WEBVTT

1
00:00:01.420 --> 00:00:05.080
Audycje kulturalne. W dobrym tonie.

2
00:00:05.740 --> 00:00:12.980
To są audycje kulturalne, podcast Narodowego Centrum Kultury przy mikrofonie Aleksandra Galant.

3
00:00:13.140 --> 00:00:18.200
Nie wiem jakie są Wasze pierwsze skojarzenia, kiedy słyszycie hasło jedzenie w sztuce.

4
00:00:18.340 --> 00:00:23.260
Temat wydaje się niezwykle szeroki. Można myśleć o obrazach, o różnego rodzaju martwych naturach.

5
00:00:23.480 --> 00:00:26.640
Mnie do głowy przyszły, mówiąc szczerze, w pierwszym odruchu dwa filmy.

6
00:00:26.640 --> 00:00:33.660
Pierwszy to jest Uczta Babet Gabriela Aksela z 1987 roku. To jest duński film.

7
00:00:33.920 --> 00:00:38.800
No a drugi to jest, wydaje mi się, że taki film legendarny również ze względu na obsadę.

8
00:00:38.940 --> 00:00:42.920
To jest film Wielkie Żarcie z 1973 roku Mario Ferrerego.

9
00:00:43.500 --> 00:00:53.440
One pokazują podejście do jedzenia w sposób bardzo różny i też takie ogromne zróżnicowanie w tej materii pokazuje najnowsza wystawa w krakowskim Mocaku.

10
00:00:53.440 --> 00:00:58.500
Ona się nazywa Jedzenie w sztuce i oczywiście dotyczy tych przedstawień czy wyobrażeń artystów współczesnych.

11
00:00:59.200 --> 00:01:05.260
Nie oglądamy tutaj prac barokowych czy oświeceniowych. Mówimy tu i teraz w sztuce, nie tylko polskiej, ale także światowej.

12
00:01:05.380 --> 00:01:10.000
Ja się bardzo cieszę, że udało mi się zaprosić do rozmowy na ten temat jedną z kuratorek tej wystawy.

13
00:01:10.060 --> 00:01:13.120
Wystawę kuratoruje Maria Anna Potocka i pani Martyna Sobczyk.

14
00:01:13.140 --> 00:01:18.360
I to właśnie Martyna Sobczyk związana z krakowskim Mocakiem jest dzisiaj Waszym i moim gościem.

15
00:01:18.440 --> 00:01:21.920
Pani Martyno, bardzo jest mi miło Panią powitać w audycjach kulturalnych.

16
00:01:21.920 --> 00:01:24.280
Mnie również. Witam Pani Aleksandrę.

17
00:01:24.480 --> 00:01:32.080
Myślę, że pewnym wprowadzeniem do rozmowy na temat tej ekspozycji będzie nawiązanie do całego cyklu, który Mocak realizuje.

18
00:01:32.160 --> 00:01:40.020
Bo to już jest jedenasta podsłona cyklu, w którym kuratorzy Mocaku, właściwie Mocak, przygląda się różnym przedstawieniom życia codziennego.

19
00:01:40.020 --> 00:01:51.000
Tak, jest to już jedenasta ekspozycja z tej flagowej serii Mocaku Cywilizacja w sztuce, w której przyglądamy się, jak artyści interpretują różne ważne obszary życia.

20
00:01:51.220 --> 00:02:01.920
I w poprzednich edycjach analizowaliśmy tematy takie jak sport, ekonomia, historia, polityka, analizując zawarte w nich prawdy i związane z nim manipulacje.

21
00:02:01.920 --> 00:02:08.680
I można powiedzieć, że właśnie w tym kontekście tych poprzednich odsłon jedzenie wydało się nam dość wyjątkowym tematem.

22
00:02:08.840 --> 00:02:15.780
Poker jako warunek naszego przetrwania tak naprawdę wpływa na pozostałe aspekty naszego życia.

23
00:02:16.000 --> 00:02:25.340
I dlatego poprzez ten jeden naczelny temat ta wystawa, można powiedzieć, jest bardzo wielowątkowa i wieloaspektowa.

