WEBVTT

1
00:00:01.420 --> 00:00:05.080
Audycje kulturalne. W dobrym tonie.

2
00:00:05.400 --> 00:00:12.380
To są audycje kulturalne, podcast Narodowego Centrum Kultury przy mikrofonie Aleksandra Galant.

3
00:00:12.700 --> 00:00:24.420
Dziś proponuję, abyśmy przenieśli się do Poznania, ale tak naprawdę, żebyśmy spróbowali pomyśleć o różnych dziełach sztuki, które oglądamy chociażby na muzealnych wystawach, ale z trochę innej perspektywy.

4
00:00:24.420 --> 00:00:36.860
Mianowicie, chodzi mi o to, abyśmy spróbowali skupić się nie na tym, co znajduje się na pierwszym planie, ale spojrzeli nieco w głąb na to, co tylko pozornie, jak się okazuje, tworzy tło całej kompozycji.

5
00:00:37.100 --> 00:00:49.880
I do tego m.in. zaprasza ekspozycja Ukryte znaczenia. Motyw wnętrz w sztuce polskiej od XIX do XXI wieku, którą do połowy stycznia przyszłego roku można oglądać w Muzeum Narodowym w Poznaniu.

6
00:00:49.880 --> 00:01:01.060
Stworzyły ją kuratorki dr Maria Gołąb oraz dr Agnieszka Skalska i to właśnie ona przyjęła zaproszenie do dzisiejszego spotkania i zgodziła się opowiedzieć o wystawie w audycjach kulturalnych.

7
00:01:01.180 --> 00:01:03.520
Pani doktor, bardzo miło mi jest Panią powitać.

8
00:01:03.860 --> 00:01:06.540
Dzień dobry, witam serdecznie. Dziękuję za zaproszenie.

9
00:01:06.540 --> 00:01:19.980
I to w takim razie, czy na początek zgodzi się Pani rozwinąć ten wspomniany przeze mnie przed momentem wątek z poglądania głębiej, zwłaszcza jeśli chodzi o prace malarskie, no bo to one są osią wystawy w Muzeum Narodowym w Poznaniu.

10
00:01:19.980 --> 00:01:36.280
Tą wystawą chcieliśmy zaprosić naszych widzów do tego faktycznie, żeby nieco zmienili perspektywę spojrzenia na obrazy, żeby zamiast zatrzymywać się na pierwszym planie,

11
00:01:36.280 --> 00:01:53.900
skoncentrowali swoją uwagę na tym, co dzieje się wokół przedstawianych postaci czy scen rodzajowych pokazywanych na obrazach i żeby zwrócić generalnie uwagę na to, czym jest wnętrze,

12
00:01:54.340 --> 00:02:03.360
jak jest przedstawiane wnętrze, które zwykle jest tłem obrazów na obrazach w polskim malarstwie.

13
00:02:03.360 --> 00:02:15.140
My zgromadziliśmy około 130 dzieł sztuki, które pochodzą z różnych epok, od Biedermajeru i realizmu do współczesności.

14
00:02:15.140 --> 00:02:27.920
Otwieramy naszą ekspozycję przestrzenią młodej Polski, która wydaje się najbardziej intensywnie, najlepiej ilustrować takie przeświadczenie,

15
00:02:28.100 --> 00:02:33.560
że obraz wnętrza, przedstawienie wnętrza jest metaforą duszy.

16
00:02:33.560 --> 00:02:40.560
I tutaj w tej przestrzeni znalazły się najlepsze takie egzemplifikacje tego problemu.

17
00:02:41.800 --> 00:02:51.560
My zdołaliśmy dzięki szczodrości ze strony Muzeów Narodowych, Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie,

18
00:02:52.220 --> 00:02:59.260
także we Wrocławiu, a także innych muzeów wypożyczyć wspaniałe dzieła sztuki.

19
00:02:59.260 --> 00:03:09.920
Jesteśmy bardzo wdzięczni za tę współpracę. Kwerendy, które poprzedzały tę wystawę, odbywały się właściwie przez lata

20
00:03:09.920 --> 00:03:14.040
i ich autorką jest pani doktor Maria Gołąb właśnie.

21
00:03:14.960 --> 00:03:23.060
Wydaje nam się, że przez te wybitne obrazy udało nam się zilustrować tę właśnie koncepcję powiedzmy.

