem,
02:00:53
który nie znika,
02:00:54
z gotowym pomysłem,
02:00:59
którzy mają wpływ
02:01:01
w waszych miastach
02:01:03
prostym językiem,
02:01:04
zwykłym językiem,
02:01:07
którym oni mówią,
02:01:17
to ja tylko króciutko,
02:01:19
w kontekście ustawy,
02:01:21
jeśli dojdzie do takiego
02:01:24
owskaźnikujmy jej
02:01:26
bo mamy jako Polacy
02:01:26
tendencję do tego,
02:01:27
to jeden posulat,
02:01:30
akumulator społeczny,
02:01:32
akumulator dla kultury,
02:01:33
który będzie przeznaczony
02:01:36
nie w instytucjach,
02:01:37
nie w organizacjach
02:01:39
To tylko chciałam dodać.
02:01:40
To ja tak szybciutko zgadzam się
02:01:44
tutaj z przedmówczynią.
02:01:45
Ja siedzę w marketingu,
02:01:47
siedziałam w marketingu
02:01:48
w praktycznie każdej branży,
02:01:52
w komercji nadal siedzę
02:01:55
trzeba mówić językiem korzyści,
02:01:57
takim językiem korzyści,
02:02:00
I teraz sprzedam wiedzę,
02:02:02
która jeszcze w Polsce
02:02:03
tak mało raczkuje
02:02:05
i co bardzo będzie
02:02:06
do tej aktywności
02:02:07
lokalnej potrzebne.
02:02:10
Facebook nam się
02:02:10
totalnie będzie zmieniał,
02:02:12
dlatego, że traci młodych ludzi
02:02:14
i traci zaangażowanie.
02:02:15
Facebook przez następne
02:02:18
będzie zmiany na zachodzie,
02:02:20
w Polsce też to nas czeka
02:02:22
i będzie nastawiony
02:02:26
na lokalne działania,
02:02:28
na lokalną aktywność
02:02:29
i na grupy społeczne lokalne.
02:02:32
mówiąc też językiem korzyści,
02:02:34
a to jest tak zwany algorytm,
02:02:35
czyli budowanie wizerunku
02:02:36
naszych samorządowców,
02:02:38
to też jest fajny argument
02:02:40
do tego, żeby powiedzieć,
02:02:41
że to narzędzie się zmienia
02:02:43
i będzie nastawione
02:02:45
Bo po prostu musi,
02:02:46
bo przegra z TikTokiem.
02:02:49
Bardzo dziękuję.
02:02:51
ale muszę zamknąć debatę,
02:02:53
bo czas nas niesamowicie pogonił,
02:02:57
ale było chyba żywiołowo w miarę.
02:03:00
że nie zanudziliśmy.
02:03:01
Bardzo dziękuję naszym panelistom.
02:03:06
Moim panelistom.
02:03:08
Aniu, czy jeszcze chciałabyś głos?
02:03:11
I zapraszam jeszcze o głos
02:03:12
na pożegnanie Anie.
02:03:14
My wspólnie chcieliśmy was zaprosić wszystkich
02:03:18
animatorów kultury,
02:03:19
który się obrędzie w Nowej Hucie
02:03:22
To jest ten ostatni weekend,
02:03:23
kiedy się szkoła kończy.
02:03:25
Ale też chcieliśmy przypomnieć,
02:03:27
żeby nie wyjść stąd
02:03:28
z poczuciem takiego braku sprawczości
02:03:30
i tego, że jest źle
02:03:31
i na nic nie mamy wpływu.
02:03:33
Chciałam przypomnieć,
02:03:33
że 15 lat temu w Krakowie
02:03:35
staliśmy właśnie na widowni
02:03:38
Kongresu Kultury
02:03:39
i byliśmy bardzo wkurzeni,
02:03:42
że nie było tam ani słowa,
02:03:44
ani jednej sytuacji o animatorach
02:03:46
i o animacji kultury.
02:03:48
I właśnie dlatego z tej niezgody
02:03:51
powstało nasze środowisko,
02:03:53
nasze zrzeszenie Forum Kraków,
02:03:55
zrzeszenie osób,
02:03:56
animatorek i animatorów,
02:03:58
ale osób, nie instytucji,
02:04:00
nie organizacji.
02:04:02
I jesteśmy po iluś nie kongresach,
02:04:04
jesteśmy po iluś negocjacjach
02:04:05
z Ministerstwem różnych dokumentów
02:04:07
i chciałam powiedzieć,
02:04:08
że to jest opowieść o sprawczości.
02:04:10
15 lat pojedynczych osób
02:04:13
z małych i dużych miejscowości
02:04:15
opowieść o sprawczości.
02:04:16
Więc oczywiście serdecznie
02:04:17
zapraszamy tych z Was,
02:04:19
Jest taka grupa sympatycy
02:04:21
i członkowie również
02:04:22
w mediach społecznościowych,
02:04:23
więc można w tej formie.
02:04:25
Ale zmieniajmy ten kraj
02:04:27
i bądźmy nadal sprawczy.
02:04:30
Do zobaczenia na niekongresie.
02:04:35
Audycje kulturalne