24
00:02:25.340 --> 00:02:35.660
Myślę, że podjął się Pani ogromnego zadania. Kiedy zaczęłam się zastanawiać nad tym tematem jedzenie, to pomyślałam jak on jest szeroki, jak w różne sposoby można go interpretować.

25
00:02:35.760 --> 00:02:43.740
Już pomijam samą mnogość jedzenia, to znaczy w ilu formach ono się przejawia, ale też jak różne można mieć do niego podejścia.

26
00:02:43.920 --> 00:02:52.220
Ale wydaje mi się, że wątek, który bardzo często podejmują artyści i to również artyści, których pracę można oglądać w Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie,

27
00:02:52.220 --> 00:03:01.720
to jest wątek ilości. Mówiąc o jedzeniu, myślimy z jednej strony o ogromnym niedoborze i to jest sytuacja ogólnoświatowa, ale odczuwana też w Polsce.

28
00:03:01.800 --> 00:03:10.140
Mam nadzieję, że zaraz porozmawiamy o tym, że MOCAK współpracuje przy tej wystawie z Bankami Żywności w Krakowie, a z drugiej strony to jest ogromny nadmiar.

29
00:03:10.320 --> 00:03:20.340
To jest wrażenie, któremu można ulec wchodząc chociażby do supermarketu albo słuchając ile ton, bo mówimy o tonach żywności, rocznie się wyrzuca czy marnuje.

30
00:03:20.340 --> 00:03:28.440
Tak, zauważyliśmy różne oblicze tego nadmiaru. Z jednej strony to jest źle zbilansowana dieta i skutki zdrowotne źle zbilansowanej diety.

31
00:03:28.740 --> 00:03:38.600
Z drugiej strony galopujący konsumpcjonizm i niestety to marnotrawstwo jedzenia w momencie, kiedy żyjemy w tej kulturze nadmiaru i wszystko jest dostępne.

32
00:03:38.780 --> 00:03:44.220
No i ten przeciwny biegun, czyli głód, związane z tym upokorzenie kryzysy humanitarne.

33
00:03:44.220 --> 00:03:50.900
I te wątki zarówno z jednej, jak i z drugiej strony siłą rzeczy musiały pojawić się w obrębie wystawy.

34
00:03:51.020 --> 00:03:57.640
Dlatego też dużo osób mi mówiło, że jedzenie będzie tym przyjemnym tematem, dlatego że będzie smacznie, pięknie.

35
00:03:57.840 --> 00:04:10.700
Ale później okazało się, że jednak opowiadając poprzez jedzenie o współczesnym świecie, te obrazy nie zawsze będą, nazwijmy to, kojące, a bardziej wzbudzające refleksje, czasem szokujące dla widza.

36
00:04:10.700 --> 00:04:22.720
Odwołam się do filmu, który przywołałam, mianowicie do wielkiego żarcia, bo tam jedna z bohaterek widząc, co robią główni bohaterowie, staje taka osłupiała i mówi, jesteście okropni, dlaczego jecie, nie będąc głodnymi.

37
00:04:22.940 --> 00:04:27.500
I to myślę, że jest odwołanie również do prac, o których pani powiedziała.

38
00:04:27.680 --> 00:04:36.680
Natomiast też pomyślałam, oglądając pracę, że niektóre z nich można interpretować bardzo dosłownie, bo jest takie powiedzenie przez żołądek do serca.

39
00:04:36.680 --> 00:04:44.520
Tu oczywiście od razu przyszła mi do głowy fotografia Jadwigi Sawickiej, na której widzimy takie bardzo charakterystycznie ulepione serce.

40
00:04:44.720 --> 00:04:57.340
To jest, można powiedzieć, taka praca dość ironiczna z przymierzeniem oka, dlatego że z jednej strony serce jednak jest organem i jego anatomiczna forma jest daleka od tej symbolicznej, z którą obcujemy na co dzień.

41
00:04:57.340 --> 00:05:06.580
I artystka uformowała w takie symboliczne serce mielone mięso, wracając do tego, nazwijmy to, pierwotnego materiału.

