WEBVTT 1 00:00:01.390 --> 00:00:05.090 Audycje kulturalne. W dobrym tonie. 2 00:00:43.960 --> 00:00:50.100 To są audycje kulturalne podcast Narodowego Centrum Kultury przy mikrofonie Aleksandra Galant. 3 00:00:50.220 --> 00:00:54.960 Podróż w czasie. To jest najnowsza propozycja Teatru Rampa na warszawskim Targówku. 4 00:00:55.060 --> 00:00:57.860 Podróż w czasie jest oczywiście swego rodzaju uproszczeniem. 5 00:00:57.940 --> 00:01:01.960 To jest podróż do bardzo konkretnego momentu, mianowicie do roku 75. 6 00:01:02.860 --> 00:01:06.680 Wtedy w Polsce zaczął być emitowany serial 40-latek. 7 00:01:06.880 --> 00:01:10.380 Serial, na którym wielu się wychowało, serial, który wielu oglądało, 8 00:01:10.380 --> 00:01:16.160 a na pewno serial, z którego postaci, monologii, dialogi, powiedzonka zna zdecydowana większość z nas. 9 00:01:16.460 --> 00:01:19.700 Serial odbił się bardzo mocno na naszym społeczeństwie. 10 00:01:20.020 --> 00:01:25.320 Inżynier Karwowski, który dzielnie budował trasę łazienkowską w Warszawie, w wielu miejscach jest upamiętniony. 11 00:01:25.800 --> 00:01:29.420 Ja sama w pewnym momencie swojego życia mieszkałam przy ulicy Pańskiej 12 00:01:29.420 --> 00:01:33.400 i czułam, że to jest miejsce bardzo ważne z perspektywy tego serialu. 13 00:01:33.480 --> 00:01:39.600 A od niedawna ten serial można sobie odświeżyć, nie włączając telewizora, a wybierając się do teatru, 14 00:01:39.600 --> 00:01:43.780 bo na deskach wspomnianego już teatru Rampa wystawiany jest musical. 15 00:01:43.940 --> 00:01:46.160 Musicalowa wersja serialu 40-latek. 16 00:01:46.620 --> 00:01:51.280 Za tę adaptację odpowiedzialna jest Joanna Drozda, autorka, reżyserka i aktorka, 17 00:01:51.380 --> 00:01:54.620 która przyjęła zaproszenie i jest dzisiaj waszym i moim gościem. 18 00:01:54.620 --> 00:01:55.520 Witam w audycjach kulturalnych. 19 00:01:55.520 --> 00:01:57.420 Witam z wszystkich Państwa serdecznie. 20 00:01:57.580 --> 00:02:02.060 40-latek to jest postać, która oprócz tego, że ma duże kulturowe znaczenie, 21 00:02:02.180 --> 00:02:05.040 dla Pani też jest jakoś ważna, bliska, kojarzona? 22 00:02:05.040 --> 00:02:11.920 Jeśli chodzi o tę stronę popularnej kultury, tak, oczywiście, to jest coś, nad czym się wychowałam, 23 00:02:12.460 --> 00:02:19.140 gdzie jakoś wrosło w tkankę mojego całego doświadczenia przez to, że jestem warszawianką, 24 00:02:19.300 --> 00:02:23.940 to tym bardziej, bo te miejsca regularnie oglądałam zarówno na żywo, jak i w telewizji. 25 00:02:24.220 --> 00:02:27.820 Ale akurat myślę, że w ogóle 40-latek pod tym względem jest ewenementem, 26 00:02:27.820 --> 00:02:32.840 bo tę naszą stolicę przez niego znała właściwie cała Polska. 27 00:02:33.520 --> 00:02:37.160 Wszyscy wiedzieli, właśnie, gdzie będzie ta trasa przebiegała. 28 00:02:37.540 --> 00:02:43.500 Ten pomysł szalony przecież, żeby budować na budowie, kręcić serial równocześnie. 29 00:02:43.780 --> 00:02:49.680 Dzisiaj oczywiście by to kompletnie nie przeszło, ze względów wszystkich przepisów BHP i możliwych. 30 00:02:49.840 --> 00:02:51.440 A już na pewno dziewiękowcy by oszareli. 31 00:02:51.700 --> 00:02:56.060 Ale cała Polska znała układ dróg w stolicy przez Gruzę i Teplica. 32 00:02:56.060 --> 00:03:02.600 I ja też to miałam od dziecka, że ta telewizja przez to była mi jakaś taka bliższa, 33 00:03:03.290 --> 00:03:05.280 bo codziennie chodziłam po jej planie filmowym. 34 00:03:05.760 --> 00:03:11.480 I jak byłam mała, taką największą atrakcją dla mnie, to było jak jeździłam czasem z taką panią, 35 00:03:11.960 --> 00:03:16.940 która się mną opiekowała, czasem z radości, bo jestem z Warszawa radość. 36 00:03:17.340 --> 00:03:22.840 Jeździłyśmy autobusem na dworzec centralny po to, żeby jeździć schodami ruchomym Góra Dół, 37 00:03:22.840 --> 00:03:27.320 bo to była największa atrakcja i pić oranżatę z woreczka z takimi słomkami. 38 00:03:27.660 --> 00:03:32.000 To była taka wielka atrakcja i ten dworzec centralny też się właśnie oglądało w czterdziestolatku. 39 00:03:32.560 --> 00:03:38.440 Ale teraz przez to, że rozpoczęła się, no nie budowa, remont trasy łazienkowskiej, 40 00:03:38.820 --> 00:03:42.200 adewacto jest to na razie wyburzanie trasy łazienkowskiej, 41 00:03:42.600 --> 00:03:47.160 to to też między innymi było powodem, dla którego tak strasznie chciałam się wziąć za tego czterdziestolatka, 42 00:03:47.160 --> 00:03:51.640 bo to tak jakoś ładnie domyka się ta klamra. Jesteśmy czterdzieści pięć lat później 43 00:03:51.640 --> 00:03:57.360 i teraz już jest po raz kolejny remontowana, ale gdzieś możemy to na nowo przeżywać. 44 00:03:57.480 --> 00:04:00.740 My warszawiacy to samo, co przeżywał wtedy inżynier Karwowski, 45 00:04:01.000 --> 00:04:03.400 czyli po prostu życie w tej wiecznej budowie warszawskiej. 