WEBVTT

1
00:00:01.390 --> 00:00:05.110
Audycje kulturalne. W dobrym tonie.

2
00:00:05.790 --> 00:00:10.610
Dzień dobry Państwu, Anna Karna. Zapraszam na rozmowę audycji kulturalnych.

3
00:00:10.770 --> 00:00:18.970
W Muzeum Narodowym w Warszawie właśnie otwarto wystawę pod tytułem Picasso z okazji 50. rocznicy śmierci artysty.

4
00:00:19.130 --> 00:00:26.690
O ekspozycji i związkach tego twórcy z Polską rozmawiać będę z panią Anną Manicką, kuratorką wystawy. Dzień dobry.

5
00:00:26.910 --> 00:00:27.410
Dzień dobry.

6
00:00:27.410 --> 00:00:40.430
Ta wystawa to pokaz 120 prac artysty, ale także opowieść o wizycie Pablo Picasso w Polsce w 1948 roku. Jak to się stało, że Picasso odwiedził nasz kraj?

7
00:00:40.530 --> 00:00:45.830
Picasso w tamtym czasie uważał się za komunista. Był członkiem francuskiej partii komunistycznej.

8
00:00:46.030 --> 00:00:55.130
Miał bardzo specyficzną sytuację. Wtedy francuscy komuniści bardzo dyskutowali nad tym, czy socrealizm powinien również dla nich być oficjalną sztuką.

9
00:00:55.130 --> 00:01:01.670
Tam we Francji brzmi to nieprawdopodobnie, a jednak jest to fakt. To oczywiste dla Picasso było to absolutnie nie do przyjęcia.

10
00:01:01.870 --> 00:01:08.270
Myślę, że wyjazd do Polski był odpowiednią odskocznią i bardzo potrzebnym przerywnikiem w jego życiu w tamtym czasie.

11
00:01:08.270 --> 00:01:09.870
Dlaczego został zaproszany?

12
00:01:10.010 --> 00:01:27.250
Myślę, że chodziło nie tyle o wypromowanie Polski, co o wzmocnienie jej. W zasadzie, jeśli tak wielki artysta przyjeżdża do kraju, który jest zniszczony wojną, generalnie w bardzo ciężkiej sytuacji, to dla wszystkich jest to zysk, mówiąc najprościej.

13
00:01:27.250 --> 00:01:40.770
Wtedy bardzo duża część z ówczesnego społeczeństwa uważała, że skoro Picasso tu przyjeżdża, tej klasy artysta, największy artysta na świecie, skoro on się tutaj pojawia, to znaczy, że my jeszcze nie jesteśmy XVII Republiką Związku Radzieckiego.

14
00:01:40.930 --> 00:01:49.210
Że mimo, że pozostajemy ciągle w sferze wpływów, to jeszcze ciągle należymy do Europy Zachodniej. Dla wszystkich było to doskonałe doświadczenie.

15
00:01:49.210 --> 00:01:58.550
Powiedziała Pani takie słowa, że Picasso w Polsce odbierany był i jest trochę inaczej. Jak w takim razie odbierano sztukę Picasso tutaj?

16
00:01:58.730 --> 00:02:15.370
Myślę, że w Polsce jest z tym duży problem, ponieważ generalnie nieakceptacja sztuki współczesnej jest ogromna. Podejście na zasadzie, że ja sam potrafię takie rzeczy rysować, że nie podoba mi się, to nie jest taka sztuka, jaką lubię, jest bardzo częste.

17
00:02:15.370 --> 00:02:29.470
Gust wielu odbiorców zatrzymał się na przełomie XIX i XX wieku. Ten osławiony koń w oleju, czyli malarstwo realistyczne XIX-wieczne jest tym, na którym właściwie gust się wielu odbiorców wyczerpuje.

18
00:02:29.650 --> 00:02:39.670
Picasso jest oczywiście artystą, który stworzył sztukę nowoczesną. Właściwie ruszył z posad bryłę świata, przynajmniej w kwestii historii sztuki.

