Przejdź do treściPrzejdź do stopki strony
Strona główna Sztuka Polska klasyka teatralna – możliwości i wyzwania najnowszego teatru

Polska klasyka teatralna – możliwości i wyzwania najnowszego teatru

Dorota Kołodziejczyk 27 marca 2018
Polska klasyka teatralna – możliwości i wyzwania najnowszego teatru

Teatralna klasyka nie musi kojarzyć się z wycieczką szkolną. Może być zaproszeniem do dialogu z widzem o tym, co tu i teraz. Może zachwycać, poruszać, budzić kontrowersje.

W orędziu na Światowy Dzień Teatru 27. marca 2018 Simon Mc Burney, odwołując się do korzeni i początków teatru europejskiego, przypomina, iż „teatr istnieje wyłącznie w teraźniejszości”, a „chwila obecna jest zawsze myślą przewodnią teatru”.

Na ile ów potencjał wykorzystywany jest przez polskich twórców teatralnych i w jaki sposób polska klasyka żyje na polskich scenach w ostatnich miesiącach, pytamy dr. Patryka Kenckiego z Zakładu Historii i Teorii Teatru Instytutu Sztuki Polskiej akademii Nauk, członka komisji artystycznej Klasyki Żywej – konkursu na inscenizację dawnych dzieł literatury polskiej.

W konkursie mogą brać udział spektakle zrealizowane na podstawie polskich tekstów (dramatycznych, prozatorskich i poetyckich) powstałych przed 1982 rokiem i wystawione przynajmniej dziesięciokrotnie. W roku 2017 takich realizacji było 35 (m.in.: Wyzwolenie i Wesele Stanisława Wyspiańskiego, Balladyna Juliusza Słowackiego, Mąż i Żona oraz Zemsta Aleksandra Fredry, Iwona, księżniczka Burgunda Witolda Gombrowicza, z prozy m.in.: Chłopi Reymonta, Noce i dnie Marii Dąbrowskiej, Tajny dziennik Mirona Białoszewskiego oraz poemat Brunona Jasieńskiego Słowo o Jakóbie Szeli), finałowa siódemka zostanie zaprezentowana podczas 43. Opolskich Konfrontacji Teatralnych, które odbędą się w Teatrze im. Jana Kochanowskiego od 3. do 8. kwietnia 2018.

Już trzy realizacje Wyzwolenia (Teatr Jaracza w Olsztynie, reż. Krzysztof Jasiński; Teatr im. Słowackiego w Krakowie, reż. Radosław Rychcik; Teatr Studio w Warszawie, reż. Krzysztof Garbaczewski) mogą być przykładem na różnorodność odczytywań klasyki, na pułapki skostniałej lub zbyt niedoprecyzowanej formy, na próby dotarcia do współczesnego widza. Z kolei Dziady – Noc Druga Piotra Tomaszuka z Teatru Wierszalin i Wesele Jana Klaty z Narodowego Starego Teatru w Krakowie to przykłady na różne zastosowania muzycznych form w wystawianiu klasyki polskiego dramatu. Tomaszuk używa muzyki nawiązującej do ludowości, by tworzyć obrzęd, Klata za sprawą obecnej przez cały czas na scenie kapeli metalowej tworzy współczesny seans, przywołujący widma historii i duchy teatru. Inscenizacje poematu Brunona Jasieńskiego Słowo o Jakóbie Szeli z Teatru Śląskiego w Katowicach oraz Tajny Dziennik Mirona Białoszewskiego z teatru Dramatycznego w Warszawie to spektakle, w których twórcy pozwolili wybrzmieć tekstowi. Zaś Porwanie Europy Jarosława Marka Rymkiewicza, zrealizowane przez Piotra Cieplaka w Teatrze Śląskim, było polską prapremierą tekstu sprzed ponad czterdziestu lat.

Polska klasyka umożliwia teatrom i twórcom odkrycia, jest też mistrzowskim materiałem do tworzenia nowoczesnych spektakli.

