Przejdź do treściPrzejdź do stopki strony
Strona główna Inne Kultura a życie towarzyskie

Kultura a życie towarzyskie

Katarzyna Sanocka 27 października 2025
Kultura a życie towarzyskie

Narodowe Centrum Kultury opublikowało komunikat z najnowszych badań dotyczących relacji między uczestnictwem w kulturze a życiem towarzyskim Polaków. O tym, jak spędzamy czas wolny, w rozmowie z Katarzyną Sanocką opowiadają Antoni Głowacki i Aleksandra Skrzypińska z Działu Badań i Analiz NCK.

Wyniki pokazują, że aktywność kulturalna nie tylko wzbogaca codzienność, ale także sprzyja budowaniu więzi społecznych. Osoby regularnie uczestniczące w wydarzeniach kulturalnych częściej deklarują silniejsze relacje z rodziną i znajomymi, a także większe zaangażowanie w życie lokalnych społeczności.

Kultura łączy, a ponadto – im więcej kultury w życiu, tym więcej bliskości i zaangażowania. Badanie wskazuje, że kultura pełni istotną rolę integracyjną – zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i społecznym. Komunikat podkreśla również znaczenie dostępności oferty kulturalnej oraz jej wpływ na jakość życia.

Zachęcamy do zapoznania się z pełnym materiałem na stronie NCK, a także do wysłuchania najnowszego odcinka Audycji Kulturalnych.

 