19
00:02:39.670 --> 00:02:52.830
Był tym, który odkrył pewne prawidła, pewne zależności w sztuce nowoczesnej. Sztuka Picasso powinna być pokazywana jak najczęściej właśnie po to, żeby ludzie mogli się z nią zapoznać, żeby mogli zrozumieć, że ta sztuka taka jest.

20
00:02:52.950 --> 00:03:03.750
Inna nie będzie, że w XX wieku kanon piękna się zmienił. Że rzadko, bardzo rzadko kiedy sztuka dwudziestowieczna jest piękna w tym takim tradycyjnym rozumieniu tego pojęcia.

21
00:03:03.750 --> 00:03:16.370
Że żadne normy dotyczące harmonii, żadne tradycyjne normy tutaj nie obowiązują. Dla wielu osób przyjazd Picasso był świadectwem, że jeszcze nie całkiem zostaliśmy pochłonięci przez naszych przyjaciół ze wschodu.

22
00:03:16.530 --> 00:03:27.270
Wiele osób bardzo chciało się identyfikować z Picasso, a nie z oficjalną narracją, taką sposobem ubierania przedmiotami codziennego użytku, jakich ludzie używali.

23
00:03:27.270 --> 00:03:36.570
Ludzie bardzo chcieli się od tego w jakiś sposób dystansować. To były takie subtelne gierki z władzą, kiedy ludzie ubierali się w taki, a nie inny sposób.

24
00:03:36.930 --> 00:03:45.330
Może niekoniecznie tak, jak to widziały oficjalne czynniki. I to już był sam fakt, był rodzaj oporu, bo w zasadzie w tego rodzaju kraju zawsze tak się dzieje.

25
00:03:45.750 --> 00:03:52.910
Ta wystawa to zbiór prac należących do Muzeum Domu Narodzin Picasso w Maladze, gdzie zresztą artysta się urodził.

26
00:03:52.910 --> 00:04:09.350
A także prac, które należą do kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie. Wystawa rozpoczyna się częścią zatytułowaną Odnalezione Piękno, a wśród dzieł możemy odnaleźć właściwie dwie bohaterki tej wystawy, a myśl o wielkich miłościach, Picasso.

27
00:04:09.850 --> 00:04:21.990
Jak najbardziej. Kobiety Picasso są w tej chwili bardzo wdzięcznym tematem. Wiele się o tym pisze. Myślę, że to jest to, co bardzo ciekawi ludzie, bo życie Picasso było samo w sobie, było też dzieło rodzajem dzieła sztuki.

28
00:04:21.990 --> 00:04:28.950
Picasso miał dwie żony i całkiem sporo towarzyszek życia. Pierwsza żona, Olga Koklowa, była rosyjską tancerką.

29
00:04:29.170 --> 00:04:37.690
Picasso chciał się z nią rozstać, ale po prostu nie mógł, ponieważ francuskie prawo chroniło jej interesy i musiałby oddać jej połowę majątku.

30
00:04:37.810 --> 00:04:42.530
Więc się nie rozstał. Olga Koklowa niestety straciła rozum, jak wiele kobiet Picasso.

31
00:04:42.530 --> 00:04:48.570
Kolejne jego towarzyszki życia to Dora Mar, Marie-Thérèse Walter i François Gillot.

32
00:04:48.670 --> 00:04:52.810
François Gillot to jest ta, której portretów znajduje się na naszej wystawie najwięcej.

33
00:04:53.050 --> 00:04:58.490
Ona była z Picasso, kiedy Picasso był tutaj w Polsce. Zresztą nie była z tego powodu szczęśliwa.

34
00:04:58.730 --> 00:05:03.990
François Gillot była jedną z tych kobiet, która zabrała dzieci i odeszła, a potem jeszcze wyszła za mąż.

35
00:05:03.990 --> 00:05:10.370
Czyli rzecz niesłychana, bo jego kolejne panie albo traciły rozum, albo się zabijały.

36
00:05:10.510 --> 00:05:16.170
A jedna z nich powiedziała, że kobiety drżyjcie. Po Picasso tylko Bóg. To w ogóle nieprawdopodobne.