22
00:03:24.280 --> 00:03:27.980
Pokazujemy obrazy w pewnym sensie w porządku chronologicznym.

23
00:03:28.140 --> 00:03:36.140
Mówię w pewnym sensie, ponieważ na przykład przestrzeń poświęcona Biedermajerowi i realizmowi znajduje się nieco z boku.

24
00:03:36.240 --> 00:03:40.320
Tak jak mówiłam, otwieramy wystawę Młodą Polską.

25
00:03:40.500 --> 00:03:45.200
Pozwolę sobie tutaj wejść w słowo, ponieważ to właśnie w części poświęconej Młodej Polsce,

26
00:03:45.420 --> 00:03:51.040
to jest zupełnie prywatne wtrącenie, znajduje się obraz, przy którym spędziłam najwięcej czasu.

27
00:03:51.040 --> 00:03:54.680
Chodzi mi o płótno Ferdynanda Ruszczyca pod tytułem Biały Mazur.

28
00:03:55.100 --> 00:03:58.240
Przyznam, że on ma w sobie coś naprawdę dla mnie magnetycznego.

29
00:03:58.860 --> 00:04:03.180
I tutaj przy okazji wspomnę, że na wystawie w Muzeum Narodowym w Poznaniu możemy oglądać dzieła,

30
00:04:03.280 --> 00:04:07.600
które są na co dzień praktycznie niedostępne, bo jeśli się dobrze orientuję,

31
00:04:07.680 --> 00:04:10.360
to Biały Mazur został wypożyczony z kolekcji prywatnej.

32
00:04:10.540 --> 00:04:15.940
Oprócz tej szczodrości ze strony muzeów i galerii, również galerii prywatnych,

33
00:04:16.320 --> 00:04:19.900
spotkała nas wielka życzliwość ze strony prywatnych kolekcjonerów.

34
00:04:19.900 --> 00:04:25.460
I ten obraz należy do prywatnej kolekcji, jest faktycznie jednym z takich obrazów,

35
00:04:25.620 --> 00:04:30.580
które przedstawiają wnętrze, w którym nie ma ludzkich postaci.

36
00:04:31.740 --> 00:04:36.360
Szczególnie interesujące są przykłady takich malarskich kompozycji,

37
00:04:36.520 --> 00:04:39.680
gdzie wnętrze jest puste.

38
00:04:39.780 --> 00:04:45.060
Chociaż waham się używając tego określenia, ponieważ ono nie jest puste.

39
00:04:45.060 --> 00:04:51.180
Ono jest wypełnione, tak jak płaszczyzna obrazu, wypełnione jest różnymi przedmiotami,

40
00:04:52.000 --> 00:04:59.280
istotnymi, znaczącymi, budującymi nastrój właśnie i budującymi tę opowieść inaczej,

41
00:04:59.460 --> 00:05:04.340
niż gdy przedstawiane są na obrazie postacie ludzkie.

42
00:05:04.340 --> 00:05:11.540
Tutaj to jest faktycznie olśniewający obraz, w którym Ruszczyc przedstawia fragment

43
00:05:11.540 --> 00:05:14.100
swojego domu w Bohdanowie.

44
00:05:14.340 --> 00:05:18.480
Przedstawia ten fragment, tytułując go Biały Mazur.

45
00:05:18.900 --> 00:05:25.920
Biały Mazur to jest taki taniec, który odbywał się zwykle na końcu balu, nad ranem.

46
00:05:25.920 --> 00:05:36.140
Ten kadr obejmuje żyrandol, ozdobiony taśmami, muślinem, w odświętnej odsłonie po prostu,

47
00:05:36.780 --> 00:05:42.780
ale także obejmuje inne sprzęty, kwiaty, róże przykrytą kloszem,

48
00:05:42.980 --> 00:05:49.820
czy obrazy wiszące na ścianach, ale specjalnie jest oko malarza ustawione w ten sposób,

49
00:05:49.820 --> 00:05:55.800
że nie dotyka przestrzeni, w której mogliby znajdować się ludzie.

50
00:05:55.960 --> 00:06:02.680
Na podstawie tego kadru i odświętności szczegółu, który został pokazany,

51
00:06:02.840 --> 00:06:09.720
możemy jednak odtworzyć resztę, to znaczy w pewnym sensie Ruszczyc działa

52
00:06:09.720 --> 00:06:15.120
kierując się zasadą pars prototo, szczegółu w miejsce całości właśnie.

