Przejdź do treściPrzejdź do stopki strony
Strona główna Edukacja Aktywność kulturalna Polaków w 2024 roku

Aktywność kulturalna Polaków w 2024 roku

Katarzyna Sanocka 24 lipca 2025
Aktywność kulturalna Polaków w 2024 roku

Które instytucje kultury odwiedzamy najczęściej i jak wyglądają kulturalne nawyki Polek i Polaków? Audycje Kulturalne zapraszają do wysłuchania rozmowy z Antonim Głowackim z Narodowego Centrum Kultury o najnowszych danych dotyczących uczestnictwa w kulturze.

Komunikat nt. aktywności kulturalnej Polek i Polaków – zarówno w zakresie uczestnictwa w wydarzeniach organizowanych przez instytucje kultury, jak i praktyk indywidualnych, stanowi kontynuację badań prowadzonych cyklicznie od 2019 roku przez Narodowe Centrum Kultury.

Najpopularniejsze cele wyjść kulturalnych to nadal wizyty w kinach, bibliotekach, obiektach historycznych, a także w domach kultury. W obszarze indywidualnych aktywności badani najczęściej deklarują słuchanie muzyki, oglądanie telewizji oraz czytanie książek. Zauważalne jest również większe zainteresowanie streamingiem wideo. Czynnikami wpływającymi na udział w wydarzeniach kulturalnych, poza takimi jak wykształcenie i wiek, znaczącą rolę odgrywa posiadanie dzieci do 19. roku życia – z raportu wynika, że opiekunowie dzieci i młodzieży o wiele częściej deklarują uczestnictwo w kulturze.

Czy Polacy rzeczywiście mniej chętnie odwiedzają filharmonię? Jakie czynniki kształtują nasze kulturalne nawyki w dobie cyfryzacji? Czy kultura jest ważna i czy wyjścia do teatru są tematem rozmów? Zapraszamy nie tylko do wysłuchania odcinka podkastu, w którym Katarzyna Sanocka interpretuje wyniki raportu NCK z Antonim Głowackim z Działu Badań i Analiz, ale także do zapoznania się z pełnym komunikatem z badania „Aktywność kulturalna Polaków w 2024”.