37
00:05:16.490 --> 00:05:25.030
Natomiast François Gillot była młodą, fantastyczną kobietą i ona jest matką Claude'a i Palomy Picasso.

38
00:05:25.370 --> 00:05:31.650
Była młodą dziewczyną, która zdecydowała się świadomie oddać Picasso'owi, mówię w sensie ogólnym.

39
00:05:31.650 --> 00:05:36.490
Współpracowała z nim, pomagała mu, istniała z nim, żyła z nim po prostu.

40
00:05:36.610 --> 00:05:42.710
Ona pisała książkę Moje życie z Picasso'em, która jest znakomitą lekturą, jeśli chce się zwiedzać tę wystawę.

41
00:05:42.790 --> 00:05:46.810
To jest książka, która jest przetłumaczona na polski i znakomicie się ją czyta.

42
00:05:47.010 --> 00:05:50.350
Natomiast jej następczynią była Jacqueline Rock.

43
00:05:50.630 --> 00:05:56.050
Ona dostała pozycję drugiej żony, ponieważ Olga Koklowa już w tym czasie nie żyła, zmarła.

44
00:05:56.050 --> 00:06:02.250
Natomiast Jacqueline Rock ograniczyła pozostałym członkom rodziny dostęp do samego Picasso.

45
00:06:02.530 --> 00:06:10.690
Nazywała go słońcem, mistrzem, mówiła, że słońce teraz odpoczywa, słońce śpi, mistrz nie przyjmie państwa, mistrz nie może i tak dalej.

46
00:06:10.870 --> 00:06:16.870
Próbowała Picasso zawłaszczyć, jednocześnie pod jej opieką Picasso stworzył masę znakomitych obrazów.

47
00:06:16.870 --> 00:06:23.150
Najwięcej portretów i którykolwiek swoich kochanek to właśnie jest, znaczy tu żony, to właśnie jest Jacqueline Rock.

48
00:06:23.350 --> 00:06:28.310
Opowiedzmy zatem o tych portretach. Jakie ich przedstawienia możemy zobaczyć na wystawie?

49
00:06:28.450 --> 00:06:34.450
Jest taka część wystawy, na której żartuję, że pokazują się dwie rywalki, aczkolwiek ciężko je nazwać rywalkami.

50
00:06:34.630 --> 00:06:40.050
Mamy tam portrety François Chilot, a obok mamy portrety Jacqueline Rock.

51
00:06:40.050 --> 00:06:49.510
Mamy ją w różnych pozach, czytającą w pięknym profilu i jednocześnie mamy pracę, która jest ulubioną pracą kuratora tych hiszpańskich zbiorów.

52
00:06:49.610 --> 00:06:57.970
Mianowicie jest to Jacqueline Rock z bardzo piękną, długą szyją, wzorowana na girlandaju, bo to widać wyraźnie, że to przypomina torna błoni.

53
00:06:58.190 --> 00:07:05.530
I oprócz tego mamy tam jej włosy, jej fryzura przypomina malarstwo Sargenta, amerykańskiego malarza.

54
00:07:05.530 --> 00:07:10.590
Te jej włosy są upięte w siateczce, tak jak kobiety długie włosy nosiły w takiej siateczce.

55
00:07:10.690 --> 00:07:16.130
To często na amerykańskich filmach z lat pięćdziesiątych się pojawia, chociażby przy West Side Story to były takie sceny.

56
00:07:16.310 --> 00:07:20.090
Więc jest to no to uczesanie, które w tamtym czasie było szalenie modne.

57
00:07:20.230 --> 00:07:25.130
Zresztą w ogóle większość portretów Jacqueline Rock jest z bardzo, bardzo długą szyją.

58
00:07:25.350 --> 00:07:30.710
To była żona kolonialnego urzędnika, który został wysłany do Burkina Faso.

59
00:07:30.710 --> 00:07:38.650
Jacqueline pojechała tam z mężem i z córką i po prostu uciekły z tego Burkina Faso, uciekły na południe Francji, tam poznały Picassa.

60
00:07:38.870 --> 00:07:47.170
On ją nazywał panią Z, ponieważ willa się tak nazywała, a potem chciał nazywać ją panią X, no i potem już zostali parą.

