Przejdź do treściPrzejdź do stopki strony
Strona główna Żywe kultury Żywe kultury – o współpracy festiwali (FestForum)

Żywe kultury – o współpracy festiwali (FestForum)

Klaudia Obrębska 30 października 2026
Żywe kultury – o współpracy festiwali (FestForum)

Organizatorzy festiwali często mierzą się z podobnymi wyzwaniami, choć na co dzień działają osobno, a czasem nawet ze sobą konkurują. Tymczasem wspólne szukanie rozwiązań może przynieść więcej korzyści niż rywalizacja – zarówno dużym wydarzeniom z wieloletnią tradycją, jak i niewielkim, lokalnym inicjatywom. 

W piątym odcinku cyklu „Żywe Kultury”, nagranym podczas FestForum, Klaudia Obrębska rozmawia z Caroliną Pietyrą, dyrektorką Krakowskiego Biura Festiwalowego, Jarosławem Wasikiem, dyrektorem Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu, oraz Katarzyną Jakubowiak, zastępczynią dyrektora Centrum Nauki i Kultury Młyny Rothera. 

Choć festiwale różnią się programami i publicznością, ich organizatorzy często zadają sobie te same pytania: jak zapewnić stabilne finansowanie, zatrzymać doświadczonych pracowników czy przygotować się na coraz bardziej nieprzewidywalną pogodę? Wspólne spotkania pozwalają nie tylko wymieniać sprawdzone rozwiązania, ale też mówić jednym głosem o potrzebach całego środowiska. 

O tym dlaczego warto dzielić się doświadczeniem posłuchacie w kolejnym odcinku „Żywych Kultur” w „Audycjach Kulturalnych” Narodowego Centrum Kultury. 

Jeśli organizujesz festiwal:

  • Zapytaj organizatorów innych festiwali, jak poradzili sobie z problemem, z którym właśnie się mierzysz. 
  • Przed nawiązaniem zagranicznego partnerstwa określ, co konkretnie chcesz dzięki niemu osiągnąć. 
  • Szukaj możliwości wieloletniego finansowania festiwalu, żeby móc planować kolejne edycje z wyprzedzeniem. 
Transkrypcja odcinka Rozwiń transkrypcję
Audycje kulturalne w dobrym tonie.
Dzień dobry, nazywam się Klaudia Obrębska i miło mi powitać Was w podcaście Żywe Kultury, cyklu audycji kulturalnych Narodowego Centrum Kultury, w którym moi goście opowiadają jak robią kulturę.
Dzień dobry, to kolejny odcinek podcastu Żywe Kultury, cyklu w audycjach kulturalnych podcastu Narodowego Centrum Kultury.
Dziś specjalnie nagrywamy dla Was z niezwykłego wydarzenia Festforum, a ze mną jest Karolina Pietyra, dyrektorka Krakowskiego Biura Festiwalowego, Jarosław Wasik, dyrektor Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu oraz Katarzyna Jakubowiak, zastępczyni dyrektora Centrum Nauki i Kultury Młyny Rotera.
Dzień dobry.
Dzień dobry.
Jak wrażenia z Festforum?
Ja mam bardzo dobre wrażenia. Muszę Państwu powiedzieć, że wszystko się zaczęło od takiego pomysłu, który miałem na współkongres.
Pomyślałem, że warto byłoby się przyjrzeć sytuacji popandemicznej, sytuacji festiwali w Polsce.
Zgłosiłem taki panel, zaprosiłem do niego kilku fantastycznych ludzi, którzy zajmują się festiwalami,
między innymi profesora Waldemara Kuligowskiego, między innymi Ole Zając ze Slot Art Festival, Karolinę Pietyrę z Krakowskiego Biura Festiwalowego.
No i to nie wyszło.
To znaczy, tam było głosowanie, było bardzo dużo paneli zgłoszonych i dosłownie półtora miesiąca może później, już po współkongresie,
przyszedł mail od Karoliny, że szkoda tego pomysłu i zróbmy coś razem.
No i postanowiliśmy, że zrobimy Festforum.
Co tydzień się spotykaliśmy jako rada programowa i pierwsze Festforum udało nam się zrobić pół roku po tym pomyśle,
a potem już było drugie Festforum, a dziś założyliśmy stowarzyszenie.
To ja tyle na początek.
Dlaczego w ogóle sieciowanie w instytucjach kultury, dlaczego sieciowanie, jeśli chodzi o festiwale, jest nam potrzebne i jest ważne?
Myślę, że sieciowanie nie tylko w instytucjach kultury, bo to ważne jest dla nas tutaj podkreślenie tego,
że chcemy w ramach festiwali w Polsce sieciować się niezależnie od tego, w jakiej formie działamy.
Czy to jest stowarzyszenie, czy to jest fundacja, czy to czasami jest prywatna inicjatywa, czy też zinstytucjonalizowana.
Sieciowanie się w festiwali szczególnie dzisiaj ma dużą rolę i mamy nadzieję moc sprawczą w różnych kwestiach,
które dotyczą samorozwoju ludzi, którzy pracują przy festiwalach, samorozwoju środowisk, które są powiązane z festiwalami,
no ale też i uregulowaniu pewnych kwestii, które między nami omawiamy notorycznie odnośnie, nie wiem,
czy to jest sposobów finansowania festiwali na poziomie ministerialnym, czy nowych sposobów pozyskiwania innych środków z innych źródeł
i wierzymy w to, że jeżeli razem będziemy o tych wszystkich kwestiach debatować i rozmawiać, a później przekładać to na rzeczywistość,
to też festiwale będą w harmonijny, ale też i zdrowy sposób się rozwijać i odpowiadać na potrzeby społeczeństwa.
To w takim razie jakie są największe bolączki na dziś, jakie są największe bolączki właśnie takiego organizatora festiwalu,
z czym musi się mierzyć?
Oczywiście bardzo długo by wymieniać, ale taką podstawową bolączką, jaką zdiagnozywaliśmy i którą zobaczyliśmy,
to jest to, że nie widzimy i nie słyszymy się nawzajem i nie możemy mówić wspólnym głosem.
Dlatego powstało Festforum, żebyśmy mogli się w tej różnorodności zobaczyć i usłyszeć, trochę pozderzać, zobaczyć, co z tych zderzeń wynika,
no i co w związku z tym chcemy i możemy robić dalej, czyli nie tylko zmieniać świat poprzez festiwale,