53
00:06:15.120 --> 00:06:22.700
I to, co wyobraża sobie widz, który umieszczony zostaje w zasadzie przez artystę

54
00:06:22.700 --> 00:06:29.420
właśnie w tym wnętrzu odświętnym, to co dzieje się w jego wyobraźni, w jego percepcji,

55
00:06:29.640 --> 00:06:34.280
to jest wyreżyserowane przez artystę w sposób mistrzowski.

56
00:06:34.540 --> 00:06:40.120
Obok tego obrazu, o którym pani wspomniała, znajduje się obraz Konrada Krzyżanowskiego,

57
00:06:40.120 --> 00:06:47.100
przedstawiający też jeden przedmiot, czy jeden sprzęt, to znaczy fortepian.

58
00:06:47.360 --> 00:06:52.900
I właściwie ten fortepian jest najważniejszym elementem wnętrza,

59
00:06:53.420 --> 00:07:00.760
dzięki któremu, jak to nazwali państwo kosowscy, cała przestrzeń wypełniona jest dźwiękiem.

60
00:07:00.920 --> 00:07:02.840
To jest taka przestrzeń akustyczna.

61
00:07:02.840 --> 00:07:10.500
Tutaj też wnętrze nabiera znaczenia, sensu poprzez przedmioty, poprzez meble,

62
00:07:10.660 --> 00:07:13.400
które wydają się ożywione gestem malarza.

63
00:07:13.680 --> 00:07:17.800
I w tej samej części możemy też oglądać dwa obrazy jednego autora,

64
00:07:18.060 --> 00:07:22.340
które w pewien sposób ze sobą dialogują, mają też ten sam motyw.

65
00:07:22.820 --> 00:07:26.660
Chodzi mi tutaj o przedstawienia wiosny pędzla Leona Wyczółkowskiego.

66
00:07:26.660 --> 00:07:35.160
One różnią się właściwie techniką, delikatnie, inny sposób zostały przez artystę odtworzone,

67
00:07:35.260 --> 00:07:37.580
ale temat i kadr jest ten sam.

68
00:07:37.780 --> 00:07:42.020
Zresztą są to dwa spośród kilku realizacji artysty.

69
00:07:42.280 --> 00:07:49.660
Widać, że ten motyw, motyw okna, które przedstawia widok na kwitnącą ręklodę

70
00:07:49.660 --> 00:07:56.540
i lekko odsuniętego fotela we wnętrzu pokoju w goście radzu.

71
00:07:56.840 --> 00:08:00.760
Jest dosyć znany i widać, że zajmował bardzo artystę.

72
00:08:01.340 --> 00:08:07.000
Sam pisał o tym, że ta otwarta książka, którą widzimy na parapecie,

73
00:08:07.160 --> 00:08:12.700
to właśnie odsunięty fotel są takimi znakami czyjejś obecności,

74
00:08:12.700 --> 00:08:20.820
że są przez kompozycje tych sprzętów, które przedstawione zostały w tym malarskim kadrze,

75
00:08:21.160 --> 00:08:25.400
artysta przedstawia właśnie taką nieobecność czy oczekiwanie,

76
00:08:25.920 --> 00:08:28.920
ślad czyjejś lektury, do której za chwilę wróci.

77
00:08:29.160 --> 00:08:34.700
Znowu te sprzęty budują reżyserię zdarzeń, które nastąpiły

78
00:08:34.700 --> 00:08:37.420
albo których oczekujemy, których się spodziewamy.

79
00:08:37.420 --> 00:08:41.840
I tutaj chciałam powiedzieć o czymś ogólniejszym,

80
00:08:41.960 --> 00:08:49.600
to znaczy o takiej wartości przestrzeni, w której odbywają się obrazowe sceny,

81
00:08:49.800 --> 00:08:54.480
czy też takiej przestrzeni, która jest opuszczona przez postacie,

82
00:08:54.700 --> 00:08:59.740
jako elementów, które tworzą tożsamość mieszkańców,

83
00:08:59.920 --> 00:09:04.740
które noszą ślady mieszkania, obecności ludzi, którzy w nich przebywają.