61
00:07:47.510 --> 00:07:52.750
Opowiedzmy o tym, w jakich technikach wykonane są te prace, które możemy oglądać na wystawie.

62
00:07:52.870 --> 00:07:55.750
Ta wystawa jest jedną wielką pochwałą litografii.

63
00:07:55.750 --> 00:08:01.770
To była technika, która upowszechniła się po II wojnie światowej. Myślę, że było to bardzo charakterystyczne zjawisko.

64
00:08:01.950 --> 00:08:08.030
W tamtych czasach niewiele osób było stać na kupowanie obrazów, ale mogło ich być stać na kupowanie grafik.

65
00:08:08.450 --> 00:08:11.730
Litografia była techniką, która wówczas święciła triumfy.

66
00:08:11.870 --> 00:08:19.470
To są zachowane wspomnienia robotników, którzy pamiętali, że Picasso od bladego świtu stawał przy warsztacie i zaczynał pracować nad litografią.

67
00:08:19.470 --> 00:08:30.250
I mamy tutaj gro litografii na wystawie. Mamy jeszcze warsztacik litograficzny, którym pokazujemy różnego rodzaju narzędzia używane przez artystów, którzy zajmują się litografią.

68
00:08:30.350 --> 00:08:39.670
Na wystawie znajdziemy echa podróży Picasso do Polski w dziełach właśnie. Myślę o pewnych kożuszkach, które widzimy i w pracach i na zdjęciu.

69
00:08:39.670 --> 00:08:49.570
Tak. Część poświęcona pobytowi Picasso w Polsce zawiera fantastyczne zdjęcie, na którym jest Picasso razem z François Gillot i z przyjaciółmi.

70
00:08:49.730 --> 00:09:01.650
I oni się udają na festiwal w Cannes. Proszę sobie wyobrazić przebywanie na południu Francji wiosną, ciepłą wiosną z reguły, w kożuszku zakopiańskim, który w zasadzie służy do chodzenia w nim na podhalu.

71
00:09:01.830 --> 00:09:08.590
No ale oboje bardzo dzielnie zmierzają w tych kożuszkach i to jest chyba jedyne lepsze zdjęcie, na którym widać jak to w ogóle wyglądało.

72
00:09:08.590 --> 00:09:14.910
Picasso kupił je w sugiennicach, kupił dla niej, dla siebie i dla Pabla. Zpalały wtedy jeszcze nie było na świecie.

73
00:09:15.050 --> 00:09:22.050
Po powrocie do Francji wykonał grafikę, pięciokolorową litografię, która nazywała się dziewczyna w fotelu.

74
00:09:22.270 --> 00:09:26.990
Ta dziewczyna w fotelu to była właśnie François Gillot siedząca w kożuszku zakopiańskim.

75
00:09:27.130 --> 00:09:36.770
Tutaj powstała pięciokolorowa litografia. Litografia jest techniką, która żeby odbić pięciokolorowy wizerunek musimy wykonać pięć płyt odrębną dla każdego koloru.

76
00:09:36.770 --> 00:09:46.650
Potem te płyty nabija się jedną na drugą. Najpierw się odbija pierwszą, potem na tym rysunku odbija się drugą, trzecią, czwartą, rzecz jasna poczynając od najjaśniejszych kolorów.

77
00:09:46.790 --> 00:09:54.690
Wystawa pokazuje jak z jednej pięciokolorowej litografii, z pięciu kamieni, które służyły do odbijania jej w pięciu kolorach,

78
00:09:54.690 --> 00:10:03.190
Picasso wyczynił najdziwniejsze rzeczy. Mianowicie wykonał 35 odbitek. Jest to najdłuższa seria Picasso, jaką w ogóle kiedykolwiek stworzył.

79
00:10:03.270 --> 00:10:08.690
Ponieważ każdy z kamieni brał, przeszlifowywał, domalowywał coś, robił odbitkę.

80
00:10:09.030 --> 00:10:15.870
Znowu przeszlifowywał, robił odbitkę. Znowu domalowywał kolejne rzeczy i zrobił kolejną odbitkę.