Kliknij i pobierz transkrypcję tego podcastu.

Audycje Kulturalne są projektem realizowanym przez Narodowe Centrum Kultury.

Pozostałe audycje w tej kategorii

Do Wiedeńskiej czy do Schnapki? Kawiarnie 100 lat temu

Do Wiedeńskiej czy do Schnapki? Kawiarnie 100 lat temu

Choć kawiarnie kojarzą się przede wszystkim z gwarem rozmów i bujnym życiem towarzyskim, to nad filiżankami parującej kawy rodziły się idee a także kształtowały się środowiska twórcze. O sile lokalnej tożsamości może świadczyć fakt, że przedmioty z kawiarni zachowały się w prywatnych kolekcjach do dziś. Nowa wystawa w… Czytaj dalej

Rafał Malczewski – twórca innej epoki niż ojciec

Rafał Malczewski – twórca innej epoki niż ojciec

Wystawa „Rafał Malczewski. Narty, dansing, brydż” przybliża twórczość artysty, w szczególny sposób przyglądając się jego wielkiej miłości do Tatr, sportów zimowych, ale także kurortowych rozrywek, z których słynęło międzywojenne Zakopane. Zanim Rafał Malczewski zdecydował się związać swoje życie z malarstwem, studiował, ku radości rodziców, filozofię, architekturę i argonomię. Jednak lata… Czytaj dalej

„Południk 21. Czapski – Kozera”

„Południk 21. Czapski – Kozera”

Najnowsza wystawa w Kordegardzie, galerii Narodowego Centrum Kultury, to zestawienie ze sobą aż 70 prac – rysunków Józefa Czapskiego oraz kolaży Grzegorza Kozery, zafascynowanego twórczością wybitnego kapisty. Wystawa związana jest z przypadającą w tym roku 130. rocznicą urodzin malarza, pisarza, krytyka i współtwórcy „Kultury” paryskiej. Punktem wyjścia dla wystawy są… Czytaj dalej

Formy obecności. Sztuka Łemków/Rusinów Karpackich

Formy obecności. Sztuka Łemków/Rusinów Karpackich

Państwowe Muzeum Etnograficzne w Warszawie prezentuje pierwszą w historii tak szeroką prezentację dorobku artystycznego tej karpackiej społeczności. Obejmuje twórców uznanych, takich jak Andy Warhol, Epifaniusz Drowniak (Nikifor) czy Jerzy Nowosielski oraz artystki i artystów funkcjonujących dotąd poza głównym nurtem. Wystawa przywraca widzialność twórczości Łemków (nazywanych także Rusinami Karpackimi), która przez… Czytaj dalej

„Wszystko się tu stało” – Łódź Artura Rubinsteina

„Wszystko się tu stało” – Łódź Artura Rubinsteina

Nowa wystawa w Filharmonii Łódzkiej poświęcona jest niezwykłej relacji jej patrona z rodzinnym miastem. Przywołuje początki jego muzycznej drogi, prezentuje też artystyczną aktywność w mieście swojego urodzenia, w którym koncertował aż 34 razy. Nazywany królem pianistów i obywatelem świata, podziwiany i oklaskiwany na obu półkulach, wspominając lata artystycznej kariery, wydarzenia,… Czytaj dalej

Obrazy do przeżywania – twórczość Sławomira Ratajskiego

Obrazy do przeżywania – twórczość Sławomira Ratajskiego

Wystawa „Fragmenty rzeczywistości” prezentuje prace jednego z najważniejszych przedstawicieli polskiego malarstwa ekspresyjnego. Ekspozycja ukazuje różnorodne sposoby postrzegania świata, w których odbijają się osobiste doświadczenia Ratajskiego. Sławomir Ratajski należy do tego pokolenia artystów, które bezwarunkowo zaufało malarskiemu medium., czyniąc je jedynym i wyłącznym narzędziem swojej wypowiedzi w polu sztuki. Przełom lat… Czytaj dalej