Transkrypcja odcinka Rozwiń transkrypcję
Audycje kulturalne. W dobrym tonie.
Dzień dobry Państwu, Katarzyna Sanocka. To są audycje kulturalne, czyli podcast Narodowego Centrum Kultury.
Narodowe Centrum Kultury regularnie prowadzi badania dotyczące aktywności kulturalnej Polaków.
Tym razem to bardzo ciekawe badania i analizy, bo dotyczą aktywności kulturalnej, a towarzyskości.
O wynikach tych badań porozmawiam z naszymi gośćmi.
Aleksandra Skrzypińska i Antoni Głowacki z działu badań i analiz Narodowego Centrum Kultury.
Witam Was serdecznie.
Dzień dobry.
Dzień dobry.
To na początek pytanie, skąd pomysł, by badać towarzyskość w kontekście aktywności kulturalnej Polaków?
Myślę, że to jest taki temat, który nam się narzuca z kilku źródeł tak naprawdę.
To znaczy po pierwsze, myślę, że tak wszyscy trochę czujemy, że ta aktywność kulturalna,
szczególnie kiedy myślimy o wyjściach dzieje się, wyjściach do teatru, wyjściach do kina,
no to ona jakoś z towarzyskością jest związana.
To też zresztą widać w tych wynikach, że my właściwie dosyć rzadko chodzimy sami tak naprawdę w takie miejsca.
Więc to jest jeden wątek.
Tak chcieliśmy trochę bardziej może systematycznie zobaczyć, jak to wygląda.
A drugi wątek, który nam się tutaj narzuca, to jest, mam wrażenie, taki trochę duch epoki.
To znaczy my dużo w ogóle mówi się teraz o kryzysie relacji, o kryzysie więzi społecznych.
To jest jakiś taki temat też w skali globalnej dosyć ważny.
To znaczy powstają raporty, chociażby WHO, Światowa Organizacja Zdrowia,
opublikowała raporty o tym, że samotność jest takim bardzo poważnym wyzwaniem współczesności
i współczesnych społeczeństw.
No i tak wydaje nam się, że wiele osób się nad tym zastanawia, co z tym zrobić.
No i my, jako Narodowe Centrum Kultury, też się trochę zastanawiamy,
czy właśnie może ta aktywność kulturalna jest jakoś częścią odpowiedzi na taki kryzys.
Porozmawiamy za chwilę szczegółowo o wynikach tych badań, ale ogólnie, jeżeli mielibyście powiedzieć,
jakie wnioski płyną z tego raportu, to czy okazuje się, że aktywność kulturalna sprzyja budowaniu relacji?
No właściwie trochę tak. Trzeba powiedzieć, że trochę tak.
Przede wszystkim, jeżeli ten związek, my w ogóle wyszliśmy z założenia,
że jeżeli ten związek istnieje, jeżeli jest jakieś takie powiązanie,
to ono jest istotne, a jest istotne dlatego, że w ubiegłym roku, w 2024,
88% osób wyszło gdzieś, żeby się ukulturalnić.
I tutaj myślimy nie tylko o filharmonii i galerii sztuki,
jak przeważnie rozumiana jest kultura,
ale też na przykład o kinach, o koncertach, o festiwalach,
o jakichś innych zabytkowych, fancy miejscach, w które chodzimy i robimy sobie zdjęcia.
W takim razie, jak duża jest grupa tych przyjaciół, znajomych, bliskich,
z którymi uczestniczymy w aktywności kulturalnej?
Bo to chyba jest taka podstawa, od której możemy zacząć.
No taki średni, przeciętnie Polak ma około siedmiu znajomych.
Siedmiu przyjaciół tak naprawdę.
Co wydaje nam się od razu dużo.
Przyjaciół czy znajomych, bo to pewnie jest różnica.
Czyli tych najbliższych.
Tak, tych najbliższych przyjaciół.
I to właśnie z nimi najczęściej uczestniczymy w kulturze, w wydarzeniach kulturalnych?
No właśnie to jest ciekawe, ale wychodzi na to, że nie.
O, proszę.
Tak, to znaczy rzeczywiście jest trochę tak,
że ten związek między tą towarzyskością a życiem kulturalnym,