81
00:10:15.870 --> 00:10:25.310
Czyli robił coś w rodzaju odbitek próbnych, ale u Picasso to nie są odbitki próbne, bo odbitka próbna w sztuce dawnej oznacza, że wraz z kolejną odbitką rośnie doskonałość dzieła.

82
00:10:25.430 --> 00:10:32.890
To znaczy, że wreszcie stan ostatni jest stanem skończonym, tym najważniejszym i najlepszym. Poprzednie odbitki są tylko próbami, a tutaj nie są to próby.

83
00:10:32.970 --> 00:10:40.870
Po prostu każda kolejna jego zmiana jest dziełem sztuki. On po prostu przerabiał te podstawowe kamienie i z tych pięciu kamieni wyszło aż 35 prac.

84
00:10:40.870 --> 00:10:55.770
Na naszej wystawie jest 17 i myślę, że jest to warte porównywania. To jest coś, w którym można się bawić, coś w rodzaju zabawy, znajdź różnicę, ponieważ na jednej zeszlifował całe tło, na drugiej dodał kratkę na jej spódnicy, na trzeciej pokazał jej rękę.

85
00:10:55.930 --> 00:10:58.650
To jak gdyby jest możliwość obserwowania procesu twórczego.

86
00:10:58.850 --> 00:11:04.830
W kolejnych pracach, które możemy oglądać na wystawie, widać, że Picasso bardzo lubił cyrk.

87
00:11:04.830 --> 00:11:15.290
Tak, w tej części poświęconej pięknu jest taki mały kącik cyrkowy. To była tematyka, która zawsze go fascynowała. Myślę, że w jakiś sposób było to w opozycji do jego klasycznego wykształcenia.

88
00:11:15.390 --> 00:11:25.010
Picasso często odwiedzał cyrk Medrano w Paryżu i tam rozmawiał z różnego rodzaju akrobatami, linoskoczkami, obserwował jak traktują swoje zwierzęta.

89
00:11:25.010 --> 00:11:40.070
I to wszystko było dla niego inspiracją oczywiście. Te cyrkowe przedstawienia znamy już od samego początku, od błękitnego okresu, kiedy obserwujemy tych bardzo smętnych harlekinów i bardzo smętne postacie akrobatów, woltyżerek i podobnych osób.

90
00:11:40.250 --> 00:11:50.250
Tutaj są one nieco weselsze. To oczywiste, że te osoby mają piękne ciała i że Picasso to również fascynuje, że jest to dla niego jakaś inspiracja, nowość.

91
00:11:50.250 --> 00:11:59.590
Kolejna część wystawy koncentruje się wokół fascynacji postaciami mitologicznymi. Jak wyglądała ta pikassowska mitologia?

92
00:11:59.790 --> 00:12:11.970
Malaga to jest port handlowy, który już dawno powstał, kiedy z terenu dzisiejszego Libanu kupcy ciągnęli do starożytnego Rzymu. Malaga była portem po drodze.

93
00:12:11.970 --> 00:12:20.390
Sztuka starożytna była tam zawsze obecna. Mitologia tam była wpisana niejako w miejscową mitologię. To jest rzecz oczywista.

94
00:12:20.510 --> 00:12:28.350
Od razu powiem, że Picasso, który oczywiście odebrał bardzo staranne wykształcenie, jeśli chodzi o szkoły artystyczne, jego ojciec w końcu był nauczycielem sztuki.

95
00:12:28.350 --> 00:12:42.870
Picasso owszem zaprzyjaźnił się z mitologią, ale ma swoich ulubieńców. Picasso sam identyfikował się z Minotaurem najczęściej, natomiast mamy jego liczne fauny, mamy centaury, to są postacie, które najbardziej go ciekawiły.

96
00:12:42.950 --> 00:12:56.990
Mamy też ciekawostkę, jest faun rodzaju żeńskiego, czyli centaurka. Mamy też, nasze fauny grają na aulosach, na instrumencie, o którym dzisiaj wiemy, że miało wyjątkowo głośny, przyzywający dźwięk.