które realizujemy zarówno jako instytucje, NGO-sy, środowiska twórcze i w Polsce i międzynarodowo,
ale także żebyśmy mogli sobie zobaczyć, no właśnie jak chcemy zmienić świat niepojedynczego festiwalu,
miejscowości, domu kultury, miasta czy regionu, ale jak możemy zmienić szerszą perspektywę,
jak możemy negocjować właśnie wspólnie i co tak naprawdę możemy powiedzieć.
No i w takiej wielości siła, więc taka była nasza pierwsza potrzeba.
Bolączek oczywiście jest bardzo, bardzo dużo, począwszy od finansowania, które jest najtrudniejsze,
tego, że przede wszystkim działamy przeważnie w cyklach rocznych, że są festiwale, które mają bogatą tradycję,
ponad 60 edycji na koncie, są te nowe inicjatywy, które się zradzają, są te modele liderstwa,
gdzie mamy kuratorów i kuratorki, dyrektorów programowych, którzy są ambitni i mają wizję
i mamy również zlot ludzi nieśmiałych, który także ma swoje zdanie i chce o tym zdaniu powiedzieć i chce być usłyszany.
Jeżeli mogę, chciałbym dodać, że ja dzięki Festforum, czyli dzięki pierwszej konferencji,
na której się spotkaliśmy, dowiedziałem się o takiej bolączce, o której nie miałem pojęcia,
jak zmiany klimatyczne wpływają na festiwale.
Otóż to jest zmora organizatorów zwłaszcza dużych plenerowych festiwali.
Zdajemy sobie z tego sprawę, że nagle przychodzi trąba powietrzna, których jeszcze kilka lat temu w ogóle nie było w Polsce
i teraz taki organizator co musi zrobić? Po pierwsze musi ewakuować widownię dla bezpieczeństwa,
po drugie musi zwrócić za bilety. Nie zawsze już ubezpieczyciele chcą ubezpieczać tego typu imprezy,
więc to są realne problemy i oczywiście to jest bardzo ekstremalny problem,
bo organizatorzy się zazwyczaj mierzą z drobniejszymi problemami,
ale o tym chcemy mówić i to chcemy uświadamiać i też chcemy, żeby stowarzyszenie Festforum,
które powołaliśmy, dawało taki wspólny głos, bo wiadomo, że w grupie siła.
Macie takie wrażenie, że jak ktoś robi coś bardzo fajnego, pojawia się jakiś nowy super festiwal,
to wy chcecie wiedzieć w jaki sposób, jak to się udało? Czy są takie momenty zazdrości,
że kurczę, nie wiem, nie spytam, trochę mi głupio, czy właśnie warto wychodzić do innych instytucji
i tak podpytywać, jak wy to zrobiliście, jak wam się to udało?
Myślę, że to jest jedna z motywacji też do powstania Festforum, to, że chcemy wymieniać się dobrymi praktykami
i obserwujemy się przez cały rok nawzajem i to w granicach kraju Polska,
ale też i w ogóle międzynarodowo. Myślę, że te wspólnoty festiwalowe mają to do siebie,
że są bardzo mobilne i jeżdżą nieustająco po to, żeby podglądać, co inni robią, jak robią,
wymieniać się doświadczeniami i wydaje mi się, że nie boimy się do końca zapytać się nawzajem.
Jedyne co na to, czasami brakuje nam przestrzeni i czasu do tego, żeby to zrobić.
Stąd te spotkania, które już za nami, te spotkania, które przed nami,
żeby była ta przestrzeń i czas do wymiany doświadczeń w taki jakościowy sposób,
nie tylko jako obserwator, ale rzeczywiście przy okazji różnych rozmów.
I to nie tylko i wyłącznie w formie konferencyjnej, taką, jaką mieliśmy dotychczas,
ale w założeniu działalności Stowarzyszenia Festforum jest również realizowanie wizyt studyjnych,
które są też właśnie po to, żeby móc dogłębnie poznać tajniki i specyfikę poszczególnych rozwiązań.
A co Wam się ostatnio najbardziej podobało na jakimś nieswoim festiwalu?
Ja muszę powiedzieć o takim festiwalu dosyć nowym, bo to jest pięć lat tradycji dopiero.
Ten festiwal się nazywa Vistula Sounds.
To jest festiwal organizowany przez prywatne dwie osoby, to nie jest ani instytucja kultury,
ani nawet stowarzyszenie, ani fundacja, po prostu mała agencja artystyczna.
Przyjeżdża młodzież z dwudziestu kilku krajów do Polski, przez cztery lata przyjeżdżali do Ciechocinka,
od tego roku przyjeżdżają do Bydgoszczy.
I co mi się najbardziej podobało?
Otóż od zeszłego roku ten festiwal nosi imię Ireny Santor.
