Dziś, 13. marca 2021 r., przypada 25. rocznica śmierci Krzysztofa Kieślowskiego. Reżyser był jednym z przedstawicieli Kina Moralnego Niepokoju. Razem z reportażystką Katarzyną Surmiak-Domańską, autorką książki „Kieślowski. Zbliżenie”, rozmawiamy o odbiorze filmów reżysera. Zastanawiamy się też czy współczesne kino ma podobną siłę przekazu.
Transkrypcja podcastu do pobrania pod tekstem poniżej.
Kino Moralnego Niepokoju to nurt w polskim kinie lat 70. XX wieku, który mocno zaznaczył się kilka lat przed wprowadzeniem stanu wojennego w 1981 roku. Reżyserzy – przyjmując uniwersalną perspektywę dylematów moralnych – w istocie pokazywali mechanizmy władzy i procesy sprzyjające jej nadużyciom. Filmy tego nurtu charakteryzuje krytyczna postawa wobec rzeczywistości, która często była zdominowana przez sytuację polityczną.
Krzysztof Kieślowski – obok Andrzeja Wajdy, Felikasa Falka, Krzysztofa Zanussiego i Agnieszki Holland – był najwybitniejszym reprezentantem Kina Moralnego Niepokoju. Jego filmy np. „Blizna”, „Spokój”, „Amator” uważa się za czołowe dzieła tego nurtu. W podcaście skupiamy się na filmie dokumentalnym pt. „Z punktu widzenia nocnego portiera”, który dziś prawdopodobnie nie mógłby powstać, a którego realizacji – jak twierdzi Katarzyna Surmiak-Domańska – Kieślowski żałował.
Wspomniany w podcaście numer „Kultury Współczesnej” znajdą Państwo na stronie internetowego sklepu NCK. A bilety do kina w rozsądnej cenie są do kupienia na portalu Kultury Dostępnej.
W materiale wykorzystaliśmy fragmenty filmów w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego „Siedem kobiet w różnym wieku”, „Bez końca” i „Z punktu widzenia nocnego portiera”.
Na zdjęciu głównym Krzysztof Kieślowski, fot. Marta Hryniak, z Archiwum Twórczości Krzysztofa Kieślowskiego oraz dzięki uprzejmości Fundacji In Situ, która co roku w Sokołowsku organizuje festiwal poświęcony reżyserowi „Hommage a Kieślowski”.
O Kinie Moralnego Niepokoju w 25. rocznicę śmierci Krzysztofa Kieślowskiego – transkrypcja podcastu
Jak opowiedzieć 75 lat instytucji w drodze? Jak uchwycić spektrum działań Narodowego Centrum Kultury, nie ulegając pokusie kronikarskiego zapisu? W 2026 roku, przez 12 miesięcy, przyglądamy się nie tylko rzeczywistości kulturalnej wokół nas, ale także nam samym, rewidując własną przeszłość, antycypując przyszłość i celebrując teraźniejszość. Z okazji… Czytaj dalej
Przez 75 lat artysta łączył w nich swoje codzienne doświadczenia z bogatym życiem duchowym. Uzupełniał je o prace malarskie i szkice, wklejane bilety i zdjęcia. Wątek dzienników jest podejmowany także w najnowszej publikacji poświęconej artyście pt. „Czapski – rówieśnik XX wieku”. Józef Czapski był malarzem kapistą, rysownikiem, eseistą i komentatorem… Czytaj dalej
Pisała sztuki teatralne, recenzje, felietony. Występowała publicznie, wspierała potrzebujących, zarządzała instytucjami związanymi z literaturą. Mimo to, biografia Ireny Gombrowicz przez lata pozostawała nieznana. Może się to zmienić za sprawą poświęconej jej książki – choć, jak przekonuje autorka, Irena Gombrowicz ceniła „życie w ukryciu”. Irena Gombrowicz przyszła na świat jako trzecie… Czytaj dalej
Dwadzieścia pięć lat od pierwszego wydania, na polskim rynku wydawniczym pojawiło się pierwsze tłumaczenie jednej z najważniejszych teorii amerykańskiego socjologa, Howarda S. Beckera. „Światy sztuki” są próbą spojrzenia na proces powstawania dzieła, będącego wypadkową pracy wielu zaangażowanych osób. Sztuka w ujęciu Beckera staje się efektem zbiorowej pracy, a nie jedynie indywidualnego… Czytaj dalej
Powieść Wojciecha Chmielewskiego pozwala na odkrycie stolicy sprzed 30 lat a także na rozważania dotyczące jej kształtu i rzeczywistości za… niemal 300 lat. Jedno pozostaje niezmienne – wielka miłość do miasta. Wojciech Chmielewski, znany przede wszystkim z krótkich form, zaprasza Czytelniczki i Czytelników do lektury powieści „Księżyc ma zapach Warszawy”. Czytaj dalej
Nie jest rankingiem ani przeglądem: to katalog tytułów, które w szczególny sposób współtworzyły polską kulturę, wyobraźnię i pamięć. Projekt Filmoteki Narodowej Instytutu Audiowizualny w pionierski sposób analizuje polską kinematografię, zapraszając do tego nie tylko ekspertów, ale także miłośników kina. Na liście znajdziemy „Akademię Pana Kleksa” czy „Wielką podróż Bolka i… Czytaj dalej