97
00:12:56.990 --> 00:13:13.910
Mamy więc tutaj także Wenus za morem, to jest dialog z mistrzem, bo jest to malowane według obrazu Kranacha. Mamy tam Wenus z małym amorkiem i tam mamy taką sekwencję niejako edukacyjnie ułożoną, od najbardziej realistycznego przedstawienia do wręcz kubuizującego.

98
00:13:13.910 --> 00:13:27.050
Picasso sam często robił takie rzeczy, istnieją jego cykle, które pokazują jak wygląda jakiś motyw, począwszy od pierwszego realistycznego wyglądu, aż do prawie znaku, który zastępuje ten obraz.

99
00:13:27.410 --> 00:13:41.910
Na tej wystawie widać na poszczególnych pracach, jak Picasso upraszczą swoją kreskę, ale widać też, że on chciał pokazywać to, czego inni nie pokazywali, rzecz właściwie naturalną nam, a mianowicie asymetrię naszych twarzy.

100
00:13:41.910 --> 00:13:51.770
Picasso zdawał sobie sprawę, że nasz umysł dopowiada. To znaczy, że jeśli czegoś nie widzimy, jeśli widzimy tylko jedno oko, to nasz umysł prawie na pewno dopowie to drugie.

101
00:13:51.930 --> 00:14:01.970
Jeśli widzimy twarz kobiety, która jest jednocześnie pokazana z profilu i enfas, to możemy być pewni, że nasze oko nie będzie protestowało.

102
00:14:02.090 --> 00:14:08.150
Nasze oko zobaczy to, co artysta miał na myśli. Możemy dopiero po chwili myślimy, a przecież to wygląda inaczej.

103
00:14:08.150 --> 00:14:17.290
Poza tym proszę pomyśleć, że kiedy patrzymy na coś z tradycyjnej perspektywy, to na przykład nie widzimy tego, co jest z tyłu, no bo jest zakryte.

104
00:14:17.510 --> 00:14:22.250
Picasso pokazywał to wszystko jednocześnie. To tak, jak gdyby rozpłaszczyć siatkę bryły geometrycznej.

105
00:14:22.990 --> 00:14:34.510
Więc miał swoje metody, doskonale zdawał sobie sprawę, że jak gdyby należy łudzić oko i do tej pory przecież jest sporo sztuki dawnej, która jest sztuką iluzjonistyczną.

106
00:14:34.510 --> 00:14:39.690
To nie tylko malowidła na sklepieniach. Natomiast on mówi, ja nie chcę łudzić oka, ja chcę łudzić umysłu.

107
00:14:39.930 --> 00:14:44.130
No i to prawda, a nasz umysł jest właśnie oszukiwany chociażby przez nasze oczy.

108
00:14:44.370 --> 00:14:50.660
Po II wojnie światowej Picasso zafascynował się ceramiką i oto wchodzimy w kolejną część wystawy.

109
00:14:51.210 --> 00:14:54.330
Tworzył przedmioty ceramiczne przez kolejne 20 lat.

110
00:14:54.530 --> 00:15:00.870
Wiadomo, że na początku powstało całkiem sporo prac, kiedy Picasso jeszcze eksperymentował.

111
00:15:00.870 --> 00:15:04.430
I te nasze pochodzą z tego okresu, dlatego jesteśmy bardzo z nich dumni.

112
00:15:04.550 --> 00:15:10.350
To jest jeszcze 1947 rok, kiedy polska delegacja wybierała grafiki, które Picasso obiecał ofiarować.

113
00:15:10.550 --> 00:15:12.470
Wybrano talerze jako pakowniejsze.

114
00:15:12.610 --> 00:15:16.310
Oni lecieli małym samolotem, nie wyobrażali sobie pewnych rzeczy po prostu.

115
00:15:16.670 --> 00:15:19.710
Natomiast późniejsze prace były już wysokonakładowe.

116
00:15:19.850 --> 00:15:22.690
Picasso potraktował ceramikę jak grafikę.

117
00:15:22.870 --> 00:15:26.850
W grafice z jednej matrycy można wykonać wiele odbitek i każda jest oryginałem.