46 00:04:03.860 --> 00:04:07.040 Ja nie chcę sobie uzurpować zbyt wiele miejsca w tej rozmowie, 47 00:04:07.220 --> 00:04:11.860 ale też mieszkałam przy trasy łazienkowskiej i akurat mieszkałam tam w momencie, 48 00:04:11.880 --> 00:04:16.380 kiedy ten remont się zaczynał, więc przyznaję, że to w dużym stopniu paraliżuje życie okolicy, 49 00:04:16.380 --> 00:04:18.040 ale oczywiście wszystko w słusznej sprawie. 50 00:04:18.120 --> 00:04:24.320 Zresztą takie przebitki czy fragmenty z budowy, z aktualnych prac na terenie trasy łazienkowskiej 51 00:04:24.320 --> 00:04:26.000 też w musicalu się pojawiają. 52 00:04:26.000 --> 00:04:31.440 Są i była to wielka przyjemność i coś takiego naprawdę ekstraordynaryjnego, 53 00:04:31.500 --> 00:04:36.900 że mogliśmy wejść na budowę i pozakładali nam te kaski i te kalosze, bo tak trzeba było. 54 00:04:37.120 --> 00:04:42.640 I chodziliśmy po tych wszystkich miejscach i kręciliśmy właśnie Modesta Rocińskiego 55 00:04:42.640 --> 00:04:46.840 i Marcina Januszkiewicza, którzy grają Stefana Karwowskiego na zmianę. 56 00:04:46.960 --> 00:04:51.020 Chodziliśmy po tej budowie i faktycznie przeżywaliśmy budowę trasy łazienkowskiej. 57 00:04:51.160 --> 00:04:52.320 Było to naprawdę niezwykłe. 58 00:04:52.460 --> 00:04:57.260 Zresztą potem ta budowa trasy w trakcie spektaklu przemienia się w koszmar 59 00:04:57.260 --> 00:04:58.820 i staje się burzeniem trasy. 60 00:04:59.260 --> 00:05:03.040 I przerażającą wizję, że po Stefanie nie zostanie nic 61 00:05:03.040 --> 00:05:06.620 i że zostanie wyburzone całe jego nazwisko. 62 00:05:07.160 --> 00:05:07.600 Dziedzictwo. 63 00:05:08.000 --> 00:05:08.960 Dziedzictwo, wszystko. 64 00:05:09.320 --> 00:05:12.980 Więc do tego też mieliśmy możliwość użyć tych samych materiałów, 65 00:05:13.060 --> 00:05:17.980 bo wystarczyło skręcić kamerę w jedną stronę i tam panowie budowali, 66 00:05:18.060 --> 00:05:21.260 a w drugą stronę panowie wyburzali, więc mieliśmy jedno i drugie. 67 00:05:21.440 --> 00:05:24.360 A jak jest z aktualnością czterdziestolatka? 68 00:05:24.480 --> 00:05:29.300 Moim zdaniem wiele tekstów kultury z czasów PRL zestarzało się w taki kiepski sposób. 69 00:05:29.480 --> 00:05:30.520 Straciło na aktualności. 70 00:05:30.680 --> 00:05:33.100 Dzisiaj już by coś takiego nie przeszło, nie do końca jest zrozumiałe. 71 00:05:33.100 --> 00:05:36.900 Natomiast również oglądając musical w Tatrze Rampa, ja miałam wrażenie, 72 00:05:36.980 --> 00:05:40.260 że wiele problemów, które jest tam podnoszonych z tym głównym, 73 00:05:40.400 --> 00:05:42.960 czyli z przekroczeniem magicznej granicy czterdziestu lat, 74 00:05:43.100 --> 00:05:47.400 to są problemy nadal aktualne i które sprawiają, że ta postać jest żywa, 75 00:05:47.500 --> 00:05:49.500 zrozumiała, z którą coś łączy. 76 00:05:49.660 --> 00:05:55.520 Tak, to jest serial, który bardzo wielu zapadł w głowie jako komediowy, 77 00:05:55.800 --> 00:06:01.200 ale on, jeśli się faktycznie poogląda kilka odcinków od deski do deski, 78 00:06:01.200 --> 00:06:07.820 to jest to serial też bardzo filozoficznie osadzony w temacie obyczajowości, 79 00:06:07.960 --> 00:06:10.000 w temacie takim uniwersalnym człowieczeństwa. 80 00:06:10.200 --> 00:06:12.000 Za to był bardziej odpowiedziany Teplic. 81 00:06:12.580 --> 00:06:17.180 Natomiast jest tam bardzo dużo dywagacji i rozmyśleń na temat życia 82 00:06:17.180 --> 00:06:24.940 i przez to on jest nadal aktualny, bo zajmujemy się tym, co w nas się dzieje. 83 00:06:25.080 --> 00:06:26.440 W nas, w sensie w ludziach. 84 00:06:26.440 --> 00:06:29.860 Nasz musical nie jest adaptacją odcinków, które już były, 85 00:06:30.060 --> 00:06:32.460 tylko jest na nowo napisaną historią, 86 00:06:33.000 --> 00:06:35.320 ale korzystając z postaci, które są. 87 00:06:35.460 --> 00:06:38.900 Jest tam parę cytatów, natomiast jest to historia umyśle napisana pod kątem tego, 88 00:06:39.000 --> 00:06:42.680 żeby zwrócić uwagę na to, co dzisiaj jest aktualne 89 00:06:42.680 --> 00:06:45.900 i żeby nie przenosić tylko i wyłącznie w czasie widza, 90 00:06:46.040 --> 00:06:47.900 ale pokazać, że pewne rzeczy się nie zmieniają. 91 00:06:47.900 --> 00:06:55.460 Jak na przykład to, że najważniejsze jest nie osadzać się w tych lękach o przyszłość, 92 00:06:55.620 --> 00:06:57.980 co dzisiaj też jest bardzo silne przecież w nas, 93 00:06:58.180 --> 00:07:00.480 czy w tym takim rozczytywaniu powierzchownym siebie, 94 00:07:00.660 --> 00:07:04.140 co jest jeszcze silniejsze dziś niż było w latach siedemdziesiątych, 95 00:07:04.200 --> 00:07:08.160 czyli to jak wyglądam, jak wiele znaczę i że świadczy o mnie 96 00:07:08.160 --> 00:07:11.060 i że jest to ważniejsze niż to, co mam w środku. 