Transkrypcja odcinka Rozwiń transkrypcję
Audycje kulturalne. W dobrym tonie.
To są audycje kulturalne, podcast Narodowego Centrum Kultury.
Katarzyna Sanocka, witam Państwa bardzo serdecznie.
Narodowe Centrum Kultury regularnie prowadzi badania dotyczące aktywności kulturalnej Polaków.
Dziś porozmawiamy o wnioskach z badania uczestnictwa w kulturze w 2024 roku.
A o wnioskach i wynikach tych badań opowie Antoni Głowacki,
który wspólnie z Aleksandrą Skrzypińską przygotował ten raport.
Dzień dobry.
Dzień dobry.
Na początek zapytam cię, od kiedy Narodowe Centrum Kultury prowadzi takie badania
i w jakim celu są przeprowadzane?
Takie badania, do których my się odwołujemy w tym najnowszym raporcie,
prowadzimy od 2019 roku.
Więc to jest już to badanie z 2024, więc to jest pięć lat porównania,
kiedy możemy mówić o tym, co się dzieje w międzyczasie.
Tam oczywiście po drodze były duże zmiany, był COVID.
Wszyscy wiemy, że to akurat na praktyki kulturalne wpłynęło w dużym stopniu.
Dla nas to jest istotne badanie, oczywiście, jako Narodowe Centrum Kultury
staramy się monitorować to, co się dzieje w całym sektorze kultury.
Ono jest dla nas istotne jako też takie badanie podstawowe po prostu,
znaczy jako takie spojrzenie z szerokiej perspektywy na to,
w czym ludzie biorą udział, co ludzi interesuje, co tak naprawdę jest popularne,
co się staje popularne, co się staje mniej popularne,
żeby mieć po prostu takie szerokie spojrzenie na całe te pole.
Wnioski są bardzo ciekawe, niektóre mogą zaskoczyć.
A powiedz, jak wygląda samo badanie?
Jak jest przeprowadzane? Na jakiej grupie osób?
To jest badanie ogólnopolskie na reprezentatywnej próbie,
tysiąc osób.
Ono jest przeprowadzane telefonicznie.
Zawsze to badanie dla nas realizuje jakiś partner zewnętrzny,
znaczy po prostu agencja badawcza, która się w tym specjalizuje.
Tak, no to jest taki kwestionariusz, powiedzmy standardowo,
jak się myśli o ankiecie, to jest mniej więcej coś takiego.
To jest taka ankieta, nie bardzo długa, bo wiadomo,
nie można ludzi męczyć, co bardzo.
I to przykładowo, jakie pytania znajdują się w tej ankiecie?
Zadajemy pytania o, no to jest badanie,
które dotyczy praktyk kulturalnych.
Mamy taki pewien zestaw bazowych pytań,
które zadajemy zawsze, to znaczy właśnie w tych pomiarach,
które staramy się prowadzić co roku.
I do tego dodajemy jakiś moduł, który nas akurat interesuje bardziej.
I w tym bazowym zestawie to są pytania dotyczące aktywności kulturalnych,
po pierwsze takich związanych z instytucjami kultury.
To znaczy, gdzie ludzie bywają, na co chodzą,
na jakiego rodzaju wydarzenia.
Pytamy też o aktywności, które nie są związane z instytucjami.
To znaczy o czytanie książek, oglądanie telewizji,
granie w gry, słuchanie muzyki,
oglądanie programów, czytanie artykułów,
różnych rzeczy dotyczących kultury i okołokulturalnych.
Trochę pytamy czasem też o stosunek do kultury w ogóle.
Na przykład o taki normatywny stosunek do kultury.
Czy w ogóle uważamy, że to jest ważne?
Czy to jest ważne, czy może nawet,
czy to jest jakoś specjalnie wartościowa aktywność?
No to twarde dane i twarde wnioski.
Zaczynamy w takim razie.
Pierwsze pytanie ogólne.
Jak to wygląda w stosunku do lat poprzednich?
Zanotowaliście jakiś spadek uczestnictwa w kulturze,
czy może coraz chętniej w niej uczestniczymy?
Rzeczywiście, jeżeli chodzi o to uczestnictwo takie instytucjonalne,
to widzimy spadki.
I to jest dosyć, one są dosyć znaczące,
dlatego, że one następują we wszystkich aktywnościach
tych instytucjonalnych, o które pytamy.
To, co może warto też powiedzieć,
to jest to, że to są takie wskaźniki,
które są bardzo stabilne.
Bo one dotyczą, to jest też zrozumiałe,
one dotyczą takich stylów życia właściwie.
Znaczy one dotyczą tego, jakie ludzie mają nawyki,
co robią, co robią w wolnym czasie.
No to się nie zmienia szybko, tak naprawdę.
Więc raczej się spodziewamy tego,
że one będą bardzo stabilne.
W badaniu tegorocznym rzeczywiście zanotowaliśmy
spadki we wszystkich praktykach.