118
00:15:26.850 --> 00:15:29.750
Picasso na tej samej zasadzie potraktował ceramikę.

119
00:15:29.910 --> 00:15:33.590
To oczywiste, że te wysokonakładowe są najmniej cenne,

120
00:15:33.750 --> 00:15:36.890
chociaż bywają wśród nich absolutnie nieprawdopodobne egzemplarze.

121
00:15:37.070 --> 00:15:40.730
Co przedstawiają talerze Picasso? Jak myślą o ceramice?

122
00:15:41.110 --> 00:15:42.130
Bardzo specyficznie.

123
00:15:42.290 --> 00:15:45.950
Picasso jako eksperymentator to tutaj jest znakomite określenie.

124
00:15:46.070 --> 00:15:49.670
Po pierwsze mamy cały szereg przedstawień poświęconych korridzie.

125
00:15:49.830 --> 00:15:54.630
Korridzie bykom, tematowi, który przez całe życie dla Picasso było bardzo ważny.

126
00:15:54.630 --> 00:15:57.590
Sam mówił o sobie, że jest torobrawo, dzielny byk.

127
00:15:57.670 --> 00:15:59.790
To jest ten byk, który szarżuje i zabija.

128
00:15:59.950 --> 00:16:03.910
Mamy więc prace, które funkcjonują tak, jak funkcjonują obrazy.

129
00:16:04.030 --> 00:16:05.250
Można je powiedzieć na ścianie.

130
00:16:05.450 --> 00:16:08.390
Mamy też prace, które są jego zabawą.

131
00:16:08.510 --> 00:16:10.050
Te talerze są lekko wklęsłe.

132
00:16:10.190 --> 00:16:12.850
Można wyobrazić sobie, że stanowią makietę.

133
00:16:13.050 --> 00:16:14.330
Makietę areny na przykład.

134
00:16:14.550 --> 00:16:18.030
Na brzegu, na otoku talerza jest narysowana publiczność,

135
00:16:18.130 --> 00:16:20.350
a na dnie narysowana jest walka.

136
00:16:20.490 --> 00:16:23.470
Możemy też potraktować je jako twarze, jako maski,

137
00:16:23.470 --> 00:16:25.310
bo można talerz trzymać przed sobą.

138
00:16:25.470 --> 00:16:29.050
Jeśli na nim jest namalowana twarz, to tak jak gdybyśmy mieli na sobie maskę.

139
00:16:29.130 --> 00:16:31.290
Picasso robił te rzeczy wielokrotnie.

140
00:16:31.430 --> 00:16:32.810
To jest najcenniejsza część.

141
00:16:33.750 --> 00:16:37.630
Natomiast poza tym posiadamy talerze, na których są przedstawienia zwierząt.

142
00:16:37.710 --> 00:16:40.850
Prawie wszystkich z tych zwierząt Picasso miał, znał je.

143
00:16:40.990 --> 00:16:43.330
Tam była koza, Picasso miał swoją kozę.

144
00:16:43.470 --> 00:16:47.830
Mamy też tam różnego rodzaju ptaki, w tym sowę, o którym wiadomo, że miał sowę.

145
00:16:47.910 --> 00:16:49.790
François Chilo pisze o tej sowie.

146
00:16:49.790 --> 00:16:53.850
Oprócz sowy jest tam nasz jedyny tutaj w Polsce gołąbek pokoju

147
00:16:53.850 --> 00:16:56.910
i jeszcze inne ptaszysko, takie równie sympatyczne.

148
00:16:57.070 --> 00:17:01.650
Oprócz tego mamy przedstawienia z talerzy z jedzeniem,

149
00:17:01.870 --> 00:17:04.130
ponieważ tak naprawdę talerze służą do jedzenia.

150
00:17:04.290 --> 00:17:07.610
Można je położyć wtedy płasko na stole i u nas tak są przedstawiane.

151
00:17:07.770 --> 00:17:11.430
One leżą płasko i na nich jest jajka sadzone, jakaś kiełbasa,

152
00:17:11.710 --> 00:17:14.410
winogrona razem z nożyczkami do ich obcinania.