97 00:07:11.600 --> 00:07:14.140 Ejżyzm, który teraz już sięgnął zenitu, 98 00:07:14.140 --> 00:07:17.780 w sensie ludzie wstydzą się swojego wieku, zawsze się odmładzają. 99 00:07:18.120 --> 00:07:21.920 Jest ta magiczna bariera, kiedy w pewnym momencie aktorki 100 00:07:21.920 --> 00:07:25.140 przestają być zapraszane do ról, znikają na jakiś czas, 101 00:07:25.260 --> 00:07:28.260 dopiero potem mogą być śmiesznymi ciociami albo opiekunkami, 102 00:07:28.380 --> 00:07:29.760 a później jeszcze babciami. 103 00:07:29.820 --> 00:07:31.440 Chyba Grażyna Szapołowska kiedyś mówiła, 104 00:07:31.460 --> 00:07:33.600 że jest przepaść między graniem Ofelii i Gertrudy. 105 00:07:33.780 --> 00:07:35.300 Ogromna, ogromna. 106 00:07:35.420 --> 00:07:37.320 Ofelia nie ma prawa mieć 30 lat, 107 00:07:37.540 --> 00:07:40.180 ani Gertruda nie ma prawa mieć 35. 108 00:07:40.860 --> 00:07:43.900 Są takie bariery, a teraz jeszcze przy tych wszystkich 109 00:07:43.900 --> 00:07:47.360 socialach, które mamy, gdzie te filtry wszystkie są odmładzające, 110 00:07:47.880 --> 00:07:50.740 gdzie wstydzimy się strasznie tego, jak wyglądamy. 111 00:07:51.140 --> 00:07:52.840 Cały czas próbujemy oszukać to. 112 00:07:53.020 --> 00:07:56.060 Taka mania wyprasowywania tych wszystkich zmarszczek, 113 00:07:56.260 --> 00:07:58.020 odmuchiwania jeszcze bardziej tych policzków, 114 00:07:58.180 --> 00:08:00.860 tego wszystkiego to jest właśnie po to, żeby odmłodzić. 115 00:08:01.120 --> 00:08:04.960 A jak to mówi zresztą pani Ryszarda w laboratorium, 116 00:08:05.460 --> 00:08:07.700 koleżanka z pracy Madzi Karwowskiej, 117 00:08:07.840 --> 00:08:10.140 kiedyś mężczyźni pudrowali sobie włosy, 118 00:08:10.140 --> 00:08:12.680 żeby wyglądać dojrzalej, starzej, 119 00:08:13.180 --> 00:08:16.560 że siwy włos był świadectwem wiedzy i doświadczenia. 120 00:08:16.760 --> 00:08:18.120 Więc to jest jeden z takich tematów, 121 00:08:18.220 --> 00:08:19.640 który jest aktualny cały czas. 122 00:08:20.300 --> 00:08:21.880 Tak samo bardzo chciałam, 123 00:08:22.240 --> 00:08:24.680 aby postać kobiety pracującej 124 00:08:24.680 --> 00:08:27.580 odniosła się do tego, 125 00:08:27.940 --> 00:08:30.640 z czym dzisiaj cały czas się borykamy, 126 00:08:30.660 --> 00:08:34.480 czyli z wagą kobiet, które zostają w domu, 127 00:08:34.820 --> 00:08:36.460 kobiet, które są kobietami pracującymi, 128 00:08:36.460 --> 00:08:38.260 które wykonują tę niewidzialną pracę, 129 00:08:38.440 --> 00:08:40.500 nieopłacaną, ale niezbędną pracę 130 00:08:40.500 --> 00:08:42.640 i powinny być za to docenione. 131 00:08:42.780 --> 00:08:45.800 Więc tutaj jest dużo tematów, 132 00:08:45.960 --> 00:08:48.060 które nadal dzisiaj są aktualne bardzo 133 00:08:48.060 --> 00:08:49.320 i o których warto rozmawiać 134 00:08:49.320 --> 00:08:52.360 i które widać, jak widownia przyjmuje entuzjastycznie, 135 00:08:52.560 --> 00:08:54.420 bo chce, odnajduje się w tych problemach. 136 00:08:54.720 --> 00:08:55.820 Też są oczywiście takie tematy, 137 00:08:55.880 --> 00:08:58.380 które mi się bardzo podobały w samym serialu, 138 00:08:59.080 --> 00:08:59.820 których dzisiaj nie ma 139 00:08:59.820 --> 00:09:01.640 i z kolei chciałam je przypomnieć po to, 140 00:09:01.700 --> 00:09:03.980 żeby zachęcić może widzów do większej otwartości, 141 00:09:03.980 --> 00:09:06.460 jak na przykład sąsiedztwo, dzielenie się, 142 00:09:06.640 --> 00:09:09.100 wspólna opieka nad dziećmi, wymiany, 143 00:09:09.160 --> 00:09:12.100 to, że znamy nazwiska i imiona swoich sąsiadów 144 00:09:12.100 --> 00:09:13.460 i nie boimy się ich, 145 00:09:13.520 --> 00:09:14.940 no i przede wszystkim nie boimy się 146 00:09:14.940 --> 00:09:16.780 w tamtym świecie dzwonka do drzwi. 147 00:09:17.140 --> 00:09:20.120 Jest on niosący dla nas jakąś ciekawość, 148 00:09:20.600 --> 00:09:21.920 wiedzę, pomoc, 149 00:09:22.580 --> 00:09:23.620 a nie jak dzisiaj, 150 00:09:23.800 --> 00:09:26.880 kiedy dzwonek do drzwi nas straszy. 151 00:09:27.060 --> 00:09:28.500 Telefon, którego nie znamy, 152 00:09:28.640 --> 00:09:30.100 jak dzwoni do nas też nas straszy. 153 00:09:30.540 --> 00:09:30.780 Może nie odbiorę. 154 00:09:30.920 --> 00:09:31.860 Może nie odbiorę. 155 00:09:31.860 --> 00:09:33.980 Kto to jest? Czy ja coś zamawiałam? 156 00:09:34.480 --> 00:09:36.100 Kto ode mnie czegoś chce? 157 00:09:36.400 --> 00:09:37.420 I jakie to jest straszne, 158 00:09:37.460 --> 00:09:38.520 że ktoś ode mnie czegoś chce. 159 00:09:38.700 --> 00:09:39.740 Nie jakie cudowne, 160 00:09:39.840 --> 00:09:41.600 że ktoś do mnie przychodzi z czymś 161 00:09:41.600 --> 00:09:43.220 albo może z prośbą o pomoc 162 00:09:43.220 --> 00:09:44.960 i wtedy będę mogła pomóc drugiemu człowiekowi. 