42
00:05:06.700 --> 00:05:16.460
Ta praca, można powiedzieć, pokazuje też potencjał symboliczny trwiący w wiedzaniu, czyli jeden z tych takich wątków pojawiających się na wystawie.

43
00:05:16.460 --> 00:05:32.620
Dlatego, że można powiedzieć, w tym pierwszym rozwiązaniu wobec wystawy, większość prac, które były takimi naszymi pierwszymi typami, to były prace, które były albo w jakiś sposób zakotwiczone w takim historycznym rozczytaniu tematu jedzenia,

44
00:05:32.760 --> 00:05:42.220
czyli właśnie motywy martwych natur, czy różnego rodzaju kompozycje, w których jedzenie było symbolami innych, można powiedzieć, rzeczy.

45
00:05:42.220 --> 00:05:52.960
Dopiero w tym drugim rozczytaniu pojawiło się dużo prac, które, nazwijmy to, są wokół jedzenia, ale już opowiadają o tematach, nazwijmy to, światopoglądowych,

46
00:05:53.460 --> 00:05:58.620
odnoszą się do różnic kulturowych, czy nawet do problemów natury geopolitycznej.

47
00:05:58.980 --> 00:06:07.580
Jedzenie wydaje się być też, tak jak pani powiedziała, pewną formą nawiązywania, czy odwoływania się, komentowania sytuacji na świecie,

48
00:06:07.580 --> 00:06:14.680
ale może w tej rozmowie warto się też cofnąć do lat czterdziestych, bo to właśnie wtedy taki amerykański psycholog Abraham Maslow

49
00:06:15.480 --> 00:06:20.180
sformułował swoją słynną hierarchię potrzeb wyrażoną za pomocą piramidy.

50
00:06:20.700 --> 00:06:27.700
Jedzenie jest jedną z podstaw tej piramidy, co oznacza, że jakkolwiek byśmy interpretowali pożwienie, pokarm, jedzenie,

51
00:06:28.440 --> 00:06:31.380
no to tak naprawdę to jest baza naszego funkcjonowania.

52
00:06:31.380 --> 00:06:38.240
Punktem wyjścia było to, że jedzenie jest potrzebą fizjologiczną, nie tyle jedzenie, co potrzeba zaspokajania głodu.

53
00:06:38.800 --> 00:06:42.580
Okazuje się, że za tą potrzebą idzie szereg innych potrzeb.

54
00:06:43.080 --> 00:06:47.480
Jedzenie to też zaspokajanie potrzeb psychologicznych, potrzeb społecznych.

55
00:06:47.840 --> 00:06:53.380
Jedząc otrzymujemy poczucie getyfikacji, jedzenie daje nam poczucie przynależności,

56
00:06:54.440 --> 00:07:00.780
jedzenie jest elementem budowania wspólnoty, ale także elementem budowania naszej tożsamości.

57
00:07:00.780 --> 00:07:06.820
Więc ten aspekt biologiczny oczywiście jest u podstaw, dlatego że też od tego aspektu biologicznego

58
00:07:06.820 --> 00:07:12.740
najłatwiej było dojść do tych wątków ekonomicznych, czyli pokarm jako zapłata za pracę,

59
00:07:13.180 --> 00:07:18.020
ale też pokarm jako, można powiedzieć, taki motor rozwoju naszej cywilizacji

60
00:07:18.020 --> 00:07:22.540
ze względu na to, że ludzie jednak odbywali wędrówki w poszukiwaniu jedzenia,

61
00:07:22.740 --> 00:07:29.020
odkrywali dzięki temu świat, ale też ten niedobór jedzenia prowadził często do różnego rodzaju konfliktów.

62
00:07:29.020 --> 00:07:35.480
I tutaj właśnie pokazuje się, znowu to szersze rozczytanie, gdzie od tego pierwszego punktu,

63
00:07:35.760 --> 00:07:41.460
czyli podstawy naszej egzystencji dochodzimy do tego, że jednak jedzenie jako takie

64
00:07:41.460 --> 00:07:45.300
może być bardzo wieloaspektowe i dotyczyć każdej naszej strefy życia.