no on nie jest aż tak jednoznaczny.
No też właściwie nie można by się spodziewać, że jest tak jednoznaczny.
Oczywiście to nie jest tak, że aktywność kulturalna jest jakimś głównym czynnikiem
naszego życia towarzyskiego.
Rzeczywiście jest tak, jak powiedziała Ola,
że ta średnia liczba deklarowanych przyjaciół
to jest tak około siedmiu osób.
Ale to, co my widzimy w tych wynikach,
to jest to, że to nawet nie jest tak,
że ci ludzie, którzy uczestniczą w wydarzeniach kulturalnych,
oni mają więcej przyjaciół.
To nie do końca tak działa.
Natomiast, co jest istotne,
oni mają więcej osób,
z którymi regularnie się kontaktują.
To znaczy mają więcej właśnie przyjaciół,
z którymi regularnie się kontaktują,
mają jeszcze więcej znajomych,
z którymi regularnie się kontaktują.
Więc to może sugerować,
że ta aktywność kulturalna jest takim czynnikiem,
który pomaga nam w pewnym sensie utrzymywać relacje.
Nawet może nie tyle je nawiązywać,
czy znajdować znajomych czy przyjaciół,
ale właśnie podtrzymywać te relacje
daje nam być może jakiś taki pretekst do spotkania się po prostu,
czy do wspólnego spędzenia czasu.
Daje też pretekst do rozmowy chyba, prawda?
To też może być istotne.
I tutaj wydaje mi się,
że głównie chodzi o te dalsze relacje,
bo jeżeli sobie spojrzymy na rodzinę,
to ta zależność jakby nie występuje.
Ona jest bardzo niewielka.
No dobrze.
To w takim razie,
jeżeli mielibyśmy przeanalizować to,
gdzie najchętniej wychodzimy
ze swoimi znajomymi,
z tymi, z którymi najchętniej w kulturze uczestniczymy.
To będzie to galeria,
będzie to muzeum,
czy będzie to kino na przykład?
Zdecydowanie kino.
Wygrywa.
Zawsze.
Kino cały czas jest na pierwszym miejscu.
Ale chętnie wybieramy się też na przykład
do obiektów historycznych na przykład
podczas jakiegoś zwiedzania.
Chcemy, żeby nam ktoś towarzyszył w tej,
w odbieraniu wrażeń.
To znaczy my w ogóle widzimy,
że te wyjście kulturalne są często wyjściami towarzyskimi.
Pytaliśmy, znaczy mamy taką informację o tym,
pytaliśmy o ostatnie wyjście w dane miejsce,
znaczy kiedy badani pomyślały sobie o tym,
kiedy ostatni raz byli w kinie,
kiedy ostatni raz byli w muzeum,
czy w teatrze, czy właśnie w tym zwiedzali coś
i pytaliśmy,
czy byli tam sami, czy z kimś.
I w zdecydowanej większości tych miejsc,
no byli z kimś.
Znaczy właśnie tylko do biblioteki.
Wygląda na to, że tylko do biblioteki chodzimy sami.
To jest to zrozumiałe, prawda?
To jest to zrozumiałe, tak.
Że po prostu wypożyczamy tam coś dla siebie.
Chociaż w bibliotece oczywiście można robić też wiele innych rzeczy,
niż tylko wypożyczać książki teraz.
Ale no właśnie,
ale we wszystkie inne miejsca chodzimy raczej z kimś.
Więc to też pokazuje,
że no właśnie,
że to jest taka aktywność,
którą robimy z innymi po prostu.
A jak to wygląda, jeżeli chodzi o wiek?
Bo też badaliście, prawda?
Tę aktywność w kulturze i tę towarzyskość
pod względem wieku.
Im jesteśmy starsi,
to chętniej wychodzimy sami pozwiedzać na przykład?
Czy odwrotnie?
Czy w ogóle istnieje taka zależność?
Generalnie im jesteśmy starsi,
tym mamy więcej przyjaciół.
A to jest bardzo ciekawe.
Samotni, bardziej samotni są ludzie młodzi.
Nam się wydaje,
że wynika to trochę z takiego osadzenia też.
Ludzie starsi trochę mniej migrują,
więc to też sprzyja w jakiś sposób
o osadzeniu w tej siatce znajomych.
Mieli też chyba po prostu więcej czasu,