Ireny Santor zgodziła się być patronką tego festiwalu, co więcej przyjeżdża na cały ten festiwal,
jest na nim, wręcza nagrody.
To jest naprawdę, to jest taka marka, to tak podbiło w ogóle rangę tego festiwalu,
więc muszę powiedzieć, że z wielką zazdrością patrzyłem na to,
że z takiej idei słusznej i wspaniałej, choć bardzo trudnej do zrealizowania,
bo trudno się w Polsce robić międzynarodowe festiwale.
I jeszcze takie nazwisko, tym wszystkim jak Ireny Santor, no to jest naprawdę sztos.
A jeśli chodzi o to, co za granicą, to czy są jakieś sposoby, żeby nawiązać współpracę
z zagranicznymi instytucjami przy organizacji swojego festiwalu?
Czy są jakieś organizacje takie jak Wasza, które zrzeszają organizatorów festiwali?
Jest Europejskie Stowarzyszenie European Festival Association,
które jest głównym takim naszym zrzeszającym nas,
ale też poszczególne kraje, my jeszcze też swoje sieci.
Francja na pewno, Belgia nie wiem, czy nadal ma, ale miała na pewno.
Ja tam wiem, że były jakieś wyzwania, więc za każdym razem trzeba szukać tych sieci,
ale myślę, że dzisiaj wbrew pozorom bardzo łatwo jest znaleźć partnerów międzynarodowych,
bo znowuż, no festiwale są międzynarodowe przeważnie,
nawet jeżeli popularyzują lokalną jakąś kulturę, tożsamość bardzo regionalną,
to zawsze jednak jest ten wymiar taki międzynarodowy,
czy on jest przez zapraszanie turystów, czy to jest właśnie przez zapraszanie gościnnych twórców,
którzy dodają kolorytu programowi, więc myślę, że festiwale są wyjątkowo takie różnorodne
i kolorowe w tym wymiarze i trzeba tylko i wyłącznie mieć dobrze sformułowaną potrzebę,
nie szukać partnerstw dla partnerstwa, tylko wiedzieć, co się chce osiągnąć
i zawsze się znajdzie, nawet pocztą pandoflową, dobry partner międzynarodowy,
więc można i wejść w sieci jak EFA i z wysokiego C zacząć,
ale też i można po prostu rozmawiać ze środowiskami, czy to muzycznymi, teatralnymi,
z kimś jest zafiliowanymi, więc i tam na pewno się znajdzie ktoś, kto poleci.
A ten drugi biegun, który nas interesuje najbardziej i który jest arcytrudny,
bo jest biegunem własnego podwórka, to jest to, jak budować sieci w oparciu o te kontakty,
które mamy, czyli jak w ramach własnego miasta się sieciować, jak jednocześnie mówić
o potrzebach, które są w trzecim sektorze, są w instytucjach kultury, są w pracownikach,
którzy często pracują i tutaj, i tutaj, i artystach, i artystkach, którzy w międzyczasie tworzą,
bo te sieci nie tylko mają szansę, tak jak Karolina powiedziała, rozrastać się międzynarodowo,
co jest bardzo cenne, bo tak mamy szybki know-how, uczymy się procedur,
które gdzieś indziej są możliwe, to jest bardzo inspirujące, natomiast najtrudniej jest
przeskoczyć te przeszkody, które mamy u siebie na podwórku,
i tak budować te partnerstwa, żeby faktycznie budować je trochę przeciwko zasadzie konkurencji
i mamy takie przykłady, kiedy na przykład w Polsce środowisko muzyczne też
wspólnie negocjowało warunki właśnie dofinansowania z ministerstwa
i wskazywało na potrzeby ekspertów również z zakresu muzyki współczesnej,
no więc staramy się też patrzeć blisko, nie tylko daleko
i Festforum oczywiście jest taką siecią ogólnopolską,
ale też spojrzeć lokalnie i tak lokalnie pracować, działać, tak tworzyć.
Ja też tutaj chciałam podbić głos Kasi na temat tego,
że najtrudniej to jest sieciować się do wewnątrz,
bo czy to jest mieście, czy w regionie widzimy, nawet w skali kraju widzimy
dużą konkurencyjność i trudno jest pracować jakby w takich okolicznościach
i dzisiaj myślę, że jednym z wyzwań, które stoi przed nami,
to jest pokazanie tego, że ta wspólnotowość wnosi większą wartość
niż konkurencyjność pomiędzy festiwalami i że możemy wspólnie na tym
zyskać znacznie więcej, szczególnie, że widać i o tym też rozmawiamy
i to jest z kolei w odpowiedzi na poprzednie pytanie o wyzwaniach,
że też zmniejsza się skala uczestników wielu festiwali,