65
00:07:45.460 --> 00:07:51.960
Dlatego, że jest elementem różnego rodzaju rytuałów, kultów, religii tych mniejszych wspólnot rodzinnych,

66
00:07:51.960 --> 00:07:54.720
jak i tych większych, całych społeczeństw.

67
00:07:55.000 --> 00:08:01.080
Tutaj staraliśmy się, chociaż część z tych wątków zasygnalizować na wystawie,

68
00:08:01.320 --> 00:08:08.060
dlatego wydaje mi się, że o jedzeniu poprzez sztukę można było wysnuć naprawdę wiele historii

69
00:08:08.060 --> 00:08:14.440
i stworzyć z tego materiał na bardzo wiele wystaw, które byłyby w dalszym ciągu ciekawe,

70
00:08:14.440 --> 00:08:18.580
zróżnicowane i też niezwykle, nazwijmy to, aktualne.

71
00:08:24.350 --> 00:08:28.870
Również w związku z tym, co Pani przed chwilą powiedziała, jestem bardzo ciekawa,

72
00:08:28.890 --> 00:08:34.050
jak Pani zaplanowały tę wystawę, to znaczy w jaki sposób przygotowywałyście się do niej

73
00:08:34.050 --> 00:08:38.190
razem z Marią Anną Potocką, tak żeby utworzyć spójną historię,

74
00:08:38.330 --> 00:08:40.510
którą można odczytać odwiedzając MOCAK.

75
00:08:40.510 --> 00:08:45.330
Tak jak w poprzednich edycjach tej wystawy, nigdy nie zakładamy klucza medialnego.

76
00:08:45.730 --> 00:08:49.330
Liczy się bardziej to, jaki przekaz ma dana praca,

77
00:08:49.490 --> 00:08:54.030
dlatego na tej wystawie można zobaczyć zarówno obiekty, instalacje, malarstwo, fotografie,

78
00:08:54.750 --> 00:08:58.630
te główne media współcześnie wykorzystywane przez artystów.

79
00:08:59.230 --> 00:09:03.830
Więc to jest z jednej strony dobre założenie, że nie stawia się do tego ograniczenia,

80
00:09:03.990 --> 00:09:09.070
a z drugiej strony to pozwala też dojść do takiego momentu dość dużego nadmiaru

81
00:09:09.070 --> 00:09:13.730
i chcieliśmy też mimo wszystko te media w miarę zrównoważyć w obrębie wystawy,

82
00:09:13.830 --> 00:09:18.570
dlatego że dałoby się bez problemu zrobić z tego wystawę o motywach jedzenia

83
00:09:18.570 --> 00:09:23.130
właśnie w sztuce wideo artystów, bez problemu osobną wielką ekspozycję

84
00:09:23.610 --> 00:09:25.510
odnośnie piac przestrzennych.

85
00:09:25.990 --> 00:09:28.930
Odrzucenie tego z jednej strony nie było ograniczeniem,

86
00:09:29.010 --> 00:09:32.730
a z drugiej strony też spowodowało, że sami mieliśmy w pewnym momencie

87
00:09:32.730 --> 00:09:37.710
do czynienia z nadmiarem i musieliśmy selekcjonować w obrębie własnych wyborów,

88
00:09:37.710 --> 00:09:42.810
tak żeby każda z piac była wyeksponowana w sposób nazwijmy to godny

89
00:09:42.810 --> 00:09:44.110
i czytelny na wystawie.