żeby takich ciekawych i wartościowych ludzi
poznać w swoim życiu.
Badaliście też to,
czy te kontakty są regularne, prawda?
Jak to wygląda?
Jakie są wasze refleksje i wyniki tych badań?
Tak, to czy my rzeczywiście pytaliśmy
po pierwsze o to,
ile tak deklarują,
ile baleń deklarują,
że mają przyjaciół takich bliskich.
No i to jest trochę to,
to jest to, o czym mówiła Ola.
To jest taka siedem liczba.
Magiczna.
Magiczna.
No ale wiadomo, że to jest tak,
że jakby jedna rzecz to jest to,
ilu mówimy, że mamy przyjaciół,
a inna rzecz to jest to,
z iloma osobami rzeczywiście
regularnie się kontaktujemy.
I to się trochę różni.
Nie aż tak bardzo.
No bo to też na takich,
powiedzmy, uśrednionych liczbach,
to nie zawsze te różnice wielkie wychodzą.
Ale właśnie też tak, jak mówiłem,
to znaczy myśmy się koncentrowali
głównie na tym,
że te aktywności kulturalne,
one tą regularność wspierają.
I że rzeczywiście jest tak,
że ci ludzie, którzy gdzieś wychodzą,
się różnią od tych,
którzy nigdzie nie wychodzą.
I pytanie, dlaczego tak jest?
Też takie badania ankietowe
niekoniecznie pozwalają nam powiedzieć,
co na co wpływa.
Czy to jest tak,
że ludzie, którzy mają więcej znajomych,
czy regularne kontakty z znajomymi,
częściej wychodzą?
Czy raczej jest tak,
że ci, którzy,
czy raczej jest odwrotnie?
Tego nie wiemy.
No wiemy, że jest to jakoś powiązane.
Możemy się zastanawiać,
czy w jaki sposób i dlaczego.
Z badań, które przeprowadziliście,
wynika także,
że ta nasza sieć znajomych,
ta siatka,
to są znajomi bardzo zróżnicowani.
To są też często osoby
o różnych poglądach,
na przykład politycznych.
To jest też bardzo ciekawe,
że często przyjaźnimy się,
czy nawiązujemy kontakty
z tymi, którzy się od nas różnią.
Tak, to było dla nas
w ogóle bardzo zaskakujące i ciekawe.
Jak zobaczyliśmy sobie,
ile osób tak naprawdę deklaruje,
że ma przyjaciół,
czy znajomych raczej,
którzy mają odmienne poglądy polityczne.
Tutaj przywołam tę liczbę.
To było 76%.
Aż, co nas bardzo zaskoczyło.
Natomiast tak naprawdę
tym czynnikiem,
który był taki,
wypadał najsłabiej,
najbardziej to różnicował,
to było stwierdzenie,
czy masz znajomych,
którzy są ubożsi
lub bogatsi od ciebie,
czyli ta struktura społeczna.
I tutaj tak naprawdę
takich znajomych wskazało,
że ma około 59% osób.
I to był tak naprawdę
najniższy wynik,
jaki uzyskaliśmy.
Pytaliśmy też na przykład o to,
czy mamy znajomych starszych
lub młodszych,
o podobnych poglądach,
preferencjach kulinarnych
lub muzycznych.
I jednak ta struktura społeczna
tutaj wypadała po prostu
najsłabiej.
Deklarowane motywacje
aktywności kulturalnej.
To też jest ciekawy wskaźnik.
Dla rozrywki 45%.
I widzę tu na czerwono
taki paseczek zaznaczony.
Aby spędzić czas z innymi
w atrakcyjny sposób,
25%.
Dlaczego ten czynnik
jest wyróżniony właśnie
na czerwono?
Tak, dlatego że my właśnie
zajmowaliśmy się
tą kwestią towarzyskości.
I to jest też istotne,
że ono może być
istotną motywacją
do uczestnictwa w kulturze w ogóle.
Znaczy piszemy o tym,
że mniej więcej 40% osób,
które uczestniczą w kulturze
mówią, że oni uczestniczą
dlatego, żeby w jakiś sposób
spędzić czas z innymi.
Znaczy właśnie to jest
ta odpowiedź,
że spędzić czas z innymi
w atrakcyjny sposób,
ale też taka odpowiedź,
żeby komuś coś pokazać ciekawego.
To są takie motywacje społeczne.
To jest to,
że na pierwszy plan się wysuwa
to właśnie zrobienie
czegoś z innymi.