One zwykle nie są bardzo duże.
Ale na przykład w przypadku kina,
no to jest 10 punktów procentowych.
I to jest, znaczy ludzi, którzy deklarują,
że ani razu nie byli w kinie w tym roku.
To jest bardzo dużo.
Znaczy jeżeli to się przeliczy na liczbę osób,
no to jest prawie 4 miliony osób,
które wcześniej były w kinie,
a teraz nie były.
No i pytanie dlaczego?
To jest naprawdę duża zmiana.
O to też pytacie, o te motywacje, prawda?
Pytamy o motywację.
Znaczy pytamy o to,
dlaczego ludzie chodzą,
no właśnie,
dlaczego uczestniczą w wydarzeniach kulturalnych.
Oczywiście uczestniczą głównie dla rozrywki.
To jest zrozumiałe.
No kultura to jest przecież w dużej mierze rozrywka, tak?
No to jest coś, co robimy w wolnym czasie.
To jest coś, jakiś sposób na miłe spędzenie czasu po prostu.
Ale też często po to, żeby ludzie mówią o tym,
że chcą poszerzyć horyzonty,
chcą zobaczyć coś nowego,
trochę się odrywać od życia też często swojego.
Ten zresztą motyw był szczególnie widoczny
w tej erze takiej po-covidowej.
Także ludzie mówili,
że chcą się odrywać od codzienności
i gdzieś wyjść.
I w ogóle też wrócić, prawda,
do sal kinowych
albo w ogóle w przestrzeń kultury.
Tak, tak, tak.
To, co mnie zaskoczyło bardzo pozytywnie,
to to, że osoby posiadające dzieci
do dziewiętnastego roku życia
chętniej i częściej uczestniczą w kulturze.
Tak, to jest wątek dla mnie też
zresztą bardzo ciekawe w tym badaniu.
Myśmy wcześniej tego nie sprawdzali, czy tak jest.
I w tym roku sprawdziliśmy,
że rzeczywiście tak jest,
że opiekunowie dzieci,
znaczy ludzie, którzy mają w swoim domu dzieci
na utrzymaniu,
częściej deklarują,
że uczestniczą w tych wydarzeniach kulturalnych.
To się zresztą bardzo dobrze wiąże
z takim zjawiskiem,
które my obserwujemy w różnych naszych badaniach.
To znaczy, że dzieci są bardzo istotną grupą
dla instytucji kultury.
Dla dzieci jest,
oferta dla dzieci jest często
w wielu instytucjach bardzo duża.
I to jest też taka grupa,
która stosunkowo łatwo jest przyciągnąć do siebie.
I w związku z tym
łatwo jest też przyciągnąć ich rodziców często.
Chociaż też podkreślam,
że to nie chodzi tylko o małe dzieci.
To chodzi w ogóle,
to są też lice nastolatków na przykład.
I oczywiście jest pytanie takie,
jak tych ludzi później zatrzymać.
To znaczy,
dlaczego można zobaczyć,
że kiedy oni przestają mieć te dzieci,
to już trochę to uczestnictwo spada.
Może to jest tak,
że te dzieci czy ta młodzież
też motywuje rodziców do tego,
żeby wyjść,
żeby być na bieżąco,
żeby stać się odbiorcami kultury.
Tak, oczywiście.
No to też,
ma pani rację,
no to nie,
to te dzieci też tutaj
mają podmiotowość.
I one też pewnie
chcą to robić.
To jest też dla mnie ciekawe,
dlatego,
że to pokazuje,
że ta kultura jest czymś,
co uważamy,
że jest ważne,
że to jest jakaś ważna sfera życia,
to jest coś,
w czym chcemy,
żeby nasze dzieci uczestniczyły.
Uważamy,
że warto im to pokazywać,
co też pokazuje,
że to cenimy po prostu.
W takim razie,
jeżeli chodzi o wizyty
w instytucjach kultury,
to które miejsca
znalazły się na szczycie?
Czy odwiedzamy najchętniej
kina, teatry,
opery,
a może biblioteki?
To jest dosyć stałe akurat
we wszystkich naszych badaniach.
Znaczy najczęściej
chodzimy do kina.
To ponad połowa osób
deklaruje,
że była w kinie
w ostatnim roku.
Z tego jedna trzecia
chodzi regularnie,
czyli my to definiujemy
jako chodzenie
co najmniej raz na kwartał.
Natomiast na drugim miejscu
pod względem
takiej częstego
czy regularnego chodzenia
są biblioteki.
To jest ciekawe.
Czy to jest taki wniosek,
który powtarza się?
Tak było w poprzednich latach?
Czy może biblioteki
gdzieś się wysuwają
na czoło powoli?
Biblioteki zwykle
są dość popularne.
Natomiast biblioteki
są o tyle ciekawe,
chociaż to też jest cecha
byśmy raczej zrozumiały.
Znaczy, że w biblioteki
chodzimy albo często,
albo wcale.
No to prawda.
To znaczy zwykle
w tych instytucjach
jest tak, że
ludzie chodzą do nich,
no jest pewna grupa,
która chodzi często,
jest później większa grupa,
która chodzi rzadziej
i w końcu