że to nie jest już tak jak kiedyś, że można było jakby zawsze zorganizować cokolwiek,
zawsze było mnóstwo ludzi i to z różnych powodów,
czy to demograficznych, czy ekonomicznych, czy jeszcze innych,
więc myślę, że tutaj budowa tego poczucia wspólnoty,
które trochę zniweluje to poczucie konkurencyjności,
no to jest takie duże, duże wyzwanie dla nas.
A jeśli chodzi o to, jak budować dobre partnerstwo,
to co byście postawili na pierwszym miejscu?
Na pewno równowagę zaangażowania, bo w tej równowadze wydaje się
jest klucz do dobrego partnerstwa.
I do początku dobrej właśnie relacji.
I tylko i wyłącznie jeżeli będzie tak,
że obie strony będą nastawione na to,
żeby i dawać, i brać jednocześnie,
i mniej więcej porówno,
no to jest szansa na to, żeby rzeczywiście te partnerstwa były dobre.
W ramach Festforum tych poprzednich edycji
funkcjonowało też coś takiego i będzie funkcjonowało dalej,
jak oferuje, potrzebuje.
I to jest właśnie ubrane w słowa to też,
co powiedziała Karolina,
czyli to jest taka sytuacja, w której coś wiem,
a coś mogę opowiedzieć.
W wielu przypadkach też właśnie w przypadku sieci i festiwali
są osoby, które są z dużym doświadczeniem
i chcą się tym doświadczeniem dzielić,
ale są też często, no właśnie,
ktoś ma dużego sponsora i może opowiedzieć o tym,
jak się zdobywa sponsorów,
ale ktoś może mieć zupełnie inne warunki
i może nie mieć, jak zdobyć takiego sponsora,
bo ma na przykład inny profil działalności.
Więc w tej sieci faktycznie drzemie najwięcej siły
w takiej wymianie know-how,
no a już nasza wszystkich wspólna głowa w tym,
żeby faktycznie każdy coś z tego miał
i żeby ten wspólny głos sprawiał,
że coś się zmienia,
pojawiają się nowe możliwości i perspektywy.
Na pewno taką bardzo istotną,
trudną też do przezwyciężenia przeszkodą
czy jakimś wyzwaniem jest też to,
jak w ogóle myślimy o festiwalach,
bo dzisiaj też między innymi właśnie na Festforum w Warszawie
była o tym mowa,
że często festiwale były postrzegane
czy są nadal postrzegane jako na przykład
produkty marketingowe, które promują miasta
i owszem mają też taką funkcję.
Jest to potrzebna funkcja,
ona jest ekonomiczna, jest zasięgowa,
ale potrzebujemy też tej drugiej funkcji
i zapomniania o tym, co jest ludzkie,
co właśnie tworzy społeczności,
więc trochę tak między tymi dwoma biegunami operujemy,
no bo oczywiście potrzebny jest nasz kapitał polityczny,
kapitał ekonomiczny,
to wszystko jest bardzo istotne.
I istotniejsze jest to,
co się wytwarza między ludźmi na tych festiwalach.
Z Waszej perspektywy organizacja festiwalu
w skali od 1 do 10,
jakbyście mieli teraz zaczynać,
to gdzie by to było na skali trudności?
Biorąc pod uwagę dzisiejsze przepisy,
zdobywanie funduszy,
rozliczanie funduszy
i cały ten background,
który razem z tym idzie.
Czy jakbyście mieli zaczynać teraz jeszcze raz,
od początku, podjęlibyście się tego?
To pewnie zależy, o jakim przedsięwzięciu mówimy.
Można za 0 złotych w grupie znajomych,
całkiem nieźle festiwalowo,
mądrze obudzić ducha lokalnej społeczności
i zrobić coś dla siebie nawzajem.
Bez wątpienia.
I zawsze warto.
I takie inicjatywy są,
dzisiaj były i będą.
I to jest wielka moc właśnie ludzi,
która w nich drzemie,
żeby się spotykać i o czymś rozmawiać,
mówiąc krótko,
coś wspólnie świętować,
no bo o tym jest festiwal.
Natomiast z punktu widzenia
poważnych organizacji,
wielkich funduszy
i partnerów międzynarodowych,
pewnie powiemy krótko,
że zawsze warto,
ale jest to już bardziej skomplikowane.
Oczywiście można podać taki przykład,
że za 0 złotych,
ale raczej za dużo więcej.
I to jest chyba jednak główną bolączką
i takim wyzwaniem
dla organizatorów festiwali.
I mam nadzieję,
że nasze stowarzyszenie,
Festforum,
będzie mogło też
jakoś lobbować
w kwestii na przykład
wieloletnich dofinansowań festiwali,
bo po pierwsze,
my już naprawdę jesteśmy w Europie,
bo ja mam czasami wrażenie,