163 00:09:45.040 --> 00:09:46.180 Więc ta sama pomoc sąsiedzka, 164 00:09:46.360 --> 00:09:47.380 która jest w tym serialu, 165 00:09:47.600 --> 00:09:48.600 dlatego, bo była wtedy, 166 00:09:48.880 --> 00:09:49.860 była czymś oczywistym, 167 00:09:49.980 --> 00:09:51.000 tak urzeka mnie 168 00:09:51.000 --> 00:09:52.700 i chciałam ją przypomnieć 169 00:09:52.700 --> 00:09:54.080 w nadziei na to, 170 00:09:54.120 --> 00:09:54.820 że może teraz 171 00:09:54.820 --> 00:09:56.240 wśród tych wszystkich bloków, 172 00:09:56.380 --> 00:09:57.580 w których nadal mieszkamy, 173 00:09:57.700 --> 00:09:58.600 czy apartamentowców. 174 00:09:59.120 --> 00:10:00.780 Tak i są coraz bliżej siebie. 175 00:10:01.020 --> 00:10:02.140 Coraz bliżej, a coraz dalej. 176 00:10:02.600 --> 00:10:04.520 Można wejść do domu, 177 00:10:04.800 --> 00:10:05.840 wyjść z niego, 178 00:10:06.000 --> 00:10:06.700 zjechać windą, 179 00:10:06.820 --> 00:10:07.480 wsiąść do garażu, 180 00:10:07.540 --> 00:10:08.060 do samochodu, 181 00:10:08.180 --> 00:10:08.520 wyjechać, 182 00:10:08.680 --> 00:10:10.640 wysiąść w pracy w garażu, 183 00:10:10.740 --> 00:10:11.500 wjechać windą 184 00:10:11.500 --> 00:10:12.640 i usiąść w swoim kobiku 185 00:10:12.640 --> 00:10:14.020 i de facto nie musieć 186 00:10:14.020 --> 00:10:15.280 nikogo spotkać 187 00:10:15.280 --> 00:10:16.980 i to nas tak bardzo alienuje. 188 00:10:17.200 --> 00:10:18.880 I chyba stąd te lęki właśnie 189 00:10:18.880 --> 00:10:20.360 przed choćby dzwonkiem do drzwi. 190 00:10:26.520 --> 00:10:27.560 Trochę przygnębiające 191 00:10:27.560 --> 00:10:28.540 to wszystko jest. 192 00:10:28.680 --> 00:10:29.260 Tym bardziej fajnie, 193 00:10:29.300 --> 00:10:30.740 że taki spektakl powstał. 194 00:10:31.040 --> 00:10:31.940 Rozmawiamy o tym, 195 00:10:31.940 --> 00:10:33.580 jak przebiegały prace, 196 00:10:33.660 --> 00:10:34.600 jak się zaczęły prace 197 00:10:34.600 --> 00:10:35.360 nad spektaklem 198 00:10:35.360 --> 00:10:36.780 na motywach czterdziestolatka, 199 00:10:36.880 --> 00:10:38.200 ale tu jest jeszcze jeden element. 200 00:10:38.480 --> 00:10:39.600 Mianowicie te postaci 201 00:10:39.600 --> 00:10:40.640 zaczęły śpiewać 202 00:10:40.640 --> 00:10:41.860 i jak to było? 203 00:10:42.080 --> 00:10:43.320 Skąd się wziął pomysł? 204 00:10:43.420 --> 00:10:43.740 No rozumiem, 205 00:10:43.760 --> 00:10:44.560 że to było oczywiste 206 00:10:44.560 --> 00:10:45.800 ze względu na teatr Rampa. 207 00:10:45.980 --> 00:10:46.460 Natomiast, 208 00:10:46.620 --> 00:10:47.460 no jak to było 209 00:10:47.460 --> 00:10:48.300 tym postacią, 210 00:10:48.420 --> 00:10:49.620 inżynierowi Karwowskiemu? 211 00:10:49.700 --> 00:10:50.280 Przecież skąd inąd 212 00:10:50.280 --> 00:10:51.640 bardzo poważnemu człowiekowi, 213 00:10:52.040 --> 00:10:53.080 ale także Madzi, 214 00:10:53.080 --> 00:10:54.100 kobiecie pracującej, 215 00:10:54.180 --> 00:10:55.000 jak było włożyć 216 00:10:55.000 --> 00:10:56.160 te piosenki w usta? 217 00:10:56.220 --> 00:10:57.300 Ja z wykształcenia 218 00:10:57.300 --> 00:10:58.700 jestem aktorką dramatyczną 219 00:10:58.700 --> 00:11:00.720 po krakowskiej szkole teatralnej 220 00:11:00.720 --> 00:11:01.760 i przez bardzo wiele lat 221 00:11:01.760 --> 00:11:02.880 zajmowałam się właściwie 222 00:11:02.880 --> 00:11:04.460 tylko aktorstwem 223 00:11:04.460 --> 00:11:05.780 i tym aktorstwem dramatycznym. 224 00:11:05.980 --> 00:11:07.680 Raczej grałam u reżyserów 225 00:11:07.680 --> 00:11:09.160 typu Paweł Miśkiewicz, 226 00:11:09.300 --> 00:11:09.920 Michał Borczuch, 227 00:11:10.100 --> 00:11:11.040 Maja Kleczewska, 228 00:11:11.440 --> 00:11:13.180 więc zestaw tak zwany 229 00:11:13.180 --> 00:11:14.400 poważny, ciężki 230 00:11:14.400 --> 00:11:16.420 i przez wiele lat 231 00:11:16.420 --> 00:11:18.240 takie było moje życie zawodowe, 232 00:11:18.700 --> 00:11:20.140 a jak zaczęłam sama 233 00:11:20.140 --> 00:11:21.640 pisać spektakle i robić, 234 00:11:21.860 --> 00:11:22.680 to wiedziałam, 235 00:11:22.680 --> 00:11:24.140 że nigdy w życiu nie doskoczy 236 00:11:24.140 --> 00:11:25.220 do takich twórców jak oni 237 00:11:25.220 --> 00:11:26.340 i też nie chciałam 238 00:11:26.340 --> 00:11:27.880 i zawsze żyłam 239 00:11:27.880 --> 00:11:29.180 w takim przeświadczeniu, 240 00:11:29.260 --> 00:11:30.760 że człowiek też powinien móc 241 00:11:30.760 --> 00:11:31.500 pójść do teatru, 242 00:11:31.560 --> 00:11:32.220 żeby się oderwać 243 00:11:32.220 --> 00:11:33.320 od życia codziennego, 244 00:11:33.440 --> 00:11:34.440 od codziennych zmartwień, 245 00:11:34.580 --> 00:11:34.900 trosk 246 00:11:34.900 --> 00:11:37.160 i popatrzeć na to swoje życie 247 00:11:37.160 --> 00:11:38.520 raczej z czułością, 248 00:11:38.960 --> 00:11:39.680 z dystansem 249 00:11:39.680 --> 00:11:41.160 i uśmiechnąć się trochę 250 00:11:41.160 --> 00:11:41.780 do tego życia 251 00:11:41.780 --> 00:11:42.940 i popatrzeć na nie z humorem. 