90
00:09:44.430 --> 00:09:47.230
Wystawa oficjalnie nie jest podzielona na działy,

91
00:09:47.450 --> 00:09:51.690
ale w momencie kiedy się przez nią przechodzi można zobaczyć,

92
00:09:51.690 --> 00:09:56.430
jak jednak te rzeczy zostały uporządkowane względem treści,

93
00:09:56.470 --> 00:10:02.270
dlatego że sam wstęp wystawy to jest właśnie to odwołanie się do jedzenia w sztuce

94
00:10:02.270 --> 00:10:06.190
jako motywu eksplorowanego już od wiegów przez artystów,

95
00:10:06.290 --> 00:10:10.650
dlatego że na początku mamy wanitatywne, martwe natury

96
00:10:10.650 --> 00:10:17.170
i prace, w których liczy się sposób zakomponowania tego jedzenia w obrębie stołów,

97
00:10:17.310 --> 00:10:21.370
ale z racji tego, że mamy tutaj do czynienia już z artystami współczesnymi,

98
00:10:21.670 --> 00:10:26.310
często te rzeczy są, można powiedzieć, takimi mocnymi interpretacjami

99
00:10:26.310 --> 00:10:31.070
i z jednej strony będziemy mieć dość klasyczne martwe natury Artura Nachta Samborskiego

100
00:10:31.070 --> 00:10:37.530
czy Cybisa, czy Nowosielskiego, a zaraz obok zobaczymy instalację Oskara Dawickiego,

101
00:10:38.030 --> 00:10:41.090
gdzie są wystawione prawdziwe produkty spożywcze,

102
00:10:41.470 --> 00:10:46.810
przed którymi stoją timery odliczające czas do daty ich ważności

103
00:10:46.810 --> 00:10:50.350
i to jest też pokazanie tego wanitatywnego aspektu jedzenia,

104
00:10:50.590 --> 00:10:52.550
ale w zupełnie innym odczytaniu.

105
00:10:52.550 --> 00:10:57.150
Najpierw przechodzimy przez te prace inspirowane w mniejszym bądź większym stopniu

106
00:10:57.150 --> 00:11:01.270
wanitatywnymi, martwymi naturami i malarstwem animalistycznym.

107
00:11:01.710 --> 00:11:06.690
Później wchodzimy, można powiedzieć, w taką próbę do konstrukcji tego,

108
00:11:06.910 --> 00:11:09.970
że stereotypowo uznaje się kuchnię za domenę kobiet

109
00:11:09.970 --> 00:11:13.690
i mamy tam przez np. utensylia kuchenne,

110
00:11:13.850 --> 00:11:19.830
konieczną pracę Marty Rosler, wideo, w którym ona robi przegląd sprzętów kuchennych,

111
00:11:19.830 --> 00:11:22.950
które nagle w jej rękach wyglądają jak narzędzia oporu

112
00:11:22.950 --> 00:11:27.890
albo dość dosadne wideo Małgorzaty Markiewicz-Krakowskiej artystki,

113
00:11:28.330 --> 00:11:32.230
które było reakcją na brak ustawy antyprzemocowej

114
00:11:32.230 --> 00:11:37.690
i również brak dofinansowania fundacji wspierającej ofiary przemocy domowej.

115
00:11:37.850 --> 00:11:42.550
Są też w tym dziale prace, które są emancypacją i wyzwoleniem

116
00:11:42.550 --> 00:11:46.550
poprzez próby pokazania, że kuchnia to nie jest tylko i wyłącznie przestrzeń,

117
00:11:47.210 --> 00:11:49.750
w której kobieta musi się sprawnieć gotując,

118
00:11:49.930 --> 00:11:54.270
dlatego że np. Agata Zbylut wykonuje różnego rodzaju ćwiczenia fizyczne,

119
00:11:54.610 --> 00:11:57.230
wykorzystując kuchnię jako salę treningową.

120
00:11:57.450 --> 00:12:03.310
Mamy m.in. fotografię Natalii LL z serii Consumer Art i Post Consumer Art,

121
00:12:03.350 --> 00:12:06.170
czy wspaniały autoportyc Sary Lukas.