że nie wszyscy wierzą,
że Polska jest w Europie
i że to gdzie indziej to tak,
to gdzie indziej to się buduje program
na 2030 rok,
a u nas tak się myśli,
że no dobrze,
to zadzwonimy za 3 miesiące do artysty.
Nie, u nas już też
artyści mają zabukowane terminy
na 2028 albo 2009 rok,
a żeby móc bukować artystę
na 29 rok,
to trzeba mieć perspektywę
finansowania tego festiwalu,
więc festiwal jest w ogóle
najbardziej złożoną formą eventu,
bo gdy myślimy o takim festiwalu,
który ma konkurs,
jury, zgłoszenia,
no a także koncerty towarzyszące,
gwiazdy,
ja już mówię o takim pełnym,
pełnym festiwalu,
nie tylko jakby festiwalu,
który polega na tym,
że robimy 3 dni koncertowe,
to naprawdę,
to po pierwsze jest bardzo dużo pieniędzy,
a po drugie,
no trzeba mieć ten komfort,
żeby robiąc tę odsłonę,
mieć perspektywę już
na następną odsłonę,
więc mam nadzieję,
że nam się uda jakoś podlobbować,
żeby i konkursy
na dofinansowanie festiwali,
ale też może,
żeby sponsorzy,
czy tacy partnerzy
też pomyśleli,
że warto,
warto inwestować
w organizację festiwali,
dlatego,
że widzę,
że często
nowym festiwalom się lepiej wiedzie,
niż tym festiwalom
z dużą tradycją,
bo na przykład
pewien gatunek muzyki
już nie jest taki
seksi,
jak był kiedyś,
prawda,
a festiwal ma
na przykład 60-letnią tradycję
i szkoda by było,
żeby go nie kontynuować,
dlatego liczę na to,
że po prostu będziemy mieli
silniejszy głos wspólnie.
Jeszcze chciałem jedną rzecz
tylko dodać,
że stworzyliśmy festforum,
na którym mają szansę
się spotkać
organizatorzy warszawskiej jesieni
z organizatorami
rokowiska na bagnie,
prawda,
czyli jakby kompletnie
przeciwstawne,
tu wielki festiwal
z ogromną tradycją,
tu festiwal
mniejszy
z jeszcze nie aż tak dużą tradycją,
a jest fajna przestrzeń
do wspólnej dyskusji.
Absolutnie.
Jeszcze dodam do tego,
co mówiłeś wcześniej
o kwestiach finansowania,
żeby też nie było tego wyobrażenia,
że to finansowanie jest po to,
żeby, nie wiem,
opłacić tylko infrastrukturę
i tych artystów,
których trzeba bukować
na za trzy lata,
bo ponadto trzeba pamiętać,
że festiwal organizują ludzie,
którzy powinni mieć kompetencje,
którzy powinni mieć to poczucie
bezpieczeństwa zatrudnienia,
że nie skaczą z miejsca w miejsce
ze swoimi kompetencjami,
tylko rzeczywiście mogą się rozwijać
i wnosić w te festiwale
i w tą budowę tej społeczności
też swoje doświadczenie.
I no takie kompetencje też kosztują,
więc te kadry kultury,
niezależnie od tego,
czy zinstytucjonalizowane,
czy nie,
też potrzebują jakiejś stabilności.
I bez tej perspektywy wieloletniej
ciężko jest budować zespół,
który będzie składał się właśnie
z tych osób,
które będą profesjonalistami
sektora festiwalowego.
I tu się pojawia ta bodączka,
o której często jest mowa
i to pytanie,
czy festiwale muszą być takie drogie
i co my właściwie kupujemy,
kupując festiwale,
w kontekście tego,
że na przykład są instytucje,
które budują programy całoroczne
i w ten sposób pracują
z lokalną społecznością
i tworzą programy.
No i chodzi właśnie o to,
żeby jednocześnie te dwa,
w uproszczeniu,
dwa różne formaty funkcjonowania w kulturze
były w stanie opowiedzieć o swoich wartościach,
się pogodzić i spotkać,
bo bez wątpienia wiemy,
mamy chociażby na to różnego rodzaju badania,
że festiwale są ogromnie wartościowymi inicjatywami
i to, że ta intensywność pojawia się
i ta wspólnota się buduje,
to faktycznie jest koszt nie ekonomiczny,
ale po prostu koszt,
jaki ponosimy całościowo,
który dla nas jest bardzo ważny,
żeby to utrzymać,
żeby to było to świętowanie,
żeby w ten sposób
chociażby budować również sieciowanie artystów
w danym mieście itd.,
więc to nie jest faktycznie
cały roczny program jednej instytucji,
to jest wyjątkowe święto,
które zostaje z nami
nie tylko na te siedem dni,
tylko zostaje z nami na znacznie.
Zaczęłam trochę pesymistycznie,
bo zaczęłam od tego,
jakie mamy największe problemy,