84
00:09:04.740 --> 00:09:10.640
Z jednej strony to jest charakterystyka postaci, które są wyobrażane we wnętrzach,

85
00:09:10.820 --> 00:09:16.320
a z drugiej strony właśnie pewna ich niezależność od mieszkańców właśnie.

86
00:09:16.480 --> 00:09:23.580
One nosząc te ślady zamieszkiwania zaczynają w pewnym sensie żyć własnym życiem.

87
00:09:24.260 --> 00:09:28.740
Czasami dominują nad postaciami, które pokazywane są na obrazach.

88
00:09:28.740 --> 00:09:35.400
Myślę tutaj o obrazie Szczyglińskiego, przedstawiającym wnętrze z postacią kobiecą na przykład,

89
00:09:35.560 --> 00:09:42.860
w którym postać kobiety na fotelu czy kanapie właściwie wtapia się we wnętrze,

90
00:09:42.940 --> 00:09:48.080
jest przez nie ogarniana i staje się takim elementem ornamentu właściwie,

91
00:09:48.800 --> 00:09:52.000
który tworzy całą kompozycję.

92
00:09:58.770 --> 00:10:03.350
Nawiązując przed momentem do tego obrazu, wspomniała Pani o obecności mieszkańców.

93
00:10:03.510 --> 00:10:08.810
I myślę, że to jest dobry moment, żeby podkreślić, że na wystawie analizują Panie wyobrażenia

94
00:10:08.810 --> 00:10:13.230
wnętrz prywatnych, domowych, mieszkań, tych miejsc bardzo intymnych,

95
00:10:13.630 --> 00:10:17.910
rezygnując z przestrzeni publicznych czy chociażby pracowni artystycznych,

96
00:10:18.390 --> 00:10:24.050
które tak mi się wydaje, że byłyby podstawą kolejnej opowieści i kolejnej wystawy.

97
00:10:24.710 --> 00:10:28.570
No a przy okazji też wracając, przed momentem przerwałam Pani,

98
00:10:28.730 --> 00:10:33.850
kiedy z części poświęconej Młodej Polsce chciała nas Pani przenieść do kolejnej sali wystawowej.

99
00:10:34.050 --> 00:10:40.810
Tak, to jest szczególna przestrzeń, w której znalazły się bardzo różne wnętrza właściwie.

100
00:10:41.370 --> 00:10:49.790
To znaczy różne interpretacje artystów, takich, którzy wiążą się z Biedermajerem,

101
00:10:49.790 --> 00:10:55.850
czyli Władysława Czachurskiego, obraz Zadumana, który przedstawia kobietę

102
00:10:55.850 --> 00:11:03.790
w bardzo ozdobnym wnętrzu, patrzącą przez okno, ubraną też w strój pochodzący z XVII wieku.

103
00:11:04.090 --> 00:11:13.230
Widać w tym obrazie wielką umiejętność, maestrię samego artysty w odtwarzaniu faktur,

104
00:11:13.230 --> 00:11:20.510
koronek, powierzchni kapicerskich, ale też ornamentów, które tworzą to wnętrze.

105
00:11:20.890 --> 00:11:26.670
Kobieta jest przedstawiona przy oknie, jest jakby z jednej strony fragmentem wnętrza,

106
00:11:26.770 --> 00:11:33.130
ale z drugiej strony przez swoje spojrzenie wydaje się przekraczać barierę tego pomieszczenia,

107
00:11:33.210 --> 00:11:34.450
w którym się znajduje.

108
00:11:34.450 --> 00:11:39.530
Wygląda przez okno, a więc odnosi się do czegoś na zewnątrz właśnie.

109
00:11:39.990 --> 00:11:45.550
Motyw okna zresztą był dla nas bardzo istotnym motywem, takim submotywem,

110
00:11:46.190 --> 00:11:49.790
który towarzyszył myśleniu o tej wystawie o znaczeniach,

111
00:11:49.930 --> 00:11:54.090
tych właśnie ukrytych znaczeniach, które chciałyśmy przedstawić widzom.

112
00:11:54.270 --> 00:11:59.830
Ale w tej samej przestrzeni znajdują się też obrazy, które chciałyśmy,

113
00:11:59.830 --> 00:12:07.030
mimo że są to mniej prywatne, a związane z uprawianiem zawodu, obrazy pokazać,

114
00:12:07.170 --> 00:12:14.570
obrazy Wacława Koniuszki, które pokazują warsztaty szewskie i krawieckie.