153
00:17:14.410 --> 00:17:18.150
Oprócz tego są ryby różnego rodzaju, są szprotki w oliwie,

154
00:17:18.270 --> 00:17:20.670
przy czym szkliwienie jest tego rodzaju,

155
00:17:20.730 --> 00:17:23.970
że wydaje się, jakby ten talerz cały był pomazany oliwą.

156
00:17:24.130 --> 00:17:25.130
Wygląda znakomicie.

157
00:17:25.370 --> 00:17:28.210
No są te ceramiki, które rzeczywiście jesteśmy z nich dumni.

158
00:17:28.290 --> 00:17:30.130
Oprócz tego mamy egzemplarze hiszpańskie.

159
00:17:30.170 --> 00:17:32.070
W naszych zbiorach nie ma prac trójwymiarowych,

160
00:17:32.190 --> 00:17:34.830
także różnego rodzaju dzbanki z okresu późniejszego.

161
00:17:34.930 --> 00:17:37.870
Występują na naszej wystawie m.in. piękny dzbanek,

162
00:17:38.070 --> 00:17:41.410
który jak gdyby już na wszelki wypadek ma bukiet z kali w sobie

163
00:17:41.410 --> 00:17:43.050
i te kalie są trójwymiarowe.

164
00:17:43.050 --> 00:17:46.390
Co ciekawe, pierwsza wystawa ceramiki i Picasso

165
00:17:46.390 --> 00:17:48.850
odbyła się właśnie w Polsce, we Wrocławiu.

166
00:17:49.010 --> 00:17:52.530
Rzeczywiście, kiedy Picasso przyjechał na kongres pokoju do Wrocławia

167
00:17:52.530 --> 00:17:55.050
w 1948 roku, przywiózł swoje ceramiki,

168
00:17:55.870 --> 00:17:57.770
te same, które znajdują się w zbiorach muzeum,

169
00:17:57.890 --> 00:18:00.890
były wystawione w holu, w całej sali kongresowej.

170
00:18:01.010 --> 00:18:02.930
Picasso bardzo chętnie tam przesiadywał.

171
00:18:03.050 --> 00:18:05.410
Przesiadywał tam, obserwując reakcje ludzkie,

172
00:18:05.530 --> 00:18:08.230
był bardzo ciekawy, jak ludzie będą na nie reagowali.

173
00:18:08.470 --> 00:18:09.970
To była taka pierwsza wystawa,

174
00:18:09.970 --> 00:18:12.590
dlatego, że wcześniej on próbował.

175
00:18:12.710 --> 00:18:14.670
Ja mówię, nasze telarze są z okresu tego,

176
00:18:14.830 --> 00:18:16.230
kiedy jeszcze eksperymentował.

177
00:18:16.410 --> 00:18:18.150
Stąd nie ma więcej ich egzemplarzy.

178
00:18:18.670 --> 00:18:20.130
Jeszcze nie wykonano żadnych matryc.

179
00:18:20.190 --> 00:18:22.350
Picasso nieco później wpadł na pomysł,

180
00:18:22.470 --> 00:18:24.690
że ceramika też może być źródłem za roku.

181
00:18:24.950 --> 00:18:26.490
A zatem piękno,

182
00:18:26.490 --> 00:18:29.450
polska historia, mitologia i ceramika.

183
00:18:29.610 --> 00:18:32.690
W tych właśnie czterech tematach zawiera się wystawa.

184
00:18:32.910 --> 00:18:38.330
Tę wystawę można oglądać do 14 stycznia 2024 roku.

185
00:18:38.650 --> 00:18:40.330
Bardzo dziękuję za to spotkanie.

186
00:18:40.550 --> 00:18:41.450
Ja również dziękuję.

187
00:18:41.730 --> 00:18:43.730
Bohaterką audycji kulturalnych

188
00:18:43.730 --> 00:18:45.730
była pani Anna Manicka,

189
00:18:45.890 --> 00:18:47.530
kuratorka wystawy Picasso.

190
00:18:47.530 --> 00:18:53.170
Audycje kulturalne w dobrym tonie.