252 00:11:43.400 --> 00:11:44.220 Dlatego zaczęłam pisać 253 00:11:44.220 --> 00:11:44.940 takie historie, 254 00:11:45.060 --> 00:11:45.820 gdzie ten człowiek 255 00:11:46.260 --> 00:11:46.820 boryka się 256 00:11:46.820 --> 00:11:48.080 z największymi trudnościami, 257 00:11:48.200 --> 00:11:49.740 ale bawi nas to, 258 00:11:49.740 --> 00:11:51.280 bo widzimy siebie w tym, 259 00:11:51.600 --> 00:11:52.300 ale możemy się do tego 260 00:11:52.300 --> 00:11:53.020 zdystansować. 261 00:11:53.260 --> 00:11:54.400 I tak się zaczęła 262 00:11:54.400 --> 00:11:55.100 moja przygoda 263 00:11:55.100 --> 00:11:55.700 z pisaniem 264 00:11:55.700 --> 00:11:57.040 i z reżyserowaniem spektakli. 265 00:11:57.260 --> 00:11:58.460 Gdzieś wtedy na horyzoncie 266 00:11:58.460 --> 00:11:59.620 jako kolejny krok 267 00:11:59.620 --> 00:12:00.320 pojawiła się właśnie 268 00:12:00.320 --> 00:12:01.360 taka możliwość 269 00:12:01.360 --> 00:12:02.060 musicalu, 270 00:12:02.260 --> 00:12:02.940 który mnie osobiście 271 00:12:02.940 --> 00:12:04.120 zawsze strasznie bawił 272 00:12:04.120 --> 00:12:05.340 w samej koncepcji. 273 00:12:05.900 --> 00:12:07.220 Jest jakaś historia, 274 00:12:07.220 --> 00:12:08.580 ci ludzie coś przeżywają, 275 00:12:08.760 --> 00:12:09.960 a nagle niestety nie zawodzą, 276 00:12:09.960 --> 00:12:10.960 pojawia się muzyka 277 00:12:10.960 --> 00:12:12.720 i oni te same sprawy 278 00:12:12.720 --> 00:12:14.120 zaczynają nagle śpiewać, 279 00:12:14.340 --> 00:12:14.720 tańczyć. 280 00:12:15.220 --> 00:12:15.900 Zawsze było to dla mnie 281 00:12:15.900 --> 00:12:16.700 takie absurdalne. 282 00:12:16.920 --> 00:12:18.600 I jak dostałam propozycję, 283 00:12:18.600 --> 00:12:19.040 żeby zrobić 284 00:12:19.040 --> 00:12:20.120 jeszcze 40-latka w rampie, 285 00:12:20.160 --> 00:12:20.680 pomyślałam, że 286 00:12:20.680 --> 00:12:21.320 może tym razem 287 00:12:21.320 --> 00:12:22.320 zaadresuję ten temat. 288 00:12:22.800 --> 00:12:23.980 Już wcześniej miałam okazję 289 00:12:23.980 --> 00:12:25.240 napisać dwa musicale, 290 00:12:25.460 --> 00:12:26.820 Piplaje w Teatrze Syreny 291 00:12:26.820 --> 00:12:28.180 czy Hotel Ritz w Białymstoku. 292 00:12:28.460 --> 00:12:29.440 I tam rzeczywiście, 293 00:12:29.520 --> 00:12:31.000 ponieważ to były takie początki, 294 00:12:31.120 --> 00:12:32.260 no to bardzo chciałam się zająć tym, 295 00:12:32.340 --> 00:12:33.640 żeby tak dobrze napisać ten musical. 296 00:12:33.880 --> 00:12:35.620 A tutaj już zaczynam 297 00:12:35.620 --> 00:12:37.660 operować swoim własnym językiem bardziej. 298 00:12:37.920 --> 00:12:39.640 Więc postanowiłam się zmierzyć 299 00:12:39.640 --> 00:12:40.660 właśnie z tym tematem 300 00:12:40.660 --> 00:12:42.320 i dać temu Stefanowi, 301 00:12:42.460 --> 00:12:43.700 którego wszyscy znamy, 302 00:12:43.800 --> 00:12:44.840 te same pytania. 303 00:12:45.020 --> 00:12:47.000 Dlaczego ja mam teraz tańczyć? 304 00:12:47.380 --> 00:12:48.300 Dlaczego skoro 305 00:12:48.300 --> 00:12:49.800 nagle pojawiają się we mnie 306 00:12:49.800 --> 00:12:50.700 wielkie emocje 307 00:12:50.700 --> 00:12:51.940 i chcę coś przeżyć, 308 00:12:52.040 --> 00:12:53.540 chcę coś autentycznie powiedzieć o sobie, 309 00:12:53.840 --> 00:12:55.460 to nagle zaczyna grać dookoła muzyka 310 00:12:55.460 --> 00:12:57.400 i zaczynają mi latać ręce na boki 311 00:12:57.400 --> 00:12:59.140 i witogna tego oczekuje 312 00:12:59.140 --> 00:12:59.800 i się cieszy 313 00:12:59.800 --> 00:13:01.360 i liczy na to, 314 00:13:01.420 --> 00:13:03.480 że ja o swoich największych rosterkach 315 00:13:03.480 --> 00:13:05.600 naprawdę głębokich przemyślenia, 316 00:13:05.620 --> 00:13:07.880 lepiej, żebym śpiewał i tańczył, 317 00:13:07.980 --> 00:13:09.240 niż żebym sadził 318 00:13:09.240 --> 00:13:10.740 sążnistę monologii 319 00:13:10.740 --> 00:13:11.880 iście z Miskiewicza 320 00:13:11.880 --> 00:13:12.840 czy Słowackiego. 321 00:13:13.100 --> 00:13:14.540 Pomyślałam, że to da dużo 322 00:13:15.100 --> 00:13:15.620 przyjemności, 323 00:13:15.700 --> 00:13:16.760 czy tak zwanego fanu 324 00:13:16.760 --> 00:13:17.520 widowni, 325 00:13:17.680 --> 00:13:19.320 żeby ukoić 326 00:13:19.320 --> 00:13:20.820 te ich też pytania 327 00:13:20.820 --> 00:13:21.580 częste. 328 00:13:21.820 --> 00:13:22.740 Dlaczego oni tańczą? 