115
00:12:14.750 --> 00:12:21.250
To było dla nas istotne, ponieważ ten okres początku, połowy XIX wieku,

116
00:12:21.370 --> 00:12:26.450
to jest czas, kiedy następuje takie rozdzielenie pomiędzy przestrzenią prywatną właśnie,

117
00:12:26.450 --> 00:12:29.610
a przestrzenią, która wiąże się z uprawianiem zawodu.

118
00:12:29.730 --> 00:12:35.730
A te dwa obrazy Wacława Koniuszki są wybitnym takim przykładem

119
00:12:35.730 --> 00:12:39.910
charakterystyki wnętrza, które wiąże się z rzemiosłem,

120
00:12:40.090 --> 00:12:48.950
a jednocześnie stało się dla artysty pretekstem do wykazania się taką maestrią luministyczną

121
00:12:48.950 --> 00:12:56.230
i przedstawienia takich znaczeń, które nie tylko wiążą się z samym rzemiosłem,

122
00:12:56.390 --> 00:13:03.450
ale także charakteryzują społeczny status tych osób, które tam zostały przedstawione,

123
00:13:04.070 --> 00:13:10.190
może nawet w sposób nieco dowcipny, takie ciemne wnętrza, które wydały nam się istotnym

124
00:13:10.190 --> 00:13:15.810
takim kontrapunktem właściwie dla tego salonowego obrazu, który przedstawia zadumaną.

125
00:13:15.810 --> 00:13:22.750
I w tej samej przestrzeni pokazujemy też realistyczne obrazy Aleksandra Koczisa

126
00:13:22.750 --> 00:13:28.430
czy Franciszka Kostrzewskiego, które w zupełnie już inny sposób

127
00:13:28.430 --> 00:13:37.610
przedstawiają wnętrze jako tło takich zdarzeń dramatycznych z życia chłopów,

128
00:13:37.770 --> 00:13:42.010
z życia przedstawicieli tych niższych warstw społeczeństwa.

129
00:13:42.010 --> 00:13:47.530
Warto pamiętać, że to jest czas, kiedy powoli kończy się pańszczyzna,

130
00:13:48.170 --> 00:13:53.270
kiedy zachodzą różne istotne bardzo przemiany społeczne,

131
00:13:54.110 --> 00:14:02.010
a obrazy Koczisa pokazują w sposób niezwykle ciekawy takie zjednoczenie stanu,

132
00:14:02.630 --> 00:14:07.390
w którym znajdują się postacie przedstawiane na obrazach, z tym w jakich przestrzeniach

133
00:14:07.390 --> 00:14:13.890
się mieszczą, są dobitnym elementem charakterystyki tych stanów właśnie

134
00:14:13.890 --> 00:14:20.550
i tej kondycji społecznej. W tej przestrzeni zdecydowałyśmy się też na prezentację

135
00:14:20.550 --> 00:14:27.510
obrazów, które są w sensie chronologicznym nieco odległe od Biedermajeru.

136
00:14:27.510 --> 00:14:34.470
To są obrazy przedstawiające salony dworków autorstwa Bronisławy Rychterianowskiej.

137
00:14:34.870 --> 00:14:40.330
Wydawało nam się, że ten sposób charakterystyki wnętrza i też miejsca kobiety

138
00:14:40.330 --> 00:14:46.730
w tym wnętrzu bardziej odpowiada właśnie stylistycznie temu czasowi niż późniejszym.

139
00:14:46.730 --> 00:14:55.270
To takie urocze, nieduże obrazki przedstawiające salony i życie w takim ciepłym,

140
00:14:55.370 --> 00:15:03.070
ziemiańskim świecie z elementami, które mają świadczyć o trwałości pewnych

141
00:15:03.070 --> 00:15:09.650
tradycji ziemiańskich i wierności rytuałom rodzinnym. Wierności takim wartościom,

142
00:15:09.650 --> 00:15:15.410
które w tym czasie, w czasie jeszcze przed odzyskaniem niepodległości

143
00:15:15.410 --> 00:15:18.150
były istotne dla społeczeństwa.

144
00:15:18.370 --> 00:15:23.210
Część wieńcząca wystawę dotyczy sztuki współczesnej i tam możemy podziwiać

145
00:15:23.210 --> 00:15:27.590
dzieła m.in. Wilhelma Sasnala, Barbary Skomskiej, Andrzeja Strumiło.