dosyć duża grupa,
która nie chodzi wcale.
Natomiast w przypadku
bibliotek tak nie jest.
No po prostu
zwykle chodzimy tam
raz w miesiącu.
Po prostu musimy
oddać książki
albo czytanie książek,
czy zwykle
aż tak długo nie trwa.
No dobrze,
a na trzecim miejscu
które instytucje
się uplasowały?
Dosyć często
nasi badani też
deklarowali,
że bywali
w obiektach historycznych.
Znaczy po prostu
zwiedzali różne miejsca,
ale też, że bywali
w domach kultury,
co dla nas jest
ciekawe,
że bywali też
na festynach,
różnych takich
imprezach publicznych.
Dla nas
rzeczywiście
te biblioteki
i domy kultury
też są ciekawe.
No właśnie,
bo domy kultury
stały się,
zresztą wydaje mi się,
że zawsze były.
Ja ze swojego dzieciństwa
pamiętam,
że tam się w zasadzie
wszystko zaczęło.
W domu kultury
się zaczął balet,
w domu kultury
się zaczęła
historia sztuki,
więc to jest taki zaczyn,
prawda?
I mam wrażenie,
że to idzie do przodu,
że te domy kultury
są takimi małymi centrami
naszych światów.
Czy to rzeczywiście
tak wygląda
z tych badań,
z tych obserwacji?
Tak,
znaczy my widzimy,
że to są miejsca,
w których się bywa
stosunkowo często.
To znaczy,
niemal połowa badanych
mówi,
że tam była
w ostatnim roku.
I no właśnie,
mam wrażenie,
że te domy kultury
i biblioteki
są takimi instytucjami,
które czasem nam umykają,
kiedy myślimy o kulturze.
To znaczy,
często,
kiedy myślimy o kulturze,
to przychodzą nam na myśl
te takie instytucje
kultury elitarnej,
właśnie opery,
teatry,
kina też do pewnego stopniu.
Ale dla wielu osób
przecież te domy kultury
i biblioteki
to są te miejsca,
gdzie oni najczęściej
mają kontakt
z taką kulturą instytucjonalną właśnie.
I one odgrywają
w tym sensie
bardzo istotną rolę.
Na szarym końcu
opera i filharmonia.
Tak.
Zawsze tak jest.
Te opery i filharmonia,
w ogóle muzyka poważna
czy muzyka klasyczna,
ale też teatry,
galerie sztuki
to jest ten,
no taki obiekt
takiej klasycznej kultury,
no można powiedzieć
kultury elitarnej
w cudzysłowie pewnym,
który,
no z natury
przyciąga
nie aż tak wiele osób.
To znaczy,
jest to taki,
jest to taki obiekt,
który,
no jednak jest obiegiem
w pewnym sensie
wymagającym
większych kompetencji,
ale też po prostu
większego zaangażowania,
większego,
zaangażowania się w to,
żeby nabyć pewne kompetencje,
no to jest też zrozumiałe.
I zawsze i wszędzie
tak jest,
że te instytucje
nie są
instytucjami masowymi.
Też trudno się
temu dziwić właściwie.
Czy pytaliście o to,
dlaczego te osoby,
które nie chodzą
do opery,
do filharmonii,
dlaczego tak jest?
W tym roku
o to nie pytaliśmy.
Pytaliśmy o to
w ubiegłym roku,
w tym,
w raporcie dotyczącym
roku 23,
pytaliśmy,
natomiast zawsze
to jest kłopot,
żeby zapytać ludzi
o to,
dlaczego czegoś nie robią.
Bo się wstydzą przyznać
czasem pewnie,
prawda?
Trochę się,
być może wstydzą się
przyznać.
Ja też myślę,
że to nie zawsze jest tak,
że trzeba mieć jakiś powód,
żeby czegoś nie robić.
Raczej trzeba mieć powód,
żeby coś zrobić,
a często jest tak,
że pewne działania
po prostu nie są
w naszym horyzoncie,
nie są czymś,
po prostu nie są czymś,
co robimy,
do czego mamy przyzwyczajenie
i to nie wymaga
zawsze jakiegoś
specjalnego tłumaczenia.
Natomiast,
no to,
co jest istotne,
no to na przykład
to, co widać,
no to jest też takie
po prostu zróżnicowanie
terytorialne.
To znaczy,
filharmonie zwykle są,
znaczy zawsze są
w stolicach województw,
a raczej nie ma ich
nigdzie indziej
i po prostu
dla wielu osób
to jest bardzo kłopotliwe,
żeby się tam wybrać.
Z praktycznych względów
po prostu.
Badaliście też
to uczestnictwo w kulturze
ze względu na płeć,
wiek, wykształcenie,
wielkość miejscowości,
zamieszkania
i posiadanie dzieci.
O posiadaniu dzieci
już mówiliśmy.
A ze względu na płeć,
czy jesteś w stanie
sobie przypomnieć,
jakie są wyniki
tego badania,
kobiety, mężczyźni,
gdzie częściej się pojawiają?
Rzeczywiście jest tak,
że ze względu na
wszystkie właściwie
te cechy,
my widzimy pewne
zróżnicowania.
To też nie jest tak,
że one są bardzo gwałtowne.
To nie jest tak,
że gdzieś są tylko kobiety,