329 00:13:22.800 --> 00:13:23.620 Dlaczego oni śpiewają? 330 00:13:23.760 --> 00:13:25.300 Bo takie są prawa musicalu. 331 00:13:25.400 --> 00:13:26.040 I przez to, 332 00:13:26.200 --> 00:13:27.360 jak się do tego podejdzie 333 00:13:27.360 --> 00:13:28.800 z takiej strony tak zwanej meta, 334 00:13:29.340 --> 00:13:29.880 no to wtedy 335 00:13:29.880 --> 00:13:31.380 Madzia Karwowska 336 00:13:31.380 --> 00:13:32.260 też ma prawo powiedzieć, 337 00:13:32.420 --> 00:13:33.080 ja rozumiem, 338 00:13:33.080 --> 00:13:34.360 zatrzymaliśmy się fabularnie 339 00:13:34.360 --> 00:13:35.600 na postoju leśnym, 340 00:13:35.840 --> 00:13:36.740 ale ja do tej pory 341 00:13:36.740 --> 00:13:37.640 nie miałam piosenki, 342 00:13:37.820 --> 00:13:39.500 więc teraz ja chcę mieć piosenkę 343 00:13:39.500 --> 00:13:40.640 i ja teraz będę śpiewać 344 00:13:40.640 --> 00:13:41.440 i będę śpiewać 345 00:13:41.440 --> 00:13:42.040 wśród drzew. 346 00:13:42.160 --> 00:13:43.260 Poproszę o jakieś drzewa. 347 00:13:43.540 --> 00:13:44.980 No i wtedy drzewa przechodzą. 348 00:13:45.100 --> 00:13:46.180 Przechodzą drzewa 349 00:13:46.180 --> 00:13:47.740 i tańczą razem z Madzią, 350 00:13:47.860 --> 00:13:49.080 a Madzia śpiewa piosenkę 351 00:13:49.080 --> 00:13:50.220 i widownia jest zadowolona 352 00:13:50.220 --> 00:13:51.340 i Madzia jest spełniona 353 00:13:51.340 --> 00:13:51.840 i szczęśliwa 354 00:13:51.840 --> 00:13:53.340 i wreszcie ci bohaterowie 355 00:13:53.340 --> 00:13:54.260 czterdziestolatka, 356 00:13:54.400 --> 00:13:55.180 którzy tak naprawdę 357 00:13:55.180 --> 00:13:56.040 w tych wszystkich odcinkach 358 00:13:56.040 --> 00:13:56.940 zawsze są dręczeni, 359 00:13:56.940 --> 00:13:58.180 u nas mają 360 00:13:59.120 --> 00:14:00.080 chwilę zabawy 361 00:14:00.080 --> 00:14:01.100 i radości. 362 00:14:01.220 --> 00:14:02.140 Daliśmy im możliwość 363 00:14:02.140 --> 00:14:02.780 ucieszenia się 364 00:14:02.780 --> 00:14:03.500 z własnego życia. 365 00:14:03.620 --> 00:14:04.840 Jest takie określenie 366 00:14:04.840 --> 00:14:05.540 bardzo poważne, 367 00:14:05.600 --> 00:14:06.600 mianowicie przełamywanie 368 00:14:06.600 --> 00:14:07.460 czwartej ściany. 369 00:14:07.660 --> 00:14:08.480 Możemy go użyć, 370 00:14:08.540 --> 00:14:09.460 a możemy po prostu powiedzieć, 371 00:14:09.580 --> 00:14:10.760 że rzeczywiście takiej interakcji 372 00:14:10.760 --> 00:14:11.960 aktorów z widownią 373 00:14:11.960 --> 00:14:12.820 jest bardzo dużo. 374 00:14:12.940 --> 00:14:13.960 Mnie to zawsze przerażało, 375 00:14:14.000 --> 00:14:14.720 bo kojarzyło mi się 376 00:14:14.720 --> 00:14:15.840 z jakimiś przedstawieniami 377 00:14:15.840 --> 00:14:16.260 dla dzieci, 378 00:14:16.380 --> 00:14:17.100 gdzie nagle na siłę 379 00:14:17.100 --> 00:14:17.940 trzeba coś powiedzieć 380 00:14:17.940 --> 00:14:18.940 albo wejść na scenę. 381 00:14:19.220 --> 00:14:20.280 Tutaj to jest oczywiście 382 00:14:20.280 --> 00:14:21.680 w takim dużo ciekawszym wymiarze, 383 00:14:21.760 --> 00:14:22.700 bo widownia się uczy, 384 00:14:22.780 --> 00:14:23.620 jak się zachwycać 385 00:14:23.620 --> 00:14:24.960 z Stefanem Karwowskim, 386 00:14:24.960 --> 00:14:25.900 jak reagować. 387 00:14:26.000 --> 00:14:27.160 Zresztą wiele komunikatów 388 00:14:27.160 --> 00:14:27.940 jest skierowanych do niej, 389 00:14:28.000 --> 00:14:29.220 nawet zaproszenie na antrakt. 390 00:14:29.660 --> 00:14:30.120 Tak jest. 391 00:14:30.340 --> 00:14:31.420 Ja zawsze z czułością 392 00:14:31.420 --> 00:14:32.260 podchodzę do widzów. 393 00:14:32.700 --> 00:14:33.380 Sama też bardzo 394 00:14:33.380 --> 00:14:35.620 nie lubiłam jako widzka 395 00:14:35.620 --> 00:14:36.540 być wyciągana 396 00:14:36.540 --> 00:14:37.940 do jakichś interakcji. 397 00:14:38.120 --> 00:14:39.500 Proszę coś śmiesznego powiedzieć. 398 00:14:39.940 --> 00:14:40.760 A to to jest sama, 399 00:14:40.960 --> 00:14:41.580 jako aktorka 400 00:14:41.580 --> 00:14:42.320 niejednokrotnie 401 00:14:42.320 --> 00:14:44.160 wykonywałam różne sytuacje 402 00:14:44.160 --> 00:14:44.760 na widzach, 403 00:14:44.840 --> 00:14:46.260 czy w spektaklach właśnie 404 00:14:46.260 --> 00:14:47.000 Maji Kleczewski, 405 00:14:47.100 --> 00:14:48.120 czy Eweliny Marciniak, 406 00:14:48.540 --> 00:14:49.440 chodząc po widzach, 407 00:14:49.620 --> 00:14:50.320 wciągając ich. 408 00:14:50.860 --> 00:14:52.120 Zawsze miałam takie poczucie, 409 00:14:52.200 --> 00:14:53.440 że to jest bardzo duża ingerencja 410 00:14:53.440 --> 00:14:54.940 w czyjeś poczucie bezpieczeństwa. 411 00:14:54.960 --> 00:14:56.540 Więc jako autorka 412 00:14:56.540 --> 00:14:57.360 i reżyserka 413 00:14:57.360 --> 00:14:58.740 podchodzę do widza z czułością 414 00:14:58.740 --> 00:15:01.460 i raczej zapraszam go do czegoś. 