122
00:12:06.170 --> 00:12:10.570
Później przechodzimy jakby do, nazwijmy to, dekanatu deserów,

123
00:12:10.750 --> 00:12:13.970
w którym są przedstawione różnego rodzaju słodkości,

124
00:12:14.190 --> 00:12:18.590
ale gdy przyjrzymy się bliżej, często pod tą słodyczą

125
00:12:18.590 --> 00:12:21.210
kryje się pewien rodzaj goryczy

126
00:12:21.210 --> 00:12:23.810
i też ten dział wystawy pokazuje,

127
00:12:23.930 --> 00:12:27.030
że nie zawsze multiplikacja tej słodyczy

128
00:12:27.030 --> 00:12:30.650
może doprowadzić do naszej większej przyjemności i spełnienia.

129
00:12:31.110 --> 00:12:35.510
Później przechodzimy do działu, w którym jest dużo prac,

130
00:12:35.510 --> 00:12:39.610
z jednej strony dotyczących tej galopującej konsumpcji,

131
00:12:39.870 --> 00:12:44.990
tego jak ludzie wybierają to, co jedzą poprzez to, co jest modne,

132
00:12:45.150 --> 00:12:47.090
to jak jedzenie jest przedstawione w reklamach

133
00:12:47.090 --> 00:12:50.570
i jak artyści też nie zgadzają się z różnymi trendami,

134
00:12:51.070 --> 00:12:54.090
m.in. instagramowym foodportem i tym,

135
00:12:54.250 --> 00:12:56.190
że mamy do czynienia z kompozycjami,

136
00:12:56.230 --> 00:12:59.530
w których liczy się tylko i wyłącznie ten estetyczny aspekt,

137
00:12:59.690 --> 00:13:01.670
a często mamy do czynienia z kompozycjami,

138
00:13:01.810 --> 00:13:03.490
w których produkty nie pasują do siebie,

139
00:13:03.490 --> 00:13:09.690
a poprzez różnego rodzaju chwyty podczas sesji zdjęciowych stylizacyjne

140
00:13:09.690 --> 00:13:12.710
to jedzenie już tak naprawdę nie nadawałoby się do spożycia.

141
00:13:12.850 --> 00:13:18.530
Są też prace, które można by było określić takim dość wyświechtanym sloganem,

142
00:13:18.570 --> 00:13:19.690
że jesteś tym, co jesz,

143
00:13:19.910 --> 00:13:25.490
ale okazuje się, że na tej wystawie jedzenie może być też rodzajem autoportretu.

144
00:13:26.450 --> 00:13:31.970
Zauważyliśmy i to z jednej strony to, jak artyści prezentują to, co jedzą.

145
00:13:31.970 --> 00:13:37.350
Może widzowie na tej podstawie wysuwają często bardzo daleko idące wnioski

146
00:13:37.350 --> 00:13:39.650
odnośnie tego, czy czyjaś dieta jest zdrowa,

147
00:13:39.770 --> 00:13:44.450
czy ktoś jest leniwy, czy ktoś jest osobą kulinarnie zaawansowaną

148
00:13:44.450 --> 00:13:47.330
i jego wybory są bardziej wyszukane,

149
00:13:47.790 --> 00:13:51.890
ale także, że takim autoportretem może być wnętrze naszych lodówek.

150
00:13:51.890 --> 00:13:54.010
Nie tylko to, jakie mamy produkty,

151
00:13:54.190 --> 00:13:57.590
ale to, w jaki sposób są one uporządkowane.

152
00:13:57.830 --> 00:13:59.870
Czy mamy porządek, czy mamy chaos,

153
00:14:00.190 --> 00:14:03.490
czy te produkty, które są przechowywane tam,

154
00:14:03.710 --> 00:14:05.590
składają się w pewne całości.

155
00:14:05.930 --> 00:14:09.790
To są takie dziwne przedstawienia nas samych

156
00:14:09.790 --> 00:14:12.850
poprzez takie aspekty, o których nie myślimy na co dzień,

157
00:14:13.050 --> 00:14:17.270
ale także poprzez te prace można dostrzec to,

158
00:14:17.310 --> 00:14:21.870
że jedzenie jako takie z jednej strony pozwala nam przetwić,

159
00:14:21.890 --> 00:14:25.450
ale z drugiej strony to, co jemy, jakość tego jedzenia,

160
00:14:25.590 --> 00:14:29.010
regularność jedzenia wpływa także na nasze samopoczucie,

161
00:14:29.610 --> 00:14:33.490
na to, czy jesteśmy bardziej podatni na przykład na stres,

162
00:14:33.850 --> 00:14:35.950
na to, czy jesteśmy zadowoleni,

163
00:14:36.010 --> 00:14:38.050
to jest ta wcześniej wspomniana gratyfikacja,

164
00:14:38.410 --> 00:14:42.050
czyli tak naprawdę na to, jak egzystujemy w obrębie zbiorowości.