gdzieś są tylko mężczyźni.
Rzeczywiście są pewne aktywności,
które kobiety
częściej podejmują.
Na przykład częściej
bywają właśnie
w bibliotece,
częściej bywają w teatrach.
Z kolei mężczyźni
częściej dokonali,
że zwiedzają
jakieś obiekty historyczne
albo że bywają
na festynach,
takich imprezach
masowych.
No widzimy też
oczywiście zróżnicowanie
ze względu na wielkość
miejscowości zamieszkania.
O tym też trochę,
to się też wiąże
z tym, o czym trochę
mówiłem przed chwilą,
że po prostu
w mniejszych miejscowościach
ta oferta jest
uboższa często.
Z kolei
no też wykształcenie
jest taką cechą,
która się dosyć
tradycyjnie wiąże
z uczestnictwem w kulturze.
Znaczy zawsze widzimy
we wszystkich badaniach
prowadzonych
od dziesiątek lat
widać, że ludzie
po prostu
o wyższym poziomie
wykształcenia
częściej uczestniczą
w kulturze.
To się nigdy
nie zmienia właściwie.
A jakie znaczenie
dla uczestnictwa
w kulturze
mają media,
ma internet
i środki
masowego przekazu?
No na pewno
mają gigantyczne znaczenie.
To jest też tak,
że za pośrednictwem
tych mediów
bardzo często
się w kulturze
uczestniczy.
My do tej pory
rozmawialiśmy
o tej kulturze
instytucjonalnej.
Pytaliśmy też o takie
nieinstytucjonalne aktywności,
z których wiele się dzieje
za pośrednictwem mediów.
To zresztą
widać też
w innych badaniach,
chociażby w badaniach,
które były prowadzone
przed ostatnim
współkongresem kultury,
z których bardzo wyraźnie
widać,
że bardzo duża część
naszego obcywania
z kulturą
odbywa się
przede wszystkim
odbywa się
w sposób zapośredniczony.
Znaczy zapośredniczony
głównie przez urządzenia
elektroniczne właśnie.
No tak samo,
kiedy my pytamy
o tę aktywność
takie indywidualne,
znaczy podejmowane
w sferze prywatnej,
niekoniecznie samym,
ale właśnie w sferze prywatnej,
no to też widzimy,
że to jest słuchanie muzyki,
no co przecież
odbywa się za pomocą,
tak no to jest,
chodzi o słuchanie nagrań,
a raczej nie muzyki,
na żywo zawsze.
To jest oglądanie telewizji,
oglądanie filmów,
streamingu,
no to są takie aktywności
zapośredniczone
i one,
no to nawet widać
po tym trochę,
jak my to kategorizujemy,
tak, znaczy kiedy mówimy
o aktywnościach
instytucjonalnych,
no to regularne uczestnictwo
to rozumiemy jako
co najmniej raz na kwartał,
tak, a kiedy mówimy
o tych indywidualnych
aktywnościach,
no to już pokazujemy,
w których ludzie
uczestniczą
co najmniej raz na tydzień.
I jakie są wnioski?
Raz na tydzień
czytają książki?
Najczęściej mówię,
że słuchają muzyki
dla przyjemności.
To jest,
no właściwie wszyscy
słuchamy muzyki
dla przyjemności.
Na tym się też skupiliśmy
w ubiegłym roku,
że robiliśmy takie badanie
bardziej pogłębione
tych praktyk słuchania właśnie,
no z którego wyraźnie widać,
że to nie zawsze
jest takie słuchanie
bardzo aktywne,
to raczej jest coś takiego,
że gdzieś ta muzyka jest
w naszym życiu
i po prostu towarzyszy nam
w bardzo różnych sytuacjach.
Dosyć często też oglądamy
telewizję wciąż,
chociaż to spada.
Wciąż to zaskakujące.
Chociaż te odsetki
spadają rzeczywiście.
Dosyć często czytamy książki
i oglądamy filmy
czy seriale w streamingu.
Zresztą ten streaming
ma dosyć ciekawą dynamikę,
która nam wyszła w tym badaniu
w porównaniu do poprzednich lat.
Na czym polega
ta różnica?
Widoczne jest to,
że wyraźnie wzrasta
odsetek osób,
które często korzystają
z tej formy rozrywki
czy obcewania z kulturą,
jak to nazwiemy.
I to wzrasta naprawdę szybko.
To znaczy w tej chwili
to jest już prawie 40%
naszych badanych,
którzy mówią,
że oni co najmniej raz w tygodniu
coś w tym streamingu oglądają.
Natomiast co jest ciekawe,
to jest to,
że nie maleje już grupa,
która nie robi tego nigdy.
To znaczy ci,
którzy oglądają,
oglądają teraz więcej,
ale z kolei ci,
którzy nie oglądają,
to nie zaczynają oglądać.
Czyli nie przekonali się ci,
którzy byli nieprzekonani.
Tak.
To jest oczywiście
związane głównie z wiekiem.
To znaczy to przede wszystkim
ludzie stale się po prostu
z tej formy nie korzystają.
Natomiast to też pokazuje
pewną też,
co ja powiem,