415 00:15:01.540 --> 00:15:02.800 Czy komunikuję się z nim? 416 00:15:03.020 --> 00:15:04.340 Nie udaję, że go tam nie ma. 417 00:15:04.580 --> 00:15:05.520 I zawsze myślę o tym, 418 00:15:05.580 --> 00:15:06.800 że to ten widz ma oglądać 419 00:15:06.800 --> 00:15:09.180 i to ten widz zapłacił za bilety. 420 00:15:09.500 --> 00:15:11.280 On powinien się dobrze bawić 421 00:15:11.280 --> 00:15:12.120 przede wszystkim, 422 00:15:12.220 --> 00:15:13.040 dobrze się czuć. 423 00:15:13.160 --> 00:15:14.340 I jak najbardziej lubię 424 00:15:14.340 --> 00:15:15.500 łamać tę czwartą ścianę, 425 00:15:15.600 --> 00:15:16.900 żeby się z nim komunikować, 426 00:15:16.960 --> 00:15:18.480 żeby się widzieć z nim 427 00:15:18.480 --> 00:15:18.980 i wiedzieć, 428 00:15:19.460 --> 00:15:20.200 co tam się dzieje 429 00:15:20.200 --> 00:15:21.300 po tej drugiej stronie. 430 00:15:21.460 --> 00:15:23.420 I właśnie warto mu czasem powiedzieć, 431 00:15:23.420 --> 00:15:25.260 to teraz będzie przerwa 432 00:15:25.260 --> 00:15:26.220 i to piętnaście minut, 433 00:15:26.380 --> 00:15:28.240 żebyście się taństwo nie denerwowali. 434 00:15:28.360 --> 00:15:30.100 Albo teraz będzie coś poważnego 435 00:15:30.100 --> 00:15:31.380 i posłuchajcie. 436 00:15:31.580 --> 00:15:33.220 Rzeczywiście gdzieś współpracujemy, 437 00:15:33.280 --> 00:15:34.040 ale ponieważ akurat 438 00:15:34.040 --> 00:15:35.600 jeśli chodzi o nasz musical, 439 00:15:36.140 --> 00:15:37.700 on fabularnie odbywa się 440 00:15:37.700 --> 00:15:38.800 wokół festiwalu 441 00:15:38.800 --> 00:15:40.560 Piosenki Polski w Opolu, 442 00:15:40.720 --> 00:15:41.560 to też w pewnym momencie 443 00:15:41.560 --> 00:15:42.300 po prostu ta widowina 444 00:15:42.300 --> 00:15:44.780 staje się tą opolską publicznością 445 00:15:44.780 --> 00:15:45.840 i przez to też możemy sobie 446 00:15:45.840 --> 00:15:47.440 pozwolić na te interakcje. 447 00:15:47.440 --> 00:15:49.280 Zwłaszcza, że tam pojawia się 448 00:15:49.280 --> 00:15:51.040 to, na co wszyscy trochę czekają, 449 00:15:51.120 --> 00:15:53.140 kiedy mówimy o historii 450 00:15:53.140 --> 00:15:54.660 osadzonej w latach siedemdziesiątych, 451 00:15:54.760 --> 00:15:55.740 mianowicie te szlagiery, 452 00:15:55.860 --> 00:15:57.380 które w Opolu się wtedy pojawiały, 453 00:15:57.460 --> 00:15:58.940 które potem śpiewała cała Polska. 454 00:15:59.240 --> 00:15:59.840 Śpiewa do dziś. 455 00:15:59.980 --> 00:16:01.060 Śpiewa do dziś, oczywiście. 456 00:16:01.220 --> 00:16:02.020 Z tego, co pamiętam, 457 00:16:02.100 --> 00:16:03.280 kiedy ja oglądałam spektakl, 458 00:16:03.280 --> 00:16:04.720 widzowie zaczynali śpiewać. 459 00:16:04.960 --> 00:16:05.760 I tak naprawdę 460 00:16:05.760 --> 00:16:06.600 tych różnych piosenek 461 00:16:06.600 --> 00:16:07.460 były tylko fragmenty, 462 00:16:07.520 --> 00:16:08.180 więc nie można było 463 00:16:08.180 --> 00:16:09.280 do końca się rozwinąć, 464 00:16:09.320 --> 00:16:10.480 ale na pewno brali w tym udział. 465 00:16:10.960 --> 00:16:11.680 Ale a propos tego, 466 00:16:12.000 --> 00:16:12.960 na co my czekamy, 467 00:16:13.140 --> 00:16:14.620 oglądając spektakl, 468 00:16:14.620 --> 00:16:16.440 lektury dzieje się w latach siedemdziesiątych, 469 00:16:16.520 --> 00:16:18.080 mówimy tu konkretnie o czterdziestolatku, 470 00:16:18.540 --> 00:16:19.500 to to jest scenografia. 471 00:16:19.600 --> 00:16:20.880 Scenografia, w której jest 472 00:16:20.880 --> 00:16:22.280 sporo tak zwanych gadżetów, 473 00:16:22.480 --> 00:16:23.640 obiektów, przedmiotów, 474 00:16:23.740 --> 00:16:25.180 które kojarzymy z tamtymi czasami, 475 00:16:25.280 --> 00:16:26.200 od paprodki do malucha. 476 00:16:26.440 --> 00:16:27.100 Zgadza się. 477 00:16:27.240 --> 00:16:28.500 Za scenografię kostiumu 478 00:16:28.500 --> 00:16:29.620 jest odpowiedzialny 479 00:16:29.620 --> 00:16:30.820 swoim talentem 480 00:16:30.820 --> 00:16:31.860 Łukasz Błażejewski, 481 00:16:32.380 --> 00:16:34.060 który uważam za pomocą 482 00:16:34.060 --> 00:16:35.600 bardzo minimalistycznych środków, 483 00:16:35.800 --> 00:16:37.540 bo tylko właściwie takich erzaców 484 00:16:37.540 --> 00:16:38.740 bardzo nas przenosi 485 00:16:38.740 --> 00:16:40.000 w tamten świat, 486 00:16:40.040 --> 00:16:42.080 bo mamy piękne wydruki bloków 487 00:16:42.080 --> 00:16:42.960 tych mieszkań, 488 00:16:42.960 --> 00:16:44.920 które od razu nam się kojarzą 489 00:16:44.920 --> 00:16:46.320 i mijamy je codziennie. 