a teraz tak na zakończenie.
Co z Festforum najbardziej pozytywnego wynosicie?
Co udało Wam się takiego pokrzepiającego usłyszeć?
Na pewno jest to taki moment dziejowy,
w którym organizatorzy,
organizatorki festiwali
i środowisko zainteresowane festiwalami
może się spotkać,
usłyszeć, zobaczyć,
zbić ze sobą piątkę
i powiedzieć dobrze nam w tym towarzystwie.
Trochę pewnie faktycznie jest to taki moment
i fantastycznie,
że jest taka energia między ludźmi
i to jest ogromna energia
i ogromna siła tej inicjatywy,
która w tym momencie ma szansę siedziać
i faktycznie napędzać się coraz to nową energią.
Z mojej perspektywy jest tak,
że wiadomo,
że takie stowarzyszenie było potrzebne już dawno temu.
Tu udało się wspólnym wysiłkiem
realizować plan,
który sobie założyliśmy.
I ja jakby jestem dumna
z tej części tej wspólnoty,
która już jest,
bo duża część tak naprawdę
jest od pierwszej edycji Festforum,
że są z nami,
są tu
i jakby chcą współtworzyć przyszłość
tej wspólnoty
i chyba z tego jestem najbardziej dumna.
A ja muszę powiedzieć,
że dzisiaj dostaliśmy
taki bardzo miły feedback
za portal,
bo stworzyliśmy portal
oczywiście z pozyskanego grantu,
KBF pozyskał grant
i naprawdę mamy
super profesjonalną platformę
do porozumiewania się.
Tego się nie robi
tak na pstryknięcie.
To naprawdę tam
sporo osób pracowało przy tym,
ale dzisiaj Festforumowicze
zobaczyli ten portal
tak pierwszy raz
i dostali instrukcję,
jak go obsługiwać,
jak możemy się właśnie sieciować
dzięki tej stronie.
Także to jest super,
bo bardzo były miłe słowa,
że to po pierwsze
dobrze wygląda,
po drugie profesjonalnie,
po trzecie naprawdę
to jest fajna platforma
do wymiany doświadczeń.
Natomiast mnie najbardziej
ujęła jedna rzecz,
bo myśmy mieli ideę
jako rada programowa,
żeby Festforum
odbywało się
w różnych miastach.
Na początek muszę powiedzieć,
że wielki ciężar
wzięła na siebie Karolina,
bo nie mając w planie
jako dyrektorka
instytucji kultury
zorganizowała
dwukrotnie konferencje,
ale też nam zależało,
żeby Festforum
nie było tylko w Krakowie,
a potem, żeby nie było
tylko w Warszawie.
No i jest duża szansa,
że będzie w Bydgoszczy.
To Kasia Jakubowiak
jest sprawczynią tego,
ale dziś
po założeniu stowarzyszenia
już mamy perspektywę
na Lublin i Wrocław.
I to mnie bardzo cieszy,
bo się okazało,
że myślę, że to
przez to, że to się
coraz bardziej wydaje
sprofesjonalizowane
w ogóle Festforum,
to dlatego są chęci,
żeby i ta konferencja
i ta idea,
żeby się niosła
w innych miastach w Polsce.
To w zasadzie
było moje kolejne pytanie,
czy jak każdy organizator
festiwalu
myślicie już o kolejnym,
zanim jeszcze
ten, który trwa się skończy,
a tu jeszcze do przodu
jest to kilka lat.
Zapraszamy do Bydgoszczy,
do Młynów Rotera
8-9 kwietnia
2027 roku,
ale tak jak Jarek powiedział,
bardzo, bardzo
zależy nam na tym
i będziemy to zawsze
podkreślali.
Dzięki zawiązanemu
dzisiaj stowarzyszeniu
też mamy poszerzone grono,
więc już nie tylko
rada programowa
tak czuwa merytorycznie
nad tym, co się dzieje,
ale jakie są formy współpracy.
Zawsze będziemy wszyscy
starali się
robić krok w bok,
do przodu lub w tył,
żeby zrobić miejsce na więcej.
Konferencja jest takim formatem,
który faktycznie wymaga
też przeważnie oparcie
o jakieś finansowanie
i instytucji,
która tego schronienia,
czyli gościnności
udziela faktycznie konferencji,
ale dużo różnych innych
formatów współpracy,
wizyty studyjne,
spotkania,
portal,
społeczność,
festforum.
Chcemy bardzo,
żeby to było miejsce,
w którym każdy i każda
może znaleźć swoje miejsce
i powiedzieć,
co jest ważne
i jak chcemy właśnie
wspólnie pracować
w wielu różnych formatach.
Konferencja oczywiście tak,
ale nie tylko to.
Bardzo Wam dziękuję
i trzymam kciuki
za kolejne festfora.
Bardzo dziękujemy.
Do zobaczenia.
Dziękujemy.
Audycje kulturalne
w dobrym tonie.
Audycje Kulturalne są projektem realizowanym przez Narodowe Centrum Kultury.