faldą granicę zmian.
To znaczy przemian form
na przykład korzystania z kultury.
Bo my mówimy o tym,
że to się cały czas zmienia,
że właśnie te formy elektroniczne
coraz bardziej
wchodzą do naszego życia.
I oczywiście to jest prawda.
Ale to nie jest taki proces,
który jest nieograniczony.
Bo jednak zawsze,
tak jak mówiłem też na początku,
te praktyki są dosyć trwałe.
Tak.
To, co mnie tutaj zaskakuje,
bo mam przed sobą
ten wykres
indywidualne aktywności kulturalne.
I na ostatnim miejscu,
co najmniej raz w tygodniu,
to jest tylko 13%,
grali w gry wideo
i na komputerze lub konsoli.
Tak, oczywiście.
To są głównie ludzie młodzi,
którzy grają.
To znaczy młodzi.
To też pytanie,
jak rozumiemy młodość.
To są ludzie pewnie,
no nie tylko 15-letni,
tak, tylko też na przykład
35-letni,
którzy już są z tego pokolenia,
które gra w gry,
bo też oczywiście
jest to kwestia w dużej mierze
pokoleniowa.
Natomiast no rzeczywiście
nie jest to jeszcze
tak przyjęta forma
korzystania z kultury,
jak te bardziej tradycyjne.
No też my pytamy tutaj
o bardzo różne aktywności
i duża część z nich właśnie,
jak słuchanie muzyki
i czytanie książek,
no to są takie aktywności,
które są bardzo zakorzenione.
No oczywiście granie w gry
też już jest zakorzenione
w naszej kulturze.
A słuchanie audiobooków,
bo to jest ciekawe,
jak się tutaj plasuje,
na której pozycji mniej więcej.
To też nie jest aż tak popularne.
Jest raczej wśród tych
mniej popularnych aktywności.
To 11% badanych mówił,
że oni to robią
w co najmniej raz w tygodniu,
bo to jest tak naprawdę
taka miara,
którą ja najbardziej lubię
się posługiwać z tego pytania,
dlatego że to pokazuje to,
co jest taką praktyką
rzeczywiście codzienną,
co jest taką częścią
naszego życia realnie.
Oczywiście są osoby,
które posłuchają audiobooka
raz w ciągu roku,
ale to jest wtedy
coś takiego incydentalnego,
coś prawdopodobnie,
taka sytuacja,
że oni posłuchali,
spróbowali,
bo coś ich zaciekawiło,
ale to nie jest część
ich praktyki na co dzień.
To nie jest tak,
że zawsze jak sprzątają
albo jadą samochodem,
to włączają audiobooka.
Ciekawy jest także
raport dotyczący
rozmów o kulturze.
Pytaliście o to,
czy kultura jest tematem,
jest przedmiotem rozmów
i dyskusji
i co z tego wynika?
Ewidentnie jest.
To znaczy,
i to jest też dla nas
ciekawy wniosek,
to znaczy,
to jest też wniosek
dotyczący tego,
też istotnej cechy
aktywności kulturalnej,
że to nie jest rzecz,
którą my robimy sobie
jakoś w izolacji,
i czy to nie jest rzecz,
którą my sobie robimy
po prostu w domu
i to zostaje z nami,
jest dla nas jakoś wartościowe,
ale zostaje w tej sferze prywatnej.
To jest coś,
o czym my chętnie rozmawiamy,
bo ponad 50 osób deklaruje,
że procent osób deklaruje,
że oni rozmawiają,
co najmniej raz w miesiącu
rozmawiają z kimś o filmach,
które widzieli o serialach.
Czyli trzeba je zobaczyć,
trzeba wyjść,
trzeba uczestniczyć,
żeby mieć temat do rozmowy.
Tak, no i widać,
że nie jest to ciekawy temat do rozmowy.
To bez wątpienia.
I to jest też, myślę,
istotna rola kultury.
To znaczy,
to jest istotna rola kultury,
taka, że ona daje nam pewną,
taki wspólny grunt,
na którym możemy się spotkać,
o którym możemy rozmawiać.
Na ten temat też ludzie
mogą wymieniać się opiniami o tym.
To jest też jakieś płaszczyzna
po prostu nawiązywania kontaktów.
Nawet, bo oczywiście jest też
kwestią nawiązywania kontaktów
w takiej sferze wydarzeń.
To znaczy, w takim sensie,
że możemy razem gdzieś pójść po prostu.
Co jest istotne oczywiście.
I to widzieliśmy na przykład
w badaniach,
które robiliśmy w pandemii,
kiedy ludzie mówili,
że tego im bardzo brakuje.
Im brakuje takiego wyjścia,
spotkania ludzi.
Takiego wspólnego przeżywania
też danej sytuacji.
Tak, ale jest też właśnie istotne
jako ten temat rozmów,
jako coś, o czym możemy sobie pogadać.
No dobrze, porozmawiamy o kulturze,
ale możemy też pójść
i aktywnie w niej uczestniczyć
z takiej strony
rzeczywiście bardzo praktycznej.
W waszych badaniach
jest też taki punkt,
aktywności artystyczne.