146
00:15:27.970 --> 00:15:33.470
Jestem bardzo ciekawa, jaki tutaj był klucz doboru, w jaki sposób one korespondują

147
00:15:33.470 --> 00:15:37.850
z tymi zgromadzonymi w poprzednich częściach, ale też jakie przemiany

148
00:15:37.850 --> 00:15:39.290
można na nich obserwować.

149
00:15:39.650 --> 00:15:46.250
Do tej przestrzeni, którą poświęciłyśmy w naszej wystawie sztuce współczesnej

150
00:15:46.250 --> 00:15:51.310
wjedzie przestrzeń, która wiąże się z dwudziestowieczną nowoczesnością.

151
00:15:51.510 --> 00:15:57.550
To jest, myślę, wielka przygoda, przejście pomiędzy młodopolską sztuką,

152
00:15:57.730 --> 00:16:06.710
a tym właśnie okresem eksperymentu wpływu kubizmu, futuryzmu, nawet takich tendencji

153
00:16:06.710 --> 00:16:09.690
już dwudziestolecia międzywojennego i później.

154
00:16:10.260 --> 00:16:18.310
I ta przestrzeń, która pokazuje obrazy, w których plan drugi i to, co dzieje się na pierwszym planie,

155
00:16:18.790 --> 00:16:24.210
stają się właściwie jedną płaszczyzną rozgrywaną formą i kolorem.

156
00:16:24.210 --> 00:16:29.150
On faktycznie prowadzi do dużej przestrzeni poświęconej sztuce współczesnej.

157
00:16:29.150 --> 00:16:36.170
Tutaj kluczem, którym kierowałyśmy się przy doborze prac, była oczywiście obecność wnętrza.

158
00:16:36.170 --> 00:16:42.650
Te obrazy artystów, o których pani wspomniała, ale także Jarosława Modzelewskiego,

159
00:16:42.830 --> 00:16:48.110
czy Łukasza Korolkiewicza, a także Zbysława Maciejewskiego,

160
00:16:48.730 --> 00:16:54.950
one wszystkie tworzą taką bardzo różnorodną interpretację motywu wnętrza

161
00:16:54.950 --> 00:16:58.150
i też przedstawiają różne problemy.

162
00:16:58.410 --> 00:17:02.220
Za każdym razem one odnoszą się do innych kwestii,

163
00:17:02.220 --> 00:17:06.020
kwestii nie tylko związanych na przykład z historią,

164
00:17:06.180 --> 00:17:10.880
czy z problemami dotyczącymi relacji społecznych,

165
00:17:11.680 --> 00:17:15.500
także rozwiązań formalnych i stylistycznych,

166
00:17:15.960 --> 00:17:20.940
ale to, co nas interesowało, tak jak i w poprzednich etapach naszej wystawy,

167
00:17:21.080 --> 00:17:24.980
to jest znaczenie wnętrza i to, jak ono jest interpretowane

168
00:17:24.980 --> 00:17:27.560
przez tych wielu bardzo artystów.

169
00:17:27.560 --> 00:17:32.640
Z jednej strony artyści stosują takie zabiegi formalne,

170
00:17:32.800 --> 00:17:39.440
które włączają widza do wnętrza, eksperymenty związane z perspektywą.

171
00:17:39.720 --> 00:17:45.140
Często też nawiązują do malarstwa na przykład właśnie Młodej Polski.

172
00:17:45.400 --> 00:17:48.980
I tutaj w paru przypadkach można było żałować nieco,

173
00:17:49.020 --> 00:17:54.860
że nie zestawiłyśmy niektórych obrazów, ignorując chronologię ze sobą,

174
00:17:54.860 --> 00:18:00.340
ponieważ kilka jest takich przykładów, które bardzo owocnie na pewno

175
00:18:00.340 --> 00:18:02.820
zadziałałyby na samej wystawie.

176
00:18:02.920 --> 00:18:06.720
Myślę tutaj na przykład o obrazach Zbysława Maciejewskiego,

177
00:18:06.980 --> 00:18:11.720
które można byłoby zestawić z obrazem Anny Bilińskiej,

178
00:18:11.840 --> 00:18:17.180
przedstawiającym widok na przejście do ogrodu, wyjście do ogrodu.

