Agim Dżeljilji / „Kultura na 5”: Pięć najważniejszych płyt polskiej muzyki eksperymentalnej

„Kultura na 5” to nowy video-blog Audycji Kulturalnych Narodowego Centrum Kultury. Będziemy w nim prezentować autorskie zestawienia pięciu najważniejszych wydarzeń lub wydawnictw różnych dziedzin kultury i sztuki.

Gościem pierwszego odcinka „Kultury na 5” jest Agim Dżeljilji – lider zespołów Nervy i Őszibarack, a także współtwórca duetu Blooma. Ostatnio jako A_Gim (w duecie z Brodką) zachwycił interpretacją przeboju Izabeli Trojanowskiej „Wszystko czego dziś chcę”, promującego serial „Rojst”. Dziś wystąpi w roli miłośnika i znawcy polskiej muzyki elektroakustycznej i eksperymentalnej.Narodowe Centrum Kultury przez ostatnie lata wydało (wraz z Requiem Records) trzy ważne płyty prezentujące polską muzykę eksperymentalną: „Monodram” Bogusława Schaeffera oraz „ERdada na taśmę” i „Miniatury” Eugeniusza Rudnika. To ostatnie wydawnictwo zostało zaprezentowane na wystawie „Through the Soundproof Curtain. The Polish Radio Experimental Studio” w ZKM – Zentrum für Kunst und Medien Karlsruhe. Wystawę współorganizuje Instytut Adama Mickiewicza, a jej kuratorami są Michał Mendyk (IAM) i Daniel Muzyczuk (Muzeum Sztuki w Łodzi).

W zestawieniu Agima Dżeljilji znalazły się następujące płyty:

Krzysztof Knittel „Lapis / Low Sounds” (Alma Art, 1987)

Utwory Knittla z tej płyty były dla mnie istotne jako zjawisko czysto kolorystyczne. Pierwsza kompozycja jest bardziej punktualistyczna, a druga ambientowa, dronowa. Nowatorstwo tych kompozycji wiązało się też mocno z tworzonym w latach 70. przez Briana Eno nurtem ambient.

Krzysztof Penderecki „Tren pamięci ofiar Hiroszimy” (Polskie Nagrania, 1962)

Tren wywarł na mnie ogromne wrażenie ze względu na jego niezwykłe brzmienie. Penderecki znany był ze stosowania nowatorskich technik muzycznych, takich jak uderzanie w denko od skrzypiec czy szarpanie strun. Maestro Penderecki był też współtwórcą sonoryzmu.

Zygmunt Krauze „Polichromia” (Bółt, 2015)

Krauze, będąc jeszcze uczniem liceum, natknął się na pośmiertną wystawę Strzemińskiego. Wywarła na nim tak ogromne wrażenie, że postanowił myśl twórcy unizmu przetransponować na muzykę. Jedną z takich kompozycji jest ‚Polichromia’. Krauze wpłynął znacząco na projekt Nervy, który współtworzę z Igorem Pudło (Skalpel).

Wlodzimierz Kotoński „Aela” (Polskie Nagrania, 1974)

Kompozycje z tej płyty – szczególnie utwór ‚Aela’ – popchnęły mnie jako młodego, zakochanego w muzyce człowieka, ku eksperymentom formalnym.

Paweł Mykietyn „Speechless Song” (Polskie Wydawnictwo Audiowizualne, 2008)

Na twórczość Mykietyna trafiłem jeszcze podczas pracy w zespole Öszibarack w 2008 roku. Na płycie znajduje się wybitna kompozycja „3 for 13”. Paweł Mykietyn wspaniale łączy intelekt, wrażliwość i wyszukane środki wyrazu artystycznego. Świetnie wykorzystuje też strategie postmodernistyczne.

„Kultura na 5” to nowy video-blog Audycji Kulturalnych Narodowego Centrum Kultury. Będziemy w nim prezentować autorskie zestawienia pięciu najważniejszych wydarzeń lub wydawnictw różnych dziedzin kultury i sztuki.

Audycje Kulturalne są projektem realizowanym przez Narodowe Centrum Kultury.

Inne odcinki z tej kategorii

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Marek Horodniczy

redaktor naczelny

Zapisz się do Newslettera