No i pytaliście o to zaangażowanie
badanych w sztukę
już z takiej praktycznej perspektywy.
Która z dyscyplin, z dziedzin
cieszy się największą popularnością?
Tak, rzeczywiście w tym roku
też trochę rozszerzyliśmy to pytanie
o aktywny udział w kulturze.
I ludzie najczęściej deklarowali,
że tańczyli.
To znaczy, że uczyli się tańca
albo, że występowali.
Nieco rzadziej, że muzykowali.
To znaczy, albo grali na instrumentach,
albo śpiewali.
I oczywiście to są
dużo niższe odsetki
niż po prostu uczestnictwa,
niż jakby takiego biernego uczestnictwa,
czy po prostu oglądania czegoś,
słuchania czegoś.
No bo trzy czwarte,
co najmniej trzy czwarte
zawsze deklaruje,
że tego nie robiło.
No ale z drugiej strony
tak trochę też czasem
ciężko to odnieść.
Co to znaczy?
Co to znaczy dużo?
Co to znaczy mało?
No można powiedzieć,
że to, że
no jedna czwarta Polaków
deklaruje,
że podejmowała właśnie
albo aktywność taneczną,
albo muzyczną.
No to jest całkiem sporo.
Badani zdecydowanie częściej
zgadzali się ze stwierdzeniem,
że zainteresowanie kulturą i sztuką
świadczy o człowieku.
Aż 71% badanych
miało taką opinię.
No z tego wynika,
że tak naprawdę
te 71% powinno w kulturze
dość aktywnie uczestniczyć.
Twoje ogólne wnioski
z tych badań,
które przeprowadzaliście z Aleksandrą
są takie optymistyczne
mimo tego spadku?
Czy raczej mamy się czym niepokoić?
Nie wiem, czy można tutaj mówić
o wnioskach optymistycznych
i pesymistycznych.
To na pewno nie jest tak,
że to oznacza,
że my przestajemy się
kulturą interesować.
Bo na przykład
trzeba to widzieć
w kontekście zawsze.
To znaczy na przykład
okej, spadło
powiedzmy uczestnictwo,
chodzenie do kina
spadło 10 punktów,
ale jednocześnie
podobną liczbę punktów
wzrosło oglądanie w streamingu.
No tak.
Więc to często jest tak,
że my po prostu wymieniamy
jedną aktywność
na jedną aktywność.
Wciąż coś robimy,
bo też po prostu
wciąż trzeba jakoś czas
zagospodarować.
Wciąż też się nie zmienia.
Więc na pewno
nie wyciągam z tego
jakichś alarmistycznych wniosków,
że Polacy przestają się
interesować kulturą.
No to zupełnie tak nie jest.
Na pewno.
Natomiast no,
to co jest,
na pewno zmienia się też nasze,
po pierwsze zmieniają się
nasze sposoby uczestnictwa.
Pewnie wzrastają te rola
tego uczestnictwa
zapośredniczonego,
za pomocą urządzeń,
ale też zmienia się
nasz stosunek do kultury.
To znaczy właśnie,
powiedziałaś o tym,
że zainteresowanie kulturą
już tylko świadczy
o człowieku.
Tak.
Ale no to,
co trzeba powiedzieć,
to to, że
to przekonanie
w pewnym sensie maleje.
To znaczy,
ono jest coraz mniejsze
w kolejnych grupach wiekowych.
Im ludzie są młodsi,
tym mniej traktują kulturę
w taki sposób wartościujący
też po prostu.
My też zresztą
staramy się tego nie robić.
To znaczy,
my tutaj w tym badaniu
i w ogóle w naszych badaniach
nie dzielimy kultury
na jakąś kulturę
bardziej wartościową
i mniej wartościową.
To jest tak,
że po prostu
tak jak na przykład
pytamy o to,
ile osób było w kinie,
a nie pytamy o to,
na jakim były filmie.
Bo po prostu uznajemy,
że to już jest ich wybór,
czym konkretnie się interesują.
Czy coś jeszcze chciałbyś
już tak poza nagraniem,
którąś z punktów
chciałbyś jeszcze
jakoś omówić?
Że są grupy osób,
które w różny sposób
z kultury uczestniczą,
znaczy uczestniczą
w różnych wydarzeniach
i z różnych powodów.
I to też jest coś takiego,
co warto mieć w głowie
kiedyś się w ogóle
o aktywności kulturalnej myśli
jako o pewnej całości,
jako o pewnym całościowym zjawisku.
Czy te badania są dostępne?
Każdy może do nich sięgnąć?
Tak, oczywiście.
Raport jest dostępny
na naszej stronie nck.pl
w zakładce badania.
Ten raport jest zresztą
też inne badania,
inne raporty zwalne,
które prowadzimy.
One wszystkie są dostępne,
można się sobie przeczytać.
Antoni Głowacki opowiadał
o badaniu uczestnictwa
w kulturze Polaków
w 2024 roku.
Bardzo ci dziękuję.
Dziękuję bardzo.
Katarzyna Sanocka,
dziękujemy.
Do usłyszenia.
Audycje kulturalne
w dobrym tonie.
Audycje Kulturalne są projektem realizowanym przez Narodowe Centrum Kultury.