Oczywiście ta rozrywka
jest główną motywacją.
Znaczy rozrywka,
ale też poszerzenie horyzontów.
To są takie motywacje,
które też w tych naszych...
Bo to jest pytanie
po prostu z tego badania
aktywności kulturalnej.
My to badamy co roku
i one zawsze są
na tych pierwszych miejscach.
Kiedyś też takie motywacje,
powiedzmy, eskapistyczne
się wysuwały na pierwszy plan,
ale już nie.
Ale no właśnie,
ale i tutaj w tym komunikacie
właśnie zwróciliśmy bardziej uwagę
na tę motywację społeczną,
że one rzeczywiście
odgrywają istotną rolę.
O co jeszcze pytaliście
i co was zaskoczyło
najbardziej,
jeżeli chodzi o odpowiedzi.
Ola się uśmiecha.
Tak, mi bardzo podobał się wynik,
bo zapytaliśmy ludzi,
czy czuliby się dziwnie,
idąc samotnie
do kilku różnych miejsc.
Między innymi do kina,
do galerii chyba
i jeszcze jedno,
nie pamiętam w tym momencie.
Ale potem sobie sprawdziliśmy
generalnie,
kto nie czułby się dziwnie
i kto nie czuje się dziwnie.
No i przede wszystkim
dziwnie nie czują się,
stali by walcy takich miejsc,
co jest dosyć racjonalnym wynikiem.
Rzeczywiście,
jeżeli już się oswoimy
i przebywamy w takich miejscach,
być może wcześniej
będąc tam z kimś innym,
uczymy się jakby,
nabywamy taką zdolność do tego,
żeby potrafić bywać gdzieś samotnie
i czerpać z tego przyjemność,
to są też osoby,
które mają wyższy poziom wykształcenia,
ale co mnie też bardzo rozśmieszyło,
może odrobinę,
tak to nazwę,
to byli też rodzice,
którzy mają dzieci na utrzymaniu.
Czyli chwila oddechu też po prostu.
No i jedną z motywacji właśnie też
takich do uczestnictwa w kulturze
jest między innymi właśnie,
to jest chyba trzecia pozycja
i to jest chęć właśnie
takiego złapania odpoczynku,
oderwania od codzienności.
Zapytałam was,
gdzie najczęściej
udajemy się w towarzystwie.
Odpowiedź była
jedna, jednoznaczna kino,
ale jakbyśmy poszli dalej,
to jak wygląda ta hierarchia?
Bo myślę sobie
o swoim osobistym takim doświadczeniu
i o ile wyjście do galerii
samotnie jest dla mnie
czymś normalnym,
o tyle na przykład
pójście na spektakl,
do teatru,
dla mnie osobiście
mogłabym się poczuć właśnie dziwnie.
A jak to wygląda,
jeżeli chcielibyśmy to uogólnić?
Czy widzę, że tu są jakieś wykresy
na ten temat?
Tak, znaczy my właściwie
nie mamy do końca
odpowiedzi na pytanie,
jaka jest taka hierarchia,
znaczy gdzie najczęściej
chodzimy sami,
gdzie myśmy pytali tylko
o to ostatnie wyjście,
tak naprawdę.
Aha.
I co wyszło z tego badania?
No właśnie,
to jest to,
że do biblioteki
chodzimy sami
i to jest tak,
że mniej więcej,
no tak 70% osób
mówi, że ich ostatnia
wizyta w bibliotece
była samotna,
ale dalej
to już jest dużo mniej.
Później jest właśnie
wyjście do galerii sztuki
i to już jest tylko 20%.
Dom Kul Dom,
czy Centrum Kultury
bardzo podobnie,
jeszcze niżej
koncert muzyki klasycznej,
muzeum,
obiekt historyczny.
I to już są
no takie,
powiedziałem niskie,
dwucymnawe wyniki.
Więc
no to pokazuje,
że rzeczywiście
no to jest dosyć rzadkie,
że wydaje się,
że to jest rzeczywiście
dosyć rzadkie.
I to, co mówiła
Ola o tym pytaniu,
czy czulibyśmy się dziwnie,
wydaje mi się,
że to jest bardzo
ciekawe też dlatego,
że
no właśnie,
to jest tak,
ludzie nie chodzą sami,
ale też nie czują się dziwnie,
mówią, że niekoniecznie
czuliby się dziwnie
chodząc sami.
Więc to nie jest tak,
że oni,
że to jest jakiś kłopot,
pójście samemu
i że dlatego muszą
mieć towarzystwo