179
00:18:17.180 --> 00:18:23.520
Obrazy Łukasza Korolkiewicza to jest z kolei fotorealistyczna

180
00:18:23.520 --> 00:18:27.530
interpretacja wnętrz, ale też stosująca takie zabiegi,

181
00:18:27.920 --> 00:18:32.210
które właściwie doprowadzają do pewnych takich abstrakcyjnych

182
00:18:32.740 --> 00:18:34.330
rozwiązań kompozycyjnych.

183
00:18:35.080 --> 00:18:39.390
I tam wnętrze, które dominuje na przykład nad autoportretem postaci,

184
00:18:39.390 --> 00:18:43.390
jest niemal abstrakcyjną kompozycją.

185
00:18:44.110 --> 00:18:48.530
Cyryl Polaczek, który jest autorem najmłodszego,

186
00:18:48.590 --> 00:18:51.830
jeśli tak można powiedzieć, obrazu na naszej wystawie,

187
00:18:51.970 --> 00:18:56.430
to znaczy takiego, który powstał w 2024 roku,

188
00:18:57.350 --> 00:19:03.450
przedstawia wnętrze w sposób, który nawiązuje nieco do takiego malarstwa

189
00:19:03.450 --> 00:19:09.910
kojarzonego z Hammershoyem, albo nawet wcześniej z malarstwem holenderskim właśnie.

190
00:19:10.830 --> 00:19:17.170
Przedstawia w sposób bardzo pieczołowity, buduje perspektywę, plany,

191
00:19:17.290 --> 00:19:21.850
ale także koncentruje się na wykwintnym opracowaniu faktury.

192
00:19:22.290 --> 00:19:27.690
Bardzo zapraszam, żeby Państwo zobaczyli, jak niezwykle interesująco

193
00:19:27.690 --> 00:19:32.590
ten młody artysta podchodzi do sposobu budowania planów,

194
00:19:32.830 --> 00:19:37.430
głębi włączania widza stojącego na zewnątrz obrazu,

195
00:19:37.630 --> 00:19:41.570
ale też na zewnątrz mieszkania do prywatnego wnętrza.

196
00:19:41.690 --> 00:19:45.330
Bo to jest może też ciekawa puenta naszej wystawy,

197
00:19:45.590 --> 00:19:49.430
że starałyśmy się przedstawić takie malarstwo,

198
00:19:50.050 --> 00:19:54.870
które zapewnia widzowi różne doświadczanie wnętrza.

199
00:19:54.870 --> 00:20:00.910
Takie, które z jednej strony włącza widza do przestrzeni obrazu,

200
00:20:02.030 --> 00:20:04.510
ale też pozwala mu znaleźć się na zewnątrz,

201
00:20:04.510 --> 00:20:08.470
jakby był takim przechodniem wodlerowskim flenerem,

202
00:20:08.710 --> 00:20:12.850
który przemierza ulice, ulice miasta i zagląda do okien.

203
00:20:13.070 --> 00:20:16.710
Przy czym cały czas znajdujemy się w przestrzeni publicznej,

204
00:20:17.190 --> 00:20:21.890
czyli w muzeum i zaglądamy do tych wnętrz, które są prywatne

205
00:20:21.890 --> 00:20:27.750
i próbujemy odnaleźć te znaczenia, które oferuje nam malarstwo właśnie.

206
00:20:28.030 --> 00:20:32.210
A więcej artystycznych odkryć czeka na wystawie Ukryte znaczenia.

207
00:20:32.470 --> 00:20:36.130
Motyw wnętrz w sztuce polskiej od XIX do XXI wieku

208
00:20:36.450 --> 00:20:39.930
i tę wystawę do połowy stycznia przyszłego roku

209
00:20:39.930 --> 00:20:42.270
można oglądać w Muzeum Narodowym w Poznaniu.

210
00:20:42.410 --> 00:20:45.750
A dzisiaj w audycjach kulturalnych zgodziła się o niej opowiedzieć

211
00:20:45.750 --> 00:20:48.970
współkuratorka, pani dr Agnieszka Skalska.

212
00:20:48.970 --> 00:20:51.730
Bardzo dziękuję za tę rozmowę i za to spotkanie.

213
00:20:52.410 --> 00:20:56.070
Dziękuję bardzo pani i słuchaczom i serdecznie zapraszam.