Pozostałe audycje w tej kategorii

Dziecko i sztuka – badanie praktyk i rekomendacje dla kadr kultury

Dziecko i sztuka – badanie praktyk i rekomendacje dla kadr kultury

Raport powstał w wyniku rozmów z rodzicami, ekspertami oraz przedstawicielami sektora kultury. Pozwoliły one stworzyć wielowymiarowy obraz pokazujący, jakich aktywności dla swoich dzieci szukają rodzice, jakie są ich oczekiwania i potrzeby, a także co hamuje ich przed uczestnictwem. O raporcie „Dziecko i sztuka” opowiada Agnieszka Karp-Szymańska. Raport przybliża sposoby uczestnictwa… Czytaj dalej o Dziecko i sztuka – badanie praktyk i rekomendacje dla kadr kultury

Pop-up: unikatowość, dialog, kontekst

Pop-up: unikatowość, dialog, kontekst

Już nie białe ściany galerii, a przestrzenie usługowe, niszczejące, postindustrialne – coraz częściej to w nich prezentowane są wystawy sztuki. Dlaczego biją rekordy popularności i czego szukają na nich widzowie, którzy czekają na bilety w długich kolejkach? Pop-up to rozwiązanie stosowane w marketingu i reklamie, które doskonale przyjęło się w… Czytaj dalej o Pop-up: unikatowość, dialog, kontekst

„Muzyka była sposobem reagowania na świat” – PRL w muzycznym zwierciadle

„Muzyka była sposobem reagowania na świat” – PRL w muzycznym zwierciadle

Najnowsza wystawa w Muzeum Historii Polski przybliża muzykę rozrywkową lat 1944-1989, skupiając się nie tylko na najważniejszych wydarzeniach ze świata sztuki. Twórcy pokazują też, jakie funkcje muzyka pełniła w życiu Polaków i w jaki sposób próbowały ją wykorzystywać ówczesne władze. Ekspozycja „Za czym kolejka ta stoi? PRL w muzycznym zwierciadle”… Czytaj dalej o „Muzyka była sposobem reagowania na świat” – PRL w muzycznym zwierciadle

„Bach w piach”: muzyka wychodzi z sal koncertowych

„Bach w piach”: muzyka wychodzi z sal koncertowych

Muzycy zamiast na scenie filharmonii pojawiają się na placach zabaw, skwerach, przy piaskownicach. W ten sposób spotykają się z nowymi odbiorcami muzyki klasycznej „u nich”, w najbardziej naturalnym dla słuchaczy kontekście. I pokazują, że ten rodzaj sztuki nie musi onieśmielać. Ogólnopolski projekt „Bach w piach” – cykl muzyczno-edukacyjnych flashmobów w przestrzeniach… Czytaj dalej o „Bach w piach”: muzyka wychodzi z sal koncertowych

„Być tu i teraz” – 75 lat NCK

„Być tu i teraz” – 75 lat NCK

Święto Narodowego Centrum Kultury to nie tylko okazja, by lepiej poznać program instytucji i obszary, w których działa, ale także ludzi, którzy ją tworzą. Ich wspomnienia niedługo zostaną wydane w formie jubileuszowej publikacji. Przez 75 lat istnienia instytucji zmieniały się jej nazwy i lokalizacje; stałe pozostało jednak… Czytaj dalej o „Być tu i teraz” – 75 lat NCK

Niewyobrażalne. Pustka po wielkich synagogach

Niewyobrażalne. Pustka po wielkich synagogach

„Niewyobrażalne. Pustka po wielkich synagogach” Były przede wszystkim miejscami religijnego kultu, ale także: architektonicznymi perłami,  punktami orientacyjnymi i kluczowymi miejscami na mapie miast. Dziś po wielkich synagogach z kilkunastu polskich miast, nie pozostał nawet ślad. Owej pustce przygląda się Żydowskie Muzeum Galicja w Krakowie, które na wystawie czasowej, przypomina ich… Czytaj dalej o Niewyobrażalne. Pustka po wielkich synagogach