Pozostałe audycje w tej kategorii

Żywe kultury – o zdrowiu w kulturze

Żywe kultury – o zdrowiu w kulturze

Nie trzeba umieć malować, żeby sztuka miała na nas uzdrawiający wpływ. Nie trzeba też być znawcą muzyki, by koncert pomógł nam zredukować napięcie po trudnym dniu. W najnowszym odcinku audycji „Żywe kultury” posłuchasz o tym, jak kultura może obniżać poziom stresu, wspierać profilaktykę zdrowotną oraz skutecznie przeciwdziałać epidemii samotności. Czytaj dalej o Żywe kultury – o zdrowiu w kulturze

Żywe kultury – o festiwalach

Żywe kultury – o festiwalach

Czy w świecie, w którym wydarzenia plenerowe i festiwale spotykamy niemal na każdym kroku, jest jeszcze miejsce na kolejne inicjatywy? Jak stworzyć wydarzenie, które nie tylko przyciąga publiczność na kilka dni, ale przede wszystkim buduje trwałą i zaangażowaną społeczność? I wreszcie – czy festiwal realizujący ważną misję społeczną lub… Czytaj dalej o Żywe kultury – o festiwalach

Żywe kultury – o współpracy międzynarodowej w kulturze

Żywe kultury – o współpracy międzynarodowej w kulturze

Co kontakty międzynarodowe mogą dać instytucjom kultury? W drugim odcinku cyklu “Żywe kultury” Klaudia Obrębska rozmawia z dr Joanną Orlik, zastępczynią dyrektora Narodowego Centrum Kultury, o tym, jak budować relacje międzynarodowe w kulturze. Współpraca międzynarodowa to możliwość spojrzenia na własną instytucję z innej… Czytaj dalej o Żywe kultury – o współpracy międzynarodowej w kulturze