165
00:14:42.250 --> 00:14:46.690
Ostatni taki dział, można powiedzieć najtrudniejszy dla widzów,

166
00:14:47.270 --> 00:14:51.430
to jest dział dotyczący z jednej strony ekonomicznych aspektów jedzenia,

167
00:14:51.890 --> 00:14:56.070
mamy tam na przykład porównywanie posiłków ucznia w szkole

168
00:14:56.070 --> 00:15:00.250
z posiłkiem osoby w ośrodku dla uchodźców,

169
00:15:00.810 --> 00:15:06.010
mamy tam przedstawienie, ile po karmu można kupić za daną kwotę,

170
00:15:06.150 --> 00:15:12.730
co też nam pokazuje pewnego rodzaju dysproporcje w obrębie danego kraju,

171
00:15:12.890 --> 00:15:17.110
czy prace dotyczące bezpośrednio konfliktów zbrojnych,

172
00:15:17.110 --> 00:15:20.710
m.in. trwającej dalej wojny nauki.

173
00:15:20.990 --> 00:15:24.110
To jest pytanie bardziej o formę niż o treść,

174
00:15:24.250 --> 00:15:27.830
mianowicie takie reinterpretacje istniejących już dzieł.

175
00:15:28.210 --> 00:15:30.490
Jedną z prac, które promują wystawę,

176
00:15:30.730 --> 00:15:34.390
jest praca Rebeki Rutten, na której pojawia się pizza.

177
00:15:34.670 --> 00:15:35.550
Trochę z zaskoczenia.

178
00:15:35.550 --> 00:15:40.450
Cała ta seria fotograficzna, my prezentujemy tylko i wyłącznie jej fragment

179
00:15:40.450 --> 00:15:44.390
w obrębie wystawy, inspirowana jest układami kompozycyjnymi

180
00:15:44.390 --> 00:15:47.350
malarstwa okresu późnego renesansu.

181
00:15:47.530 --> 00:15:50.250
I to jest okres, który bardzo interesuje artystkę,

182
00:15:50.390 --> 00:15:56.650
dlatego że ówcześni twórcy skupili uwagę na klasie niższej i klasie średniej.

183
00:15:56.790 --> 00:16:00.810
I ona uznaje, że w tym momencie we współczesnej kulturze fast foodu

184
00:16:00.810 --> 00:16:06.170
w Stanach Zjednoczonych, czyli stałych bywalców Taco Bell, McDonalda, KFC.

185
00:16:06.470 --> 00:16:08.370
Właśnie to są głównie te dwie grupy.

186
00:16:08.890 --> 00:16:12.010
I wykorzystując te schematy ikonograficzne,

187
00:16:12.070 --> 00:16:17.150
chciała stworzyć współczesne portrę tej klasy niższej i klasy średniej,

188
00:16:17.290 --> 00:16:21.210
która stołuje się w miejscach, gdzie można otrzymać dużą ilość jedzenia,

189
00:16:21.390 --> 00:16:25.150
niekoniecznie zdrowego, ale za dość niskie pieniądze.

190
00:16:25.290 --> 00:16:28.990
Wszystkie osoby pozujące na tych fotografiach to są jej wizcy znajomi.

191
00:16:28.990 --> 00:16:34.550
I poza takimi ujęciami portretowymi tworzy też kompozycje dość wysmakowane estetycznie,

192
00:16:34.630 --> 00:16:36.730
na które składają się fast foody.