dla takiego wsparcia.
Tylko to jest tak,
że wydaje się,
że to jest po prostu
preferencja.
A co jeżeli chodzi
o kulturę
jako temat rozmów?
Tutaj też mamy
procentowe wyniki.
Jedno z pytań,
jak często
w okresie
ostatnich 12 miesięcy
rozmawiał pan,
rozmawiała pani
o obejrzanym filmie
lub serialu?
No i tutaj
widzę sporo kolorów.
Tak,
mnie się wydaje,
że to jest też
o tyle istotne,
że to jest trochę inny wątek.
My do tej pory
rozmawialiśmy głównie
o tych wyjściach
kulturalnych,
a to jest taka
strona bardziej indywidualna,
to jest to,
co robimy sami.
No ale to jest o tyle istotne,
że to też ma
taki komponent społeczny.
To nie jest tak,
że my po prostu
czytamy sobie książkę
i one czytamy ją sobie
na kanapie
i ono już tam zostaje.
Ale potem o niej
rozmawiamy i dyskutujemy.
No właśnie ponad połowa
badanych deklaruje,
że przynajmniej raz w miesiącu
rozmawiała o filmach
czy serialach,
które oglądają.
Moje zdaniem to jest sporo.
Szczególnie,
że większość z nas
też ogląda,
ale przecież nie wszyscy.
Jedna trzecia
mniej więcej mówi,
że rozmawiała
z kimś o książkach,
które czytali.
No to pokazuje,
że to jest jakby
ważny temat rozmów.
No i to też może
sugerować,
że poza tym,
że jest ten wiązek
z towarzyskością,
który polega na tym,
że po prostu z kimś coś robimy,
no to to jest też taka
trochę płaszczyzna
porozumienia
czy płaszczyzna
czy to po prostu
jest jakiś temat do rozmów.
To znaczy coś,
co nas może jakoś połączyć,
co może nam dać też
okazję do pogadania.
10% badanych
co najmniej raz w tygodniu
rozmawia
o przeczytanej książce.
W waszej opinii
to dużo czy mało?
Trudno ocenić.
Tak, no to zawsze
jest pytanie,
do czego porównujemy.
To znaczy,
jeżeli myślę,
że jeżeli pomyślimy
o tym,
że regularnie się pojawiają
takie chociażby
artykuły dotyczące tego,
że Polacy
bardzo mało czytają
i za mało czytają,
bo to zwykle się mówi
w tym kontekście,
to mnie się wydaje,
że sporo.
Ale jakbyśmy pewnie
zapytali o to,
jak tam strenują
o innych rzeczach,
to już pewnie
byśmy stwierdzili,
że mniej.
No to zawsze jest kwestia
punktu odniesienia po prostu.
Wymienianie się muzyką
czy polecanie sobie muzyki
to też taki dość wysoki procent
chyba
z tego co widzę.
Tworzymy wykresy.
Tak,
chociaż
z drugiej strony
też trzeba pamiętać o tym,
że muzyka
to jest ta dziedzina sztuki,
w której uczestniczymy
najczęściej.
To znaczy,
z tych badań
naszej aktywności kulturalnej
widzimy,
że tam chyba
dziewięćdziesiąt osiem procent
Polaków deklaruje,
że słucha muzyki
dla przyjemności.
Więc to jest
ta dziedzina sztuki,
która jakoś tak jest,
może nie powiedziałbym,
że najbardziej angażująca,
ale najszerzej angażująca może.
No a tutaj
te rozmowy są nieco rzadsze
niż w tych innych przypadkach.
Znaczy wydaje się,
że to jakoś,
nie wiem,
może jest trudniej
o tym rozmawiać.
My też z innych badań
trochę tak wiemy,
że ludzie niekoniecznie
potrafią po prostu
rozmawiać o muzyce.
Znaczy,
że to wymaga jednak
pewnej kompetencji
takiej technicznej też trochę,
żeby umieć o tym mówić.
No a może to jest też taka rzecz,
która właśnie jest
bardziej prywatna
czy taka bardziej indywidualna.
Rzeczywiście to jest
trochę rzadziej.
I niektórzy ludzie
rozmawiają o tym,
ale rzadziej niż na przykład
o filmach,
czy rzadziej nawet niż o książkach.
Wasz ogólny wniosek
na temat tego badania
jest jaki?
Taki, że ta aktywność kulturalna
nam pomaga
w budowaniu tych relacji?
