Jak przekonać czytelników, zwłaszcza uczniów, do sięgnięcia po „Ballady i romanse” Adama Mickiewicza? Jednym ze sposobów jest przygotowanie gry karcianej na ich podstawie. Dzięki ilustratorce Annie Pałosz, odświeżone i „odmłodzone” zostało również stereotypowe wyobrażenie na temat pomnika polskiej literatury, jakie przeważnie wynosimy ze szkoły.
Transkrypcja podcastu do pobrania pod tekstem poniżej.
„Ballady i romanse” wydane w Wilnie w 1822 r., (w tym roku obchodzą 200. urodziny) zapoczątkowały epokę romantyzmu w polskiej literaturze. Zbiór jest także bohaterem tegorocznej edycji Narodowego Czytania.
„Ballady i romanse” można jednak poznać nie tylko sięgając po książkę. W Krakowie, dzięki współpracy Agencji Promocyjnej OKO oraz Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, powstała gra karciana inspirowana zbiorem ballad Mickiewicza. Z utworów zostały wyodrębnione motywy: postać fantastyczna, zniknięcie, woda, kobieta czy dziecko, a same ballady poddano grywalizacji (grywalizować – wykorzystywać elementy gier w kontekstach niezwiązanych z grami).
Za szatę graficzną i niezwykłe ilustracje, odpowiada Anna Pałosz, która stworzyła symboliczne nawiązania do mickiewiczowskich utworów i postaci. Są one proste, szkicowane najczęściej w stylu charakterystycznym dla folkloru pogranicza litewsko-białoruskiego. Konsultantami gry byli dr hab. Tomasze Bukowski z Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz znawca gier – dr hab. Tomasz Majkowski.
Gra wydana została w limitowanym nakładzie 500 egzemplarzy i trafia do nauczycieli oraz pedagogów, przeszkolonych do wykorzystywania jej w pracy z uczniami. Karty można też znaleźć na stronie https://mickiewicz.promocjaksiazki.pl/ wraz z instrukcją i szczegółami dotyczącymi „Ballad i romansów”.
W Muzeum Karykatury im. Eryka Lipińskiego w Warszawie, do 12.10 można oglądać plenerową wystawę stworzoną z ilustracji wykonanych na potrzeby gry.
O idei, współczesnym podejściu do Adama Mickiewicza oraz fenomenie gier, rozmawiamy z koordynatorką projektu Iwoną Haberny.
Zdjęcia dzięki uprzejmości Muzeum Karykatury i Agencji Reklamowej OKO.
Mickiewicz trafił pod strzechy? Gra „Świteź” z ilustracjami Anny Pałosz – transkrypcja podcastu
Najnowsza wystawa w Muzeum Historii Polski przybliża muzykę rozrywkową lat 1944-1989, skupiając się nie tylko na najważniejszych wydarzeniach ze świata sztuki. Twórcy pokazują też, jakie funkcje muzyka pełniła w życiu Polaków i w jaki sposób próbowały ją wykorzystywać ówczesne władze. Ekspozycja „Za czym kolejka ta stoi? PRL w muzycznym zwierciadle”… Czytaj dalej
W którym parku najchętniej wypoczywał Juliusz Słowacki? Gdzie mieszkała Maria Skłodowska-Curie? Kto zaczął produkować słynne ratanowe krzesła, które stały się symbolem francuskich kawiarni? Odpowiedzi na te pytania można znaleźć w wydanej niedawno książce pt. „Polski Paryż”. Paryż jest jednym z najchętniej odwiedzanych przez turystki i turystów miast na świecie. Co… Czytaj dalej
Muzycy zamiast na scenie filharmonii pojawiają się na placach zabaw, skwerach, przy piaskownicach. W ten sposób spotykają się z nowymi odbiorcami muzyki klasycznej „u nich”, w najbardziej naturalnym dla słuchaczy kontekście. I pokazują, że ten rodzaj sztuki nie musi onieśmielać. Ogólnopolski projekt „Bach w piach” – cykl muzyczno-edukacyjnych flashmobów w przestrzeniach… Czytaj dalej
Całe jej życie wypełniała pasja do tańca: kontakt z nim wymuszała szantażem i głodem, by móc tańczyć jeździła po całej Europie, w końcu wyjechała do Stanów. Przez całe życie musiała też uciekać przed prześladowaniami i nienawiścią, w końcu, przed bolesną pamięcią. O Poli Nireńskiej pisze Weronika Kostyrko. Choć Pola Nireńska… Czytaj dalej
Przez 75 lat artysta łączył w nich swoje codzienne doświadczenia z bogatym życiem duchowym. Uzupełniał je o prace malarskie i szkice, wklejane bilety i zdjęcia. Wątek dzienników jest podejmowany także w najnowszej publikacji poświęconej artyście pt. „Czapski – rówieśnik XX wieku”. Józef Czapski był malarzem kapistą, rysownikiem, eseistą i komentatorem… Czytaj dalej
Pisała sztuki teatralne, recenzje, felietony. Występowała publicznie, wspierała potrzebujących, zarządzała instytucjami związanymi z literaturą. Mimo to, biografia Ireny Gombrowicz przez lata pozostawała nieznana. Może się to zmienić za sprawą poświęconej jej książki – choć, jak przekonuje autorka, Irena Gombrowicz ceniła „życie w ukryciu”. Irena Gombrowicz przyszła na świat jako trzecie… Czytaj dalej