193
00:16:37.010 --> 00:16:42.170
Z jednej strony te prace są żartobliwe i są, nazwijmy to, dość przyjemne dla oka,

194
00:16:42.270 --> 00:16:44.410
dlatego że to są bardzo przemyślane kompozycje.

195
00:16:44.630 --> 00:16:50.170
A z drugiej strony już jakby sygnalizują, że poprzez jedzenie w obrębie tej wystawy

196
00:16:50.170 --> 00:16:53.530
będziemy opowiadać o współczesnym człowieku.

197
00:16:53.610 --> 00:16:56.830
I to nie zawsze w tym ujęciu, który każdemu z nas się spodoba.

198
00:16:56.830 --> 00:17:01.770
Na koniec naszego spotkania chciałam nawiązać do współpracy,

199
00:17:01.910 --> 00:17:06.190
którą Państwo nawiązali z Bankiem Żywności, oddziałem w Krakowie.

200
00:17:06.370 --> 00:17:09.830
To jest chyba pewne podsumowanie tego, o czym do tej pory mówiłyśmy,

201
00:17:09.830 --> 00:17:16.110
o jedzeniu, którego może brakować, o jedzeniu, które staje się deficytem niezwykle odczuwalnym,

202
00:17:16.190 --> 00:17:18.730
ale też o ludziach, którzy ten deficyt zauważają.

203
00:17:18.930 --> 00:17:22.870
I MOCAK w Krakowie jest miejscem, w którym przez czas trwania wystawy,

204
00:17:22.870 --> 00:17:27.650
czyli do 16 marca przyszłego roku, jedzenie można oddawać.

205
00:17:27.690 --> 00:17:30.390
Oczywiście takie, które Bank Żywności może przyjąć.

206
00:17:30.650 --> 00:17:34.790
To muszą być produkty o dłuższym terminie przydatności do spożycia.

207
00:17:34.990 --> 00:17:38.610
I przez cały ten okres trwania wystawy bardzo zachęcamy do tego,

208
00:17:38.670 --> 00:17:44.410
żeby przy okazji wizyty w muzeum też przenieść coś i stać się darczyńcą

209
00:17:44.410 --> 00:17:48.570
i trochę wspomóc organizację, która jest bardzo nam bliska.

210
00:17:48.570 --> 00:17:54.410
W takim razie nie pozostaje mi nic innego, żeby zachęcić Was do odwiedzenia MOCAK-u w Krakowie.

211
00:17:54.670 --> 00:17:58.150
Wystawa Jedzenie w Sztuce jest dostępna do 16 marca.

212
00:17:58.610 --> 00:18:03.570
I jak mam nadzieję, że wynika z naszej rozmowy, to jest nie tylko duże przeżycie estetyczne,

213
00:18:04.230 --> 00:18:07.250
okazja do refleksji, ale też okazja, żeby zrobić coś dobrego.

214
00:18:07.390 --> 00:18:11.690
Tak jak wynikało ze słów, które padły przed chwilą, wypowiedziała je Martyna Sobczyk,

215
00:18:11.870 --> 00:18:17.230
współkuratorka wystawy Jedzenie w Sztuce, której bardzo dziękuję za to spotkanie.

216
00:18:17.230 --> 00:18:22.210
Dziękuję również. Chciałam trochę na zasadzie klamy jeszcze w nawiązaniu do tego,

217
00:18:22.230 --> 00:18:26.510
co padło na początku, czyli odwołania do Wielkiego Żarcia czy Ucztę Babet.

218
00:18:26.590 --> 00:18:29.350
Wystawię Jedzenie w Sztuce, co będzie towarzyszyć kino letnie,

219
00:18:29.870 --> 00:18:33.650
więc już jak zacznie być ciepło na zewnątrz, to serdecznie zapraszamy,

220
00:18:33.770 --> 00:18:39.430
dlatego że oba te filmy są elementem właśnie programu zaplanowanego do naszych prezentacji.

221
00:18:39.870 --> 00:18:42.670
Więc zachęcamy Jedzenie nie tylko w Sztuce, ale też w filmie.

222
00:18:42.670 --> 00:18:48.390
Audycje kulturalne. W dobrym tonie.