Czy jest jakimś takim,
nie wiem, czynnikiem,
który te relacje
może spaja,
wzmacnia
albo ośmiela nas,
żeby gdzieś tam
w tym towarzystwie się pokazać
czy być bardziej towarzyskim?
Antoni, jako autor raportu.
Prosimy.
To zawsze jest trudno
powiedzieć o tym,
jakie są te mechanizmy,
znaczy czy kultura wspiera
czy nie wspiera.
My wiemy, że jest powiązana
tak naprawdę.
Myślę, że te wyniki
mogą nam sugerować trochę,
że ona może pomagać,
że rzeczywiście,
no ale przede wszystkim
ona sugeruje,
myślę, że ten wymiar towarzyski
to jest coś,
o czym trzeba zawsze pamiętać,
kiedy się myśli o kulturze.
Znaczy o tym,
że też,
no nie,
pewnie jest tak,
że takie same badania ankietowe
trochę sugerują
takie spojrzenie
indywidualne,
tak?
Znaczy,
że my mówimy o tym,
że tam ileś procent ludzi
uczestniczy w czymś,
no i mamy wizję takich
pojedynczych osób,
które coś robią.
A przecież to tak nie działa.
Znaczy,
to działa tak,
że to robią całe grupy.
To jest coś,
co się robi wspólnie właśnie,
co jest,
robi się w swojej sieci
i myślę,
że też to był taki wniosek
z tego badania.
Myśmy trochę chcieli
o tym przypomnieć,
myślę,
z tym badaniem.
Znaczy,
że to nie jest coś,
co robimy w izolacji po prostu.
Znaczy,
że kultura jest też
czymś wspólnym dla nas
i czymś,
co właśnie robimy razem.
Olu,
masz jeszcze jakąś refleksję
na ten temat?
No przede wszystkim
wniosek też jest taki,
że tą siatkę znajomych
mamy dosyć zróżnicowaną,
co jest dosyć pozytywnym
wnioskiem tak naprawdę.
I że potrafimy
i że mamy jakąś taką
otwartość do tego,
żeby wybierać się
gdzieś samotnie
chociażby po to,
żeby odpocząć.
Ale mimo wszystko
ten czynnik ludzki
w przypadku tych wyjść kulturalnych
jest dla nas istotny.
A czy to może być
coś motywującego?
Myślicie,
że do wspólnego wyjścia
zmotywuje nas to,
gdzie idziemy
i co chcemy zobaczyć,
czego chcemy się dowiedzieć?
Czy pytaliście też
o takie aspekty?
Czy to może być
motywacja do spotkania
po prostu,
wydarzenie kulturalne?
Mi się wydaje,
że to może być po prostu
taki sposób
na spędzanie czasu
po prostu.
Trochę inny niż właśnie
pójście do restauracji
czy gdziekolwiek indziej.
Możemy po prostu
pójść w jakieś konkretne miejsce
i zobaczyć razem
coś ciekawego.
Może coś komuś pokazać,
bo akurat ta motywacja
związana z pokazywaniem
komuś czegoś ciekawego
też występuje.
Ona się uwidacznia.
No i też należy pamiętać,
że jedną też z motywacji,
ona jest odrobinę trochę niżej
w tej hierarchii,
ale występuje.
Jest taka potrzeba
przeżycia estetycznych,
więc myślę, że to też
kultura właśnie
w jakiś sposób
zaspokaja nam
i te wyjścia,
nawet wspólne,
też potrafią to zaspokoić
w takim właśnie sensie.
Czy raport z tych badań,
z badania aktywności
kulturalnej
a towarzyskości
jest dostępny?
Każdy może do niej sięgnąć?
Oczywiście.
Tak, jest na naszej stronie,
na stronie NCK
w zakładce badania.
Zapraszamy.
Jest wszystko,
można przeczytać.
To polecamy,
aby się z tym raportem
zapoznać
no i żeby spędzać czas razem
uczestnicząc
w wydarzeniach kulturalnych.
Naszym zdaniem
to jest bardzo dobry sposób
na spędzanie wolnego czasu.
Pięknie Wam dziękuję.
Aleksandra Skrzypińska
i Antoni Głowacki
z Narodowego Centrum Kultury.
Bardzo dziękuję.
Dziękujemy.
Dziękuję bardzo.
Katarzyna Sanocka,
dziękujemy.
Do usłyszenia.
Audycje kulturalne
w dobrym tonie.
Audycje Kulturalne są projektem realizowanym przez Narodowe Centrum Kultury.