490 00:16:46.400 --> 00:16:47.380 Mamy jeszcze bardzo dużo 491 00:16:47.380 --> 00:16:49.440 tej architektury lat siedemdziesiątych, 492 00:16:50.020 --> 00:16:51.180 ale oczywiście mamy malucha, 493 00:16:51.560 --> 00:16:53.380 który był niemalże 494 00:16:53.380 --> 00:16:55.080 osobnym bohaterem w serialu, 495 00:16:55.200 --> 00:16:55.900 więc u nas także jest 496 00:16:55.900 --> 00:16:57.420 prawdziwy maluch na scenie 497 00:16:57.420 --> 00:16:58.920 i też ma w pewnym sensie 498 00:16:58.920 --> 00:16:59.740 swoje przygody. 499 00:17:00.160 --> 00:17:01.340 I oczywiście jest trzepak, 500 00:17:01.520 --> 00:17:03.780 który był głównym miejscem 501 00:17:03.780 --> 00:17:05.720 spotkań towarzyskich młodzieży wtedy. 502 00:17:06.000 --> 00:17:07.660 I u nas także trzepak jest 503 00:17:07.660 --> 00:17:09.960 po prostu świątynią Jagody, 504 00:17:10.180 --> 00:17:10.760 czy Marka. 505 00:17:10.760 --> 00:17:13.360 To rzeczywiście są takie ważne, 506 00:17:13.500 --> 00:17:14.940 nostalgiczne odniesienia, 507 00:17:15.140 --> 00:17:17.020 ale oczywiście mamy też 508 00:17:17.020 --> 00:17:19.080 i paprodkę wydrukowaną 509 00:17:19.080 --> 00:17:20.200 i mamy ten kostium, 510 00:17:20.400 --> 00:17:22.980 który też w tej epoce gierkowskiej, 511 00:17:23.720 --> 00:17:24.660 tych lat siedemdziesiątych, 512 00:17:24.720 --> 00:17:26.060 kiedy był serial kręcony, 513 00:17:26.620 --> 00:17:28.260 była epoką bardzo kolorową 514 00:17:28.260 --> 00:17:29.680 i wtedy pojawiło się 515 00:17:29.680 --> 00:17:31.880 bardzo dużo wzoru w tkaninie, 516 00:17:32.020 --> 00:17:33.320 koloru, pomysłu. 517 00:17:33.420 --> 00:17:34.660 Zresztą sama Madzia Karwowska 518 00:17:34.660 --> 00:17:36.700 niejednokrotnie w serialu 519 00:17:36.700 --> 00:17:39.120 potrafiła zaszokować swoją stylizacją. 520 00:17:39.120 --> 00:17:40.520 I jedna z nich, 521 00:17:40.680 --> 00:17:41.560 czyli góra do dołu, 522 00:17:41.660 --> 00:17:42.420 czy gół do góry, 523 00:17:42.560 --> 00:17:43.740 taki kostium komplet, 524 00:17:43.980 --> 00:17:44.460 trzyczęściowy, 525 00:17:44.480 --> 00:17:45.460 tak mnie zachwycił, 526 00:17:45.580 --> 00:17:47.300 że jest u nas także w spektaklu. 527 00:17:47.480 --> 00:17:48.380 I rzeczywiście, 528 00:17:48.400 --> 00:17:50.540 jak zaczęły się pojawiać 529 00:17:50.540 --> 00:17:51.640 fragmenty scenografii 530 00:17:51.640 --> 00:17:53.020 i poszczególne kostiumy, 531 00:17:53.140 --> 00:17:54.280 no to to wywoływało 532 00:17:54.280 --> 00:17:55.420 falę entuzjazmu 533 00:17:55.420 --> 00:17:56.320 wśród obsady 534 00:17:56.320 --> 00:17:57.800 i całej ekipy 535 00:17:57.800 --> 00:17:59.480 pracującej w teatrze. 536 00:17:59.480 --> 00:18:00.680 O, pamiętam, 537 00:18:00.840 --> 00:18:02.000 o, moja babcia miała takie, 538 00:18:02.100 --> 00:18:03.580 więc Łukasz rzeczywiście 539 00:18:04.540 --> 00:18:06.040 fenomenalnie ujął ten duch 540 00:18:06.040 --> 00:18:07.380 i te urodę tamtej epoki. 541 00:18:07.620 --> 00:18:08.340 Ważną rolę 542 00:18:08.340 --> 00:18:09.460 i taką rolę podwójną 543 00:18:09.460 --> 00:18:10.800 odgrywamy meblościanka. 544 00:18:11.080 --> 00:18:11.780 W tej meblościance 545 00:18:11.780 --> 00:18:13.040 wypatrzyłam szklaną rybę. 546 00:18:13.160 --> 00:18:13.960 Spektakl budzi 547 00:18:13.960 --> 00:18:15.520 jakieś nostalgiczne wspomnienia, 548 00:18:15.600 --> 00:18:16.380 ale mimo wszystko 549 00:18:16.380 --> 00:18:16.900 ta nostalgia 550 00:18:16.900 --> 00:18:18.440 nie przyćmiewa fabuły 551 00:18:18.440 --> 00:18:19.520 tego, co się dzieje na scenie, 552 00:18:19.600 --> 00:18:20.400 tego, co robią aktorzy. 553 00:18:20.480 --> 00:18:21.540 A żeby się o tym przekonać, 554 00:18:21.580 --> 00:18:23.240 zapraszamy do Teatru Rampa 555 00:18:23.240 --> 00:18:24.280 na spektakl, 556 00:18:24.420 --> 00:18:24.720 na musical 557 00:18:25.220 --> 00:18:25.700 Czterdziestolatek, 558 00:18:25.780 --> 00:18:27.020 o którym mówiła autorka, 559 00:18:27.020 --> 00:18:28.200 reżyserka i aktorka 560 00:18:28.200 --> 00:18:29.240 Joanna Drozda. 561 00:18:29.360 --> 00:18:29.920 Bardzo dziękuję 562 00:18:29.920 --> 00:18:30.660 za to spotkanie. 563 00:18:30.800 --> 00:18:31.500 Dziękuję serdecznie 564 00:18:31.500 --> 00:18:32.220 za zaproszenie. 565 00:18:32.380 --> 00:18:33.000 Wszystkich bardzo 566 00:18:33.000 --> 00:18:33.980 zapraszam do Rampy. 567 00:18:34.300 --> 00:18:36.380 Na karuzeli życia 568 00:18:36.380 --> 00:18:38.640 pokręcisz się, 569 00:18:39.560 --> 00:18:40.960 bylebyś tylko 570 00:18:40.960 --> 00:18:43.900 nie za wcześnie spał. 571 00:18:44.960 --> 00:18:47.240 A gdy Cię czas pogania, 572 00:18:47.780 --> 00:18:49.960 przodem puszczaj drania, 573 00:18:50.440 --> 00:18:53.080 bo masz czterdzieści nowych, 574 00:18:53.180 --> 00:18:55.000 bo masz czterdzieści nowych, 575 00:18:55.000 --> 00:18:59.000 bo masz czterdzieści nowych lat.