O jednej z najważniejszych postaci rodzimej fotografii nie wiemy za wiele. Zofia Rydet funkcjonuje w społecznej świadomości jako lekko przygarbiona kobieta w dojrzałym wieku, fotografująca mieszkańców polskiej wsi. W ślad za autorami książki „Zapisy pamięci. Historie Zofii Rydet” pytamy, kim była artystka, znana głównie z monumentalnego cyklu zatytułowanego „Zapis socjologiczny”.
Transkrypcja podcastu do pobrania pod tekstem poniżej.
Zofia Rydet przyszła na świat 5 maja 1911 roku w Stanisławowie. Jej życie naznaczone było szeregiem traum związanych z wojenną rzeczywistością Polski pierwszej połowy XX wieku. Debiut artystyczny Rydet przypadł na rok 1956, a od lat 60. artystka tworzyła rozbudowane cykle fotograficzne – m.in. „Mały Człowiek”, „Czas Przemijania” czy „Świat uczuć i wyobraźni”. Jej prace od samego początku wskazywały na szczególne zainteresowanie człowiekiem, który do końca życia fotografki pozostał głównym tematem jej zdjęć. Swoje najsłynniejsze dzieło, „Zapis socjologiczny”, Zofia Rydet tworzyła na przestrzeni kilkunastu lat, fotografując przede wszystkim ludność wiejską. Artystka zmarła w 1997 roku w Gliwicach, pozostawiając po sobie dziesiątki tysięcy wspaniałych fotografii.
O wyjątkowej fotografce opowiadają w Audycjach Kulturalnych: badacz twórczości Zofii Rydet – Karol Jóźwiak oraz reżyser, fotograf, a także przyjaciel artystki – Andrzej Różycki. Wraz z socjologiem Tomaszem Ferencem są oni autorami książki „Zapisy pamięci. Historie Zofii Rydet” wydanej nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Łódzkiego. Z naszego podcastu dowiedzą się Państwo o kilku istotnych wydarzeniach z życia artystki, które wpłynęły na jej późniejszą twórczość. Porozmawiamy również o tym, co dla Zofii Rydet było najważniejszym celem fotografii i jak udawało jej się docierać do nieznajomych, przypadkowych ludzi, którzy z ufnością spoglądali w obiektyw jej aparatu.
Zachęcamy do odwiedzenia strony Fundacji im. Zofii Rydet, gdzie znajdą Państwo zdigitalizowany przekrój szerokiej twórczości artystki.
Fotografie dzięki uprzejmości Fundacji im. Zofii Rydet
Pisała sztuki teatralne, recenzje, felietony. Występowała publicznie, wspierała potrzebujących, zarządzała instytucjami związanymi z literaturą. Mimo to, biografia Ireny Gombrowicz przez lata pozostawała nieznana. Może się to zmienić za sprawą poświęconej jej książki – choć, jak przekonuje autorka, Irena Gombrowicz ceniła „życie w ukryciu”. Irena Gombrowicz przyszła na świat jako trzecie… Czytaj dalej
Dwadzieścia pięć lat od pierwszego wydania, na polskim rynku wydawniczym pojawiło się pierwsze tłumaczenie jednej z najważniejszych teorii amerykańskiego socjologa, Howarda S. Beckera. „Światy sztuki” są próbą spojrzenia na proces powstawania dzieła, będącego wypadkową pracy wielu zaangażowanych osób. Sztuka w ujęciu Beckera staje się efektem zbiorowej pracy, a nie jedynie indywidualnego… Czytaj dalej
Choć kawiarnie kojarzą się przede wszystkim z gwarem rozmów i bujnym życiem towarzyskim, to nad filiżankami parującej kawy rodziły się idee a także kształtowały się środowiska twórcze. O sile lokalnej tożsamości może świadczyć fakt, że przedmioty z kawiarni zachowały się w prywatnych kolekcjach do dziś. Nowa wystawa w… Czytaj dalej
Wystawa „Rafał Malczewski. Narty, dansing, brydż” przybliża twórczość artysty, w szczególny sposób przyglądając się jego wielkiej miłości do Tatr, sportów zimowych, ale także kurortowych rozrywek, z których słynęło międzywojenne Zakopane. Zanim Rafał Malczewski zdecydował się związać swoje życie z malarstwem, studiował, ku radości rodziców, filozofię, architekturę i argonomię. Jednak lata… Czytaj dalej
Najnowsza wystawa w Kordegardzie, galerii Narodowego Centrum Kultury, to zestawienie ze sobą aż 70 prac – rysunków Józefa Czapskiego oraz kolaży Grzegorza Kozery, zafascynowanego twórczością wybitnego kapisty. Wystawa związana jest z przypadającą w tym roku 130. rocznicą urodzin malarza, pisarza, krytyka i współtwórcy „Kultury” paryskiej. Punktem wyjścia dla wystawy są… Czytaj dalej
Powieść Wojciecha Chmielewskiego pozwala na odkrycie stolicy sprzed 30 lat a także na rozważania dotyczące jej kształtu i rzeczywistości za… niemal 300 lat. Jedno pozostaje niezmienne – wielka miłość do miasta. Wojciech Chmielewski, znany przede wszystkim z krótkich form, zaprasza Czytelniczki i Czytelników do lektury powieści „Księżyc ma zapach Warszawy”. Czytaj dalej