Pozostałe audycje w tej kategorii

Dziecko i sztuka – badanie praktyk i rekomendacje dla kadr kultury

Dziecko i sztuka – badanie praktyk i rekomendacje dla kadr kultury

Raport powstał w wyniku rozmów z rodzicami, ekspertami oraz przedstawicielami sektora kultury. Pozwoliły one stworzyć wielowymiarowy obraz pokazujący, jakich aktywności dla swoich dzieci szukają rodzice, jakie są ich oczekiwania i potrzeby, a także co hamuje ich przed uczestnictwem. O raporcie „Dziecko i sztuka” opowiada Agnieszka Karp-Szymańska. Raport przybliża sposoby uczestnictwa… Czytaj dalej o Dziecko i sztuka – badanie praktyk i rekomendacje dla kadr kultury

Pop-up: unikatowość, dialog, kontekst

Pop-up: unikatowość, dialog, kontekst

Już nie białe ściany galerii, a przestrzenie usługowe, niszczejące, postindustrialne – coraz częściej to w nich prezentowane są wystawy sztuki. Dlaczego biją rekordy popularności i czego szukają na nich widzowie, którzy czekają na bilety w długich kolejkach? Pop-up to rozwiązanie stosowane w marketingu i reklamie, które doskonale przyjęło się w… Czytaj dalej o Pop-up: unikatowość, dialog, kontekst

„Być tu i teraz” – 75 lat NCK

„Być tu i teraz” – 75 lat NCK

Święto Narodowego Centrum Kultury to nie tylko okazja, by lepiej poznać program instytucji i obszary, w których działa, ale także ludzi, którzy ją tworzą. Ich wspomnienia niedługo zostaną wydane w formie jubileuszowej publikacji. Przez 75 lat istnienia instytucji zmieniały się jej nazwy i lokalizacje; stałe pozostało jednak… Czytaj dalej o „Być tu i teraz” – 75 lat NCK

Niewyobrażalne. Pustka po wielkich synagogach

Niewyobrażalne. Pustka po wielkich synagogach

„Niewyobrażalne. Pustka po wielkich synagogach” Były przede wszystkim miejscami religijnego kultu, ale także: architektonicznymi perłami,  punktami orientacyjnymi i kluczowymi miejscami na mapie miast. Dziś po wielkich synagogach z kilkunastu polskich miast, nie pozostał nawet ślad. Owej pustce przygląda się Żydowskie Muzeum Galicja w Krakowie, które na wystawie czasowej, przypomina ich… Czytaj dalej o Niewyobrażalne. Pustka po wielkich synagogach

Wielkanocne życzenia

Wielkanocne życzenia

Z okazji Wielkanocy przesyłamy audycje o tematyce wielkanocnej, które pomogą w zanurzeniu się w tradycji i zaproszą do refleksji. W okołoświątecznym czasie życzymy Wam dużo spokoju i oddechu. Mamy nadzieję, że spędzicie te dni w gronie bliskich i znajdziecie też czas dla siebie.  O sacrum z perspektywy muzycznej: Paweł… Czytaj dalej o Wielkanocne życzenia

„Wszystko się tu stało” – Łódź Artura Rubinsteina

„Wszystko się tu stało” – Łódź Artura Rubinsteina

Nowa wystawa w Filharmonii Łódzkiej poświęcona jest niezwykłej relacji jej patrona z rodzinnym miastem. Przywołuje początki jego muzycznej drogi, prezentuje też artystyczną aktywność w mieście swojego urodzenia, w którym koncertował aż 34 razy. Nazywany królem pianistów i obywatelem świata, podziwiany i oklaskiwany na obu półkulach, wspominając lata artystycznej kariery, wydarzenia,… Czytaj dalej o „Wszystko się tu stało” – Łódź Artura Rubinsteina